Marcos 6
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARIB
1 Yesu n atoni a ne a a̱sa̱ka̱i a asu vi a lazai ubana a ilyuci i ne Nazara.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 An Ashibi a yain u gita̱i uwenishike a kagata ka Kashila̱. Ama ushani a pana̱ka yi aku a yain majiyan. A danai, “Nte vuma u naha tsa̱ra̱i ili i na gba̱? Ucun u kakiri ka eni ka a na̱ka̱ yi naha? Weɓelei ukunosavu† u ɗa aꞌa̱ri a uyansa a akere a ne!
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Kashei ka nala ka naha vi wa, maku ma Meri. Atoku a ne kpam alya an Yakubu, n Isuhu, n Yahuza, n Simo wa? Ataku a ne a ɗa naha kaɓolo n a̱tsu vi wa?” Adama a nala a ꞌyuwan yi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 U tonuko le, “Matsumate ma tsu namba tsupige wa, she a ilyuci i ne, n asu u ama a ne, n asuvu a kuwa ku ne.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 U fuɗa u yan ukunosavu wa, shegai u tsa̱ra̱i u sawusai aza a mɓa̱la̱ kenu u ta̱na̱sa̱ le.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 U yain majiyan cika, adama a ukpa̱ɗa̱ u upityanangu u le.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 U isa̱i asuki Kupanamere vi u suku le ama a re ama a re, u na̱ka̱ le ucira a kaci ka ityoni i cingi.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 U tonuko le, “Kotsu i bidya ili adama a nwalu mi wa, she kalangu koshi. Kotsu i bidya ilikulya, ko katsa̱n, ko kpam ikebe a ijubu i ɗe wa.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 I uka akpata a aꞌene, shegai kotsu i uka ntogo n re wa.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Kuwa ka baci dem i uwai, rongoi pini she kain ka ya a̱sa̱ka̱ ilyuci yi.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Gba̱ ko nte baci a ꞌyuwan ɗa̱ ko a kpa̱ɗa̱ ɗa̱ upana̱ka, ya wuta̱ baci, i ka̱pa̱tsa̱ kabuta̱ ka aꞌene a ɗe, adama a iryoci a mere ma le an i wuta̱i uwule u le.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 A wuta̱i a ba a yankai ama kuɓari ki, a kpatala a gono a asu u Kashila̱ a a̱sa̱ka̱ tsicingi tsu le.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 A wutukpusa̱i ityoni i cingi ushani, a sugburuka̱i aza a mɓa̱la̱ ushani manivi kpam a ta̱na̱sa̱ le.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Hiridu magono u panai kadyanshi ka Yesu, kpaci kala ka ne ka tambura ta̱ ko nte wa. Aza roku a ka dansa Yahaya kalyuɓugi aya u ꞌya̱nga̱i a ukpa̱, ili iꞌya i zuwai wa yansa ukunosavu ɗa la vi.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Aza roku a danai, “Iliya ɗa.” Aza roku tani a danai, “Matsumate ma yavu ntsumate n cau.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Shegai an Hiridu panai nala, u danai, “Yahaya vuma ɗa n kiɗai kaci u ꞌya̱nga̱ ɗe a ukpa̱!”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Kpaci aya u zuwai a ka̱na̱ yi, aku u zuwai a sira yi, a uka yi a kuwa ku aꞌali. Yan ɗa u yain nala adama a Hiridiya uka u vangu u ne Filibu, u ɗa u zuwai.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 An Yahaya tonuko yi, “U gan vu zuwa uka u vangu u vunu wa.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Hiridiya tani u ka̱na̱i Yahaya a katsuma̱, hal wa ciga u wuna yi, shegai u reve tyoku ɗa wa yan wa.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Hiridu wa pana ta̱ uwonvo u Yahaya, an u revei vuma u maci ɗa kpam uza u uwulukpi, ɗa i zuwai wa kirana n eyi. U tsu dambula ta̱ cika wa pana̱ka baci Yahaya, shegai ko n nala u tsu ciga ta̱ u pana̱ka yi.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 A makorishi, Hiridiya tuwa̱i u gawunkai. An kain ka ilimaci ka Hiridu ka kyawain, u libanai ngono m iyamba, n azapige a asoje, n azapige a Galili abiki yi.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 An makere ma Hiridiya ma uwai ma jei, Hiridu n amoci a ne a panai kayanyan. Pini nala, magono ma tonukoi makere mi, “Folo mu gba̱ ili iꞌya va ciga, ma na̱ka̱ vu ta̱ iꞌya.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 U tsinai u danai, “Ko ndya baci vu wecikei ma na̱ka̱ vu ta̱, ko kaɓon ka tsugono tsu va̱ tsa baci.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 U wuta̱i u ba u wecei mma u ne, “Ndya ma folo?”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Kute‑kute u uwai asu u magono n maloko u danai, “Ma ciga ta̱ vu na̱ka̱ mu gogo‑na‑na kaci ka Yahaya kalyuɓugi a mabaluwa.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Asuvu a magono a namgbai cika, shegai adama a utsina u ɗa u tsinai a kapala ka amoci a ɗa aꞌa̱ri pini vi, wa ciga u ɓishinka yi wa.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Kute‑kute u zuwai kazoli ka ne ka bana a kuwa ku aꞌali u ba u kiɗa kaci ka Yahaya ki. Vuma vi u ba u kiɗa yi kaci ki.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 U tukoi ka a mabaluwa u na̱ka̱i makere mi, makere mi ma bankai mma u ne.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 An atoni a Yahaya a panai nala, a ba bidyai ikyamba yi a ciɗa̱ngi.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Asuki a Yesu yi a gonoi ara ne, a tonuko yi gba̱ ili iꞌya a yain n iꞌya a wenishikei.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 An u wokoi ama a yan le ushani, hal Yesu n asuki a ne a tsa̱ra̱ kabala ka a ka lya ilikulya wa. Pini nala, u tonuko le, “Tuwa̱i tsu banai a asu u ɗa bawu uza wa̱ri tsa̱ra̱ i wunvugusa.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Aku a lazai utyoku u le a asuvu a kpatsu ubana a asu u ɗa bawu uza wa̱ri.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ama ɗa a wene le n a lazi vi a reve le, aku a wuta̱i gba̱ a ilyuci a walai n ilyaɗi a lasa le urawa.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 N ucipa̱ u Yesu a kpatsu u wenei kakuma̱ ka ama, a yanka yi iyali, kpaci tyoku u ncon n ɗa bawu ma̱ri n kaliniki ɗa aꞌa̱ri. U gita̱ le uwenishike ili ushani.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 An kaara ka yain evu n urukpa̱, atoni a ne a banai ara ne, a tonuko yi, “Asu u na ɗa na wa̱ n uza wa, kpam kaara ka na ka yan ɗe evu n urukpa̱.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Tutsuku le ubana ashina n une une iꞌya iꞌa̱ri evu evu a ba a tsila̱ka kaci ka le ilikulya.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 U wushunku le, “Eɗa̱ ne le ilikulya a lyai wa̱wa.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 U wece le, “Iburodi i yain iꞌya iꞌa̱ri n iꞌya? Walai i ba i kondo.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Aku u tonuko le a zuwa ama yi dusukusu aɓolo aɓolo a zuba u mete ma ta̱ku.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ama yi a dusuki n a tonomgboni, aza roku amangatawun‑amangatawun, aza roku amangarenkupa‑amangarenkupa.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 An u bidyai iburodi i tawun n adan a re yi, u gaɗigbai kaci ka ne a zuba, u cikpai Kashila̱. Pini nala, u jiba̱mgba̱na̱sa̱i iꞌya n u na̱ki atoni a ne a na̱ka̱sa̱ ama, kpam u pecike le dem adan yi.Yesu lyatangi kakuma̱ ka ama|src="Mark_6_39.tif" size="span" loc="Mark 6:41" ref="Mak. 6:41"
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Gba̱ le a lyai hal a cuwa̱i.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Aku atoni yi a cira̱ngi abuwi a iburodi n adan yi hal mbana kupa na̱ n re.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Asuvu a ama ɗa a takumai iburodi yi, aꞌali ama azu a tawun (5,000) a ɗa.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 A ɓa̱ra̱kpa̱ wa, aku Yesu tonukoi atoni a ne a uwa a kpatsu a lasa yi upasamgbana ubana a Besaida, hal n u wacinsi kakuma̱ ki.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 An u wacinsa le, u banai a masasa kotsu u yain kavasu.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 An kuvuli ku yain, kpatsu ka̱ri a mere ma kushiva̱, Yesu wa̱ri a kagiɗa utyoku u ne.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 An u wene le aꞌa̱ri umoɗono n uwantika kpatsu, kpaci uwule u ꞌya̱nga̱sa̱ka̱ le. N kpasani cika, u tuwa̱i ara le wa wala a zuba u mini ma kushiva̱. U yain yavu wa wura le.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Shegai an a wene yi wa tuwa̱ a zuba u mini, a bidyai ko kafofu ka, a salai.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Gba̱ uwonvo u ka̱na̱ le an a wene yi vi.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Aku u uwai a kpatsu ku aꞌa̱ri vi, pini nala, uwule vi u vaki. Atoni yi a yan ta̱ majiyan,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 kpaci a reve kalen ka burodi ki wa, an atakasuvu a le a gbamai.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 An a pasamgbanai a rawai a Janisara, a sirai kpatsu ki a una̱ u mini.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 N uwuta̱ u le a kpatsu ama a laza a reve yi.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 A kotsoi gba̱ kaɓon ki n ilyaɗi, a canga̱sai gba̱ aza a mɓa̱la̱ nvain a ajiba a le ubana a asu u ɗa baci dem a panai wa̱ri.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Gba̱ ko nte baci u banai ilyuci ko a une, she a vakunku aza a mɓa̱la̱ a kuden, aku a folo yi u a̱sa̱ka̱ a sawa ko una̱ u kunya ku ne. Aza ɗa a sawa yi a ta̱na̱ ta̱.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.