Marcos 5

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesu n atoni a ne a rawai a upashi u Kushiva̱ ku Galili u uyamba u Garasa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 An Yesu wuta̱i a kpatsu, vuma u ityoni i cingi u wuta̱i a asu u asaun kotsu u cina yi.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Asu u asaun u ɗa u tsu ronguso. Kpam ko uza wa fuɗa wa sira yi wa, ko n ikani.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Kpaci a so yi ta̱ usira̱sa akere n aꞌene, shegai u kiɗa̱sai ikani yi u koɗusoi irim iꞌya iꞌa̱ri aꞌene a ne, kpam ko uza wa̱ n ucira u ɗa wa goso yi wa.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Kaara n kayin nte wa genge pini a asu u asaun vi n kaga̱la̱la̱, aku u rongo isali n u kaara̱si ikyamba i ne n atali.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Eyi a mɓa̱ri, an u wenei Yesu u sumai u ba u kuɗa̱ngi a kapala ka ne.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Pini nala, Yesu wece yi, “Ndya kala ka vunu?” U danai, “Kala ka va̱ ka Katam, kpaci tsa̱ ta̱ ushani.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 U foloi Yesu cika kotsu u loko le pini a uyamba vi wa.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Ushiga u mburusunu u ɗa pini wa lina a kaga̱la̱la̱ ka masasa ma ma̱ri evu n a asu vi.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Ityoni i cingi yi i foloi Yesu, “A̱sa̱ka̱ tsu tsu bana a asu u mburusunu, kpam vu a̱sa̱ka̱ tsu tsu uwa le.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 U wushunku le, aku a wuta̱i a ba a uwai a asuvu a mburusunu. Ushiga vi, evu na̱ mburusunu azu a re (2,000) ɗa. A wuranai she a kushiva̱ a uwai pini a shumbugi.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Aza ɗa a ka lina̱ka mburusunu mi a sumai a ba danai a ilyuci n une. Aku ama a wuta̱i a wene ili iꞌya i gita̱i.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 An a tuwa̱i ara Yesu a wenei vuma ɗa wa̱ri n katam ka ityoni i cingi, ndishi n aminya kpam n ugboji u ne, aku uwonvo u ka̱na̱ le.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Aza ɗa a wenei ukuna vi, a tonukoi ama ili iꞌya i gita̱i n vuma ɗa wa̱ri n ityoni i cingi na̱ mburusunu mi dem.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Aku a foloi Yesu u a̱sa̱ka̱ uyamba vi.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 An Yesu wa uwa a kpatsu uza ɗa wa̱ri n ityoni i cingi caupa vi u foloi kotsu u toni yi.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yesu a̱sa̱ka̱ yi u toni yi wa, shegai u tonuko yi, “Bana a kuwa asu u ama a vunu vu tonuko le tyoku ɗa Asheku a yanka vu, n tyoku ɗa u pana vu asuvayali.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Vuma vi u kyawunsai gba̱ uyamba u Dikafoli, n u tonusuko le ili iꞌya Yesu yanka yi. Aza ɗa a panai vi gba̱ a yan ta̱ majiyan.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 An Yesu doki u pasamgbanai a kushiva̱ ki a kpatsu u gonoi upashi u niɗe, kakuma̱ ka ama ka ɓolomgbonoi ka kyawan yi eyi pini a asu u kushiva̱ vi.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Uza u te a asuvu a azapige a kagata ka Kashila̱ uza u kala Jayiru u tuwa̱i pini. N u wene Yesu, u kuɗa̱ngi a kapala ka ne.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 U folo yi cika u da, “Maku ma va̱ makere ma pini a una̱ u ukpa̱, ka̱na̱ asuvu vu tuwa̱ vu sawa yi kotsu u ta̱na̱ u yain uma.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Yesu tono yi, kakuma̱ ka ama ushani ka tono yi n ka gbaɓaryangusu yi.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Uka ɗa pini uza ɗa wa pana ikyamba cika a asu u ula̱la̱ u mpasa hal ayen kupa n a re.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 U pana ta̱ ikyamba cika a kukere ku aza a aguma̱ kpam u wunai gba̱ ili iꞌya wa̱ri n iꞌya. Ɗa wa yan yi shana, maɓa̱la̱ mi she kapala ka ma̱ri ulya.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 An u panai ukuna u Yesu, u banai a kucina̱ ku ne a asuvu a kakuma̱ ki, aku u sawa yi kunya.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Kpaci u yawunsa ta̱ a katakasuvu ka ne, “N sawa baci kunya ku ne koshi ma ta̱na̱ ta̱.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Kute‑kute ula̱la̱ u mpasa u ne u shamgbai kpam u panai a asuvu a ikyamba i ne u ta̱na̱i, ɗa u wunvugai n upana u ikyamba.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Aku Yesu lazai u revei an ucira u wuta̱i a asuvu a ikyamba i ne. U kpatalai a asuvu a kakuma̱ ki, u danai, “Ya sawai kunya ku va̱?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Atoni a ne a wushuki, a danai, “Vu wenei dem kakuma̱ ka gbaɓaryangu vu, aku vu dana ya sawa vu?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Shegai Yesu lyai kapala n uweɓelishe ko wa wene uza ɗa u yain nala vi.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Uka vi an u revei ili iꞌya i gita̱i n eyi, u wuta̱i u kuɗa̱ngi a kapala ka ne, n uwonvo n u jeki ikyamba. Aku u tonuko yi gba̱ ili iꞌya i gita̱i.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 U tonuko yi, “Maku ma va̱, upityanangu u vunu u ta̱na̱sa̱ vu ɗe. Wala ili vunu, kpam upana u ikyamba u nala vi u pecemgbene n avu.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 An Yesu wa̱ri a kadyanshi, ama roku a wuta̱i a kuwa ku Jayiru, uzapige u kagata ka Kashila̱. A danai, “Maku ma vunu ma kuwa̱ ɗe. Ugan kpam vu damgbara̱sa kawenishiki ki wa?”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Yesu dambula gba̱m n ili iꞌya a ka tono wa, u tonukoi uzapige vi, “Pana uwonvo wa, avu gai pityanangu.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 U a̱sa̱ka̱ ko uza u toni yi wa, she Bituru, n Yakubu n utoku u ne Yahaya.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 An a rawai a kuwa ku uzapige ki, Yesu panai ama aꞌa̱ri kacan, aꞌa̱ri kushen n isali cika.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 U uwai a asuvu, u wece le, “Ndya i tukoi kacan n isali naha? Makere mi ma kuwa̱ wa, alavu a ɗa yi.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Shegai a doso yi idyoshi i magori.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 U ka̱na̱i kukere ku makere ki u tonuko yi n kaletsu ka ne, “Talita kumi.” (“Maku ma makere, n da vu ꞌya̱nga̱.”)Yesu ꞌya̱nga̱sa̱i maku ma Jariyu|src="Mark_5_21.tif" size="span" loc="Mark 5:41" ref="Mak. 5:41"
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Kute‑kute makere mi ma ꞌya̱nga̱i ma gita̱i nwalu, kpaci ayen a ne kupa n a re ɗa. N uwene naha aku a yain majiyan cika.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 U ɓarana le, kotsu uza u reve ukuna vi wa, aku u tonuko le a nei makere mi ilikulya u lyai.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.