Romanos 4
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs VC
1 Ndya tsa dana makoshi ma cau ma tsunu Ibirahi† ma rotsongusi a ukuna u upityanangu?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Kashila̱ ka gonuko yi baci u wokoi dere adama a ili iꞌya u yain, wa tsa̱ra̱ ta̱ ili iꞌya wa yan ara̱ɗi n iꞌya, shegai ure u Kashila̱ wa̱ adama a uyan ili wa.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Tagara̱da u Kashila̱ u dana ta̱, “Ibirahi wushuku ta̱ n Kashila̱, adama a nala Kashila̱ ka gonuko yi ta̱ u woko vuma u maci.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Vuma u yan baci manyan, u ka̱na̱ ta̱ a tsupa yi adama a ili iꞌya u yain. Katsupi ka malen ma manyan ka nala ki kune ku gbani wa.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Shegai va zuwa Kashila̱ ka gonuko vu vu woko dere adama a ili iꞌya vu yain wa. Kashila̱ ka wusha ta̱ aza a unyushi u cingi adama a ɗa a pityanangi n eyi.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Dawuda dana ta̱ dem nala an u yain kadyanshi ka ipeli i vuma ɗa Kashila̱ ka wushai tyoku u vuma u maci, ko an u wokoi uwoko u maci u nala vi adama a ili iꞌya vuma u nala vi u yain ɗa wa:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Ama a ɗa a yain ili i cingi iꞌya Kashila̱ ka cimbusa̱i,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Ama a nala yi a pele ta̱,
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Ipeli iꞌya Dawuda yain kadyanshi ki ya aza ɗa a kiɗai acombi a ɗa koshi? Nala wa, ko kenu! Ya aza ɗa bawu a kiɗai acombi a ɗa dem. Kpaci tsu dana ɗe ili iꞌya Tagara̱da u Kashila̱ u danai, “Ibirahi wushuku ta̱ n Kashila̱, adama a nala Kashila̱ ka gonuko yi ta̱ u woko vuma u maci.”
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Niɗa na vi gita̱i? Kashila̱ ka wusha Ibirahi kahu a kiɗa yi kacombi ɗa ko cina a kiɗa yi ɗe? Kahu a kiɗa yi kacombi ɗa Kashila̱ ka wusha yi.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ukiɗa u kacombi iryoci iꞌya an Ibirahi wa̱ri n upityanangu kpam Kashila̱ ka wushuku ɗe n eyi, aku u gonuko yi u woko vuma u maci, tun kahu a kiɗa yi kacombi. Adama a nala Ibirahi aya asheku a aza ɗa aꞌa̱ri n upityanangu bawu a kiɗai acombi. A woko ta̱ derere n Kashila̱ adama a ɗa aꞌa̱ri n upityanangu.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ibirahi kpam aya dem asheku a aza ɗa a kiɗai acombi, aꞌa̱ baci gai n ucun u pityanangu u ɗa Ibirahi wa̱ri n u ɗa tun kahu a kiɗa yi kacombi.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Kashila̱ ka yankai Ibirahi na̱ mmuku n tsikaya n ne kazuwamgbani u da wa na̱ka̱ le ta̱ likimba. U yan nala adama a ɗa Ibirahi na̱ka̱i Mele karinga̱ wa, shegai upityanangu u ne n eyi u ɗa u zuwai u wusha yi.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Ama a ka wusha baci ili iꞌya Kashila̱ ka zuwamgbanai a asu u utono Mele, upityanangu u woko ɗe la vi u gbani. Kpam kazuwamgbani ka Kashila̱ ka yankai Ibirahi ka woko dem la vi ɗe ka gbani.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Kashila̱ ka tsu pana ta̱ upan u ama a kpa̱ɗa̱ baci utono Mele. A da baci mele ma̱ri la wa, vuma wa̱ri wa koɗo ma wa.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Adama a nala ama a wusha ta̱ kazuwamgbani ka Kashila̱ an a wushuki. U neke ta̱ ili iꞌya u zuwamgbanai vi gbani, kpam mayun a wusha ta̱ u ɗa. A tono baci Mele ma aza a Yahuda, ko kpam a tono baci ma wa, a ka wusha ta̱ u ɗa aꞌa̱ baci n upityanangu tyoku u Ibirahi. Kpaci Ibirahi aya asheku a aza ɗa a wushuki gba̱.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Tyoku ɗa Tagara̱da u Kashila̱ u danai an Kashila̱ ka tonukoi Ibirahi, “N gonuko vu ta̱ asheku a uyamba ushani.” Kazuwamgbani ka na ki a yanka ta̱ ka Ibirahi adama a ɗa u wushuki n Kashila̱, uza ɗa u tsu ꞌya̱nga̱sa̱ akushe a gono n uma, kpam u zuwai ili i savu i wuta̱i a asu u ɗa bawu ili iꞌa̱ri.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 An Kashila̱ ka yankai Ibirahi kazuwamgbani wa woko asheku a uyamba ushani, Ibirahi wushuku ta̱ n eyi. Kashila̱ ka dana ta̱ kpam, “Mmuku n tsikaya n vunu ma yan ta̱ ushani, tyoku u atala,” ko an u wokoi ucun u kazuwamgbani ka nala yavu ka woko mayun wa!
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Aku Ibirahi lyai kapala n uwushuku, ko an u wokoi u yan ɗe evu n ayen amangatawun (100) kpam u kutsa ɗe ɗa wa woko asheku. Uka u ne Saratu dem u yan ɗe mamici kpam u matsa wa.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ibirahi yan mala̱la̱ ma Kashila̱ ka kpa̱ɗa̱ uyan ili iꞌya u zuwamgbanai wa, kpam u a̱sa̱ka̱ uwushukusu wa. Upityanangu u ne u shaɗangu yi n ucira, aku u na̱ka̱i Kashila̱ tsupige.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 U wushuku ta̱ mayun an Kashila̱ ka fuɗa ka shaɗangu ili iꞌya u yain kazuwamgbani.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Adama a upityanangu u Ibirahi, “Kashila̱ ka gonuko yi ta̱ u woko vuma u maci.”
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 An Tagara̱da u Kashila̱ u danai, “Kashila̱ ka gonuko yi ta̱ u woko vuma u maci,” Ibirahi ɗa koshi a koronki u ɗa wa.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 A koronku tsu ta̱ dem nala, tsa̱ra̱ a tonuko tsu Kashila̱ ka gonuko tsu ta̱ dem ama a maci tsu wushuku baci n eyi, uza ɗa u ꞌya̱nga̱sa̱i Yesu Asheku a tsunu a ukpa̱.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Kashila̱ ka neke ta̱ Yesu u kuwa̱ adama a unyushi u cingi u tsunu, kpam u ꞌya̱nga̱sa̱ yi ta̱ n uma, tsa̱ra̱ Kashila̱ ka gonuko tsu tsu woko dere.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.