Mateus 9
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARA
1 Yesu uwai a kpatsu, aku u gonoi a ilyuci i ne.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 An u rawai pini, ama roku a tuko yi kawunu nvain a kajiba. An u wenei upityanangu u ama ɗa a canga yi vi, aku u tonukoi kawunu ki, “Maku, gbama asuvu, a cimbusuka̱ vu ɗe unyushi u cingi u vunu.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Aku awenishiki a Mele a roku a ka dansa utyoku u le, a danai, “Vuma na wa yan kadyanshi yavu aya Kashila̱!”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Yesu tani u reve ta̱ ili iꞌya a ka yawunsa, aku u wece le, “Niɗa ya yan uyawunsa u tsicingi a asuvu a atakasuvu a ɗe?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Ndya i lai shana ɗa a ka dana, ‘A cimbusuka̱ vu ɗe unyushi u cingi u vunu,’ ko ‘ꞌYa̱nga̱ vu wala’?
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Shegai ma wenike ɗa̱ ta̱ an Mpa Maku ma Vuma† ma̱ri n ucira a likimba u ɗa ma cimbusa̱ unyushi u cingi.” U tonukoi kawunu ki, “ꞌYa̱nga̱ vu bidya kajiba ka vunu vu wala a kuwa.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Aku vuma vi u ꞌya̱nga̱i u lazai a kuwa.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 An ama yi a wenei nala, aku a ka yan majiyan kpam a cikpai Kashila̱ an u na̱ka̱i uza roku ucun u ucira u na.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 An Yesu a̱sa̱ka̱i asu vi, aku u wenei vuma roku uza u kala Matiyu ndishi a kakinda ka uwusha u utafa. Aku u tonuko yi, “Tono mu.” U ꞌya̱nga̱i u tono yi.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Pini nala, Yesu n atoni a ne a tuwa̱i a ka lya ilikulya a kuwa ku Matiyu. Awushi a utafa† n aza a unyushi a tuwa̱i a ɓolomgbonoi pini a asu vi ushani.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 An Afarishi a wenei nala, aku a wecei atoni a ne, “Ndya i zuwai kawenishiki ka ɗe ka lya kaɓolo n icun i ama a na?”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 An Yesu pana̱ka le, aku u wushunku le, “Aza ɗa aꞌa̱ri n alafiya a ka ciga uza u aguma̱ wa, she aza a mɓa̱la̱.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Walai i ba i rotsongusu kalen ka Tagara̱da u Kashila̱ u ɗa u danai, ‘N u ɗa ya yanka mu uɗara̱kpa, n la ta̱ uciga i woko aza a asuvayali a asu u atoku a ɗe.’ N tuwa̱ adama a ɗa ma isa̱ aza a maci a tono mu wa, shegai aza a unyushi u cingi.”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Kain ka te, atoni a Yahaya Kalyuɓugi a tuwa̱i ara Yesu a wece yi, “Niɗa a̱tsu n Afarishi tsa yansa kakuli, shegai atoni a vunu a ka yansa wa?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 U wushunku le, “Aje a valisavu a ka namgba katsuma̱ aꞌayin a ɗa wa̱ri kaɓolo n ele wa. Shegai aꞌayin aꞌa̱ ta̱ utuwa̱ a ɗa a ka bidya valisavu vi a mere ma le, aꞌayin a nala a ɗa a ka yan kakuli.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 “Vuma wa paɗara kunya ku cau n kakashi ka savu wa. U yan baci nala, kakashi ka savu ki ka pa̱ɗa̱ ta̱ ka zuwa kunya ku cau ki ku doku ku kara. Hal gba̱m u lai ukara u cau vi.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Vuma wa tsungu mini ma cinwi† ma savu a kadele ka ukpan ka cau wa. Kpaci ma shita baci ma ta̱sa̱ ta̱ kadele ki, aku mini ma cinwi mi ma wotsongu. Shegai a tsungu mini ma cinwi ma savu a kadele ka savu. Pini nala, gba̱ kadele ki n mini ma cinwi mi a ka lobono ta̱.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 An Yesu wa̱ri a kadyanshi, aku uzapige u kagata ka Kashila̱ u tuwa̱i ara ne, u kuɗa̱ngi a kapala ka ne u danai, “Maku ma va̱ makere ma kuwa̱ ɗe gogo‑na. Vu tuwa̱ baci vu taɗanku yi kukere wa ꞌya̱nga̱ ta̱.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Aku Yesu n atoni a ne a ꞌya̱nga̱i a tono yi.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Uka ɗa wa la̱la̱ mpasa hal ayen kupa n a re u tuwa̱i a kucina̱ ku Yesu, aku u sawai kaletsu ka kunya ku ne.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 Kpaci u yawunsa ta̱ a katakasuvu ka ne, u danai, “Ko kunya ku ne ka baci n sawai koshi, ma ta̱na̱ ta̱.”
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 An Yesu kpatalai u wene yi, aku u danai, “Uka, gbama asuvu, upityanangu u vunu u ta̱na̱sa̱ vu ɗe.” Kute‑kute aku uka vi u ta̱na̱i.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 An Yesu rawai a kuwa ku uzapige ki, aku u wenei a ka fulusa̱ ugbali u ukpa̱ n ama ushani a ka sa̱.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Aku u tonuko le, “Ya dem wuta̱. Makere mi ma kuwa̱ wa, alavu a ɗa yi!” Shegai ama yi a ka dosuso yi idyoshi i magori.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 An a wutukpa̱i ama yi, aku Yesu banai a asu u ɗa makere mi ma̱ri nvain. U ka̱na̱i kukere ku ne, aku u makere mi ma ꞌya̱nga̱i.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Pini nala, alabari a ne a tamburai ko nte wa a asuvu a uyamba vi.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 An Yesu a̱sa̱ka̱i asu vi, eyi pini n u wali, aku arumba̱ ama a re a gita̱ yi utono n a sala̱si, “Maku ma Dawuda, pana asuvayali a tsunu!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 An u uwai a kuwa, aku arumba̱ yi a tuwa̱i ara ne. U wece le, “I wushuku ma fuɗa ma zuwa ɗa̱ i fuɗa i wene?”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Aku u sawai aꞌeshi a le, u danai, “Adama a upityanangu u ɗe, nala wa woko.”
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Kute‑kute aꞌeshi a le a kukpa̱i a wenei asu. Shegai u rono le atsuvu cika u danai, “I tonuko uza ukuna u na vi wa.”
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Shegai a tamburai uyamba vi gba̱ n a yanyi alabari a ne.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Ama a re yi n a lazi, aku ama roku a doku a tukoi Yesu kabebe, uza ɗa ityoni i cingi i ka̱na̱i i ɓishinka yi kadyanshi.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 An u wutukpa̱i ityoni i cingi yi, aku vuma vi u yain kadyanshi. Aku kakuma̱ ka ama ki ka yan majiyan, a danai, “Kotsu tsu wene ukuna a Isaraꞌila naha wa.”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Shegai Afarishi a danai, “Magono ma ityoni i cingi ma ma na̱ka̱ yi ucira u uwutukpa̱ le.”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Yesu kyawunsa ta̱ gba̱ ilyuci n une n u wenishiki a agata a Kashila̱ n u yanyi kuɓari ku tsugono tsu Kashila̱. U ta̱na̱sa̱ ta̱ dem aza a mɓa̱la̱ icun kau‑kau n aza ɗa a ka pana ikyamba.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 An u wenei kakuma̱ ka ama ka̱ri udoku n ka doki, aku katakasuvu ka ne ka shaɗangi n asuvayali, kpaci a dambula ta̱ cika kpam uɓa̱nga̱ wa̱ la wa. Tyoku u ncon n ɗa bawu ma̱ri n kaliniki ɗa aꞌa̱ri.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Aku u tonukoi atoni a ne, “Manyan ma ukapa ma̱ ta̱ ushani, shegai ayain a manyan yi kenu ɗa aꞌa̱ri.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Adama a nala, foloi Magono ma Zuba uza u manyan ma ukapa mi u tuko aza a ukapa, a yanka yi manyan ma ukapa mi.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.