Mateus 13

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kain ka nala ki, Yesu wuta̱i a kuwa ki u banai a ikengi i kushiva̱ u dusuki wa wenishike.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Kakuma̱ ka ama ka kyawan yi cika hal ka zuwa yi u uwai a kpatsu u dusuki, ama yi kpam a shamgbai a kagiɗa.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 U wenishike le ili ushani n agisani, u danai,
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Aꞌayin a ɗa wa̱ri a uwacangusu icun yi, aku i roku i rukpa̱i a ure, nnu n ka̱ɗa̱sa̱i iꞌya.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 I roku kpam i rukpa̱i a iyamba i atali a asu u ɗa bawu kayala ka̱ri pini ushani. Icun yi i lazai i binyai, kpaci kayala ka maci ka̱ pini wa.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 An kaara ka yain, aku ka runukpai iꞌya, kpaci alu a le a gbonguro cika wa, aku i lazai i ekpei.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Icun i roku i rukpa̱i a asu u awana, an i gbonguroi, aku awana yi a sapusai iꞌya.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Icun i roku kpam i rukpa̱i a iyamba i shinga, i wuta̱i i matsai mmuku. Gba̱ icun iꞌya kacimbi ki ka wacangusi vi, i roku i na̱ka̱ ta̱ mmuku amangatawun‑amangatawun, i roku tani amangatatsu‑amangatatsu, i roku kpam kamankupa‑kamankupa.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Uza ɗa baci wa̱ri n atsuvu a upana, u pana.”
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Aku atoni a ne a wece yi, “Ndya i zuwai vu tsu dansa n ama n agisani?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 U wushunku le, “A ɗanga̱sa ɗa̱ ta̱ i reve ili i tsugono tsu zuba iꞌya iꞌa̱ri usokongi, shegai aza roku a ka reve ili iꞌya iꞌa̱ri usokongi vi wa.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Kashila̱ ka doku ta̱ ka na̱ka̱ uza ɗa wa̱ri n ili cika, shegai ama ɗa a bawu aꞌa̱ri n ili, a ka namba ta̱ hal gba̱m i kenu iꞌya aꞌa̱ri n iꞌya vi.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Ili iꞌya i zuwai n tsu dansa n ele n agisani iꞌya:
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Kazuwamgbani ka Kashila̱ ka woko ɗe mayun, tyoku ɗa Ishaya matsumate u danai:
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Kpaci atakasuvu a le a gbama ɗe,
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 “Shegai Kashila̱ ka zuwuka ɗa̱ ɗe una̱ u shinga, kpaci aꞌeshi a ɗe a ka wene ta̱, atsuvu a ɗe kpam a ka pana ta̱!
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Mayun n tonuko ɗa̱, ntsumate ushani n ama a maci a ciga ta̱ a vana a wene ili iꞌya i wenei, a pana kpam ili iꞌya i panai, shegai a wene wa, a pana tani wa.
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Panai mai kalen ka agisani ka icun iꞌya a wacangusi vi.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Icun iꞌya i rukpa̱i a ure vi, alya ama ɗa a panai ukuna u tsugono tsu zuba, shegai a reve u ɗa wa. Aku uza u cingi vi u tuwa̱i u fula̱i u ɗa a atakasuvu a le.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Icun iꞌya i rukpa̱i a iyamba i atali tani, alya ama ɗa a panai ukuna vi n maza̱nga̱, kpam a wushai u ɗa mai.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Shegai alu a le a uwa a iyamba cika wa. A ɓa̱ra̱kpa̱ n uwusha ukuna vi wa, an aꞌayin a ukondo a rawai adama a ukuna u tsugono vi, aku a rukpa̱i.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Icun iꞌya i rukpa̱i a asuvu a awana, alya ama ɗa a panai ukuna vi, shegai adama a kadambula ka ili iꞌya uma u nambai, n uciga u utsa̱ri u la̱pa̱na̱ le. Pini nala, kadambula ki ka gbagbala le hal a kpa̱ɗa̱i una̱ka̱ ilimaci.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Icun iꞌya kpam i rukpa̱i a iyamba i shinga, alya ama ɗa a panai ukuna u tsugono vi a revei u ɗa mai. A gbonguro ta̱ hal a matsai mmuku ushani, aza roku amangatawun‑amangatawun, aza roku amangatatsu‑amangatatsu, aza roku kpam kamankupa‑kamankupa.”
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Yesu doki u yanka le agisani a roku, “Tsugono tsu zuba tsa woko ta̱ tyoku u agisani a naha: Vuma roku u ɗa u cei ilya a kashina ka ne.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Kain ka te n kayin cina ya dem lavuta ɗe, aku utokulalu u ne u tuwa̱i u wacangusi akan pini a asu u ilya vi, aku u lazai.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 An ilya yi i wuta̱i i gita̱i ugbonguro ya matsa, aku akan yi dem a gbonguroi.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Pini nala, agbashi a vuma yi a tuwa̱i ara ne, a danai, ‘Vu ce ta̱ ilya i shinga a kashina ka vunu, shegai nte akan a naha a wuta̱i?’
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 “Vuma vi u wushuki, ‘Utokulalu u va̱ ɗa u cei a ɗa.’
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 “U danai, ‘A̱sa̱ka̱i a ɗa pini, kpaci i da baci ya kapusa a ɗa, ya kapusa ta̱ dem ilya yi.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 A̱sa̱ka̱i a ɗa n ilya yi a gbonguro kaɓolo hal ubana aꞌayin a ukapa, aku n tonuko ayain a manyan yi: Gita̱i ve i ɓolomgbono akan yi i sira a ɗa a asu u te, tsa̱ra̱ a tuwa̱ a daɓa a ɗa. Ilya yi kpam i ɓolomgbono iꞌya i tuko iꞌya a mapon ma va̱.’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Yesu doki u tonuko le agisani a roku, “Tsugono tsu zuba tsa woko ta̱ tyoku u agisani a naha: Vuma roku ɗa u bidyai ucun u musta u cei a kashina ka ne.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Ucun u kenu u ɗa gba̱ gba̱ a asuvu a icun, shegai an u gbonguroi, aku u wokoi u pige a asuvu a nwurete gba̱. U wokoi mawurete ma hal nnu n cai pini ikinda a nsaɓu n ne.”
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Yesu doki kpam u yanka le agisani a roku, “Tsugono tsu zuba tsa woko ta̱ tyoku u agisani a naha: Uka roku ɗa bidyai yisti,† aku u vura̱i u ɗa a akundatsu a pige a tatsu a kira a mabara u vura̱i mai hal ku shitai cika.”
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Yesu tsu dansa ta̱ n kakuma̱ ka ama n agisani, u tsu tonuko le ili bawu u ɓolomgbonuko le n agisani wa.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Yan ɗa u tsu yan nala tsa̱ra̱ u shaɗangu udani u ɗa Ishaya matsumate u danai:
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 An Yesu a̱sa̱ka̱i kakuma̱ ka ama ki, u uwai a kuwa. Atoni a ne a tuwa̱i ara ne, a danai, “Tonuko tsu kalen ka agisani a akan a kashina yi.”
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 U wushunku le, “Uza ɗa u cei icun i shinga yi Maku ma Vuma ma.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Kashina ki likimba ɗa, icun i shinga yi kpam alya ama ɗa aꞌa̱ri a tsugono. Icun i akan yi kpam alya aza ɗa aꞌa̱ri a asu u uza u cingi vi.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Utokulalu uza ɗa u wacangusi icun i akan yi aya Kala̱pa̱nsi. Aꞌayin a ukapa yi a ɗa aꞌayin a makorishi ma likimba. Ayain a manyan aza ɗa a ka ɓolomgbono ilya yi, alya atsumate a zuba.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 “Akan a ɗa a ka ɓolomgbono a daɓa. Nala wa woko a aꞌayin a makorishi.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Mpa Maku ma Vuma ma suku ta̱ atsumate a va̱, kpam a ka wutukpa̱ ta̱ gba̱ ili iꞌya ya tuko unyushi u cingi hal n aza ɗa a ka yan tsicingi dem a tsugono tsu va̱.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Atsumate yi a ka vuta̱la̱ le ta̱ a asuvu a kuɗyuku ku akina a asu u ɗa a ka rongo kushen hal n ulumusa u aꞌanga.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Shegai ama a shinga a ka laɗa ta̱ yavu kaara a tsugono tsu Tata u le. Uza ɗa baci wa̱ri n atsuvu a upana, u pana!
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 “Tsugono tsu zuba tsa woko ta̱ tyoku u agisani a naha: Vuma roku ɗa u tsa̱ra̱i kuzuwate ku ucanga ka uza roku u sokongi a kashina. U lapulai u sokongi ka, wa yan ipeli u ba u dengei gba̱ ili iꞌya wa̱ri n iꞌya, aku u gonoi u tsilai kashina ki.
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 “Tsugono tsu zuba tsa woko ta̱ tyoku u agisani a naha: Uza u tsilaga u roku ɗa wa bolo igbegu i ikebe i shinga.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 An u tsa̱ra̱i u te u tsulobo cika, u ba u dengei ili iꞌya wa̱ri n iꞌya gba̱, aku u ba u tsilai u ɗa n ikebe yi.”
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 Yesu doki u yanka le agisani a roku u danai, “Tsugono tsu zuba tsa woko ta̱ tyoku u agisani a naha: Aka̱ni a adan a roku a ɗa a vuta̱la̱i ibilili i le a kushiva̱, aku a ka̱na̱sa̱i icun i adan kau‑kau.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 An ibilili yi i shaɗangi, a wutukpa̱i iꞌya a ikengi a dusuki a ka pecene adan yi. A zuwai a shinga yi a asuvu a mabana, aku a wotsongi a ɗa bawu a gain.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Nala wa woko a aꞌayin a makorishi. Atsumate a zuba a ka tuwa̱ ta̱ a pecene ama a cingi a asuvu a ama a maci.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 Atsumate yi a ka vuta̱la̱ ta̱ ama a cingi yi a asuvu a kuɗyuku ku akina, nte a ka rongo pini kushen n ulumusa u aꞌanga.”
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Yesu wece le, “I reve kalen ka ili i nala yi gba̱?”
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Aku u tonuko le, “Gba̱ kawenishiki ka Mele ka ka wokoi karotsongishi a tsugono tsu zuba, wa̱ ta̱ tyoku u uza u kuwa ɗa u wutukpa̱i kuzuwate ku ucanga ku savu n ku cau a kunu ku kuzuwate ku ucanga.”
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 An Yesu kotsoi udansa agisani yi, aku u lazai u a̱sa̱ka̱i asu vi
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 u gonoi a Nazara, a ilyuci i ne. An u wenishikei pini a kagata ka Kashila̱, ya dem u gita̱i majiyan n a dansi, “Nte ɗa u tsa̱ra̱i kakiri ka ne n uyansa ikunesavu naha?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Maku ma kashei ma na vi wa? Tsa wundya mma u ne u ɗa Meri vi? Aꞌangu a ne kpam alya an Yakubu, Isuhu, n Simo n Yahuza?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Ataku a ne kpam aꞌa̱ ta̱ na kaɓolo n a̱tsu. Niɗa wa yansa ili i na yi gba̱?”
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Adama a nala ama yi a ꞌyuwan yi uwusha.
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Adama a nala, u yansa ikunesavu ushani wa, kpaci aꞌa̱ n upityanangu wa.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.