Marcos 3

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesu gonoi a kagata ka Kashila̱, kpam vuma ɗa ili i soi kukere aya pini a asuvu.
1 De novo, entrou Jesus na sinagoga e estava ali um homem que tinha ressequida uma das mãos.
2 Aza roku a ɗa pini aza ɗa a ka ciga a tsa̱ra̱ ili iꞌya a ka sapula yi. A zuwuka yi aꞌeshi a wene ko wa ta̱na̱sa̱ vuma vi n kain ka Ashibi.
2 E estavam observando a Jesus para ver se o curaria em dia de sábado, a fim de o acusarem.
3 Yesu tonukoi vuma vi, “ꞌYa̱nga̱ vu wuta̱ na a kateshe.”
3 E disse Jesus ao homem da mão ressequida: Vem para o meio!
4 Aku u wece le, “Ndya iꞌa̱ri dere a kain ka Ashibi? Uza u yain ili i shinga ko i cingi? U wauwa uma ko u wuna?” Shegai a paɗai bini.
4 Então, lhes perguntou: É lícito nos sábados fazer o bem ou fazer o mal? Salvar a vida ou tirá-la? Mas eles ficaram em silêncio.
5 U lingana le na asuvu a upan, u namgbai asuvu adama a ugbami u asuvu u le. U tonukoi vuma vi, “Ra̱ɗa̱gba̱ kukere ku vunu.” An u ra̱ɗa̱gba̱i ka, aku ku ta̱na̱i.
5 Olhando-os ao redor, indignado e condoído com a dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e a mão lhe foi restaurada.
6 Pini nala, Afarishi a wuta̱i n ama a Hiridu a ka sheshe tyoku ɗa a ka wuna Yesu.
6 Retirando-se os fariseus, conspiravam logo com os herodianos, contra ele, em como lhe tirariam a vida.
7 Yesu kaɓolo n atoni a ne a a̱sa̱ka̱i ilyuci yi a banai a una̱ u Kushiva̱ ku Galili. Aku kakuma̱ ka pige ka wuta̱i a kaɓon ka Galili, n uyamba u Yahuda ka tono yi,
7 Retirou-se Jesus com os seus discípulos para os lados do mar. Seguia-o da Galileia uma grande multidão. Também da Judeia,
8 n Idumiya n ilyuci i Urishelima, n upashi u Urudu hal n ama a kaɓon ka Taya n Sida. Kakuma̱ ka pige ka tuwa̱i ara ne an a panai ili iꞌya wa yansa.
8 de Jerusalém, da Idumeia, dalém do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom uma grande multidão, sabendo quantas coisas Jesus fazia, veio ter com ele.
9 Adama a kakuma̱ ki u zuwai atoni a ne a lapuluka yi kpatsu ku kenu, kotsu kakuma̱ ki ka gbaɓaryangu yi wa.
9 Então, recomendou a seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o comprimirem.
10 Kpaci u ta̱na̱sa̱ ta̱ ama ushani, aku aza a mɓa̱la̱ a ka raɓa evu n eyi, kotsu a tsa̱ra̱ a sawa yi.
10 Pois curava a muitos, de modo que todos os que padeciam de qualquer enfermidade se arrojavam a ele para o tocar.
11 Aꞌayin a ɗa baci ityoni i cingi i wene yi she i rukpa̱ iyamba, a kapala ka ne, i sala, “Avu Maku ma Kashila̱ ma.”
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e exclamavam: Tu és o Filho de Deus!
12 Shegai she u ɓarana le kotsu a tonuko uza ko ya wa̱ri wa.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que o não expusessem à publicidade.
13 Yesu yuwa̱i a zuba u kaga̱la̱la̱, u ɗanga̱sai aza ɗa eyi wa ciga, a tuwa̱i ara ne.
13 Depois, subiu ao monte e chamou os que ele mesmo quis, e vieram para junto dele.
14 U ɗanga̱sai ama kupa n ama a re, u zuwa le a rongo n eyi, kotsu u suku le a wenishike,
14 Então, designou doze para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 kpam a tsa̱ra̱ ucira u ɗa a ka wutukpa̱ ityoni i cingi.
15 e a exercer a autoridade de expelir demônios.
16 Atoni a ɗa u ɗanga̱sai vi a ɗa: Simo (uza ɗa u na̱ka̱i kala Bituru),
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 Yakubu maku ma Zabidi n utoku u ne Yahaya (aza ɗa u na̱ka̱i kala Buwanaji; wata, mmuku m makpankashila̱).
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer: filhos do trovão;
18 U ɗanga̱sai kpam Andurawu, n Filibu, n Batalamawu, n Matiyu, n Toma. U ɗanga̱sa ta̱ dem Yakubu maku ma Halfa, n Tadawu n Simo Ziloti,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o Zelote,
19 n Yahuza Isikariyoti, uza ɗa u tuwa̱i u neke yi.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Yesu uwai a kuwa, kakuma̱ ka doki ka ɓolomgbonoi, hal eyi n atoni a ne a kpa̱ɗa̱i ulya ilikulya.
20 Então, ele foi para casa. Não obstante, a multidão afluiu de novo, de tal modo que nem podiam comer.
21 An aza a kuwa a ne a panai nala a banai kotsu a ka̱na̱ yi, an a danai aya pini wa gita̱ ufulukpa.
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Aku awenishiki a Mele a ɗa a wuta̱i a Urishelima a danai, “Wa̱ ta̱ n Baꞌalzabu magono mi ityoni i cingi, kpam n ucira u ne u ɗa wa wutukpusa̱ ityoni i cingi.”
22 Os escribas, que haviam descido de Jerusalém, diziam: Ele está possesso de Belzebu. E: É pelo maioral dos demônios que expele os demônios.
23 Yesu isa̱ le u yain kadyanshi n ele n agisani, “Niɗa Kanangasi ka loko Kanangasi?
23 Então, convocando-os Jesus, lhes disse, por meio de parábolas: Como pode Satanás expelir a Satanás?
24 Tsugono tsa baci tsu pecei n tsu shila̱ka̱ni, tsa tsa fuɗa tsa shamgba wa.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Kuwa ka baci ku pecei n ku shila̱ka̱ni, kuwa ku nala ka shamgba wa.
25 se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Kanangasi ka kovo baci kaci ka ne, aku u pecei kure, wa fuɗa wa shamgba wa, makorishi ma ne ma la vi.
26 Se, pois, Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir, mas perece.
27 Uza wa̱ la wa fuɗa u bana a kuwa ku uza u ucira u pura̱ yi ucanga wa, she u gita̱ u sira yi ve, aku u pura̱ yi ucanga vi.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então lhe saqueará a casa.
28 “Mayun n tonuko ɗa̱, gba̱ unyushi u cingi, n unyushi u cingi u pige u ɗa ama a ka yansa, a ka cimbusuka̱ le ta̱ u ɗa.
28 Em verdade vos digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Shegai uza ɗa baci dem u nusukai Kulu Keri a ka taɓa yi ucimbusuka̱ wa, u yan ɗe la vi unyushi u ɗa bawu wa̱ri n utyoku.”
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo não tem perdão para sempre, visto que é réu de pecado eterno.
30 Dana ɗa u danai nala, an a ka dansa, “Wa̱ ta̱ n ityoni i cingi.”
30 Isto, porque diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Mma n aꞌangu a Yesu a rawai. A shamgbai a uwotsu, a suki uza roku a asuvu u isa̱ yi.
31 Nisto, chegaram sua mãe e seus irmãos e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Kakuma̱ ka ama ka dusuki ka kyawan yi, aku a tonuko yi, “Mma u vunu n aꞌangu a vunu a ɗa ɗe a kateshe a ka bolo vu.”
32 Muita gente estava assentada ao redor dele e lhe disseram: Olha, tua mãe, teus irmãos e irmãs estão lá fora à tua procura.
33 U wecikei, “An ya mma u va̱ n aꞌangu a va̱?”
33 Então, ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Aku u weɓelei aza ɗa a dusuki a kyawan yi vi, u danai, “Mma u va̱ n aꞌangu a va̱ a ɗa na.”
34 E, correndo o olhar pelos que estavam assentados ao redor, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
35 Uza ɗa baci dem wa yan ili iꞌya Kashila̱ ka ciga aya utoku u va̱; vangu n utaku na̱ mma u va̱.
35 Portanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.