Mateus 22
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH
1 Yesu doki u yain manyan n alabari tsa̱ra̱ u wenishike ama,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “Tsugono tsu zuba tsa woko ta̱ tyoku u agisani a naha: A yan ta̱ magono ma roku uza ɗa u foɓusukoi maku ma ne abiki a iyolo.
2 — O
3 U libanai ama roku a asu u abiki vi. An a ka gita̱ abiki yi, aku u suki agbashi a ne a isa̱ ama yi, shegai a ꞌyuwain utuwa̱.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 “Aku u doki u suki agbashi a roku, u danai, ‘Tonukoi ama ɗa n libanai vi a foɓuso ɗe abiki yi. A kiɗa ta̱ anaka a shinga a ɗa n lakai uciga a foɓusoi inyama yi. Tuwa̱i a asu u abiki vi.’
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 “Shegai aza ɗa u libanai vi a tuwa̱ wa. Aza roku a lazai ubana a ashina, aza roku kpam ubana a kuden.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Aza roku kpam a ka̱na̱i agbashi yi a lapa le, a wunai.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Pini nala, u yain upan cika, u suki asoje a wuna aza a maga̱la̱ka̱ yi kpam a runukpa ilyuci i le.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 “Aku magono mi ma tonukoi agbashi yi, ‘A kotso ɗe afoɓi a abiki a iyolo yi. N libana ta̱ ama, shegai a ra̱tsa a tuwa̱ wa.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Adama a nala, walai a ire i ilyuci yi, uza ɗa baci dem i wenei i libana yi u tuwa̱ a asu u abiki vi.’
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Pini nala, agbashi yi a lazai a ba a ɓolomgbonoi gba̱ aza ɗa a wenei, aza a shinga n aza a cingi. Aku a asu u abiki vi u shaɗangi n amoci.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 “An magono mi ma tuwa̱i tsa̱ra̱ u wene amoci yi, aku u wenei vuma roku uza ɗa bawu u ukai aminya a shinga.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 U wece yi, ‘Avu, niɗa bawu vu ukai aminya a shinga utuwa̱ a asu u abiki vi?’ Vuma vi u fuɗa u dana ko ili wa.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 “U tonukoi agbashi a roku, ‘Sira niyi akere n aꞌene, i vuta̱la̱ yi a asuvu a karimbi, nte ama a ka sa̱ pini n ulumusa u aꞌanga adama a mɓa̱la̱.’
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 “Mayun ɗa, a libana ta̱ ama ushani, shegai kenu ɗa a ɗanga̱sai.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Aku Afarishi a ɓolomgbonoi kaci tsa̱ra̱ a wandi Yesu u dana ili i roku kotsu a tsa̱ra̱ ili iꞌya a ka ka̱na̱ yi n iꞌya.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Aku a sukunku yi atoni a le a roku n atoni a Hiridu. A danai, “Kawenishiki, tsu reve ta̱ avu vuma u maci u ɗa, kpam va wenishike ta̱ ili i shinga i ure u Kashila̱. Vu bidya ta̱ ya dem una̱ u te, ko ya tani baci wa̱ri.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Tonuko tsu uyawunsa u vunu. U gan tsu tsupa utafa ara Kaisa† magono ko tsu kpa̱ɗa̱ utsupa?”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 U reve ta̱ uyawunsa u cingi u le, aku u tonuko le, “Eɗa̱ aza a maci a kaɓan! Ndya i zuwai ya ciga i wanda mu?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Wenike numu ukebe u azurufa u ɗa i tsu tsupa utafa n iꞌya.” Aku ama yi a wenike yi ukebe vi.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 U wece le, “Kulu n kala ka yai ka ka̱ri pini?”
20 e ele perguntou:
21 Aku ama a wushuki, “Ka Kaisa Magono ka.”
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 An a panai nala, a yain majiyan. Aku a lazai a a̱sa̱ka̱ yi.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Aza a Sadusi a wushuku an ama a ka ꞌya̱nga̱ a ukpa̱ a kuwa̱ baci wa. Kain ka ka nala ki, aza a Sadusi a roku a tuwa̱i ara Yesu a wece yi,
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 “Kawenishiki, Musa dana ta̱, ‘Vuma u kuwa̱ baci bawu mmuku, u ka̱na̱ ta̱ utoku u ne u sotuku uka vi tsa̱ra̱ u matsa̱ka yi mmuku.’
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 A yan ta̱ ama a roku ama a shindere uza n utoku aza ɗa a rongoi pini na. Uza u kagita̱ u zuwai uka, shegai u kuwa̱i bawu maku, aku uza u ire u sotuki mara̱na̱ mi.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Eyi dem u kuwa̱i bawu mmuku, aku uza u tatsu u sotuki dem mara̱na̱ mi. Nala a rongoi uyansa hal u bansa le iyolo gba̱.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 A makorishi, uka vi dem u kuwa̱i.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Kashila̱ ka ꞌya̱nga̱sa̱ baci akushe, uka u yai u ɗa wa woko? Kpaci u wolo ta̱ ama a shindere a le gba̱.”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 U wushunku le, “Eɗa̱ i reve wa, kpaci i reve ili iꞌya Tagara̱da u Kashila̱ u danai wa, kpam i reve n ucira u Kashila̱ wa.
29 Jesus respondeu:
30 Aꞌayin a ɗa baci akushe a ꞌya̱nga̱i, a ka yan iyolo ko kpam a wutukpa̱ iyolo wa. A ka woko ta̱ tyoku u atsumate a zuba.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Mayun ɗa i yan ta̱ ka̱neshi u ili iꞌya Kashila̱ ka danai a ukuna u uꞌya̱nga̱ u ukpa̱.
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 Kashila̱ ka dana ta̱, ‘Mpa Kashila̱ ka Ibirahi, n Kashila̱ ka Ishaku, n Kashila̱ ka Yakubu.’ Kashila̱ aya Kashila̱ ka aza a uma, shegai ka akushe wa.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 An kakuma̱ ka ama ka panai nala, aku a yain majiyan ma uwenishike u ne.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 An Afarishi a panai a da aza a Sadusi a fuɗa a wushuku wa, aku a ɓolomgbonoi.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Uza u te a asuvu a le, kawenishiki ka Mele ka, u ma̱tsa̱i wa ciga u wandi Yesu n keci ku na:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 “Kawenishiki, mele ma eni ma ma lai ugbonguro a asuvu a Mele ma Musa?”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 U wushuki, “ ‘Ciga Magono ma Zuba Kashila̱ ka vunu n katakasuvu ka vunu gba̱. Vu cigi yi n uma u vunu n kakiri ka vunu gba̱.’
37 Jesus respondeu:
38 Mele ma kagita̱ ma la vi ma kpam ma lai ugbonguro.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Mele ma ire dem una̱ u te ɗa ma̱ri: ‘Ciga uza u karen u vunu tyoku ɗa va ciga kaci ka vunu.’
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 A kaci ka Mele ma re ma na ma uwenishike u Musa n u ntsumate wa̱ri.”
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Afarishi yi pini a asu u te, aku Yesu wece le,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 “Uyawunsa u eni u ɗa iꞌa̱ri uyan a kaci ka Kawauwi? Maku ma tsikaya ma yai ma?”
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Aku u tonuko le, “Niɗa Dawuda isa̱ yi ‘Asheku’? Kulu Keri ku zuwa ta̱ Dawuda danai,
43 Jesus tornou a perguntar:
44 “ ‘Magono ma Zuba ma tonuko ta̱ Asheku a va̱:
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 “An u wokoi Dawuda isa̱ yi Asheku, niɗa kpam wa woko maku ma ne?”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Ko uza u fuɗa u wushunku yi wa, kpam ko uza u wuta̱ karara bawu uwonvo u wece yi keci ku roku wa.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.