Marcos 9
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARIB
1 Aku u tonuko le, “Mayun n tonuko ɗa̱, aza roku a ɗa pini kushani asu naha vi, a ka kuwa̱ wa, she a wene utuwa̱ u tsugono tsu Kashila̱ n ucira.”
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 An aꞌayin a teli a wurai, Yesu bidyai Bituru, n Yakubu, n Yahaya, kaɓolo n eyi a banai a masasa ma roku ma ugaɗi, utyoku u le. Aku u yansa̱kai a kapala ka le.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Aminya a ne a wa̱ra̱ma̱i pun a ka laɗa, kaza̱i ka̱ la a likimba ka ka fuɗa ka zuwa a woko nala wa.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Aku atoni a ne ama a tatsu yi a wenei Musa n Iliya a tuwa̱i ara Yesu a ka yanka yi kadyanshi.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Bituru kukpa̱i una̱ u tonukoi Yesu, “Kawenishiki, u lobono ta̱ tsa̱ri pini na. A̱sa̱ka̱ tsu yain atani a tatsu, ka te ka vunu, ka te ka Musa ka te kpam ka Iliya.”
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Uwonvo u ɗa u ka̱na̱ le cika, ɗa u nambai ili iꞌya wa dana.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Aku kalishi ka roku ka wuta̱i ka kimba̱ le. A panai kpam kala̱ga̱tsu ka wuta̱i pini a kalishi ki ka danai, “Maku ma va̱ ma na vi, uza ɗa ma ciga cika, pana̱ka ni.”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Kute‑kute a weɓelei n maloko, a doku a wene kpam uza wa, Yesu ɗa a wenei koshi kaɓolo n ele.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Aꞌa̱ri ugida̱la̱ a masasa mi, aku Yesu rono le atsuvu u danai, “Kotsu i tonuko uza ili iꞌya i wenei vi wa, she aꞌayin a ɗa mpa Maku ma Vuma n ꞌya̱nga̱i a ukpa̱.”
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 A a̱sa̱ka̱i ukuna vi a atakasuvu a le, a ka wecemgbene kalen ka uꞌya̱nga̱ a ukpa̱.
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 A wece yi, “Ndya i zuwai awenishiki a Mele a danai Iliya ɗa wa gita̱ utuwa̱?”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Aku u tonuko le, “Mayun ɗa Iliya wa gita̱ utuwa̱ u lapula ili. Ko n nala ndya i zuwai kadyanshi ka Kashila̱ ka danai, Maku ma Vuma ma pana ta̱ ikyamba cika, aku a ꞌyuwan yi?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 N tonuko ɗa̱, Iliya tuwa̱ ɗe, kpam a yanka yi ɗe gba̱ ili iꞌya i yan le tyoku ɗa u luwa le, tyoku ɗa wa̱ri ukorongi a tagara̱da u Kashila̱.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 An a gonoi a asu u atoni a Yesu a ɗa buwai vi, a wenei kakuma̱ ka pige ka kyawan le. Awenishiki a Mele aꞌa̱ri kananamgbani n ele.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 N uwene Yesu, kakuma̱ ki gba̱ ka yain majiyan cika, a ɓosoi n ilyaɗi she ara ne, a dana̱sa yi.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 U wece le, “Kananamgbani ka iyen ka iꞌa̱ri a uyan n ele?”
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Aku vuma roku a asuvu a kakuma̱ ki u wushunki yi, “Kawenishiki, maku ma va̱ ma n tuko vu, kpaci wa̱ ta̱ n ityoni i cingi i tsubebe.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Aꞌayin a ɗa baci dem i yuwa̱ yi she i varangi yi a iyamba, una̱ u ne u rongo kapufu, n u gbori aꞌanga a ne. Kpam she ugbama ko nte wa. N foloi atoni a vunu a wutukpa̱ yi iꞌya, shegai a kpa̱ɗa̱i.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 U wushunku le, “Eɗa̱ niɗa ukpa̱ɗa̱ u upityanangu u ɗe wa̱ri! Hal ubana nwere ɗa ma dusuku n a̱ɗa̱ kahu i wushuku? Kpam hal ubana nwere ɗa ma fuɗa n kawunku n a̱ɗa̱? Tuko numu n eyi.”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 A tuko yi maku mi.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Yesu wecei tata u maku vi, “Aꞌayin a eni a ɗa ili yi i gita̱ yi?”
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 I so yi ta̱ uvarangusu a asuvu akina n mini kotsu i wuna yi. Shegai va fuɗa baci, pana asuvayali a tsunu vu ɓa̱nga̱ tsu.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yesu tonuko yi, “Vu da ma fuɗa baci? Uza ɗa baci dem u wushuki, a ka yanka yi ta̱ ko ndya wa.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Kute‑kute tata u maku vi u ꞌya̱nga̱sa̱i kala̱ga̱tsu, u danai, “N wushuku ta̱. Ɓa̱nga̱ mu n ukpa̱ɗa̱ u uwushuku u va̱.”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 An Yesu wenei kakuma̱ ki ka̱ri utuwa̱ n ilyaɗi a asu vi, u ɓaranai ityoni i cingi yi u tonuko yi, “Avu ityoni i cingi i tsubebe, n tonuko vu pecemgbene n eyi, kotsu vu doku vu uwa yi wa.”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Aku ityoni yi i salai, i gbashangi maku mi cika, ikyamba i ne ya je, pini nala i pecemgbenei n eyi. Maku mi ma wokoi yavu kakushe, hal gba̱m ama ushani a danai, “U kuwa̱ ɗe.”
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Shegai Yesu ka̱na̱i kukere ku ne u ꞌya̱nga̱sa̱ yi, u ꞌya̱nga̱i tani n kushani.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 An Yesu tuwa̱i u uwai a kuwa, atoni a ne a wece yi ukpawunsi, “Ndya i zuwai a̱tsu tsu kpa̱ɗa̱i iꞌya uwutukpa̱?”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Aku u tonuko le, “Ucun u nala u tsu wuta̱ wa, she n kavasu.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Pini nala, Yesu n atoni a ne a ꞌya̱nga̱i a ɓa̱tsa̱mgba̱na̱i a uyamba u Galili, wa ciga tani uza u reve wa.
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 Kpaci atoni a ne a ɗa wa wenishike, wa tonusuko le, “A ka neke ta̱ Maku ma Vuma akere a ama a wuna yi. A wuna yi baci, aꞌayin a tatsu a wurai, wa ꞌya̱nga̱ ta̱.”
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Shegai a reve ili iꞌya kadyanshi ki ka tono wa, kpam a panai uwonvo u ɗa a ka wece yi.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 A tuwa̱i a Kafarnahum. An u uwai a kuwa, u wece le, “Kananamgbani ka iyen ka iꞌa̱ri uyan a ure?”
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 A paɗai bini, kpaci a ure vi a nanamgbana ta̱ ko ya uzapige u le.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Aku u dusuki u isa̱i Kupanamere vi, u tonuko le, “Uza ɗa baci dem wa ciga u woko uza u kapala, u ka̱na̱ ta̱ she u woko uza u makorishi a asuvu a ama gba̱. Kpam u gbashika ko ya wa.”
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Aku u bidyai maku ma kenu u zuwa yi a mere ma le, u woɓo yi u tonuko le,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Uza ɗa baci dem u wushai maku ma kenu ucun u na adama a kala ka va̱, mpa u wushai. Uza ɗa kpam u wusha mu, mpa koshi u wushai wa, hal n uza ɗa suku mu ɗa u wushai.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Aku Yahaya tonuko yi, “Kawenishiki, tsu wene ta̱ vuma roku wa wutukpusa̱ ityoni i cingi n kala ka vunu, aku tsu ɓishinka yi kpaci wa̱ a asuvu a tsunu wa.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Shegai Yesu danai, “Ɓishinka ni wa. Vuma wa̱ la wa yan ukunosavu n kala ka va̱, aku u laza kute‑kute u dana ukuna u gbani kaci ka va̱ wa.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 “Gba̱ uza ɗa baci dem bawu wa yan tsilala n a̱tsu, uza u tsunu u ɗa.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Uza ɗa baci dem u ne ɗa̱ mini ma uso a mako adama a ɗa iꞌa̱ri aza a Kawauwi, n tonuko ɗa̱, maken ma̱ la wa, wa kpa̱ɗa̱ utsa̱ra̱ katsupi ka malen ma manyan ma ne wa.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 Yesu lyai kapala n kadyanshi, “Ɗa vuma roku wa zuwa maku ma te a asuvu a mmuku n kenu n na aza ɗa a pityanangi na̱ mpa u nusa, wa laka ta̱ a sira̱ka yi katali ka kira ka pige a udyoku u ne, a varangi yi a asuvu a kushiva̱.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Kukere ku vunu ka zuwusa vu baci unyushi, kiɗa ka. Wa laka vu ta̱ shana vu tsa̱ra̱ uma n kukere ku te, n u ɗa va uwa akina n akere a re, akina a ɗa bawu aꞌa̱ri ucimba̱.
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 [Asu u azun a ɗa a ka takuma a ɗa bawu a ka kuwa̱, kpam a ka cimbusa̱ akina yi wa.]
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Kune ku vunu ka zuwusa vu baci unyushi, kiɗa ka. Wa laka vu ta̱ shana vu tsa̱ra̱ uma n kune ku te, n u ɗa a ka varangu vu akina n aꞌene a vunu a re.
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 [Asu u azun a ɗa a ka takuma a ɗa bawu a ka kuwa̱, kpam a ka cimbusa̱ akina yi wa.]
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Keshi ka vunu ka zuwusa vu baci unyushi, foɗo ka. Wa laka vu ta̱ vu uwa a tsugono tsu Kashila̱ n keshi ka te, n u ɗa a ka varangu vu akina n aꞌeshi a re.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Asu u azun a ɗa a ka takuma a ɗa bawu a ka kuwa̱, kpam a ka cimbusa̱ akina yi wa.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 “N akina a ɗa a ka wulukpe ya dem, tyoku ɗa a tsu wulukpe uɗara̱kpa na̱ mkpaɗi.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 “Mkpaɗi ili iꞌya i shinga, shegai n namgba baci bawu n yankpai kpam, n iyen iꞌya a ka yankpusa n ɗa?
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.