Marcos 6
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARA
1 Yesu n atoni a ne a a̱sa̱ka̱i a asu vi a lazai ubana a ilyuci i ne Nazara.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 An Ashibi a yain u gita̱i uwenishike a kagata ka Kashila̱. Ama ushani a pana̱ka yi aku a yain majiyan. A danai, “Nte vuma u naha tsa̱ra̱i ili i na gba̱? Ucun u kakiri ka eni ka a na̱ka̱ yi naha? Weɓelei ukunosavu† u ɗa aꞌa̱ri a uyansa a akere a ne!
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Kashei ka nala ka naha vi wa, maku ma Meri. Atoku a ne kpam alya an Yakubu, n Isuhu, n Yahuza, n Simo wa? Ataku a ne a ɗa naha kaɓolo n a̱tsu vi wa?” Adama a nala a ꞌyuwan yi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 U tonuko le, “Matsumate ma tsu namba tsupige wa, she a ilyuci i ne, n asu u ama a ne, n asuvu a kuwa ku ne.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 U fuɗa u yan ukunosavu wa, shegai u tsa̱ra̱i u sawusai aza a mɓa̱la̱ kenu u ta̱na̱sa̱ le.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 U yain majiyan cika, adama a ukpa̱ɗa̱ u upityanangu u le.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 U isa̱i asuki Kupanamere vi u suku le ama a re ama a re, u na̱ka̱ le ucira a kaci ka ityoni i cingi.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 U tonuko le, “Kotsu i bidya ili adama a nwalu mi wa, she kalangu koshi. Kotsu i bidya ilikulya, ko katsa̱n, ko kpam ikebe a ijubu i ɗe wa.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 I uka akpata a aꞌene, shegai kotsu i uka ntogo n re wa.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Kuwa ka baci dem i uwai, rongoi pini she kain ka ya a̱sa̱ka̱ ilyuci yi.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Gba̱ ko nte baci a ꞌyuwan ɗa̱ ko a kpa̱ɗa̱ ɗa̱ upana̱ka, ya wuta̱ baci, i ka̱pa̱tsa̱ kabuta̱ ka aꞌene a ɗe, adama a iryoci a mere ma le an i wuta̱i uwule u le.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 A wuta̱i a ba a yankai ama kuɓari ki, a kpatala a gono a asu u Kashila̱ a a̱sa̱ka̱ tsicingi tsu le.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 A wutukpusa̱i ityoni i cingi ushani, a sugburuka̱i aza a mɓa̱la̱ ushani manivi kpam a ta̱na̱sa̱ le.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Hiridu magono u panai kadyanshi ka Yesu, kpaci kala ka ne ka tambura ta̱ ko nte wa. Aza roku a ka dansa Yahaya kalyuɓugi aya u ꞌya̱nga̱i a ukpa̱, ili iꞌya i zuwai wa yansa ukunosavu ɗa la vi.
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Aza roku a danai, “Iliya ɗa.” Aza roku tani a danai, “Matsumate ma yavu ntsumate n cau.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Shegai an Hiridu panai nala, u danai, “Yahaya vuma ɗa n kiɗai kaci u ꞌya̱nga̱ ɗe a ukpa̱!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Kpaci aya u zuwai a ka̱na̱ yi, aku u zuwai a sira yi, a uka yi a kuwa ku aꞌali. Yan ɗa u yain nala adama a Hiridiya uka u vangu u ne Filibu, u ɗa u zuwai.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 An Yahaya tonuko yi, “U gan vu zuwa uka u vangu u vunu wa.”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Hiridiya tani u ka̱na̱i Yahaya a katsuma̱, hal wa ciga u wuna yi, shegai u reve tyoku ɗa wa yan wa.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Hiridu wa pana ta̱ uwonvo u Yahaya, an u revei vuma u maci ɗa kpam uza u uwulukpi, ɗa i zuwai wa kirana n eyi. U tsu dambula ta̱ cika wa pana̱ka baci Yahaya, shegai ko n nala u tsu ciga ta̱ u pana̱ka yi.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 A makorishi, Hiridiya tuwa̱i u gawunkai. An kain ka ilimaci ka Hiridu ka kyawain, u libanai ngono m iyamba, n azapige a asoje, n azapige a Galili abiki yi.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 An makere ma Hiridiya ma uwai ma jei, Hiridu n amoci a ne a panai kayanyan. Pini nala, magono ma tonukoi makere mi, “Folo mu gba̱ ili iꞌya va ciga, ma na̱ka̱ vu ta̱ iꞌya.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 U tsinai u danai, “Ko ndya baci vu wecikei ma na̱ka̱ vu ta̱, ko kaɓon ka tsugono tsu va̱ tsa baci.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 U wuta̱i u ba u wecei mma u ne, “Ndya ma folo?”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Kute‑kute u uwai asu u magono n maloko u danai, “Ma ciga ta̱ vu na̱ka̱ mu gogo‑na‑na kaci ka Yahaya kalyuɓugi a mabaluwa.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Asuvu a magono a namgbai cika, shegai adama a utsina u ɗa u tsinai a kapala ka amoci a ɗa aꞌa̱ri pini vi, wa ciga u ɓishinka yi wa.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Kute‑kute u zuwai kazoli ka ne ka bana a kuwa ku aꞌali u ba u kiɗa kaci ka Yahaya ki. Vuma vi u ba u kiɗa yi kaci ki.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 U tukoi ka a mabaluwa u na̱ka̱i makere mi, makere mi ma bankai mma u ne.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 An atoni a Yahaya a panai nala, a ba bidyai ikyamba yi a ciɗa̱ngi.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Asuki a Yesu yi a gonoi ara ne, a tonuko yi gba̱ ili iꞌya a yain n iꞌya a wenishikei.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 An u wokoi ama a yan le ushani, hal Yesu n asuki a ne a tsa̱ra̱ kabala ka a ka lya ilikulya wa. Pini nala, u tonuko le, “Tuwa̱i tsu banai a asu u ɗa bawu uza wa̱ri tsa̱ra̱ i wunvugusa.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Aku a lazai utyoku u le a asuvu a kpatsu ubana a asu u ɗa bawu uza wa̱ri.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Ama ɗa a wene le n a lazi vi a reve le, aku a wuta̱i gba̱ a ilyuci a walai n ilyaɗi a lasa le urawa.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 N ucipa̱ u Yesu a kpatsu u wenei kakuma̱ ka ama, a yanka yi iyali, kpaci tyoku u ncon n ɗa bawu ma̱ri n kaliniki ɗa aꞌa̱ri. U gita̱ le uwenishike ili ushani.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 An kaara ka yain evu n urukpa̱, atoni a ne a banai ara ne, a tonuko yi, “Asu u na ɗa na wa̱ n uza wa, kpam kaara ka na ka yan ɗe evu n urukpa̱.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Tutsuku le ubana ashina n une une iꞌya iꞌa̱ri evu evu a ba a tsila̱ka kaci ka le ilikulya.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 U wushunku le, “Eɗa̱ ne le ilikulya a lyai wa̱wa.”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 U wece le, “Iburodi i yain iꞌya iꞌa̱ri n iꞌya? Walai i ba i kondo.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Aku u tonuko le a zuwa ama yi dusukusu aɓolo aɓolo a zuba u mete ma ta̱ku.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ama yi a dusuki n a tonomgboni, aza roku amangatawun‑amangatawun, aza roku amangarenkupa‑amangarenkupa.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 An u bidyai iburodi i tawun n adan a re yi, u gaɗigbai kaci ka ne a zuba, u cikpai Kashila̱. Pini nala, u jiba̱mgba̱na̱sa̱i iꞌya n u na̱ki atoni a ne a na̱ka̱sa̱ ama, kpam u pecike le dem adan yi.Yesu lyatangi kakuma̱ ka ama|src="Mark_6_39.tif" size="span" loc="Mark 6:41" ref="Mak. 6:41"
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Gba̱ le a lyai hal a cuwa̱i.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Aku atoni yi a cira̱ngi abuwi a iburodi n adan yi hal mbana kupa na̱ n re.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Asuvu a ama ɗa a takumai iburodi yi, aꞌali ama azu a tawun (5,000) a ɗa.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 A ɓa̱ra̱kpa̱ wa, aku Yesu tonukoi atoni a ne a uwa a kpatsu a lasa yi upasamgbana ubana a Besaida, hal n u wacinsi kakuma̱ ki.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 An u wacinsa le, u banai a masasa kotsu u yain kavasu.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 An kuvuli ku yain, kpatsu ka̱ri a mere ma kushiva̱, Yesu wa̱ri a kagiɗa utyoku u ne.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 An u wene le aꞌa̱ri umoɗono n uwantika kpatsu, kpaci uwule u ꞌya̱nga̱sa̱ka̱ le. N kpasani cika, u tuwa̱i ara le wa wala a zuba u mini ma kushiva̱. U yain yavu wa wura le.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Shegai an a wene yi wa tuwa̱ a zuba u mini, a bidyai ko kafofu ka, a salai.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Gba̱ uwonvo u ka̱na̱ le an a wene yi vi.
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Aku u uwai a kpatsu ku aꞌa̱ri vi, pini nala, uwule vi u vaki. Atoni yi a yan ta̱ majiyan,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 kpaci a reve kalen ka burodi ki wa, an atakasuvu a le a gbamai.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 An a pasamgbanai a rawai a Janisara, a sirai kpatsu ki a una̱ u mini.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 N uwuta̱ u le a kpatsu ama a laza a reve yi.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 A kotsoi gba̱ kaɓon ki n ilyaɗi, a canga̱sai gba̱ aza a mɓa̱la̱ nvain a ajiba a le ubana a asu u ɗa baci dem a panai wa̱ri.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Gba̱ ko nte baci u banai ilyuci ko a une, she a vakunku aza a mɓa̱la̱ a kuden, aku a folo yi u a̱sa̱ka̱ a sawa ko una̱ u kunya ku ne. Aza ɗa a sawa yi a ta̱na̱ ta̱.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.