Marcos 2
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARIB
1 An a yain aꞌayin a kenu, Yesu doku u gonoi a Kafarnahum. Ama a tsa̱ra̱i alabari a ɗa wa̱ri a kuwa.
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 A ɓolomgbonoi cika hal a nambai kabala a kunu hal kapala ka utsutsu dem. Aku u yanka le kadyanshi.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Ama roku, ama a nishi, a cangai kawunu a tuko yi ara ne. (Uza ɗa bawu wa fuɗa wa wala ko u gba̱ɗa̱ aꞌene a ne.)
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 An a nambai ure u ɗa a ka banka yi ara Yesu adama a kakuma̱ ka ama, a ɗapai kukpa̱ derere a asu u ɗa wa̱ri. Aku a zurala̱kpai kajiba ka kawunu ka̱ri nvain mi.
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 An Yesu wenei tyoku ɗa a pityanangi n eyi, u tonukoi kawunu ki, “Maku ma va̱, a cimbusuka̱ vu ɗe unyushi u cingi u vunu.”
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Awenishiki a Mele a ɗa aꞌa̱ri pini ndishi asu vi, a ka yawunsa a atakasuvu a le.
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “Ndya i zuwai vuma u na u danai nala? U nusuka ta̱ Kashila̱. Ya wa̱ri n ucira u ɗa wa cimbusa̱ unyushi u cingi bamu n Kashila̱?”
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Kute‑kute katakasuvu ka ne ka wenike yi ili iꞌya a ka yawunsa a atakasuvu a le iꞌya na. U tonuko le, “Ndya i zuwai ya yawunsa nala?
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 Ndya i lai shana: Va tonuko kawunu, ‘A cimbusa̱ ɗe unyushi u cingi u vunu.’ Ko gai a dana, ‘ꞌYa̱nga̱ vu shamgba, bidya kajiba ka vunu, vu wala.’?
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 Adama i reve an Maku ma Vuma† ma̱ri n ucira a likimba u ɗa wa cimbusa̱ unyushi u cingi.” U tonukoi kawunu ki,
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 “N tonuko vu, ꞌya̱nga̱ vu shamgba, bidya kajiba ka vunu, vu wala a kuwa.”
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 U ꞌya̱nga̱i u bidyai kajiba ka ne u wuta̱i u lazai aꞌeshi a le gba̱. Ya dem yan ta̱ majiyan, aku a cikpalai Kashila̱, a danai, “Tsu taɓa uwene ukuna naha wa!”
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 U doku u wuta̱i u banai una̱ u kushiva̱. Kakuma̱ ka ama ka banai ara ne. Aku u gita̱ le uwenishike.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Eyi n u wali, u wenei Levi maku ma Halfa ndishi a kakinda ka uwusha u utafa. Yesu tonuko yi, “Tono mu.” Aku u ꞌya̱nga̱i u tono yi.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Pini nala, Yesu tuwa̱i wa lya ilikulya i kuvuli a kuwa ku Levi.† Awushi a utafa† ushani n aza a unyushi u cingi, a ka lya kaɓolo n eyi, n atoni a ne. Kpaci ama ɗa pini ushani aza ɗa a tono yi.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 An awenishiki a Mele n Afarishi a wene yi n u lyayi n aza a unyushi u cingi n awushi a utafa, a wecei atoni a ne, “Ndya i zuwai wa lya n awushi a utafa n aza a unyushi u cingi?”
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 An Yesu panai nala, u tonuko le, “Aza ɗa aꞌa̱ri n alafiya a ka ciga uza u aguma̱ wa, she aza a mɓa̱la̱. N tuwa̱ adama a ɗa ma isa̱ aza a maci wa, she aza a unyushi u cingi.”
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Atoni a Yahaya gba̱ n a Afarishi a ka yan kakuli. Ama roku a tuwa̱i a wecei Yesu, “Niɗa atoni a Yahaya n atoni a Afarishi a ka yan kakuli, shegai atoni a vunu a ka yan wa?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 U wushuki, “Ya ciga amoci a asu u iyolo a rongo bawu ilikulya? Aꞌa. Wa yan wa! Valisavu wa̱ baci gai n ele a ka yan nala wa.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Kain ka a ka bidya yi a mere ma le ka̱ ta̱ a utuwa̱, kain ka nala ki ka a ka yan kakuli.
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 “Vuma wa paɗara kunya ku cau n kakashi ka savu wa. U yan baci nala, kakashi ka savu ki, ka pa̱ɗa̱ ta̱ ka zuwa kunya ku cau ki ku doku ku kara cika.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 Kpam vuma wa tsungu mini ma cinwi† ma savu a kadele ka ukpan ka cau wa. Kpaci ma shita baci ma ta̱sa̱ ta̱ kadele ki, gba̱ kadele ki n mini ma cinwi mi a ka namba le ta̱. Shegai a tsungu mini ma cinwi ma savu a kadele ka savu.”
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 Kain ka te n kain ka Ashibi, Yesu wa wala a mere ma ashina a ilya. Tyoku ɗa atoni a ne a ka wala n eyi a gita̱i ukoɗuso aratu a ilya yi n a yuruwi n a takumi.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Afarishi a roku a tonuko yi, “Weɓele, ndya i zuwai a ka yan ili iꞌya i nangasai mele ma tsunu ma Ashibi?”
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 U wushuki, “I yan ka̱neshi u ili iꞌya Dawuda yain, an eyi n aje a nwalu a ne a nambai, kpam a ka pana kambulu wa?
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 Aꞌayin a Abiyata Magono ma Aɗara̱kpi, Dawuda uwai a Kuwa ku Kashila̱,† u takumai iburodi i uwulukpi iꞌya a na̱ka̱i Kashila̱. Ili iꞌya Magono ma Aɗara̱kpi ma koshi a wushunki u takuma. Kpam u na̱ka̱i aje a nwalu a ne i roku.”
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 Aku u tonuko le, “Kashila̱ ka yan ta̱ Ashibi adama a vuma, shegai vuma adama a Ashibi wa.
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Adama a nala, Maku ma Vuma Asheku a ɗa, hal a kain ka Ashibi dem.”Yesu n Afarishi|src="Mark_2_23.tif" size="span" loc="Mark 2:28" ref="Mak. 2:28"
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.