Marcos 10
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH
1 Yesu ꞌya̱nga̱i pini a asu vi, u banai a uɓongu u Yahuda a upashi u Aga̱ta̱ a Urudu. Aku kakuma̱ ka ama ka doki ka ɓolomgbonoi a asu u ne, u wenishike le tyoku ɗa u cuwana̱kai.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Afarishi a roku a tuwa̱i ara ne a ka ciga a wandi yi, a wece yi, “U gan vuma u a̱sa̱ka̱ uka u ne?”
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 U wushunku le, “Ndya Musa tonuko ɗa̱ i yain?”
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 A danai, “Musa wushuku ta̱ vali wa fuɗa ta̱ u korongu tagara̱da u upece iyolo u a̱sa̱ka̱ uka u ne.”
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Yesu wushunku le, “Adama a uryagbaji u ɗe ɗa i zuwai Musa koronku ɗa̱ mele ma nala mi.
5 Então Jesus disse:
6 Shegai a kagita̱ Kashila̱ ka yan le ta̱ vali n uka.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Adama a nala, vali u a̱sa̱ka̱ tata u ne na̱ mma u ne, u paɗara n uka u ne.
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 Kpam ama a re a le gba̱ a woko ikyamba i te. A buwa kpam ama a re wa, shegai uza u te.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Adama a nala ili iꞌya baci Kashila̱ ka gawain, kotsu vuma u peci iꞌya wa.”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 An a gonoi a kuwa, atoni a ne a doku a wece yi ukuna u nala vi.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 U wushunku le, “Uza ɗa baci dem u a̱sa̱ka̱i uka u ne u zuwai u roku, tsishankala tsa wa yan n eyi.
11 E Jesus respondeu:
12 Uka u a̱sa̱ka̱ baci tani vali u ne, aku u banai uza roku iyolo, tsishankala tsa dem wa yan.”
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Ama a ka tukuso mmuku n kenu ara Yesu kotsu u sawa le, aku atoni a ne a ɓarana le.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 An Yesu wenei nala, u panai upan. U tonuko le, “A̱sa̱ka̱i mmuku n kenu‑kenu n tuwa̱ ara va̱, ɓishinka le wa, kpaci tsugono tsu Kashila̱ tsu icun i le tsa.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Mayun n tonuko ɗa̱, uza ɗa baci dem bawu u wushai tsugono tsu Kashila̱ tyoku ɗa maku ma kenu ma tsu yan, wa uꞌuwa tsa wa.”
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Aku u woɓuso le u taɗanku le akere, u zuwusuka le una̱ u shinga.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Gita̱ ɗa u gita̱i nwalu, aku vuma roku u wuranai n ilyaɗi, u kuɗa̱ngi a kapala ka ne u danai, “Kawenishiki ka shinga, ndya ma yan n tsa̱ra̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku?”
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Yesu wece yi, “Ndya i zuwai vu isa̱ mu uza u shinga? Uza u shinga wa̱ la wa, she Kashila̱ koshi.
18 Jesus respondeu:
19 Vu reve ta̱ gai mele mi. Kotsu vu wuna uma u vuma gbani wa. Kotsu vu vaku n uka ɗa bawu wa̱ri u vunu wa. Kotsu vu boko wa. Kotsu vu sira̱ka kaɓan kaɓetsu wa. Kotsu vu ryafa uza wa. Vu na̱ka̱ tata na̱ mma u vunu tsupige.”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 U danai, “Kawenishiki, tun mpa kenu ɗa ma tono ili i nala yi.”
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Yesu weɓele yi n aꞌeshi a uciga, u danai, “Ili i te iꞌya i buwa vu koshi, ba vu denge gba̱ ili iꞌya va̱ri n iꞌya, vu ɓa̱nga̱ aza a unambi, tsa̱ra̱ vu yain n utsa̱ri a zuba. Aku vu tuwa̱ vu tono mu.”
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 N upana kadyanshi ka nala ki, katakasuvu ka ne ka rukpa̱i, aku u lazai n unamgbi u asuvu, kpaci wa̱ ta̱ n utsa̱ri cika.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Yesu weɓelei atoni a ne, u tonuko le, “U wuyana tani n ni, uza u utsa̱ri u uwa tsugono tsu Kashila̱?”
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Atoni a ne yi a yain majiyan ma kadyanshi ka ne. Aku Yesu doku u tonuko le, “Mmuku n va̱, u wuyana tani n ni uza u utsa̱ri u uwa tsugono tsu Kashila̱?
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Wa la ta̱ shana karakuma ka wura a kpele ka kujulu n u ɗa uza u utsa̱ri wa uwa a tsugono tsu Kashila̱.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Atoni yi a lapulai a yain majiyan cika, aku a ka wecemgbene, “Nala baci ya wa̱ la vi wa tsa̱ra̱ iwauwi?”
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 U wundyana le, u danai, “A asu u ama ili i uyan iꞌya wa, shegai a asu u Kashila̱ ili dem i uyan iꞌya.”
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Bituru tonuko yi, “A̱tsu wa̱ tani na, aza ɗa tsu a̱sa̱ka̱i gba̱ ili i tsunu tsu tono vu?”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu:
30 — ausente —
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Shegai aza ɗa aꞌa̱ri a kapala ushani a ka woko ta̱ makorishi, aza a makorishi tani a kapala.”
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Yesu n atoni a ne a lyai kelime na̱ nwalu ubana a Urishelima, kpam aya a kapala. Atoni yi a yain majiyan, aza ɗa a ka tono yi kpam a panai uwonvo. U doku u pura̱i Kupanamere vi paki, u tonuko le ili iꞌya ya ba i rukpa̱ a kaci ka ne.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 U danai, “A̱tsa na tsa bana a Urishelima. A ka neke ta̱ Maku ma Vuma a akere aɗara̱kpi a pige n awenishiki a Mele. A ka kiɗa̱ga yi ta̱ ugana u ukpa̱, aku a neke yi a akere a Awulawa.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 A ka yanka yi ta̱ majari, a cikpunka̱ yi ata̱tsa̱, a bawan yi, aku a wuna yi. Aꞌayin a tatsu a wura baci, aku u ꞌya̱nga̱.”
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Aku Yakubu n Yahaya mmuku n Zabidi a tuwa̱i ara Yesu, a danai, “Kawenishiki, tsa ciga ta̱ vu yanka tsu ukuna u roku tsu folo vu baci.”
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 U wece le, “Ndya ya ciga n yanka ɗa̱?”
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 A wushuki, “Kain ka va dusuku a tsugono tsu pige tsu vunu, a̱sa̱ka̱ uza u te u tsunu u dusuku a ulyaki u vunu, uza u ire tani a ugula̱.”
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 U danai, “I reve ili iꞌya ya folo vi wa. Ya fuɗa ya so mako ma upana ikyamba tyoku ɗa mpa ma tuwa̱ n soi ko a lyuɓugu ɗa̱ tyoku ɗa a ka lyuɓugu mu?”
38 Jesus respondeu:
39 A danai, “Tsa fuɗa ta̱.”
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Shegai ndishi a ulyaki ko a ugula̱ u va̱, mpa ma na̱ka̱ wa. U aza ɗa Kashila̱ ka foɓusukoi u ɗa.”
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 An atoni a ne kupa ɗa a buwai a panai nala, a gita̱i upana upan u Yakubu n Yahaya.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Yesu isa̱ le gba̱ a asu u te, u danai, “Aza ɗa a revei n tsugono tsu Awulawa, a tsu wenike le ta̱ ucira, kpam ngono n pige n tsu wenike le ta̱ ucira cika.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Shegai ara ɗe nala wa, uza ɗa baci dem wa ciga u woko uzapige a mere ma ɗe, u ka̱na̱ ta̱ u woko kagbashi ka ɗe.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Kpam ko ya baci wa ciga u woko a kapala, u ka̱na̱ ta̱ u woko kagbashi ka ama gba̱.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Kpaci Maku ma Vuma ma tuwa̱ adama a ɗa a ka gbashika yi wa, shegai u gbasha, u na̱ka̱ kpam uma u ne katsupi adama a ama ushani.”
45 Porque até o
46 Yesu n atoni a ne a rawai a ilyuci i Jeriko kaɓolo n kakuma̱ ka ama ushani. An a ka wuta̱ a ilyuci yi, karumba̱ ka roku ndishi a ikengi i ure wa folo. Kala ka ne ka Batimawu maku ma Timawu.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 An u panai Yesu uza u Nazara ɗa, u gita̱i isali, “Yesu, maku ma Dawuda, pana asuvayali a va̱!”
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Ama ushani a ɓarana yi a tonuko yi u paɗa, shegai u lapulai u salai cika, “Maku ma Dawuda, pana asuvayali a va̱!”
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Yesu shamgbai, u danai, “Isa̱ ni.” Aku a ba a isa̱ yi, a tonuko yi, “Pana kayanyan! ꞌYa̱nga̱! Wa isa̱ vu.”
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Aku u varangi kunya ku uwambana ku ne, u ꞌya̱nga̱i n ucira she ara Yesu.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Yesu wece yi, “Ndya va ciga n yanka vu?”
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Yesu danai, “Wala, upityanangu u vunu u ta̱na̱sa̱ vu ɗe.”
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.