Marcos 4
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARC
1 Yesu doku u gita̱i uwenishike a kaɓon ka kushiva̱. Kakuma̱ ka ka ɓolomgbonoi ka ka kyawan yi ka ka̱ wa wa, hal ka zuwai u uwai a kpatsu u dusuki. Kpatsu ki a ikengi i mini iꞌya ka̱ri, ama yi tani a shamgbai a kagiɗa.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 U wenishike le ili ushani n agisani, u danai,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Panai. Vuma roku ɗa u banai uwacangusu u icun.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Tyoku ɗa wa̱ri uwacangusu icun yi, aku i roku i rukpa̱i a ure. Nnu n wuta̱i n ka̱ɗa̱sa̱i iꞌya.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 I roku tani i rukpa̱i a iyamba i atali bawu kayala ka maci. I lazai i binyai adama a unambi u kayala ushani.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 An kaara ka yain, ka runukpai iꞌya, aku i lazai i ekpei adama a ukpa̱ɗa̱ uꞌuwa u alu a iyamba.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 I roku i rukpa̱i a asu u awana, an i gbonguroi, aku awana yi a sapusai iꞌya hal i kpa̱ɗa̱i ilimaci.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 I roku tani i rukpa̱i a iyamba i shinga i wuta̱i, i gbonguroi, i matsai cika. I roku iꞌa̱ ta̱ n kamankupa‑kamankupa, i roku amangatatsu‑amangatatsu, i roku tani amangatawun‑amangatawun.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Yesu korusoi, “Uza ɗa baci wa̱ri n atsuvu a upana, u pana.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 An u wokoi utyoku u ne, ama roku a ɗa aꞌa̱ri pini a asu vi kaɓolo n atoni a ne Kupanamere,† a wece yi u wutumkpa̱ le agisani yi a kateshe.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 U tonuko le, “Ili iꞌya a sokongi i tsugono tsu Kashila̱ a wenike ɗa̱ iꞌya ɗe. Shegai aza ɗa bawu aꞌa̱ri a asuvu a ɗe n agisani a ɗa a ka pana ko ndya wa,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 adama
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Yesu wece le, “I reve agisani a naha yi wa, niɗa ya yansa i reve agisani a roku?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Kacimbi ka nala ki ukuna u Kashila̱ u ɗa u wacangusi.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Ama roku tyoku u icun iꞌya iꞌa̱ri a ure a asu u ɗa a cei ukuna vi ɗa aꞌa̱ri. N upana u le, aku Kanangasi ka bidyai ukuna u ɗa a cei a asuvu a le yi.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Aza roku tyoku u icun iꞌya i rukpa̱i a asu u atali ɗa aꞌa̱ri. N upana ukuna vi a wushai u ɗa n ipeli.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Shegai u uwa asuvu a le wa, kpam a ɓa̱ra̱kpa̱ wa. An aꞌayin a upana u ikyamba n a mavura adama a ukuna vi a rawai, a laza a rukpa̱i.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ama roku tani tyoku u icun iꞌya a wacangusi asu u awana ɗa aꞌa̱ri. Ama a na yi alya aza ɗa a panai ukuna vi.
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Shegai kadambula ka uma n uciga u udukuyan n maluwa ma ili iꞌya i buwai ma gbagbalai ukuna vi a kpa̱ɗa̱i una̱ka̱ mmuku.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Aza ɗa a buwai tyoku u icun iꞌya a wacangusi a iyamba i shinga ɗa aꞌa̱ri. A panai ukuna vi, a wushai u ɗa, aku a na̱ka̱i mmuku. Aza roku a na̱ka̱i kamankupa kamankupa, aza roku kpam amangatatsu amangatatsu, aza roku tani amangatawun amangatawun.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Yesu lyai kapala, u wece le, “Vuma wa̱ la u taɓai u sapa macikalu, aku u kimba̱i ma n kabelu ko u ukai a kere ka ivamkpatsu? A kashamkpatsu ka ne ka wa zuwa ma wa?Macikalu n kashamkpatsu|src="Mark_4_21.tif" size="col" loc="Mark 4:21" ref="Mak. 4:21"
21 E disse-lhes: Vem,
22 Ko ndya baci a sokongi a ka wutukpa̱ ta̱ iꞌya a kateshe, kpam ko ndya baci a kimba̱i a ka kukpa̱ ta̱ iꞌya.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Adama a nala uza ɗa baci wa̱ri n atsuvu a upana, u pana.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 U tonuko le kpam, “Kiranai n ili iꞌya i panai. Ciɓai, kakundatsu ka i kundunki ama ili, ka dem Kashila̱ ka kundunku ɗa̱ ili, hal she u pasa̱ka.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Aza ɗa baci aꞌa̱ri n ili, alya a ka na̱ka̱. Aza ɗa baci bawu aꞌa̱ri n ili, i kenu iꞌya aꞌa̱ri n iꞌya vi, a ka wusa le ta̱ iꞌya.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yesu lyai kapala u danai, “Naha ɗa tsugono tsu Kashila̱ tsa̱ri. Vuma roku ɗa u cei icun a kashina.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 U vaki u ꞌya̱nga̱i kaara n kayin, gba̱ n nala icun yi iꞌa̱ri uwuta̱ n i gbonguri, u reve tyoku ɗa ya gbonguro wa.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Iyamba yi n kaci ka ne i zuwai ilya yi i gbonguroi, aku i na̱ka̱i mmuku. I gita̱i n asungu, aku aratu aku mmuku pini aratu yi.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 An ilya yi i kuwai u kapai iꞌya, kpaci aꞌayin a ukapa a rawa ɗe.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Yesu wece le, “Niɗa tsa dana tsugono tsu Kashila̱ tsa̱ri? Agisani a eni a ɗa tsa yan tsu ra̱tsana̱ka tyoku ɗa tsa̱ri?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Tyoku ucun u musta ɗa tsa̱ri, ucun u kenu gbende u ɗa a tsu ce a iyamba.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 A ce baci u ɗa u tsu gbonguro ta̱ u lai gba̱ iceshi. U yain nsaɓu n pige n pige a asu u ɗa nnu n tsu rukpa̱ pini a kulu ku ne.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 N agisani ushani icun i na ɗa Yesu tsu tonusuko ama akani a ne tyoku ɗa a ka reve.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 U tsu dansa n ele u bawu agisani wa, shegai u woko baci n atoni a ne koshi, aku u wutumkpa̱ le a ɗa a kateshe.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Kain ki n kuvuli, Yesu n atoni a ne pini a ikengi i Kushiva̱ ku Galili ki, u tonuko le, “Tsu pasamgbanai tsu gonoi upashi u niɗe.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Atoni a ne a uwai a kpatsu ku wa̱ri, a a̱sa̱ka̱i kakuma̱ ka ama, a lazai n eyi. Aꞌatsu a roku a tono le.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 A ɓa̱ra̱kpa̱ wa, uwule u ucira u lapanai, aku aɓali a ka gba̱ɗa̱ kpatsu ki, hal ka ciga ushumbugu.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Yesu wa̱ri a kucina̱ ku kpatsu nvain n kaci ka ne a ili i utaɗanku kaci wa lavuta. Atoni a ne a ꞌya̱nga̱sa̱ yi, a danai, “Kawenishiki, tsa shumbugu ɗe, vu dambula wa?”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Yesu ꞌya̱nga̱i u ɓaranai uwule vi, “Shamgba!” U tonukoi kpam aɓali yi, “Shamgba shiriri!” Uwule vi u vaki, aku a asu vi u wokoi shiriri.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Aku u tonukoi atoni a ne yi, “Ndya i zuwai i giruwa̱i? Hal n ara i pityanangu wa?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Uwonvo u ka̱na̱ le cika, aku a gita̱i uwecemgbene, “Ucun u vuma u eni u ɗa u na vi? Hal uwule n aɓali dem a ka pana̱ka yi.”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.