Marcos 12

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yesu gita̱ le uyanka kadyanshi n agisani u danai, “Vuma roku u ɗa u yain kashina ka cinwi, u kanzai ka u ga̱va̱i kaɗa̱ka̱ ka ukpokuso ilimaci i cinwi yi. U mai kpam kunukuzuba ku uza u uwundya kashina ki. Aku u na̱ka̱i acimbi a roku haya u lazai nwalu.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 An aꞌayin a uta a yain, u suki kagbashi ka ne ka te a asu u aza a haya yi u wushika yi a asuvu ucanga u kashina vi.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Acimbi yi a ka̱na̱ yi a lapai, aku a loko yi akere a de.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Aku u doku u sukunku le kagbashi ka roku, eyi kpam a gbasha yi a kaci, a yanka yi uwono.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 U doki u suki kpam uza roku, eyi tani a wuna yi. Nala u sukusi ama ushani, a lapusai aza roku, aza roku tani a wunusa le.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 U buwai n uza u te, maku ma ne ma wa ciga cika. A makorishi u suki yi, u danai, ‘A ka wene ta̱ karinga̱ ka maku ma va̱!’
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Shegai aza a haya yi a sheshei utyoku u le, ‘Maku ma kagita̱ ma ne ma gai pa vi. Tuwa̱i tsu wuna ni, tsa̱ra̱ agadu yi a woko a tsunu.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Aku a ka̱na̱ yi a wunai, a varangi yi a uroto u kashina vi.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 “Ndya uza u kashina vi wa yan? Wa tuwa̱ ta̱ u wuna aza a haya yi, u na̱ka̱ ka aza roku.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 I taɓa uyan ka̱neshi a tagara̱da u Kashila̱ naha wa?
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Manyan ma Asheku ma la vi, ara tsunu tani ili i majiyan iꞌya.’ ”
11 Isto procede do Senhor
12 Azapige a aza a Yahuda yi a bolo ta̱ kotsu a ka̱na̱ yi, kpaci a reve ta̱ a kaci ka le ka u yain agisani yi. Shegai a ka pana ta̱ uwonvo u ama, adama a nala a a̱sa̱ka̱ yi u lazai.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 An nala wurai, azapige a aza a Yahuda yi a sukunki Yesu Afarishi a roku n ama a Hiridu a wandi yi n keci.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 An a rawai ara ne, a tonuko yi, “Kawenishiki, tsu reve ta̱ vu tsu dansa ta̱ ukuna u mayun, kpam ya dem una̱ u te ɗa vu bidya yi. Aꞌayin a ɗa dem va wenishike ukuna u Kashila̱, vu tsu dansa ta̱ ukuna u mayun, vu tsu dambula n ukuna u ɗa azapige a tsu dansa a kaci ka vunu wa. Tonuko tsu, ugan tsu tsupa Kaisa magono utafa?”
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Tsu tsupa ko tsu kpa̱ɗa̱ utsupa?
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 A tuko yi. Aku u wece le, “Kulu n kala ka yai ka ka̱ri pini a ukebe vi?”
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Aku u tonuko le, “Na̱ka̱i Kaisa ili iꞌya iꞌa̱ri i Kaisa; Kashila̱ kpam i na̱ka̱ yi ili iꞌya iꞌa̱ri i Kashila̱.”
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Aku aza a Sadusi† (aza ɗa bawu a wushuki n uꞌya̱nga̱ u ukpa̱) a tuwa̱i ara Yesu, a wece yi,
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 “Kawenishiki, Musa koronku tsu ta̱ a kaci ka tsira̱na̱. U da uza u kuwa̱ baci u a̱sa̱ka̱i uka bawu mmuku, u ka̱na̱ ta̱ utoku u ne u sotuku uka vi u matsa̱ka yi mmuku.
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 A yan ta̱ aꞌali a roku ama a shindere, uza n utoku u ne. Uza u kagita̱ u zuwai uka, u kuwa̱i u a̱sa̱ka̱ maku wa.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Uza u ire (uza ɗa u tono yi) u sotuki mara̱na̱ mi, eyi dem u kuwa̱i u a̱sa̱ka̱ maku wa. Nala dem n uza u tatsu.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Gba̱ le gai uza wa̱ la u a̱sa̱ka̱i maku wa. A makorishi uka vi dem u kuwa̱i.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Kain ka uꞌya̱nga̱ a ukpa̱, uka u yai u ɗa wa woko, cinda gba̱ le a zuwusa yi?”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Yesu wushuki, “An bawu i revei Tagara̱da u Kashila̱,† kpam i reve ucira u Kashila̱ wa, ɗa i zuwai i puwa̱in.
24 Jesus respondeu:
25 Kpaci a ꞌya̱nga̱ baci a ukpa̱ a ka yan iyolo wa, kpam a ka wutukpa̱ iyolo wa. Shegai tyoku u atsumate a zuba a ɗa a ka woko.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 A ukuna u uꞌya̱nga̱ u akushe, i taɓa uka̱neshi a tagara̱da Musa a asu u alabari a maku ma maɗanga ma ma tasa akina wa, an Kashila̱ ka danai, ‘Mpa Kashila̱ ka Ibirahi, Kashila̱ ka Ishaku, n Kashila̱ ka Yakubu?’
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Eyi Kashila̱ ka akushe ka wa, shegai ka aza a uma. Mayun ɗa i puwa̱in.”
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Aku kawenishiki ka Mele ka roku ka tuwa̱i ka pana̱ka le aꞌa̱ri kananamgbani. An u wenei Yesu wushunku le mai, aku u wece yi, “Gba̱ a asuvu a mele, ma eni ma ma lai ugbonguro?”
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 U wushunku yi, “Ma ma lai ugbonguro ma, ‘Panai, aza a Isaraꞌila! Magono ma Zuba Kashila̱ ka tsunu, aya koshi Magono ma Zuba.
29 Jesus respondeu:
30 Ciga Magono ma Zuba Kashila̱ ka vunu n katakasuvu ka vunu n uma u vunu gba̱. Vu cigi yi kpam n kakiri ka vunu n ucira u vunu gba̱.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Ma ma tono yi tani ma, ‘Ciga uza u karen u vunu tyoku ɗa va ciga kaci ka vunu.’ Mele ma roku ma̱ la ma ma lai ma nala mi wa.”
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Aku kawenishiki ka Mele ka danai, “Mayun ɗa vu, Kashila̱ ka te ka, uza roku wa̱ tani la wa, she eyi.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 A cigi yi gba̱ n katakasuvu, gba̱ n kakiri, gba̱ n ucira. Kpam vu cigi uza u karen u vunu tyoku ɗa va ciga kaci ka vunu, ili i na yi i la ta̱ uɗara̱kpa u urunukpa n ukiɗa̱sa a mɓa̱ri.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 An Yesu wenei u wushunki yi mai, u tonuko yi, “Va̱ mɓa̱ri n tsugono tsu Kashila̱ wa.”
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 An Yesu wa wenishike a Kuwa ku Kashila̱, u wecikei, “Niɗa awenishiki a Mele a ka dana Kirisiti Kawauwi maku ma Dawuda magono ma?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Kulu Keri ku zuwai Dawuda danai,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 “Dawuda n kaci ka ne u isa̱ baci Kawauwi Asheku, niɗa wa yansa u woko maku ma Dawuda?” Kakuma̱ ka pana̱ka yi n ipeli.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Tyoku ɗa wa wenishike le, u danai, “Kiranai n awenishiki a Mele aza ɗa a ka ciga kutambu n aminya a pige. A tsu la ta̱ uciga a dana̱sa le a kuden n tsupige.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Kpam a lai n uciga a asu u ndishi u ɗa u lai tsulobo a agata a Kashila̱, n a asu u shinga a asu u abiki.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Shegai a tsu lyasa ta̱ ucanga u nra̱na̱, a rongo kpam uyansa kavasu ka ugaɗi adama a ukimbusa̱ u aꞌeshi. Icun i ama a nala a ka yan le ta̱ mavura cika.”
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Yesu dusuki evu a asu u uzuwusa u ikebe u Kuwa ku Kashila̱, wa wundya tyoku ɗa ama a ka zuwusa ikebe a asu u uzuwusa u ikebe vi. Aza a utsa̱ri ushani a tsungi pini ikebe ushani.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Aku mara̱na̱ ma roku uza u unambi u tuwa̱ u zuwai irim i re i kenu.Kune ku mara̱na̱|src="Mark_12_41.tif" size="span" loc="Mark 12:42" ref="Mak. 12:42"
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Aku u isa̱i atoni a ne u tonuko le, “Mayun n tonuko ɗa̱, mara̱na̱ ma nala ma la ta̱ gba̱ aza ɗa a zuwai ikebe i le a asu u uzuwusa u ikebe u nala vi.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Kpaci ele a asuvu a utsa̱ri u le u ɗa a zuwusai, shegai eyi asuvu a unambi u ne u ɗa u bidyai gba̱, u zuwai ikebe i ulyaka ilikulya i ne.”
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.