Mateus 22

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesu doki u yain manyan n alabari tsa̱ra̱ u wenishike ama,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “Tsugono tsu zuba tsa woko ta̱ tyoku u agisani a naha: A yan ta̱ magono ma roku uza ɗa u foɓusukoi maku ma ne abiki a iyolo.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 U libanai ama roku a asu u abiki vi. An a ka gita̱ abiki yi, aku u suki agbashi a ne a isa̱ ama yi, shegai a ꞌyuwain utuwa̱.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 “Aku u doki u suki agbashi a roku, u danai, ‘Tonukoi ama ɗa n libanai vi a foɓuso ɗe abiki yi. A kiɗa ta̱ anaka a shinga a ɗa n lakai uciga a foɓusoi inyama yi. Tuwa̱i a asu u abiki vi.’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 “Shegai aza ɗa u libanai vi a tuwa̱ wa. Aza roku a lazai ubana a ashina, aza roku kpam ubana a kuden.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Aza roku kpam a ka̱na̱i agbashi yi a lapa le, a wunai.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Pini nala, u yain upan cika, u suki asoje a wuna aza a maga̱la̱ka̱ yi kpam a runukpa ilyuci i le.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 “Aku magono mi ma tonukoi agbashi yi, ‘A kotso ɗe afoɓi a abiki a iyolo yi. N libana ta̱ ama, shegai a ra̱tsa a tuwa̱ wa.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Adama a nala, walai a ire i ilyuci yi, uza ɗa baci dem i wenei i libana yi u tuwa̱ a asu u abiki vi.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Pini nala, agbashi yi a lazai a ba a ɓolomgbonoi gba̱ aza ɗa a wenei, aza a shinga n aza a cingi. Aku a asu u abiki vi u shaɗangi n amoci.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “An magono mi ma tuwa̱i tsa̱ra̱ u wene amoci yi, aku u wenei vuma roku uza ɗa bawu u ukai aminya a shinga.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 U wece yi, ‘Avu, niɗa bawu vu ukai aminya a shinga utuwa̱ a asu u abiki vi?’ Vuma vi u fuɗa u dana ko ili wa.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 “U tonukoi agbashi a roku, ‘Sira niyi akere n aꞌene, i vuta̱la̱ yi a asuvu a karimbi, nte ama a ka sa̱ pini n ulumusa u aꞌanga adama a mɓa̱la̱.’
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 “Mayun ɗa, a libana ta̱ ama ushani, shegai kenu ɗa a ɗanga̱sai.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Aku Afarishi a ɓolomgbonoi kaci tsa̱ra̱ a wandi Yesu u dana ili i roku kotsu a tsa̱ra̱ ili iꞌya a ka ka̱na̱ yi n iꞌya.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Aku a sukunku yi atoni a le a roku n atoni a Hiridu. A danai, “Kawenishiki, tsu reve ta̱ avu vuma u maci u ɗa, kpam va wenishike ta̱ ili i shinga i ure u Kashila̱. Vu bidya ta̱ ya dem una̱ u te, ko ya tani baci wa̱ri.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Tonuko tsu uyawunsa u vunu. U gan tsu tsupa utafa ara Kaisa† magono ko tsu kpa̱ɗa̱ utsupa?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 U reve ta̱ uyawunsa u cingi u le, aku u tonuko le, “Eɗa̱ aza a maci a kaɓan! Ndya i zuwai ya ciga i wanda mu?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Wenike numu ukebe u azurufa u ɗa i tsu tsupa utafa n iꞌya.” Aku ama yi a wenike yi ukebe vi.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 U wece le, “Kulu n kala ka yai ka ka̱ri pini?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Aku ama a wushuki, “Ka Kaisa Magono ka.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 An a panai nala, a yain majiyan. Aku a lazai a a̱sa̱ka̱ yi.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Aza a Sadusi a wushuku an ama a ka ꞌya̱nga̱ a ukpa̱ a kuwa̱ baci wa. Kain ka ka nala ki, aza a Sadusi a roku a tuwa̱i ara Yesu a wece yi,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 “Kawenishiki, Musa dana ta̱, ‘Vuma u kuwa̱ baci bawu mmuku, u ka̱na̱ ta̱ utoku u ne u sotuku uka vi tsa̱ra̱ u matsa̱ka yi mmuku.’
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 A yan ta̱ ama a roku ama a shindere uza n utoku aza ɗa a rongoi pini na. Uza u kagita̱ u zuwai uka, shegai u kuwa̱i bawu maku, aku uza u ire u sotuki mara̱na̱ mi.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Eyi dem u kuwa̱i bawu mmuku, aku uza u tatsu u sotuki dem mara̱na̱ mi. Nala a rongoi uyansa hal u bansa le iyolo gba̱.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 A makorishi, uka vi dem u kuwa̱i.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Kashila̱ ka ꞌya̱nga̱sa̱ baci akushe, uka u yai u ɗa wa woko? Kpaci u wolo ta̱ ama a shindere a le gba̱.”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 U wushunku le, “Eɗa̱ i reve wa, kpaci i reve ili iꞌya Tagara̱da u Kashila̱ u danai wa, kpam i reve n ucira u Kashila̱ wa.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Aꞌayin a ɗa baci akushe a ꞌya̱nga̱i, a ka yan iyolo ko kpam a wutukpa̱ iyolo wa. A ka woko ta̱ tyoku u atsumate a zuba.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Mayun ɗa i yan ta̱ ka̱neshi u ili iꞌya Kashila̱ ka danai a ukuna u uꞌya̱nga̱ u ukpa̱.
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 Kashila̱ ka dana ta̱, ‘Mpa Kashila̱ ka Ibirahi, n Kashila̱ ka Ishaku, n Kashila̱ ka Yakubu.’ Kashila̱ aya Kashila̱ ka aza a uma, shegai ka akushe wa.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 An kakuma̱ ka ama ka panai nala, aku a yain majiyan ma uwenishike u ne.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 An Afarishi a panai a da aza a Sadusi a fuɗa a wushuku wa, aku a ɓolomgbonoi.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Uza u te a asuvu a le, kawenishiki ka Mele ka, u ma̱tsa̱i wa ciga u wandi Yesu n keci ku na:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Kawenishiki, mele ma eni ma ma lai ugbonguro a asuvu a Mele ma Musa?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 U wushuki, “ ‘Ciga Magono ma Zuba Kashila̱ ka vunu n katakasuvu ka vunu gba̱. Vu cigi yi n uma u vunu n kakiri ka vunu gba̱.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Mele ma kagita̱ ma la vi ma kpam ma lai ugbonguro.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Mele ma ire dem una̱ u te ɗa ma̱ri: ‘Ciga uza u karen u vunu tyoku ɗa va ciga kaci ka vunu.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 A kaci ka Mele ma re ma na ma uwenishike u Musa n u ntsumate wa̱ri.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Afarishi yi pini a asu u te, aku Yesu wece le,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “Uyawunsa u eni u ɗa iꞌa̱ri uyan a kaci ka Kawauwi? Maku ma tsikaya ma yai ma?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Aku u tonuko le, “Niɗa Dawuda isa̱ yi ‘Asheku’? Kulu Keri ku zuwa ta̱ Dawuda danai,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “ ‘Magono ma Zuba ma tonuko ta̱ Asheku a va̱:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 “An u wokoi Dawuda isa̱ yi Asheku, niɗa kpam wa woko maku ma ne?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Ko uza u fuɗa u wushunku yi wa, kpam ko uza u wuta̱ karara bawu uwonvo u wece yi keci ku roku wa.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.