Lucas 7
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT
1 An Yesu kotsoi udansa ukuna u ɗa wa ciga u dana a kapala ka ama ki, u uwai a Kafarnahum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 A ilyuci yi, katigi ka aza a Roma ka roku ka pini, uza ɗa kagbashi ka ne ka̱ri a una̱ u ukpa̱, kpam wa ciga yi wa wa.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 An u panai ukuna u Yesu, u sukunku yi nkoshi n Yahuda n roku, wa folo yi u tuwa̱ u ta̱na̱sa̱ka̱ yi kagbashi ka ne.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Aꞌayin a ɗa a rawai ara ne, a folo yi cika, a da, “Vuma u na u rawa ta̱ vu yanka yi ili i na yi.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Kpaci wa ciga ta̱ ukuna u tsunu, hal u maka tsu kagata ka Kashila̱.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 An u panai nala, u lazai kaɓolo n ele.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Nala kpam n wenei n ra̱tsa n tuwa̱ a asu u ɗa va̱ri wa. Shegai dana ukuna koshi, kagbashi ka va̱ ka ta̱na̱ ta̱.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 N reve ta̱ nala kpaci mpa vuma ɗa wa̱ri a kere ka ucira ka, kpam ma̱ ta̱ n asoje a kere ka va̱. N tsu tonuko ta̱ uza u na, ‘Wala,’ aku tani u wala. N tonuko uza u niɗe, ‘Tuwa̱,’ aku tani u tuwa̱. N tonuko kagbashi ka va̱, ‘Yan naha,’ aku tani u yain.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 An Yesu panai nala, u yain majiyan a kaci ka ne. Aku u yira̱la̱kpa̱i u kondoi kakuma̱ ka ama ka ka tono yi vi, aku u tonuko le, “Mayun n tonuko ɗa̱, ko a asuvu a Isaraꞌila n wene ucun u upityanangu u pige naha wa.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 An aza ɗa a suki vi a gonoi a kuwa, a cinai kagbashi ki ka ta̱na̱ ɗe.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 An a tsa̱ra̱i a ɓa̱ra̱kpa̱i kenu, u banai a ilyuci i roku iꞌya a ka isa̱ Nayim. Aku atoni a ne n kakuma̱ ka ama ka banai kaɓolo n eyi.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 An u yain evu n utsutsu u ilyuci vi, u wenei a cangai kalobo ka roku kakushe, aya tani utyoku u ne a asu u mma u ne. Mma u ne kpam mara̱na̱ ma. Ama a ilyuci yi ushani aꞌa̱ ta̱ kaɓolo n mara̱na̱ mi.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 An Asheku a wene yi, asuvayali a ka̱na̱ yi, u tonuko yi, “Sa̱ wa.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Aku u raɓai u sawai ili iꞌya a cankai kakushe ki, aku aza ɗa a cangai iꞌya vi a shamgbai a asu u te. Aku u danai, “Kalobo, n da vu ꞌya̱nga̱.”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Kakushe ki ka ꞌya̱nga̱i ka dusuki ka ka̱na̱i kadyanshi. Aku Yesu na̱ka̱ yi mma u ne.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Gba̱ le a panai uwonvo, aku a cikpalai Kashila̱ a ka dansa, “Matsumate ma pige ma wuta̱ ɗe a asuvu a tsunu. Kpam Kashila̱ ka tuwa̱ ɗe ka ɓa̱nga̱ ama a ne.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Ama a rongoi kadyanshi ka ili iꞌya Yesu yain na vi gba̱ uyamba u Yahuda n iyamba iꞌya i kyawain u ɗa.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Aꞌa̱ri pini, atoni a Yahaya a tonuko yi gba̱ ukuna u Yesu.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Aku Yahaya isa̱i atoni a ne ama a re, u suku le a asu u Asheku, a wece yi, “Aɗa uza ɗa wa tuwa̱ vi, ko tsu vana uza roku?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 An ama yi a tuwa̱i ara Yesu, a tonuko yi, “Yahaya Kalyuɓugi ɗa u suku tsu ara vunu, u da, ‘Aɗa va tuwa̱ vi, ko tsu vana uza roku?’ ”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Aꞌayin a nala yi tani, Yesu ta̱na̱sa̱ ta̱ ama ushani aza a mɓa̱la̱ icun kau‑kau n aza a ityoni i cingi. Kpam arumba̱ ushani a wene ta̱ asu.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Yesu wushunku le, “Walai i ba i tonuko Yahaya ili iꞌya i wenei, n iꞌya i panai. Arumba̱ a wene ta̱ asu, awunu a wala ta̱, nkutu n ta̱na̱ ta̱, agulani a pana ta̱, akushe a ꞌya̱nga̱ ta̱ n uma. A yanka ta̱ aza a unambi kuɓari ku Kadyanshi ka Shinga.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 I tonuko yi kpam, ‘Uza ɗa baci bawu u ta̱ɗa̱tsa̱i adama a va̱, uza u una̱ u shinga u ɗa.’ ”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 An atsumate a Yahaya yi a lazai, Yesu ka̱na̱i uyanka ama kadyanshi ka Yahaya, “An i banai a kakamba ki, ndya ya ciga i wene? Asomini a ɗa uwule u tsu purusa̱ a asu u ɗa baci dem u lapanai, ko iyen?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Ko vuma ɗa u ukai aminya a ikebe, aya ya ciga i wene? Aꞌa. A aꞌeɓile a ngono a ɗa aza ɗa a ka ukusa aminya a shinga, n a pani kayanyan aꞌa̱ri, shegai a kakamba wa.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Matsumate ma ya bolo uwene? Eye, kpam u la ta̱ matsumate.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Yahaya ɗa gai Tagara̱da u Kashila̱ wa dansa̱ka vi, an a danai, ‘Ma suku ta̱ katsumate ka va̱ a kapala ka vunu, uza ɗa wa lapuluka vu ure.’
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 N tonuko ɗa̱ gba̱ a asuvu a ama ɗa aka a matsai, uza wa̱ la u la yi wa. Shegai gba̱ n nala, uza u kenukulu gba̱ a asuvu a tsugono tsu Kashila̱ u la yi ta̱.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 (An ama, hal gba̱m n awushi a utafa a ɗa aꞌa̱ri pini a panai nala, a wushuki an uyan u ukuna u Kashila̱ u ɗa ili i maci. An u wokoi a wushuki Yahaya lyuɓugusu le.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Shegai Afarishi n arevi a Mele a ꞌyuwain ili iꞌya Kashila̱ ka ciga le n iꞌya; an a ꞌyuwain u lyuɓugusu le.)
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Yesu danai, “N iyen iꞌya ma ra̱tsana̱ka ama a gogo‑na? Ndya wa̱ a rotsoi?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Icun yi mmuku n ɗa ma̱ri a kuden ndishi, n a ika̱mgba̱ni ɗa aꞌa̱ri. N a dani, ‘Tsu fula̱ka̱ ɗa̱ ta̱ ugbali u maza̱nga̱, shegai i ꞌyuwain kuje. Tsu shipai ushipa u ukpa̱, shegai i sa̱ wa.’
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 “Kpaci Yahaya Kalyuɓugi tuwa̱i u laɓa ulya ilikulya wa, u so tani mini ma cinwi wa, aku i danai, ‘Wa̱ ta̱ n ityoni i cingi.’
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 An mpa Maku ma Vuma† ma lya na̱ n soyi, aku i danai, ‘Kalyai ka n kasoi, kpam kaje ka aza a uwusha utafa n aza a unyushi u cingi ka.’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Shegai ama a ka wene ta̱ tyoku ɗa ugboji u Kashila̱ wa̱ri mai a asu u aza ɗa a ka tono yi.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Kafarishi ka roku uza u kala Simo, u libanai Yesu ulya ilikulya. Aku u banai a dusuki ulya u ilikulya vi.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Uka roku, uza u unyushi a ilyuci yi, u panai a da aya pini ɗe wa lya ilikulya a kuwa ku Kafarishi ki. Aku u tukoi majuju ma shinga ma a shaɗangi n manivi ma magula̱ni ma ikebe cika.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 U kuɗa̱ngi a aꞌene a Yesu wa sa̱, aku u rekpishei aꞌene yi n meshi, u yansa̱sai ma n kenji ka ne. U rongoi a uwoɓuso aꞌene yi, aku u tsunki a ɗa manivi mi.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Pini nala, an Kafarishi ka ka libanai Yesu ulya u ilikulya vi u wenei nala, u danai a katakasuvu ka ne, “A da baci vuma u na matsumate ma, wa̱ri wa reve ta̱ ko ucun u uka u eni u ɗa wa sawusa yi vi; kpaci uza u unyushi u cingi u ɗa.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Yesu wushunku yi, “Simo, ma̱ ta̱ n ili iꞌya ma tonuko vu.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Yesu danai, “Vuma roku u ɗa u kopuki ama roku ama a re ikebe, uza u te ikebe iꞌya uza wa yan manyan ma uwoto kamanga, uza u te tani amangarenkupa.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ama a re a le gba̱ a tsa̱ra̱ ikebe i utsupuka wa. Adama a nala u tonuko le a a̱sa̱nsa̱ n iꞌya. Asuvu a le ya wa laka uciga vuma vi?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 U wushuki, “A uwene u va̱, uza ɗa kutan ku ne ku lai ushani.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 U yira̱la̱kpa̱i a asu u uka vi, aku u tonukoi Simo, “Vu wene ili iꞌya uka u na vi wa yanka mu? An n uwai a kuwa ku vunu, vu ne mu mini ma ma ɓacangusu aꞌene a va̱ wa, shegai eyi ɓacangusu mu a ɗa ɗe n meshi ma ne. U yansa̱sai a ɗa kpam n kenji ka ne.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Vu ryabusa mu n uwambatsa wa, shegai uka u na an n uwai a kuwa ku vunu, u a̱sa̱ka̱ uwoɓuso aꞌene a va̱ wa.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Vu tsunku kaci ka va̱ manivi wa, shegai eyi tani manivi ma magula̱ni ma u tsunki aꞌene a va̱.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Adama a nala, n tonuko vu, a cimbusuka̱ yi ɗe unyushi u cingi u ushani u ne, kpaci u wenike ta̱ uciga u pige. Uza ɗa baci a cimbusuka̱i kenu, uciga u kenu u ɗa u wenikei.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Aku Yesu tonukoi uka vi, “A cimbusuka̱ vu ɗe unyushi u cingi u vunu.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Aza ɗa aꞌa̱ri pini a asu u ulya ilikulya kaɓolo n eyi vi, a gita̱i udansa a atakasuvu a le, “Ucun u vuma u eni u ɗa naha, hal wa cimbusuka̱ uza unyushi u cingi?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 U tonukoi uka vi, “Upityanangu u vunu, u wauwa vu ɗe. Wala ili i vunu.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.