Marcos 2
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT
1 An a yain aꞌayin a kenu, Yesu doku u gonoi a Kafarnahum. Ama a tsa̱ra̱i alabari a ɗa wa̱ri a kuwa.
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 A ɓolomgbonoi cika hal a nambai kabala a kunu hal kapala ka utsutsu dem. Aku u yanka le kadyanshi.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Ama roku, ama a nishi, a cangai kawunu a tuko yi ara ne. (Uza ɗa bawu wa fuɗa wa wala ko u gba̱ɗa̱ aꞌene a ne.)
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 An a nambai ure u ɗa a ka banka yi ara Yesu adama a kakuma̱ ka ama, a ɗapai kukpa̱ derere a asu u ɗa wa̱ri. Aku a zurala̱kpai kajiba ka kawunu ka̱ri nvain mi.
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 An Yesu wenei tyoku ɗa a pityanangi n eyi, u tonukoi kawunu ki, “Maku ma va̱, a cimbusuka̱ vu ɗe unyushi u cingi u vunu.”
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Awenishiki a Mele a ɗa aꞌa̱ri pini ndishi asu vi, a ka yawunsa a atakasuvu a le.
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 “Ndya i zuwai vuma u na u danai nala? U nusuka ta̱ Kashila̱. Ya wa̱ri n ucira u ɗa wa cimbusa̱ unyushi u cingi bamu n Kashila̱?”
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Kute‑kute katakasuvu ka ne ka wenike yi ili iꞌya a ka yawunsa a atakasuvu a le iꞌya na. U tonuko le, “Ndya i zuwai ya yawunsa nala?
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 Ndya i lai shana: Va tonuko kawunu, ‘A cimbusa̱ ɗe unyushi u cingi u vunu.’ Ko gai a dana, ‘ꞌYa̱nga̱ vu shamgba, bidya kajiba ka vunu, vu wala.’?
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 Adama i reve an Maku ma Vuma† ma̱ri n ucira a likimba u ɗa wa cimbusa̱ unyushi u cingi.” U tonukoi kawunu ki,
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 “N tonuko vu, ꞌya̱nga̱ vu shamgba, bidya kajiba ka vunu, vu wala a kuwa.”
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 U ꞌya̱nga̱i u bidyai kajiba ka ne u wuta̱i u lazai aꞌeshi a le gba̱. Ya dem yan ta̱ majiyan, aku a cikpalai Kashila̱, a danai, “Tsu taɓa uwene ukuna naha wa!”
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 U doku u wuta̱i u banai una̱ u kushiva̱. Kakuma̱ ka ama ka banai ara ne. Aku u gita̱ le uwenishike.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Eyi n u wali, u wenei Levi maku ma Halfa ndishi a kakinda ka uwusha u utafa. Yesu tonuko yi, “Tono mu.” Aku u ꞌya̱nga̱i u tono yi.
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Pini nala, Yesu tuwa̱i wa lya ilikulya i kuvuli a kuwa ku Levi.† Awushi a utafa† ushani n aza a unyushi u cingi, a ka lya kaɓolo n eyi, n atoni a ne. Kpaci ama ɗa pini ushani aza ɗa a tono yi.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 An awenishiki a Mele n Afarishi a wene yi n u lyayi n aza a unyushi u cingi n awushi a utafa, a wecei atoni a ne, “Ndya i zuwai wa lya n awushi a utafa n aza a unyushi u cingi?”
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 An Yesu panai nala, u tonuko le, “Aza ɗa aꞌa̱ri n alafiya a ka ciga uza u aguma̱ wa, she aza a mɓa̱la̱. N tuwa̱ adama a ɗa ma isa̱ aza a maci wa, she aza a unyushi u cingi.”
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 Atoni a Yahaya gba̱ n a Afarishi a ka yan kakuli. Ama roku a tuwa̱i a wecei Yesu, “Niɗa atoni a Yahaya n atoni a Afarishi a ka yan kakuli, shegai atoni a vunu a ka yan wa?”
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 U wushuki, “Ya ciga amoci a asu u iyolo a rongo bawu ilikulya? Aꞌa. Wa yan wa! Valisavu wa̱ baci gai n ele a ka yan nala wa.
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Kain ka a ka bidya yi a mere ma le ka̱ ta̱ a utuwa̱, kain ka nala ki ka a ka yan kakuli.
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 “Vuma wa paɗara kunya ku cau n kakashi ka savu wa. U yan baci nala, kakashi ka savu ki, ka pa̱ɗa̱ ta̱ ka zuwa kunya ku cau ki ku doku ku kara cika.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Kpam vuma wa tsungu mini ma cinwi† ma savu a kadele ka ukpan ka cau wa. Kpaci ma shita baci ma ta̱sa̱ ta̱ kadele ki, gba̱ kadele ki n mini ma cinwi mi a ka namba le ta̱. Shegai a tsungu mini ma cinwi ma savu a kadele ka savu.”
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Kain ka te n kain ka Ashibi, Yesu wa wala a mere ma ashina a ilya. Tyoku ɗa atoni a ne a ka wala n eyi a gita̱i ukoɗuso aratu a ilya yi n a yuruwi n a takumi.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Afarishi a roku a tonuko yi, “Weɓele, ndya i zuwai a ka yan ili iꞌya i nangasai mele ma tsunu ma Ashibi?”
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 U wushuki, “I yan ka̱neshi u ili iꞌya Dawuda yain, an eyi n aje a nwalu a ne a nambai, kpam a ka pana kambulu wa?
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Aꞌayin a Abiyata Magono ma Aɗara̱kpi, Dawuda uwai a Kuwa ku Kashila̱,† u takumai iburodi i uwulukpi iꞌya a na̱ka̱i Kashila̱. Ili iꞌya Magono ma Aɗara̱kpi ma koshi a wushunki u takuma. Kpam u na̱ka̱i aje a nwalu a ne i roku.”
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Aku u tonuko le, “Kashila̱ ka yan ta̱ Ashibi adama a vuma, shegai vuma adama a Ashibi wa.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Adama a nala, Maku ma Vuma Asheku a ɗa, hal a kain ka Ashibi dem.”Yesu n Afarishi|src="Mark_2_23.tif" size="span" loc="Mark 2:28" ref="Mak. 2:28"
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.