Marcos 6
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH
1 Yesu n atoni a ne a a̱sa̱ka̱i a asu vi a lazai ubana a ilyuci i ne Nazara.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 An Ashibi a yain u gita̱i uwenishike a kagata ka Kashila̱. Ama ushani a pana̱ka yi aku a yain majiyan. A danai, “Nte vuma u naha tsa̱ra̱i ili i na gba̱? Ucun u kakiri ka eni ka a na̱ka̱ yi naha? Weɓelei ukunosavu† u ɗa aꞌa̱ri a uyansa a akere a ne!
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Kashei ka nala ka naha vi wa, maku ma Meri. Atoku a ne kpam alya an Yakubu, n Isuhu, n Yahuza, n Simo wa? Ataku a ne a ɗa naha kaɓolo n a̱tsu vi wa?” Adama a nala a ꞌyuwan yi.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 U tonuko le, “Matsumate ma tsu namba tsupige wa, she a ilyuci i ne, n asu u ama a ne, n asuvu a kuwa ku ne.”
4 Mas Jesus disse:
5 U fuɗa u yan ukunosavu wa, shegai u tsa̱ra̱i u sawusai aza a mɓa̱la̱ kenu u ta̱na̱sa̱ le.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 U yain majiyan cika, adama a ukpa̱ɗa̱ u upityanangu u le.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 U isa̱i asuki Kupanamere vi u suku le ama a re ama a re, u na̱ka̱ le ucira a kaci ka ityoni i cingi.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 U tonuko le, “Kotsu i bidya ili adama a nwalu mi wa, she kalangu koshi. Kotsu i bidya ilikulya, ko katsa̱n, ko kpam ikebe a ijubu i ɗe wa.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 I uka akpata a aꞌene, shegai kotsu i uka ntogo n re wa.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Kuwa ka baci dem i uwai, rongoi pini she kain ka ya a̱sa̱ka̱ ilyuci yi.
10 Disse ainda:
11 Gba̱ ko nte baci a ꞌyuwan ɗa̱ ko a kpa̱ɗa̱ ɗa̱ upana̱ka, ya wuta̱ baci, i ka̱pa̱tsa̱ kabuta̱ ka aꞌene a ɗe, adama a iryoci a mere ma le an i wuta̱i uwule u le.”
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 A wuta̱i a ba a yankai ama kuɓari ki, a kpatala a gono a asu u Kashila̱ a a̱sa̱ka̱ tsicingi tsu le.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 A wutukpusa̱i ityoni i cingi ushani, a sugburuka̱i aza a mɓa̱la̱ ushani manivi kpam a ta̱na̱sa̱ le.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Hiridu magono u panai kadyanshi ka Yesu, kpaci kala ka ne ka tambura ta̱ ko nte wa. Aza roku a ka dansa Yahaya kalyuɓugi aya u ꞌya̱nga̱i a ukpa̱, ili iꞌya i zuwai wa yansa ukunosavu ɗa la vi.
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Aza roku a danai, “Iliya ɗa.” Aza roku tani a danai, “Matsumate ma yavu ntsumate n cau.”
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Shegai an Hiridu panai nala, u danai, “Yahaya vuma ɗa n kiɗai kaci u ꞌya̱nga̱ ɗe a ukpa̱!”
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Kpaci aya u zuwai a ka̱na̱ yi, aku u zuwai a sira yi, a uka yi a kuwa ku aꞌali. Yan ɗa u yain nala adama a Hiridiya uka u vangu u ne Filibu, u ɗa u zuwai.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 An Yahaya tonuko yi, “U gan vu zuwa uka u vangu u vunu wa.”
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Hiridiya tani u ka̱na̱i Yahaya a katsuma̱, hal wa ciga u wuna yi, shegai u reve tyoku ɗa wa yan wa.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Hiridu wa pana ta̱ uwonvo u Yahaya, an u revei vuma u maci ɗa kpam uza u uwulukpi, ɗa i zuwai wa kirana n eyi. U tsu dambula ta̱ cika wa pana̱ka baci Yahaya, shegai ko n nala u tsu ciga ta̱ u pana̱ka yi.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 A makorishi, Hiridiya tuwa̱i u gawunkai. An kain ka ilimaci ka Hiridu ka kyawain, u libanai ngono m iyamba, n azapige a asoje, n azapige a Galili abiki yi.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 An makere ma Hiridiya ma uwai ma jei, Hiridu n amoci a ne a panai kayanyan. Pini nala, magono ma tonukoi makere mi, “Folo mu gba̱ ili iꞌya va ciga, ma na̱ka̱ vu ta̱ iꞌya.”
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 U tsinai u danai, “Ko ndya baci vu wecikei ma na̱ka̱ vu ta̱, ko kaɓon ka tsugono tsu va̱ tsa baci.”
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 U wuta̱i u ba u wecei mma u ne, “Ndya ma folo?”
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Kute‑kute u uwai asu u magono n maloko u danai, “Ma ciga ta̱ vu na̱ka̱ mu gogo‑na‑na kaci ka Yahaya kalyuɓugi a mabaluwa.”
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Asuvu a magono a namgbai cika, shegai adama a utsina u ɗa u tsinai a kapala ka amoci a ɗa aꞌa̱ri pini vi, wa ciga u ɓishinka yi wa.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Kute‑kute u zuwai kazoli ka ne ka bana a kuwa ku aꞌali u ba u kiɗa kaci ka Yahaya ki. Vuma vi u ba u kiɗa yi kaci ki.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 U tukoi ka a mabaluwa u na̱ka̱i makere mi, makere mi ma bankai mma u ne.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 An atoni a Yahaya a panai nala, a ba bidyai ikyamba yi a ciɗa̱ngi.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Asuki a Yesu yi a gonoi ara ne, a tonuko yi gba̱ ili iꞌya a yain n iꞌya a wenishikei.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 An u wokoi ama a yan le ushani, hal Yesu n asuki a ne a tsa̱ra̱ kabala ka a ka lya ilikulya wa. Pini nala, u tonuko le, “Tuwa̱i tsu banai a asu u ɗa bawu uza wa̱ri tsa̱ra̱ i wunvugusa.”
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Aku a lazai utyoku u le a asuvu a kpatsu ubana a asu u ɗa bawu uza wa̱ri.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Ama ɗa a wene le n a lazi vi a reve le, aku a wuta̱i gba̱ a ilyuci a walai n ilyaɗi a lasa le urawa.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 N ucipa̱ u Yesu a kpatsu u wenei kakuma̱ ka ama, a yanka yi iyali, kpaci tyoku u ncon n ɗa bawu ma̱ri n kaliniki ɗa aꞌa̱ri. U gita̱ le uwenishike ili ushani.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 An kaara ka yain evu n urukpa̱, atoni a ne a banai ara ne, a tonuko yi, “Asu u na ɗa na wa̱ n uza wa, kpam kaara ka na ka yan ɗe evu n urukpa̱.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Tutsuku le ubana ashina n une une iꞌya iꞌa̱ri evu evu a ba a tsila̱ka kaci ka le ilikulya.”
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 U wushunku le, “Eɗa̱ ne le ilikulya a lyai wa̱wa.”
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 U wece le, “Iburodi i yain iꞌya iꞌa̱ri n iꞌya? Walai i ba i kondo.”
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Aku u tonuko le a zuwa ama yi dusukusu aɓolo aɓolo a zuba u mete ma ta̱ku.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Ama yi a dusuki n a tonomgboni, aza roku amangatawun‑amangatawun, aza roku amangarenkupa‑amangarenkupa.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 An u bidyai iburodi i tawun n adan a re yi, u gaɗigbai kaci ka ne a zuba, u cikpai Kashila̱. Pini nala, u jiba̱mgba̱na̱sa̱i iꞌya n u na̱ki atoni a ne a na̱ka̱sa̱ ama, kpam u pecike le dem adan yi.Yesu lyatangi kakuma̱ ka ama|src="Mark_6_39.tif" size="span" loc="Mark 6:41" ref="Mak. 6:41"
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Gba̱ le a lyai hal a cuwa̱i.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Aku atoni yi a cira̱ngi abuwi a iburodi n adan yi hal mbana kupa na̱ n re.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Asuvu a ama ɗa a takumai iburodi yi, aꞌali ama azu a tawun (5,000) a ɗa.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 A ɓa̱ra̱kpa̱ wa, aku Yesu tonukoi atoni a ne a uwa a kpatsu a lasa yi upasamgbana ubana a Besaida, hal n u wacinsi kakuma̱ ki.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 An u wacinsa le, u banai a masasa kotsu u yain kavasu.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 An kuvuli ku yain, kpatsu ka̱ri a mere ma kushiva̱, Yesu wa̱ri a kagiɗa utyoku u ne.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 An u wene le aꞌa̱ri umoɗono n uwantika kpatsu, kpaci uwule u ꞌya̱nga̱sa̱ka̱ le. N kpasani cika, u tuwa̱i ara le wa wala a zuba u mini ma kushiva̱. U yain yavu wa wura le.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Shegai an a wene yi wa tuwa̱ a zuba u mini, a bidyai ko kafofu ka, a salai.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Gba̱ uwonvo u ka̱na̱ le an a wene yi vi.
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Aku u uwai a kpatsu ku aꞌa̱ri vi, pini nala, uwule vi u vaki. Atoni yi a yan ta̱ majiyan,
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 kpaci a reve kalen ka burodi ki wa, an atakasuvu a le a gbamai.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 An a pasamgbanai a rawai a Janisara, a sirai kpatsu ki a una̱ u mini.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 N uwuta̱ u le a kpatsu ama a laza a reve yi.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 A kotsoi gba̱ kaɓon ki n ilyaɗi, a canga̱sai gba̱ aza a mɓa̱la̱ nvain a ajiba a le ubana a asu u ɗa baci dem a panai wa̱ri.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Gba̱ ko nte baci u banai ilyuci ko a une, she a vakunku aza a mɓa̱la̱ a kuden, aku a folo yi u a̱sa̱ka̱ a sawa ko una̱ u kunya ku ne. Aza ɗa a sawa yi a ta̱na̱ ta̱.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.