Mateus 13

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kain ka nala ki, Yesu wuta̱i a kuwa ki u banai a ikengi i kushiva̱ u dusuki wa wenishike.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Kakuma̱ ka ama ka kyawan yi cika hal ka zuwa yi u uwai a kpatsu u dusuki, ama yi kpam a shamgbai a kagiɗa.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 U wenishike le ili ushani n agisani, u danai,
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Aꞌayin a ɗa wa̱ri a uwacangusu icun yi, aku i roku i rukpa̱i a ure, nnu n ka̱ɗa̱sa̱i iꞌya.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 I roku kpam i rukpa̱i a iyamba i atali a asu u ɗa bawu kayala ka̱ri pini ushani. Icun yi i lazai i binyai, kpaci kayala ka maci ka̱ pini wa.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 An kaara ka yain, aku ka runukpai iꞌya, kpaci alu a le a gbonguro cika wa, aku i lazai i ekpei.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Icun i roku i rukpa̱i a asu u awana, an i gbonguroi, aku awana yi a sapusai iꞌya.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Icun i roku kpam i rukpa̱i a iyamba i shinga, i wuta̱i i matsai mmuku. Gba̱ icun iꞌya kacimbi ki ka wacangusi vi, i roku i na̱ka̱ ta̱ mmuku amangatawun‑amangatawun, i roku tani amangatatsu‑amangatatsu, i roku kpam kamankupa‑kamankupa.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Uza ɗa baci wa̱ri n atsuvu a upana, u pana.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Aku atoni a ne a wece yi, “Ndya i zuwai vu tsu dansa n ama n agisani?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 U wushunku le, “A ɗanga̱sa ɗa̱ ta̱ i reve ili i tsugono tsu zuba iꞌya iꞌa̱ri usokongi, shegai aza roku a ka reve ili iꞌya iꞌa̱ri usokongi vi wa.
11 Jesus respondeu:
12 Kashila̱ ka doku ta̱ ka na̱ka̱ uza ɗa wa̱ri n ili cika, shegai ama ɗa a bawu aꞌa̱ri n ili, a ka namba ta̱ hal gba̱m i kenu iꞌya aꞌa̱ri n iꞌya vi.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Ili iꞌya i zuwai n tsu dansa n ele n agisani iꞌya:
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Kazuwamgbani ka Kashila̱ ka woko ɗe mayun, tyoku ɗa Ishaya matsumate u danai:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Kpaci atakasuvu a le a gbama ɗe,
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 “Shegai Kashila̱ ka zuwuka ɗa̱ ɗe una̱ u shinga, kpaci aꞌeshi a ɗe a ka wene ta̱, atsuvu a ɗe kpam a ka pana ta̱!
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Mayun n tonuko ɗa̱, ntsumate ushani n ama a maci a ciga ta̱ a vana a wene ili iꞌya i wenei, a pana kpam ili iꞌya i panai, shegai a wene wa, a pana tani wa.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Panai mai kalen ka agisani ka icun iꞌya a wacangusi vi.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Icun iꞌya i rukpa̱i a ure vi, alya ama ɗa a panai ukuna u tsugono tsu zuba, shegai a reve u ɗa wa. Aku uza u cingi vi u tuwa̱i u fula̱i u ɗa a atakasuvu a le.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Icun iꞌya i rukpa̱i a iyamba i atali tani, alya ama ɗa a panai ukuna vi n maza̱nga̱, kpam a wushai u ɗa mai.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Shegai alu a le a uwa a iyamba cika wa. A ɓa̱ra̱kpa̱ n uwusha ukuna vi wa, an aꞌayin a ukondo a rawai adama a ukuna u tsugono vi, aku a rukpa̱i.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Icun iꞌya i rukpa̱i a asuvu a awana, alya ama ɗa a panai ukuna vi, shegai adama a kadambula ka ili iꞌya uma u nambai, n uciga u utsa̱ri u la̱pa̱na̱ le. Pini nala, kadambula ki ka gbagbala le hal a kpa̱ɗa̱i una̱ka̱ ilimaci.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Icun iꞌya kpam i rukpa̱i a iyamba i shinga, alya ama ɗa a panai ukuna u tsugono vi a revei u ɗa mai. A gbonguro ta̱ hal a matsai mmuku ushani, aza roku amangatawun‑amangatawun, aza roku amangatatsu‑amangatatsu, aza roku kpam kamankupa‑kamankupa.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Yesu doki u yanka le agisani a roku, “Tsugono tsu zuba tsa woko ta̱ tyoku u agisani a naha: Vuma roku u ɗa u cei ilya a kashina ka ne.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Kain ka te n kayin cina ya dem lavuta ɗe, aku utokulalu u ne u tuwa̱i u wacangusi akan pini a asu u ilya vi, aku u lazai.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 An ilya yi i wuta̱i i gita̱i ugbonguro ya matsa, aku akan yi dem a gbonguroi.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Pini nala, agbashi a vuma yi a tuwa̱i ara ne, a danai, ‘Vu ce ta̱ ilya i shinga a kashina ka vunu, shegai nte akan a naha a wuta̱i?’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 “Vuma vi u wushuki, ‘Utokulalu u va̱ ɗa u cei a ɗa.’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 “U danai, ‘A̱sa̱ka̱i a ɗa pini, kpaci i da baci ya kapusa a ɗa, ya kapusa ta̱ dem ilya yi.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 A̱sa̱ka̱i a ɗa n ilya yi a gbonguro kaɓolo hal ubana aꞌayin a ukapa, aku n tonuko ayain a manyan yi: Gita̱i ve i ɓolomgbono akan yi i sira a ɗa a asu u te, tsa̱ra̱ a tuwa̱ a daɓa a ɗa. Ilya yi kpam i ɓolomgbono iꞌya i tuko iꞌya a mapon ma va̱.’ ”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Yesu doki u tonuko le agisani a roku, “Tsugono tsu zuba tsa woko ta̱ tyoku u agisani a naha: Vuma roku ɗa u bidyai ucun u musta u cei a kashina ka ne.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Ucun u kenu u ɗa gba̱ gba̱ a asuvu a icun, shegai an u gbonguroi, aku u wokoi u pige a asuvu a nwurete gba̱. U wokoi mawurete ma hal nnu n cai pini ikinda a nsaɓu n ne.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Yesu doki kpam u yanka le agisani a roku, “Tsugono tsu zuba tsa woko ta̱ tyoku u agisani a naha: Uka roku ɗa bidyai yisti,† aku u vura̱i u ɗa a akundatsu a pige a tatsu a kira a mabara u vura̱i mai hal ku shitai cika.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Yesu tsu dansa ta̱ n kakuma̱ ka ama n agisani, u tsu tonuko le ili bawu u ɓolomgbonuko le n agisani wa.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Yan ɗa u tsu yan nala tsa̱ra̱ u shaɗangu udani u ɗa Ishaya matsumate u danai:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 An Yesu a̱sa̱ka̱i kakuma̱ ka ama ki, u uwai a kuwa. Atoni a ne a tuwa̱i ara ne, a danai, “Tonuko tsu kalen ka agisani a akan a kashina yi.”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 U wushunku le, “Uza ɗa u cei icun i shinga yi Maku ma Vuma ma.
37 Jesus respondeu:
38 Kashina ki likimba ɗa, icun i shinga yi kpam alya ama ɗa aꞌa̱ri a tsugono. Icun i akan yi kpam alya aza ɗa aꞌa̱ri a asu u uza u cingi vi.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Utokulalu uza ɗa u wacangusi icun i akan yi aya Kala̱pa̱nsi. Aꞌayin a ukapa yi a ɗa aꞌayin a makorishi ma likimba. Ayain a manyan aza ɗa a ka ɓolomgbono ilya yi, alya atsumate a zuba.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 “Akan a ɗa a ka ɓolomgbono a daɓa. Nala wa woko a aꞌayin a makorishi.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Mpa Maku ma Vuma ma suku ta̱ atsumate a va̱, kpam a ka wutukpa̱ ta̱ gba̱ ili iꞌya ya tuko unyushi u cingi hal n aza ɗa a ka yan tsicingi dem a tsugono tsu va̱.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Atsumate yi a ka vuta̱la̱ le ta̱ a asuvu a kuɗyuku ku akina a asu u ɗa a ka rongo kushen hal n ulumusa u aꞌanga.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Shegai ama a shinga a ka laɗa ta̱ yavu kaara a tsugono tsu Tata u le. Uza ɗa baci wa̱ri n atsuvu a upana, u pana!
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 “Tsugono tsu zuba tsa woko ta̱ tyoku u agisani a naha: Vuma roku ɗa u tsa̱ra̱i kuzuwate ku ucanga ka uza roku u sokongi a kashina. U lapulai u sokongi ka, wa yan ipeli u ba u dengei gba̱ ili iꞌya wa̱ri n iꞌya, aku u gonoi u tsilai kashina ki.
44 — O
45 “Tsugono tsu zuba tsa woko ta̱ tyoku u agisani a naha: Uza u tsilaga u roku ɗa wa bolo igbegu i ikebe i shinga.
45 — O
46 An u tsa̱ra̱i u te u tsulobo cika, u ba u dengei ili iꞌya wa̱ri n iꞌya gba̱, aku u ba u tsilai u ɗa n ikebe yi.”
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 Yesu doki u yanka le agisani a roku u danai, “Tsugono tsu zuba tsa woko ta̱ tyoku u agisani a naha: Aka̱ni a adan a roku a ɗa a vuta̱la̱i ibilili i le a kushiva̱, aku a ka̱na̱sa̱i icun i adan kau‑kau.
47 — O
48 An ibilili yi i shaɗangi, a wutukpa̱i iꞌya a ikengi a dusuki a ka pecene adan yi. A zuwai a shinga yi a asuvu a mabana, aku a wotsongi a ɗa bawu a gain.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Nala wa woko a aꞌayin a makorishi. Atsumate a zuba a ka tuwa̱ ta̱ a pecene ama a cingi a asuvu a ama a maci.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Atsumate yi a ka vuta̱la̱ ta̱ ama a cingi yi a asuvu a kuɗyuku ku akina, nte a ka rongo pini kushen n ulumusa u aꞌanga.”
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Yesu wece le, “I reve kalen ka ili i nala yi gba̱?”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Aku u tonuko le, “Gba̱ kawenishiki ka Mele ka ka wokoi karotsongishi a tsugono tsu zuba, wa̱ ta̱ tyoku u uza u kuwa ɗa u wutukpa̱i kuzuwate ku ucanga ku savu n ku cau a kunu ku kuzuwate ku ucanga.”
52 Jesus disse:
53 An Yesu kotsoi udansa agisani yi, aku u lazai u a̱sa̱ka̱i asu vi
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 u gonoi a Nazara, a ilyuci i ne. An u wenishikei pini a kagata ka Kashila̱, ya dem u gita̱i majiyan n a dansi, “Nte ɗa u tsa̱ra̱i kakiri ka ne n uyansa ikunesavu naha?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Maku ma kashei ma na vi wa? Tsa wundya mma u ne u ɗa Meri vi? Aꞌangu a ne kpam alya an Yakubu, Isuhu, n Simo n Yahuza?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Ataku a ne kpam aꞌa̱ ta̱ na kaɓolo n a̱tsu. Niɗa wa yansa ili i na yi gba̱?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Adama a nala ama yi a ꞌyuwan yi uwusha.
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Adama a nala, u yansa ikunesavu ushani wa, kpaci aꞌa̱ n upityanangu wa.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.