Romanos 4
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT
1 Ndya tsa dana makoshi ma cau ma tsunu Ibirahi† ma rotsongusi a ukuna u upityanangu?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Kashila̱ ka gonuko yi baci u wokoi dere adama a ili iꞌya u yain, wa tsa̱ra̱ ta̱ ili iꞌya wa yan ara̱ɗi n iꞌya, shegai ure u Kashila̱ wa̱ adama a uyan ili wa.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Tagara̱da u Kashila̱ u dana ta̱, “Ibirahi wushuku ta̱ n Kashila̱, adama a nala Kashila̱ ka gonuko yi ta̱ u woko vuma u maci.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Vuma u yan baci manyan, u ka̱na̱ ta̱ a tsupa yi adama a ili iꞌya u yain. Katsupi ka malen ma manyan ka nala ki kune ku gbani wa.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Shegai va zuwa Kashila̱ ka gonuko vu vu woko dere adama a ili iꞌya vu yain wa. Kashila̱ ka wusha ta̱ aza a unyushi u cingi adama a ɗa a pityanangi n eyi.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Dawuda dana ta̱ dem nala an u yain kadyanshi ka ipeli i vuma ɗa Kashila̱ ka wushai tyoku u vuma u maci, ko an u wokoi uwoko u maci u nala vi adama a ili iꞌya vuma u nala vi u yain ɗa wa:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Ama a ɗa a yain ili i cingi iꞌya Kashila̱ ka cimbusa̱i,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Ama a nala yi a pele ta̱,
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Ipeli iꞌya Dawuda yain kadyanshi ki ya aza ɗa a kiɗai acombi a ɗa koshi? Nala wa, ko kenu! Ya aza ɗa bawu a kiɗai acombi a ɗa dem. Kpaci tsu dana ɗe ili iꞌya Tagara̱da u Kashila̱ u danai, “Ibirahi wushuku ta̱ n Kashila̱, adama a nala Kashila̱ ka gonuko yi ta̱ u woko vuma u maci.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Niɗa na vi gita̱i? Kashila̱ ka wusha Ibirahi kahu a kiɗa yi kacombi ɗa ko cina a kiɗa yi ɗe? Kahu a kiɗa yi kacombi ɗa Kashila̱ ka wusha yi.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ukiɗa u kacombi iryoci iꞌya an Ibirahi wa̱ri n upityanangu kpam Kashila̱ ka wushuku ɗe n eyi, aku u gonuko yi u woko vuma u maci, tun kahu a kiɗa yi kacombi. Adama a nala Ibirahi aya asheku a aza ɗa aꞌa̱ri n upityanangu bawu a kiɗai acombi. A woko ta̱ derere n Kashila̱ adama a ɗa aꞌa̱ri n upityanangu.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ibirahi kpam aya dem asheku a aza ɗa a kiɗai acombi, aꞌa̱ baci gai n ucun u pityanangu u ɗa Ibirahi wa̱ri n u ɗa tun kahu a kiɗa yi kacombi.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Kashila̱ ka yankai Ibirahi na̱ mmuku n tsikaya n ne kazuwamgbani u da wa na̱ka̱ le ta̱ likimba. U yan nala adama a ɗa Ibirahi na̱ka̱i Mele karinga̱ wa, shegai upityanangu u ne n eyi u ɗa u zuwai u wusha yi.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Ama a ka wusha baci ili iꞌya Kashila̱ ka zuwamgbanai a asu u utono Mele, upityanangu u woko ɗe la vi u gbani. Kpam kazuwamgbani ka Kashila̱ ka yankai Ibirahi ka woko dem la vi ɗe ka gbani.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Kashila̱ ka tsu pana ta̱ upan u ama a kpa̱ɗa̱ baci utono Mele. A da baci mele ma̱ri la wa, vuma wa̱ri wa koɗo ma wa.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Adama a nala ama a wusha ta̱ kazuwamgbani ka Kashila̱ an a wushuki. U neke ta̱ ili iꞌya u zuwamgbanai vi gbani, kpam mayun a wusha ta̱ u ɗa. A tono baci Mele ma aza a Yahuda, ko kpam a tono baci ma wa, a ka wusha ta̱ u ɗa aꞌa̱ baci n upityanangu tyoku u Ibirahi. Kpaci Ibirahi aya asheku a aza ɗa a wushuki gba̱.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Tyoku ɗa Tagara̱da u Kashila̱ u danai an Kashila̱ ka tonukoi Ibirahi, “N gonuko vu ta̱ asheku a uyamba ushani.” Kazuwamgbani ka na ki a yanka ta̱ ka Ibirahi adama a ɗa u wushuki n Kashila̱, uza ɗa u tsu ꞌya̱nga̱sa̱ akushe a gono n uma, kpam u zuwai ili i savu i wuta̱i a asu u ɗa bawu ili iꞌa̱ri.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 An Kashila̱ ka yankai Ibirahi kazuwamgbani wa woko asheku a uyamba ushani, Ibirahi wushuku ta̱ n eyi. Kashila̱ ka dana ta̱ kpam, “Mmuku n tsikaya n vunu ma yan ta̱ ushani, tyoku u atala,” ko an u wokoi ucun u kazuwamgbani ka nala yavu ka woko mayun wa!
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Aku Ibirahi lyai kapala n uwushuku, ko an u wokoi u yan ɗe evu n ayen amangatawun (100) kpam u kutsa ɗe ɗa wa woko asheku. Uka u ne Saratu dem u yan ɗe mamici kpam u matsa wa.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ibirahi yan mala̱la̱ ma Kashila̱ ka kpa̱ɗa̱ uyan ili iꞌya u zuwamgbanai wa, kpam u a̱sa̱ka̱ uwushukusu wa. Upityanangu u ne u shaɗangu yi n ucira, aku u na̱ka̱i Kashila̱ tsupige.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 U wushuku ta̱ mayun an Kashila̱ ka fuɗa ka shaɗangu ili iꞌya u yain kazuwamgbani.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Adama a upityanangu u Ibirahi, “Kashila̱ ka gonuko yi ta̱ u woko vuma u maci.”
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 An Tagara̱da u Kashila̱ u danai, “Kashila̱ ka gonuko yi ta̱ u woko vuma u maci,” Ibirahi ɗa koshi a koronki u ɗa wa.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 A koronku tsu ta̱ dem nala, tsa̱ra̱ a tonuko tsu Kashila̱ ka gonuko tsu ta̱ dem ama a maci tsu wushuku baci n eyi, uza ɗa u ꞌya̱nga̱sa̱i Yesu Asheku a tsunu a ukpa̱.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Kashila̱ ka neke ta̱ Yesu u kuwa̱ adama a unyushi u cingi u tsunu, kpam u ꞌya̱nga̱sa̱ yi ta̱ n uma, tsa̱ra̱ Kashila̱ ka gonuko tsu tsu woko dere.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.