Marcos 5

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesu n atoni a ne a rawai a upashi u Kushiva̱ ku Galili u uyamba u Garasa.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 An Yesu wuta̱i a kpatsu, vuma u ityoni i cingi u wuta̱i a asu u asaun kotsu u cina yi.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Asu u asaun u ɗa u tsu ronguso. Kpam ko uza wa fuɗa wa sira yi wa, ko n ikani.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Kpaci a so yi ta̱ usira̱sa akere n aꞌene, shegai u kiɗa̱sai ikani yi u koɗusoi irim iꞌya iꞌa̱ri aꞌene a ne, kpam ko uza wa̱ n ucira u ɗa wa goso yi wa.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Kaara n kayin nte wa genge pini a asu u asaun vi n kaga̱la̱la̱, aku u rongo isali n u kaara̱si ikyamba i ne n atali.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Eyi a mɓa̱ri, an u wenei Yesu u sumai u ba u kuɗa̱ngi a kapala ka ne.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 — ausente —
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 — ausente —
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Pini nala, Yesu wece yi, “Ndya kala ka vunu?” U danai, “Kala ka va̱ ka Katam, kpaci tsa̱ ta̱ ushani.”
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 U foloi Yesu cika kotsu u loko le pini a uyamba vi wa.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Ushiga u mburusunu u ɗa pini wa lina a kaga̱la̱la̱ ka masasa ma ma̱ri evu n a asu vi.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Ityoni i cingi yi i foloi Yesu, “A̱sa̱ka̱ tsu tsu bana a asu u mburusunu, kpam vu a̱sa̱ka̱ tsu tsu uwa le.”
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 U wushunku le, aku a wuta̱i a ba a uwai a asuvu a mburusunu. Ushiga vi, evu na̱ mburusunu azu a re (2,000) ɗa. A wuranai she a kushiva̱ a uwai pini a shumbugi.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Aza ɗa a ka lina̱ka mburusunu mi a sumai a ba danai a ilyuci n une. Aku ama a wuta̱i a wene ili iꞌya i gita̱i.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 An a tuwa̱i ara Yesu a wenei vuma ɗa wa̱ri n katam ka ityoni i cingi, ndishi n aminya kpam n ugboji u ne, aku uwonvo u ka̱na̱ le.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Aza ɗa a wenei ukuna vi, a tonukoi ama ili iꞌya i gita̱i n vuma ɗa wa̱ri n ityoni i cingi na̱ mburusunu mi dem.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Aku a foloi Yesu u a̱sa̱ka̱ uyamba vi.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 An Yesu wa uwa a kpatsu uza ɗa wa̱ri n ityoni i cingi caupa vi u foloi kotsu u toni yi.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Yesu a̱sa̱ka̱ yi u toni yi wa, shegai u tonuko yi, “Bana a kuwa asu u ama a vunu vu tonuko le tyoku ɗa Asheku a yanka vu, n tyoku ɗa u pana vu asuvayali.”
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Vuma vi u kyawunsai gba̱ uyamba u Dikafoli, n u tonusuko le ili iꞌya Yesu yanka yi. Aza ɗa a panai vi gba̱ a yan ta̱ majiyan.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 An Yesu doki u pasamgbanai a kushiva̱ ki a kpatsu u gonoi upashi u niɗe, kakuma̱ ka ama ka ɓolomgbonoi ka kyawan yi eyi pini a asu u kushiva̱ vi.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Uza u te a asuvu a azapige a kagata ka Kashila̱ uza u kala Jayiru u tuwa̱i pini. N u wene Yesu, u kuɗa̱ngi a kapala ka ne.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 U folo yi cika u da, “Maku ma va̱ makere ma pini a una̱ u ukpa̱, ka̱na̱ asuvu vu tuwa̱ vu sawa yi kotsu u ta̱na̱ u yain uma.”
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Yesu tono yi, kakuma̱ ka ama ushani ka tono yi n ka gbaɓaryangusu yi.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Uka ɗa pini uza ɗa wa pana ikyamba cika a asu u ula̱la̱ u mpasa hal ayen kupa n a re.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 U pana ta̱ ikyamba cika a kukere ku aza a aguma̱ kpam u wunai gba̱ ili iꞌya wa̱ri n iꞌya. Ɗa wa yan yi shana, maɓa̱la̱ mi she kapala ka ma̱ri ulya.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 An u panai ukuna u Yesu, u banai a kucina̱ ku ne a asuvu a kakuma̱ ki, aku u sawa yi kunya.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Kpaci u yawunsa ta̱ a katakasuvu ka ne, “N sawa baci kunya ku ne koshi ma ta̱na̱ ta̱.”
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Kute‑kute ula̱la̱ u mpasa u ne u shamgbai kpam u panai a asuvu a ikyamba i ne u ta̱na̱i, ɗa u wunvugai n upana u ikyamba.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Aku Yesu lazai u revei an ucira u wuta̱i a asuvu a ikyamba i ne. U kpatalai a asuvu a kakuma̱ ki, u danai, “Ya sawai kunya ku va̱?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Atoni a ne a wushuki, a danai, “Vu wenei dem kakuma̱ ka gbaɓaryangu vu, aku vu dana ya sawa vu?”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Shegai Yesu lyai kapala n uweɓelishe ko wa wene uza ɗa u yain nala vi.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Uka vi an u revei ili iꞌya i gita̱i n eyi, u wuta̱i u kuɗa̱ngi a kapala ka ne, n uwonvo n u jeki ikyamba. Aku u tonuko yi gba̱ ili iꞌya i gita̱i.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 U tonuko yi, “Maku ma va̱, upityanangu u vunu u ta̱na̱sa̱ vu ɗe. Wala ili vunu, kpam upana u ikyamba u nala vi u pecemgbene n avu.”
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 An Yesu wa̱ri a kadyanshi, ama roku a wuta̱i a kuwa ku Jayiru, uzapige u kagata ka Kashila̱. A danai, “Maku ma vunu ma kuwa̱ ɗe. Ugan kpam vu damgbara̱sa kawenishiki ki wa?”
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Yesu dambula gba̱m n ili iꞌya a ka tono wa, u tonukoi uzapige vi, “Pana uwonvo wa, avu gai pityanangu.”
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 U a̱sa̱ka̱ ko uza u toni yi wa, she Bituru, n Yakubu n utoku u ne Yahaya.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 An a rawai a kuwa ku uzapige ki, Yesu panai ama aꞌa̱ri kacan, aꞌa̱ri kushen n isali cika.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 U uwai a asuvu, u wece le, “Ndya i tukoi kacan n isali naha? Makere mi ma kuwa̱ wa, alavu a ɗa yi.”
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Shegai a doso yi idyoshi i magori.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 U ka̱na̱i kukere ku makere ki u tonuko yi n kaletsu ka ne, “Talita kumi.” (“Maku ma makere, n da vu ꞌya̱nga̱.”)Yesu ꞌya̱nga̱sa̱i maku ma Jariyu|src="Mark_5_21.tif" size="span" loc="Mark 5:41" ref="Mak. 5:41"
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Kute‑kute makere mi ma ꞌya̱nga̱i ma gita̱i nwalu, kpaci ayen a ne kupa n a re ɗa. N uwene naha aku a yain majiyan cika.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 U ɓarana le, kotsu uza u reve ukuna vi wa, aku u tonuko le a nei makere mi ilikulya u lyai.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.