Marcos 2

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 An a yain aꞌayin a kenu, Yesu doku u gonoi a Kafarnahum. Ama a tsa̱ra̱i alabari a ɗa wa̱ri a kuwa.
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 A ɓolomgbonoi cika hal a nambai kabala a kunu hal kapala ka utsutsu dem. Aku u yanka le kadyanshi.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Ama roku, ama a nishi, a cangai kawunu a tuko yi ara ne. (Uza ɗa bawu wa fuɗa wa wala ko u gba̱ɗa̱ aꞌene a ne.)
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 An a nambai ure u ɗa a ka banka yi ara Yesu adama a kakuma̱ ka ama, a ɗapai kukpa̱ derere a asu u ɗa wa̱ri. Aku a zurala̱kpai kajiba ka kawunu ka̱ri nvain mi.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 An Yesu wenei tyoku ɗa a pityanangi n eyi, u tonukoi kawunu ki, “Maku ma va̱, a cimbusuka̱ vu ɗe unyushi u cingi u vunu.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Awenishiki a Mele a ɗa aꞌa̱ri pini ndishi asu vi, a ka yawunsa a atakasuvu a le.
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “Ndya i zuwai vuma u na u danai nala? U nusuka ta̱ Kashila̱. Ya wa̱ri n ucira u ɗa wa cimbusa̱ unyushi u cingi bamu n Kashila̱?”
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Kute‑kute katakasuvu ka ne ka wenike yi ili iꞌya a ka yawunsa a atakasuvu a le iꞌya na. U tonuko le, “Ndya i zuwai ya yawunsa nala?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 Ndya i lai shana: Va tonuko kawunu, ‘A cimbusa̱ ɗe unyushi u cingi u vunu.’ Ko gai a dana, ‘ꞌYa̱nga̱ vu shamgba, bidya kajiba ka vunu, vu wala.’?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Adama i reve an Maku ma Vuma† ma̱ri n ucira a likimba u ɗa wa cimbusa̱ unyushi u cingi.” U tonukoi kawunu ki,
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 “N tonuko vu, ꞌya̱nga̱ vu shamgba, bidya kajiba ka vunu, vu wala a kuwa.”
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 U ꞌya̱nga̱i u bidyai kajiba ka ne u wuta̱i u lazai aꞌeshi a le gba̱. Ya dem yan ta̱ majiyan, aku a cikpalai Kashila̱, a danai, “Tsu taɓa uwene ukuna naha wa!”
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 U doku u wuta̱i u banai una̱ u kushiva̱. Kakuma̱ ka ama ka banai ara ne. Aku u gita̱ le uwenishike.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Eyi n u wali, u wenei Levi maku ma Halfa ndishi a kakinda ka uwusha u utafa. Yesu tonuko yi, “Tono mu.” Aku u ꞌya̱nga̱i u tono yi.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Pini nala, Yesu tuwa̱i wa lya ilikulya i kuvuli a kuwa ku Levi.† Awushi a utafa† ushani n aza a unyushi u cingi, a ka lya kaɓolo n eyi, n atoni a ne. Kpaci ama ɗa pini ushani aza ɗa a tono yi.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 An awenishiki a Mele n Afarishi a wene yi n u lyayi n aza a unyushi u cingi n awushi a utafa, a wecei atoni a ne, “Ndya i zuwai wa lya n awushi a utafa n aza a unyushi u cingi?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 An Yesu panai nala, u tonuko le, “Aza ɗa aꞌa̱ri n alafiya a ka ciga uza u aguma̱ wa, she aza a mɓa̱la̱. N tuwa̱ adama a ɗa ma isa̱ aza a maci wa, she aza a unyushi u cingi.”
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Atoni a Yahaya gba̱ n a Afarishi a ka yan kakuli. Ama roku a tuwa̱i a wecei Yesu, “Niɗa atoni a Yahaya n atoni a Afarishi a ka yan kakuli, shegai atoni a vunu a ka yan wa?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 U wushuki, “Ya ciga amoci a asu u iyolo a rongo bawu ilikulya? Aꞌa. Wa yan wa! Valisavu wa̱ baci gai n ele a ka yan nala wa.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Kain ka a ka bidya yi a mere ma le ka̱ ta̱ a utuwa̱, kain ka nala ki ka a ka yan kakuli.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 “Vuma wa paɗara kunya ku cau n kakashi ka savu wa. U yan baci nala, kakashi ka savu ki, ka pa̱ɗa̱ ta̱ ka zuwa kunya ku cau ki ku doku ku kara cika.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 Kpam vuma wa tsungu mini ma cinwi† ma savu a kadele ka ukpan ka cau wa. Kpaci ma shita baci ma ta̱sa̱ ta̱ kadele ki, gba̱ kadele ki n mini ma cinwi mi a ka namba le ta̱. Shegai a tsungu mini ma cinwi ma savu a kadele ka savu.”
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Kain ka te n kain ka Ashibi, Yesu wa wala a mere ma ashina a ilya. Tyoku ɗa atoni a ne a ka wala n eyi a gita̱i ukoɗuso aratu a ilya yi n a yuruwi n a takumi.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Afarishi a roku a tonuko yi, “Weɓele, ndya i zuwai a ka yan ili iꞌya i nangasai mele ma tsunu ma Ashibi?”
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 U wushuki, “I yan ka̱neshi u ili iꞌya Dawuda yain, an eyi n aje a nwalu a ne a nambai, kpam a ka pana kambulu wa?
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 Aꞌayin a Abiyata Magono ma Aɗara̱kpi, Dawuda uwai a Kuwa ku Kashila̱,† u takumai iburodi i uwulukpi iꞌya a na̱ka̱i Kashila̱. Ili iꞌya Magono ma Aɗara̱kpi ma koshi a wushunki u takuma. Kpam u na̱ka̱i aje a nwalu a ne i roku.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Aku u tonuko le, “Kashila̱ ka yan ta̱ Ashibi adama a vuma, shegai vuma adama a Ashibi wa.
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Adama a nala, Maku ma Vuma Asheku a ɗa, hal a kain ka Ashibi dem.”Yesu n Afarishi|src="Mark_2_23.tif" size="span" loc="Mark 2:28" ref="Mak. 2:28"
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.