Marcos 9
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH
1 Aku u tonuko le, “Mayun n tonuko ɗa̱, aza roku a ɗa pini kushani asu naha vi, a ka kuwa̱ wa, she a wene utuwa̱ u tsugono tsu Kashila̱ n ucira.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 An aꞌayin a teli a wurai, Yesu bidyai Bituru, n Yakubu, n Yahaya, kaɓolo n eyi a banai a masasa ma roku ma ugaɗi, utyoku u le. Aku u yansa̱kai a kapala ka le.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Aminya a ne a wa̱ra̱ma̱i pun a ka laɗa, kaza̱i ka̱ la a likimba ka ka fuɗa ka zuwa a woko nala wa.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Aku atoni a ne ama a tatsu yi a wenei Musa n Iliya a tuwa̱i ara Yesu a ka yanka yi kadyanshi.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Bituru kukpa̱i una̱ u tonukoi Yesu, “Kawenishiki, u lobono ta̱ tsa̱ri pini na. A̱sa̱ka̱ tsu yain atani a tatsu, ka te ka vunu, ka te ka Musa ka te kpam ka Iliya.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Uwonvo u ɗa u ka̱na̱ le cika, ɗa u nambai ili iꞌya wa dana.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Aku kalishi ka roku ka wuta̱i ka kimba̱ le. A panai kpam kala̱ga̱tsu ka wuta̱i pini a kalishi ki ka danai, “Maku ma va̱ ma na vi, uza ɗa ma ciga cika, pana̱ka ni.”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Kute‑kute a weɓelei n maloko, a doku a wene kpam uza wa, Yesu ɗa a wenei koshi kaɓolo n ele.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Aꞌa̱ri ugida̱la̱ a masasa mi, aku Yesu rono le atsuvu u danai, “Kotsu i tonuko uza ili iꞌya i wenei vi wa, she aꞌayin a ɗa mpa Maku ma Vuma n ꞌya̱nga̱i a ukpa̱.”
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 A a̱sa̱ka̱i ukuna vi a atakasuvu a le, a ka wecemgbene kalen ka uꞌya̱nga̱ a ukpa̱.
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 A wece yi, “Ndya i zuwai awenishiki a Mele a danai Iliya ɗa wa gita̱ utuwa̱?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Aku u tonuko le, “Mayun ɗa Iliya wa gita̱ utuwa̱ u lapula ili. Ko n nala ndya i zuwai kadyanshi ka Kashila̱ ka danai, Maku ma Vuma ma pana ta̱ ikyamba cika, aku a ꞌyuwan yi?
12 Ele respondeu:
13 N tonuko ɗa̱, Iliya tuwa̱ ɗe, kpam a yanka yi ɗe gba̱ ili iꞌya i yan le tyoku ɗa u luwa le, tyoku ɗa wa̱ri ukorongi a tagara̱da u Kashila̱.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 An a gonoi a asu u atoni a Yesu a ɗa buwai vi, a wenei kakuma̱ ka pige ka kyawan le. Awenishiki a Mele aꞌa̱ri kananamgbani n ele.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 N uwene Yesu, kakuma̱ ki gba̱ ka yain majiyan cika, a ɓosoi n ilyaɗi she ara ne, a dana̱sa yi.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 U wece le, “Kananamgbani ka iyen ka iꞌa̱ri a uyan n ele?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Aku vuma roku a asuvu a kakuma̱ ki u wushunki yi, “Kawenishiki, maku ma va̱ ma n tuko vu, kpaci wa̱ ta̱ n ityoni i cingi i tsubebe.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Aꞌayin a ɗa baci dem i yuwa̱ yi she i varangi yi a iyamba, una̱ u ne u rongo kapufu, n u gbori aꞌanga a ne. Kpam she ugbama ko nte wa. N foloi atoni a vunu a wutukpa̱ yi iꞌya, shegai a kpa̱ɗa̱i.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 U wushunku le, “Eɗa̱ niɗa ukpa̱ɗa̱ u upityanangu u ɗe wa̱ri! Hal ubana nwere ɗa ma dusuku n a̱ɗa̱ kahu i wushuku? Kpam hal ubana nwere ɗa ma fuɗa n kawunku n a̱ɗa̱? Tuko numu n eyi.”
19 Jesus disse:
20 A tuko yi maku mi.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Yesu wecei tata u maku vi, “Aꞌayin a eni a ɗa ili yi i gita̱ yi?”
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 I so yi ta̱ uvarangusu a asuvu akina n mini kotsu i wuna yi. Shegai va fuɗa baci, pana asuvayali a tsunu vu ɓa̱nga̱ tsu.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Yesu tonuko yi, “Vu da ma fuɗa baci? Uza ɗa baci dem u wushuki, a ka yanka yi ta̱ ko ndya wa.”
23 Jesus respondeu:
24 Kute‑kute tata u maku vi u ꞌya̱nga̱sa̱i kala̱ga̱tsu, u danai, “N wushuku ta̱. Ɓa̱nga̱ mu n ukpa̱ɗa̱ u uwushuku u va̱.”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 An Yesu wenei kakuma̱ ki ka̱ri utuwa̱ n ilyaɗi a asu vi, u ɓaranai ityoni i cingi yi u tonuko yi, “Avu ityoni i cingi i tsubebe, n tonuko vu pecemgbene n eyi, kotsu vu doku vu uwa yi wa.”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Aku ityoni yi i salai, i gbashangi maku mi cika, ikyamba i ne ya je, pini nala i pecemgbenei n eyi. Maku mi ma wokoi yavu kakushe, hal gba̱m ama ushani a danai, “U kuwa̱ ɗe.”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Shegai Yesu ka̱na̱i kukere ku ne u ꞌya̱nga̱sa̱ yi, u ꞌya̱nga̱i tani n kushani.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 An Yesu tuwa̱i u uwai a kuwa, atoni a ne a wece yi ukpawunsi, “Ndya i zuwai a̱tsu tsu kpa̱ɗa̱i iꞌya uwutukpa̱?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Aku u tonuko le, “Ucun u nala u tsu wuta̱ wa, she n kavasu.”
29 Jesus respondeu:
30 Pini nala, Yesu n atoni a ne a ꞌya̱nga̱i a ɓa̱tsa̱mgba̱na̱i a uyamba u Galili, wa ciga tani uza u reve wa.
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 Kpaci atoni a ne a ɗa wa wenishike, wa tonusuko le, “A ka neke ta̱ Maku ma Vuma akere a ama a wuna yi. A wuna yi baci, aꞌayin a tatsu a wurai, wa ꞌya̱nga̱ ta̱.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Shegai a reve ili iꞌya kadyanshi ki ka tono wa, kpam a panai uwonvo u ɗa a ka wece yi.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 A tuwa̱i a Kafarnahum. An u uwai a kuwa, u wece le, “Kananamgbani ka iyen ka iꞌa̱ri uyan a ure?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 A paɗai bini, kpaci a ure vi a nanamgbana ta̱ ko ya uzapige u le.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Aku u dusuki u isa̱i Kupanamere vi, u tonuko le, “Uza ɗa baci dem wa ciga u woko uza u kapala, u ka̱na̱ ta̱ she u woko uza u makorishi a asuvu a ama gba̱. Kpam u gbashika ko ya wa.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Aku u bidyai maku ma kenu u zuwa yi a mere ma le, u woɓo yi u tonuko le,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Uza ɗa baci dem u wushai maku ma kenu ucun u na adama a kala ka va̱, mpa u wushai. Uza ɗa kpam u wusha mu, mpa koshi u wushai wa, hal n uza ɗa suku mu ɗa u wushai.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Aku Yahaya tonuko yi, “Kawenishiki, tsu wene ta̱ vuma roku wa wutukpusa̱ ityoni i cingi n kala ka vunu, aku tsu ɓishinka yi kpaci wa̱ a asuvu a tsunu wa.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Shegai Yesu danai, “Ɓishinka ni wa. Vuma wa̱ la wa yan ukunosavu n kala ka va̱, aku u laza kute‑kute u dana ukuna u gbani kaci ka va̱ wa.
39 Jesus respondeu:
40 “Gba̱ uza ɗa baci dem bawu wa yan tsilala n a̱tsu, uza u tsunu u ɗa.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Uza ɗa baci dem u ne ɗa̱ mini ma uso a mako adama a ɗa iꞌa̱ri aza a Kawauwi, n tonuko ɗa̱, maken ma̱ la wa, wa kpa̱ɗa̱ utsa̱ra̱ katsupi ka malen ma manyan ma ne wa.
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 Yesu lyai kapala n kadyanshi, “Ɗa vuma roku wa zuwa maku ma te a asuvu a mmuku n kenu n na aza ɗa a pityanangi na̱ mpa u nusa, wa laka ta̱ a sira̱ka yi katali ka kira ka pige a udyoku u ne, a varangi yi a asuvu a kushiva̱.
42 Jesus continuou:
43 Kukere ku vunu ka zuwusa vu baci unyushi, kiɗa ka. Wa laka vu ta̱ shana vu tsa̱ra̱ uma n kukere ku te, n u ɗa va uwa akina n akere a re, akina a ɗa bawu aꞌa̱ri ucimba̱.
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 [Asu u azun a ɗa a ka takuma a ɗa bawu a ka kuwa̱, kpam a ka cimbusa̱ akina yi wa.]
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Kune ku vunu ka zuwusa vu baci unyushi, kiɗa ka. Wa laka vu ta̱ shana vu tsa̱ra̱ uma n kune ku te, n u ɗa a ka varangu vu akina n aꞌene a vunu a re.
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 [Asu u azun a ɗa a ka takuma a ɗa bawu a ka kuwa̱, kpam a ka cimbusa̱ akina yi wa.]
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Keshi ka vunu ka zuwusa vu baci unyushi, foɗo ka. Wa laka vu ta̱ vu uwa a tsugono tsu Kashila̱ n keshi ka te, n u ɗa a ka varangu vu akina n aꞌeshi a re.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Asu u azun a ɗa a ka takuma a ɗa bawu a ka kuwa̱, kpam a ka cimbusa̱ akina yi wa.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 “N akina a ɗa a ka wulukpe ya dem, tyoku ɗa a tsu wulukpe uɗara̱kpa na̱ mkpaɗi.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 “Mkpaɗi ili iꞌya i shinga, shegai n namgba baci bawu n yankpai kpam, n iyen iꞌya a ka yankpusa n ɗa?
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.