Mateus 14
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT
1 Aꞌayin a nala yi, Hiridu Antiba magono ma Galili u pana ta̱ ukuna u Yesu.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Aku u tonukoi agbashi a ne, “Yesu vi Yahaya Kalyuɓugi ɗa, uza ɗa u ꞌya̱nga̱i a ukpa̱, ɗa gai i zuwai wa yansa ikunesavu yi.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Aꞌayin a ɗa a wurai niɗe, Hiridu ka̱na̱ ta̱ Yahaya, u sira yi u zuwa yi a kuwa ka aꞌali. U yan ta̱ nala adama a Hiridiya, uka u vangu u ne Filibu u ɗa u bokoi u wokoi uka u ne.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Yahaya Kalyuɓugi tonusuko yi ta̱, “Wa̱ dere vu zuwa Hiridiya wa!”
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Hiridu wa ciga u wuna Yahaya, shegai wa pana ta̱ uwonvo u ama, kpaci a wushuku ta̱ Yahaya matsumate ma.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Kain ka te an a ka yan abiki† a uciɓusa n kain ka ilimaci i Hiridu, maku ma makere ma Hiridiya ma u matsa̱kai Filibu u gita̱i kuje a kapala ka Hiridu n amoci a ne, aku u panai kayanyan.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Aku u tsinai u da wa na̱ka̱ yi ta̱ gba̱ ili iꞌya baci dem wa ciga.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Aku mma u makere vi u tonuko yi u ba u dana, “Ma ciga ta̱ kaci ka Yahaya Kalyuɓugi a mabaluwa gogo‑na!”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Magono mi ma pana kayanyan n ili iꞌya u foloi vi wa. Shegai an u wokoi bawu wa ciga u kpa̱ɗa̱ ushaɗangu kazuwamgbani ka u yain a kapala ka amoci a ne yi, aku u tonukoi asoje a ne,
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 a bana a kuwa ku aꞌali a kiɗa kaci ka Yahaya Kalyuɓugi.
10 João foi decapitado na prisão,
11 A tukoi ka a mabaluwa a na̱ka̱i makere mi. Aku u bidyai ka u tukoi mma u ne.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Pini nala, atoni a Yahaya a tuwa̱i a bidyai ikyamba i ne a ba a ciɗa̱ngi. Aku a ba a tonukoi Yesu.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 An Yesu panai alabari a Yahaya, aku u ꞌya̱nga̱i u uwai a kpatsu wa bana a kakamba utyoku u ne. Shegai an kakuma̱ ka ama ka revei, aku a tono yi n a wali a ikengi i kushiva̱.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 An u rawai kakamba ki, u cinai kakuma̱ ka ama cika ka vana yi. U panai asuvayali a le, u ta̱na̱sa̱i kpam aza ɗa aꞌa̱ri na̱ mɓa̱la̱.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 An kaara ka yain evu n urukpa̱, atoni a ne a tuwa̱i ara ne a danai, “Kuvuli ku yan ɗe, kpam a kakamba ka tsa̱ri. A̱sa̱ka̱ ama yi a laza a bana a une une a tsila̱ka kaci ka le ilikulya.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Shegai Yesu wushunku le, “U ka̱na̱ she ama yi a laza wa. Eɗa̱ na̱ka̱ le ili i roku a lyai.”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Aku a danai, “Iburodi i tawun n adan a re a ɗa tsu koshi.”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 U danai, “Tuko numu iburodi n adan yi.”
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Aku u tonukoi ama yi a dusukusu a mete mi. U bidyai iburodi i tawun n adan a re yi, u gaɗigbai kaci ka ne a zuba u cikpai Kashila̱ adama a ilikulya yi. U jiba̱mgba̱na̱sa̱i iꞌya, u na̱ka̱i atoni a ne a pecike ama yi.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Gba̱ ama yi a takuma ta̱ hal a cuwusa̱i. Aku atoni a ne a ɓolomgbonoi abuwi a ɗa buwai vi hal a shaɗangi mbana kupa na̱ n re.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Aꞌali a ɗa aꞌa̱ri pini a asu vi a raɓansa ta̱ ama azu a tawun (5,000), bamu gba̱m n aka na̱ mmuku.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Kute‑kute, Yesu tonukoi atoni a ne a uwa a kpatsu a pasamgbana kushiva̱. Eyi wa shamgba ta̱ ve u a̱sa̱ka̱ ama yi a laza ugono a kuwa.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 An u a̱sa̱ka̱ le a lazai, aku u banai a masasa utyoku u ne wa yan kavasu. Cina kayin ka yan ɗe kpam aya wa̱ri pini utyoku u ne.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Aꞌayin a nala yi, kpatsu ku atoni a ne ka ka̱ ta̱ a mere ma kushiva̱, aku uwule u pige u ꞌya̱nga̱i, aꞌa̱ri umoɗono n aɓali a pige.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 N kpasani ku de, Yesu tuwa̱i ara le n u wali a zuba u mini.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 An a wene yi, aku uwonvo u ka̱na̱ le. Aku a salai, a danai, “Kafofu ka!”Yesu walai a zuba u mini|src="Matthew_14_25-26.tif" size="span" loc="Matthew 14:26" ref="Mat. 14:26"
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Shegai Yesu yanka le kadyanshi, “U ra̱tsa ta̱, mpa! Panai uwonvo wa.”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Bituru danai, “Asheku, aɗa baci mayun, tonuko mu n tuwa̱ a mini mi.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 U tonuko yi, “Tuwa̱.”
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Shegai an u wenei uwule n aɓali, aku uwonvo u ka̱na̱ yi, u gita̱i uliɓa. Aku u salai, “Asheku, wauwa mu!”
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Kute‑kute, Yesu ba̱ra̱kpa̱i kukere ku ne u ka̱na̱ yi. U danai, “Upityanangu u vunu u gusa̱ ta̱. Ndya i zuwai va yan mala̱la̱?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 An a uwai a kpatsu, uwule vi kpam u vaki.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Aku aza ɗa aꞌa̱ri pini a kpatsu ki a lyakai Yesu kayala, a danai, “Mayun ɗa, avu Maku ma Kashila̱ ma!”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 An a pasamgbanai kushiva̱, aku a rawai a uyamba u Janisara.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 An ama yi a revei Yesu, aku a tonukoi ama a asu yi gba̱, “Yesu tuwa̱ ta̱.” Aku ama yi a tukusoi aza a mɓa̱la̱ ara ne.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 A folo yi u a̱sa̱ka̱ aza a mɓa̱la̱ yi a sawa kaletsu ka kunya ku ne. Gba̱ aza ɗa a sawa yi vi a ta̱na̱ ta̱.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.