Mateus 22
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARC
1 Yesu doki u yain manyan n alabari tsa̱ra̱ u wenishike ama,
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Tsugono tsu zuba tsa woko ta̱ tyoku u agisani a naha: A yan ta̱ magono ma roku uza ɗa u foɓusukoi maku ma ne abiki a iyolo.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 U libanai ama roku a asu u abiki vi. An a ka gita̱ abiki yi, aku u suki agbashi a ne a isa̱ ama yi, shegai a ꞌyuwain utuwa̱.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 “Aku u doki u suki agbashi a roku, u danai, ‘Tonukoi ama ɗa n libanai vi a foɓuso ɗe abiki yi. A kiɗa ta̱ anaka a shinga a ɗa n lakai uciga a foɓusoi inyama yi. Tuwa̱i a asu u abiki vi.’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 “Shegai aza ɗa u libanai vi a tuwa̱ wa. Aza roku a lazai ubana a ashina, aza roku kpam ubana a kuden.
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 Aza roku kpam a ka̱na̱i agbashi yi a lapa le, a wunai.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Pini nala, u yain upan cika, u suki asoje a wuna aza a maga̱la̱ka̱ yi kpam a runukpa ilyuci i le.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 “Aku magono mi ma tonukoi agbashi yi, ‘A kotso ɗe afoɓi a abiki a iyolo yi. N libana ta̱ ama, shegai a ra̱tsa a tuwa̱ wa.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Adama a nala, walai a ire i ilyuci yi, uza ɗa baci dem i wenei i libana yi u tuwa̱ a asu u abiki vi.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Pini nala, agbashi yi a lazai a ba a ɓolomgbonoi gba̱ aza ɗa a wenei, aza a shinga n aza a cingi. Aku a asu u abiki vi u shaɗangi n amoci.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 “An magono mi ma tuwa̱i tsa̱ra̱ u wene amoci yi, aku u wenei vuma roku uza ɗa bawu u ukai aminya a shinga.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 U wece yi, ‘Avu, niɗa bawu vu ukai aminya a shinga utuwa̱ a asu u abiki vi?’ Vuma vi u fuɗa u dana ko ili wa.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 “U tonukoi agbashi a roku, ‘Sira niyi akere n aꞌene, i vuta̱la̱ yi a asuvu a karimbi, nte ama a ka sa̱ pini n ulumusa u aꞌanga adama a mɓa̱la̱.’
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 “Mayun ɗa, a libana ta̱ ama ushani, shegai kenu ɗa a ɗanga̱sai.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Aku Afarishi a ɓolomgbonoi kaci tsa̱ra̱ a wandi Yesu u dana ili i roku kotsu a tsa̱ra̱ ili iꞌya a ka ka̱na̱ yi n iꞌya.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Aku a sukunku yi atoni a le a roku n atoni a Hiridu. A danai, “Kawenishiki, tsu reve ta̱ avu vuma u maci u ɗa, kpam va wenishike ta̱ ili i shinga i ure u Kashila̱. Vu bidya ta̱ ya dem una̱ u te, ko ya tani baci wa̱ri.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Tonuko tsu uyawunsa u vunu. U gan tsu tsupa utafa ara Kaisa† magono ko tsu kpa̱ɗa̱ utsupa?”
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 U reve ta̱ uyawunsa u cingi u le, aku u tonuko le, “Eɗa̱ aza a maci a kaɓan! Ndya i zuwai ya ciga i wanda mu?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Wenike numu ukebe u azurufa u ɗa i tsu tsupa utafa n iꞌya.” Aku ama yi a wenike yi ukebe vi.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 U wece le, “Kulu n kala ka yai ka ka̱ri pini?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Aku ama a wushuki, “Ka Kaisa Magono ka.”
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 An a panai nala, a yain majiyan. Aku a lazai a a̱sa̱ka̱ yi.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 Aza a Sadusi a wushuku an ama a ka ꞌya̱nga̱ a ukpa̱ a kuwa̱ baci wa. Kain ka ka nala ki, aza a Sadusi a roku a tuwa̱i ara Yesu a wece yi,
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Kawenishiki, Musa dana ta̱, ‘Vuma u kuwa̱ baci bawu mmuku, u ka̱na̱ ta̱ utoku u ne u sotuku uka vi tsa̱ra̱ u matsa̱ka yi mmuku.’
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 A yan ta̱ ama a roku ama a shindere uza n utoku aza ɗa a rongoi pini na. Uza u kagita̱ u zuwai uka, shegai u kuwa̱i bawu maku, aku uza u ire u sotuki mara̱na̱ mi.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Eyi dem u kuwa̱i bawu mmuku, aku uza u tatsu u sotuki dem mara̱na̱ mi. Nala a rongoi uyansa hal u bansa le iyolo gba̱.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 A makorishi, uka vi dem u kuwa̱i.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Kashila̱ ka ꞌya̱nga̱sa̱ baci akushe, uka u yai u ɗa wa woko? Kpaci u wolo ta̱ ama a shindere a le gba̱.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 U wushunku le, “Eɗa̱ i reve wa, kpaci i reve ili iꞌya Tagara̱da u Kashila̱ u danai wa, kpam i reve n ucira u Kashila̱ wa.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Aꞌayin a ɗa baci akushe a ꞌya̱nga̱i, a ka yan iyolo ko kpam a wutukpa̱ iyolo wa. A ka woko ta̱ tyoku u atsumate a zuba.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 Mayun ɗa i yan ta̱ ka̱neshi u ili iꞌya Kashila̱ ka danai a ukuna u uꞌya̱nga̱ u ukpa̱.
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 Kashila̱ ka dana ta̱, ‘Mpa Kashila̱ ka Ibirahi, n Kashila̱ ka Ishaku, n Kashila̱ ka Yakubu.’ Kashila̱ aya Kashila̱ ka aza a uma, shegai ka akushe wa.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 An kakuma̱ ka ama ka panai nala, aku a yain majiyan ma uwenishike u ne.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 An Afarishi a panai a da aza a Sadusi a fuɗa a wushuku wa, aku a ɓolomgbonoi.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Uza u te a asuvu a le, kawenishiki ka Mele ka, u ma̱tsa̱i wa ciga u wandi Yesu n keci ku na:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 “Kawenishiki, mele ma eni ma ma lai ugbonguro a asuvu a Mele ma Musa?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 U wushuki, “ ‘Ciga Magono ma Zuba Kashila̱ ka vunu n katakasuvu ka vunu gba̱. Vu cigi yi n uma u vunu n kakiri ka vunu gba̱.’
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Mele ma kagita̱ ma la vi ma kpam ma lai ugbonguro.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Mele ma ire dem una̱ u te ɗa ma̱ri: ‘Ciga uza u karen u vunu tyoku ɗa va ciga kaci ka vunu.’
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 A kaci ka Mele ma re ma na ma uwenishike u Musa n u ntsumate wa̱ri.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Afarishi yi pini a asu u te, aku Yesu wece le,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Uyawunsa u eni u ɗa iꞌa̱ri uyan a kaci ka Kawauwi? Maku ma tsikaya ma yai ma?”
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Aku u tonuko le, “Niɗa Dawuda isa̱ yi ‘Asheku’? Kulu Keri ku zuwa ta̱ Dawuda danai,
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “ ‘Magono ma Zuba ma tonuko ta̱ Asheku a va̱:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 “An u wokoi Dawuda isa̱ yi Asheku, niɗa kpam wa woko maku ma ne?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Ko uza u fuɗa u wushunku yi wa, kpam ko uza u wuta̱ karara bawu uwonvo u wece yi keci ku roku wa.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.