Marcos 9
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVI
1 Aku u tonuko le, “Mayun n tonuko ɗa̱, aza roku a ɗa pini kushani asu naha vi, a ka kuwa̱ wa, she a wene utuwa̱ u tsugono tsu Kashila̱ n ucira.”
1 E lhes disse: "Garanto-lhes que alguns dos que aqui estão de modo nenhum experimentarão a morte, antes de verem o Reino de Deus vindo com poder".
2 An aꞌayin a teli a wurai, Yesu bidyai Bituru, n Yakubu, n Yahaya, kaɓolo n eyi a banai a masasa ma roku ma ugaɗi, utyoku u le. Aku u yansa̱kai a kapala ka le.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou a um alto monte, onde ficaram a sós. Ali ele foi transfigurado diante deles.
3 Aminya a ne a wa̱ra̱ma̱i pun a ka laɗa, kaza̱i ka̱ la a likimba ka ka fuɗa ka zuwa a woko nala wa.
3 Suas roupas se tornaram brancas, de um branco resplandecente, como nenhum lavandeiro no mundo seria capaz de branqueá-las.
4 Aku atoni a ne ama a tatsu yi a wenei Musa n Iliya a tuwa̱i ara Yesu a ka yanka yi kadyanshi.
4 E apareceram diante deles Elias e Moisés, os quais conversavam com Jesus.
5 Bituru kukpa̱i una̱ u tonukoi Yesu, “Kawenishiki, u lobono ta̱ tsa̱ri pini na. A̱sa̱ka̱ tsu yain atani a tatsu, ka te ka vunu, ka te ka Musa ka te kpam ka Iliya.”
5 Então Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias".
6 Uwonvo u ɗa u ka̱na̱ le cika, ɗa u nambai ili iꞌya wa dana.
6 Ele não sabia o que dizer, pois estavam apavorados.
7 Aku kalishi ka roku ka wuta̱i ka kimba̱ le. A panai kpam kala̱ga̱tsu ka wuta̱i pini a kalishi ki ka danai, “Maku ma va̱ ma na vi, uza ɗa ma ciga cika, pana̱ka ni.”
7 A seguir apareceu uma nuvem e os envolveu, e dela saiu uma voz, que disse: "Este é o meu Filho amado. Ouçam-no! "
8 Kute‑kute a weɓelei n maloko, a doku a wene kpam uza wa, Yesu ɗa a wenei koshi kaɓolo n ele.
8 Repentinamente, quando olharam ao redor, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Aꞌa̱ri ugida̱la̱ a masasa mi, aku Yesu rono le atsuvu u danai, “Kotsu i tonuko uza ili iꞌya i wenei vi wa, she aꞌayin a ɗa mpa Maku ma Vuma n ꞌya̱nga̱i a ukpa̱.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 A a̱sa̱ka̱i ukuna vi a atakasuvu a le, a ka wecemgbene kalen ka uꞌya̱nga̱ a ukpa̱.
10 Eles guardaram o assunto apenas entre si, discutindo o que significaria "ressuscitar dos mortos".
11 A wece yi, “Ndya i zuwai awenishiki a Mele a danai Iliya ɗa wa gita̱ utuwa̱?”
11 E lhe perguntaram: "Por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
12 Aku u tonuko le, “Mayun ɗa Iliya wa gita̱ utuwa̱ u lapula ili. Ko n nala ndya i zuwai kadyanshi ka Kashila̱ ka danai, Maku ma Vuma ma pana ta̱ ikyamba cika, aku a ꞌyuwan yi?
12 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem primeiro e restaura todas as coisas. Então, por que está escrito que é necessário que o Filho do homem sofra muito e seja rejeitado com desprezo?
13 N tonuko ɗa̱, Iliya tuwa̱ ɗe, kpam a yanka yi ɗe gba̱ ili iꞌya i yan le tyoku ɗa u luwa le, tyoku ɗa wa̱ri ukorongi a tagara̱da u Kashila̱.”
13 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a seu respeito".
14 An a gonoi a asu u atoni a Yesu a ɗa buwai vi, a wenei kakuma̱ ka pige ka kyawan le. Awenishiki a Mele aꞌa̱ri kananamgbani n ele.
14 Quando chegaram onde estavam os outros discípulos, viram uma grande multidão ao redor deles e os mestres da lei discutindo com eles.
15 N uwene Yesu, kakuma̱ ki gba̱ ka yain majiyan cika, a ɓosoi n ilyaɗi she ara ne, a dana̱sa yi.
15 Logo que todo o povo viu Jesus, ficou muito surpreso e correu para saudá-lo.
16 U wece le, “Kananamgbani ka iyen ka iꞌa̱ri a uyan n ele?”
16 Perguntou Jesus: "O que vocês estão discutindo? "
17 Aku vuma roku a asuvu a kakuma̱ ki u wushunki yi, “Kawenishiki, maku ma va̱ ma n tuko vu, kpaci wa̱ ta̱ n ityoni i cingi i tsubebe.
17 Um homem, no meio da multidão, respondeu: "Mestre, eu te trouxe o meu filho, que está com um espírito que o impede de falar.
18 Aꞌayin a ɗa baci dem i yuwa̱ yi she i varangi yi a iyamba, una̱ u ne u rongo kapufu, n u gbori aꞌanga a ne. Kpam she ugbama ko nte wa. N foloi atoni a vunu a wutukpa̱ yi iꞌya, shegai a kpa̱ɗa̱i.”
18 Onde quer que o apanhe, joga-o no chão. Ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi aos teus discípulos que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram".
19 U wushunku le, “Eɗa̱ niɗa ukpa̱ɗa̱ u upityanangu u ɗe wa̱ri! Hal ubana nwere ɗa ma dusuku n a̱ɗa̱ kahu i wushuku? Kpam hal ubana nwere ɗa ma fuɗa n kawunku n a̱ɗa̱? Tuko numu n eyi.”
19 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
20 A tuko yi maku mi.
20 Então, eles o trouxeram. Quando o espírito viu Jesus, imediatamente causou uma convulsão no menino. Este caiu no chão e começou a rolar, espumando pela boca.
21 Yesu wecei tata u maku vi, “Aꞌayin a eni a ɗa ili yi i gita̱ yi?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: "Há quanto tempo ele está assim? " "Desde a infância", respondeu ele.
22 I so yi ta̱ uvarangusu a asuvu akina n mini kotsu i wuna yi. Shegai va fuɗa baci, pana asuvayali a tsunu vu ɓa̱nga̱ tsu.”
22 "Muitas vezes o tem lançado no fogo e na água para matá-lo. Mas, se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos. "
23 Yesu tonuko yi, “Vu da ma fuɗa baci? Uza ɗa baci dem u wushuki, a ka yanka yi ta̱ ko ndya wa.”
23 "Se podes? ", disse Jesus. "Tudo é possível àquele que crê. "
24 Kute‑kute tata u maku vi u ꞌya̱nga̱sa̱i kala̱ga̱tsu, u danai, “N wushuku ta̱. Ɓa̱nga̱ mu n ukpa̱ɗa̱ u uwushuku u va̱.”
24 Imediatamente o pai do menino exclamou: "Creio, ajuda-me a vencer a minha incredulidade! "
25 An Yesu wenei kakuma̱ ki ka̱ri utuwa̱ n ilyaɗi a asu vi, u ɓaranai ityoni i cingi yi u tonuko yi, “Avu ityoni i cingi i tsubebe, n tonuko vu pecemgbene n eyi, kotsu vu doku vu uwa yi wa.”
25 Quando Jesus viu que uma multidão estava se ajuntando, repreendeu o espírito imundo, dizendo: "Espírito mudo e surdo, eu ordeno que o deixe e nunca mais entre nele".
26 Aku ityoni yi i salai, i gbashangi maku mi cika, ikyamba i ne ya je, pini nala i pecemgbenei n eyi. Maku mi ma wokoi yavu kakushe, hal gba̱m ama ushani a danai, “U kuwa̱ ɗe.”
26 O espírito gritou, agitou-o violentamente e saiu. O menino ficou como morto, a ponto de muitos dizerem: "Ele morreu".
27 Shegai Yesu ka̱na̱i kukere ku ne u ꞌya̱nga̱sa̱ yi, u ꞌya̱nga̱i tani n kushani.
27 Mas Jesus tomou-o pela mão e o levantou, e ele ficou em pé.
28 An Yesu tuwa̱i u uwai a kuwa, atoni a ne a wece yi ukpawunsi, “Ndya i zuwai a̱tsu tsu kpa̱ɗa̱i iꞌya uwutukpa̱?”
28 Depois de Jesus ter entrado em casa, seus discípulos lhe perguntaram em particular: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
29 Aku u tonuko le, “Ucun u nala u tsu wuta̱ wa, she n kavasu.”
29 Ele respondeu: "Essa espécie só sai pela oração e pelo jejum".
30 Pini nala, Yesu n atoni a ne a ꞌya̱nga̱i a ɓa̱tsa̱mgba̱na̱i a uyamba u Galili, wa ciga tani uza u reve wa.
30 Eles saíram daquele lugar e atravessaram a Galiléia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde eles estavam,
31 Kpaci atoni a ne a ɗa wa wenishike, wa tonusuko le, “A ka neke ta̱ Maku ma Vuma akere a ama a wuna yi. A wuna yi baci, aꞌayin a tatsu a wurai, wa ꞌya̱nga̱ ta̱.”
31 porque estava ensinando os seus discípulos. E lhes dizia: "O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens. Eles o matarão, e três dias depois ele ressuscitará".
32 Shegai a reve ili iꞌya kadyanshi ki ka tono wa, kpam a panai uwonvo u ɗa a ka wece yi.
32 Mas eles não entendiam o que ele queria dizer e tinham receio de perguntar-lhe.
33 A tuwa̱i a Kafarnahum. An u uwai a kuwa, u wece le, “Kananamgbani ka iyen ka iꞌa̱ri uyan a ure?”
33 E chegaram a Cafarnaum. Quando ele estava em casa, perguntou-lhes: "O que vocês estavam discutindo no caminho? "
34 A paɗai bini, kpaci a ure vi a nanamgbana ta̱ ko ya uzapige u le.
34 Mas eles guardaram silêncio, porque no caminho haviam discutido sobre quem era o maior.
35 Aku u dusuki u isa̱i Kupanamere vi, u tonuko le, “Uza ɗa baci dem wa ciga u woko uza u kapala, u ka̱na̱ ta̱ she u woko uza u makorishi a asuvu a ama gba̱. Kpam u gbashika ko ya wa.”
35 Assentando-se, Jesus chamou os Doze e disse: "Se alguém quiser ser o primeiro, será o último, e servo de todos".
36 Aku u bidyai maku ma kenu u zuwa yi a mere ma le, u woɓo yi u tonuko le,
36 E, tomando uma criança, colocou-a no meio deles. Pegando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Uza ɗa baci dem u wushai maku ma kenu ucun u na adama a kala ka va̱, mpa u wushai. Uza ɗa kpam u wusha mu, mpa koshi u wushai wa, hal n uza ɗa suku mu ɗa u wushai.”
37 "Quem recebe uma destas crianças em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, não está apenas me recebendo, mas também àquele que me enviou".
38 Aku Yahaya tonuko yi, “Kawenishiki, tsu wene ta̱ vuma roku wa wutukpusa̱ ityoni i cingi n kala ka vunu, aku tsu ɓishinka yi kpaci wa̱ a asuvu a tsunu wa.”
38 "Mestre", disse João, "vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
39 Shegai Yesu danai, “Ɓishinka ni wa. Vuma wa̱ la wa yan ukunosavu n kala ka va̱, aku u laza kute‑kute u dana ukuna u gbani kaci ka va̱ wa.
39 "Não o impeçam", disse Jesus. "Ninguém que faça um milagre em meu nome, pode falar mal de mim logo em seguida,
40 “Gba̱ uza ɗa baci dem bawu wa yan tsilala n a̱tsu, uza u tsunu u ɗa.
40 pois quem não é contra nós está a nosso favor.
41 Uza ɗa baci dem u ne ɗa̱ mini ma uso a mako adama a ɗa iꞌa̱ri aza a Kawauwi, n tonuko ɗa̱, maken ma̱ la wa, wa kpa̱ɗa̱ utsa̱ra̱ katsupi ka malen ma manyan ma ne wa.
41 Eu lhes digo a verdade: Quem lhes der um copo de água em meu nome, por vocês pertencerem a Cristo, de modo nenhum perderá a sua recompensa. "
42 Yesu lyai kapala n kadyanshi, “Ɗa vuma roku wa zuwa maku ma te a asuvu a mmuku n kenu n na aza ɗa a pityanangi na̱ mpa u nusa, wa laka ta̱ a sira̱ka yi katali ka kira ka pige a udyoku u ne, a varangi yi a asuvu a kushiva̱.
42 "Se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, seria melhor que fosse lançado no mar com uma grande pedra amarrada no pescoço.
43 Kukere ku vunu ka zuwusa vu baci unyushi, kiɗa ka. Wa laka vu ta̱ shana vu tsa̱ra̱ uma n kukere ku te, n u ɗa va uwa akina n akere a re, akina a ɗa bawu aꞌa̱ri ucimba̱.
43 Se a sua mão o fizer tropeçar, corte-a. É melhor entrar na vida mutilado do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga,
44 [Asu u azun a ɗa a ka takuma a ɗa bawu a ka kuwa̱, kpam a ka cimbusa̱ akina yi wa.]
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 Kune ku vunu ka zuwusa vu baci unyushi, kiɗa ka. Wa laka vu ta̱ shana vu tsa̱ra̱ uma n kune ku te, n u ɗa a ka varangu vu akina n aꞌene a vunu a re.
45 E se o seu pé o fizer tropeçar, corte-o. É melhor entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno.
46 [Asu u azun a ɗa a ka takuma a ɗa bawu a ka kuwa̱, kpam a ka cimbusa̱ akina yi wa.]
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Keshi ka vunu ka zuwusa vu baci unyushi, foɗo ka. Wa laka vu ta̱ vu uwa a tsugono tsu Kashila̱ n keshi ka te, n u ɗa a ka varangu vu akina n aꞌeshi a re.
47 E se o seu olho o fizer tropeçar, arranque-o. É melhor entrar no Reino de Deus com um só olho do que, tendo os dois olhos, ser lançado no inferno,
48 Asu u azun a ɗa a ka takuma a ɗa bawu a ka kuwa̱, kpam a ka cimbusa̱ akina yi wa.
48 onde ‘o seu verme não morre, e o fogo não se apaga’.
49 “N akina a ɗa a ka wulukpe ya dem, tyoku ɗa a tsu wulukpe uɗara̱kpa na̱ mkpaɗi.
49 Cada um será salgado com fogo.
50 “Mkpaɗi ili iꞌya i shinga, shegai n namgba baci bawu n yankpai kpam, n iyen iꞌya a ka yankpusa n ɗa?
50 "O sal é bom, mas se deixar de ser salgado, como restaurar o seu sabor? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.