Lucas 7

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 An Yesu kotsoi udansa ukuna u ɗa wa ciga u dana a kapala ka ama ki, u uwai a Kafarnahum.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 A ilyuci yi, katigi ka aza a Roma ka roku ka pini, uza ɗa kagbashi ka ne ka̱ri a una̱ u ukpa̱, kpam wa ciga yi wa wa.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 An u panai ukuna u Yesu, u sukunku yi nkoshi n Yahuda n roku, wa folo yi u tuwa̱ u ta̱na̱sa̱ka̱ yi kagbashi ka ne.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Aꞌayin a ɗa a rawai ara ne, a folo yi cika, a da, “Vuma u na u rawa ta̱ vu yanka yi ili i na yi.
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Kpaci wa ciga ta̱ ukuna u tsunu, hal u maka tsu kagata ka Kashila̱.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 An u panai nala, u lazai kaɓolo n ele.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Nala kpam n wenei n ra̱tsa n tuwa̱ a asu u ɗa va̱ri wa. Shegai dana ukuna koshi, kagbashi ka va̱ ka ta̱na̱ ta̱.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 N reve ta̱ nala kpaci mpa vuma ɗa wa̱ri a kere ka ucira ka, kpam ma̱ ta̱ n asoje a kere ka va̱. N tsu tonuko ta̱ uza u na, ‘Wala,’ aku tani u wala. N tonuko uza u niɗe, ‘Tuwa̱,’ aku tani u tuwa̱. N tonuko kagbashi ka va̱, ‘Yan naha,’ aku tani u yain.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 An Yesu panai nala, u yain majiyan a kaci ka ne. Aku u yira̱la̱kpa̱i u kondoi kakuma̱ ka ama ka ka tono yi vi, aku u tonuko le, “Mayun n tonuko ɗa̱, ko a asuvu a Isaraꞌila n wene ucun u upityanangu u pige naha wa.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 An aza ɗa a suki vi a gonoi a kuwa, a cinai kagbashi ki ka ta̱na̱ ɗe.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 An a tsa̱ra̱i a ɓa̱ra̱kpa̱i kenu, u banai a ilyuci i roku iꞌya a ka isa̱ Nayim. Aku atoni a ne n kakuma̱ ka ama ka banai kaɓolo n eyi.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 An u yain evu n utsutsu u ilyuci vi, u wenei a cangai kalobo ka roku kakushe, aya tani utyoku u ne a asu u mma u ne. Mma u ne kpam mara̱na̱ ma. Ama a ilyuci yi ushani aꞌa̱ ta̱ kaɓolo n mara̱na̱ mi.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 An Asheku a wene yi, asuvayali a ka̱na̱ yi, u tonuko yi, “Sa̱ wa.”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Aku u raɓai u sawai ili iꞌya a cankai kakushe ki, aku aza ɗa a cangai iꞌya vi a shamgbai a asu u te. Aku u danai, “Kalobo, n da vu ꞌya̱nga̱.”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Kakushe ki ka ꞌya̱nga̱i ka dusuki ka ka̱na̱i kadyanshi. Aku Yesu na̱ka̱ yi mma u ne.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Gba̱ le a panai uwonvo, aku a cikpalai Kashila̱ a ka dansa, “Matsumate ma pige ma wuta̱ ɗe a asuvu a tsunu. Kpam Kashila̱ ka tuwa̱ ɗe ka ɓa̱nga̱ ama a ne.”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ama a rongoi kadyanshi ka ili iꞌya Yesu yain na vi gba̱ uyamba u Yahuda n iyamba iꞌya i kyawain u ɗa.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Aꞌa̱ri pini, atoni a Yahaya a tonuko yi gba̱ ukuna u Yesu.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Aku Yahaya isa̱i atoni a ne ama a re, u suku le a asu u Asheku, a wece yi, “Aɗa uza ɗa wa tuwa̱ vi, ko tsu vana uza roku?”
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 An ama yi a tuwa̱i ara Yesu, a tonuko yi, “Yahaya Kalyuɓugi ɗa u suku tsu ara vunu, u da, ‘Aɗa va tuwa̱ vi, ko tsu vana uza roku?’ ”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Aꞌayin a nala yi tani, Yesu ta̱na̱sa̱ ta̱ ama ushani aza a mɓa̱la̱ icun kau‑kau n aza a ityoni i cingi. Kpam arumba̱ ushani a wene ta̱ asu.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Yesu wushunku le, “Walai i ba i tonuko Yahaya ili iꞌya i wenei, n iꞌya i panai. Arumba̱ a wene ta̱ asu, awunu a wala ta̱, nkutu n ta̱na̱ ta̱, agulani a pana ta̱, akushe a ꞌya̱nga̱ ta̱ n uma. A yanka ta̱ aza a unambi kuɓari ku Kadyanshi ka Shinga.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 I tonuko yi kpam, ‘Uza ɗa baci bawu u ta̱ɗa̱tsa̱i adama a va̱, uza u una̱ u shinga u ɗa.’ ”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 An atsumate a Yahaya yi a lazai, Yesu ka̱na̱i uyanka ama kadyanshi ka Yahaya, “An i banai a kakamba ki, ndya ya ciga i wene? Asomini a ɗa uwule u tsu purusa̱ a asu u ɗa baci dem u lapanai, ko iyen?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Ko vuma ɗa u ukai aminya a ikebe, aya ya ciga i wene? Aꞌa. A aꞌeɓile a ngono a ɗa aza ɗa a ka ukusa aminya a shinga, n a pani kayanyan aꞌa̱ri, shegai a kakamba wa.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Matsumate ma ya bolo uwene? Eye, kpam u la ta̱ matsumate.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Yahaya ɗa gai Tagara̱da u Kashila̱ wa dansa̱ka vi, an a danai, ‘Ma suku ta̱ katsumate ka va̱ a kapala ka vunu, uza ɗa wa lapuluka vu ure.’
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 N tonuko ɗa̱ gba̱ a asuvu a ama ɗa aka a matsai, uza wa̱ la u la yi wa. Shegai gba̱ n nala, uza u kenukulu gba̱ a asuvu a tsugono tsu Kashila̱ u la yi ta̱.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 (An ama, hal gba̱m n awushi a utafa a ɗa aꞌa̱ri pini a panai nala, a wushuki an uyan u ukuna u Kashila̱ u ɗa ili i maci. An u wokoi a wushuki Yahaya lyuɓugusu le.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Shegai Afarishi n arevi a Mele a ꞌyuwain ili iꞌya Kashila̱ ka ciga le n iꞌya; an a ꞌyuwain u lyuɓugusu le.)
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Yesu danai, “N iyen iꞌya ma ra̱tsana̱ka ama a gogo‑na? Ndya wa̱ a rotsoi?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Icun yi mmuku n ɗa ma̱ri a kuden ndishi, n a ika̱mgba̱ni ɗa aꞌa̱ri. N a dani, ‘Tsu fula̱ka̱ ɗa̱ ta̱ ugbali u maza̱nga̱, shegai i ꞌyuwain kuje. Tsu shipai ushipa u ukpa̱, shegai i sa̱ wa.’
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 “Kpaci Yahaya Kalyuɓugi tuwa̱i u laɓa ulya ilikulya wa, u so tani mini ma cinwi wa, aku i danai, ‘Wa̱ ta̱ n ityoni i cingi.’
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 An mpa Maku ma Vuma† ma lya na̱ n soyi, aku i danai, ‘Kalyai ka n kasoi, kpam kaje ka aza a uwusha utafa n aza a unyushi u cingi ka.’
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Shegai ama a ka wene ta̱ tyoku ɗa ugboji u Kashila̱ wa̱ri mai a asu u aza ɗa a ka tono yi.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Kafarishi ka roku uza u kala Simo, u libanai Yesu ulya ilikulya. Aku u banai a dusuki ulya u ilikulya vi.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Uka roku, uza u unyushi a ilyuci yi, u panai a da aya pini ɗe wa lya ilikulya a kuwa ku Kafarishi ki. Aku u tukoi majuju ma shinga ma a shaɗangi n manivi ma magula̱ni ma ikebe cika.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 U kuɗa̱ngi a aꞌene a Yesu wa sa̱, aku u rekpishei aꞌene yi n meshi, u yansa̱sai ma n kenji ka ne. U rongoi a uwoɓuso aꞌene yi, aku u tsunki a ɗa manivi mi.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Pini nala, an Kafarishi ka ka libanai Yesu ulya u ilikulya vi u wenei nala, u danai a katakasuvu ka ne, “A da baci vuma u na matsumate ma, wa̱ri wa reve ta̱ ko ucun u uka u eni u ɗa wa sawusa yi vi; kpaci uza u unyushi u cingi u ɗa.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Yesu wushunku yi, “Simo, ma̱ ta̱ n ili iꞌya ma tonuko vu.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Yesu danai, “Vuma roku u ɗa u kopuki ama roku ama a re ikebe, uza u te ikebe iꞌya uza wa yan manyan ma uwoto kamanga, uza u te tani amangarenkupa.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Ama a re a le gba̱ a tsa̱ra̱ ikebe i utsupuka wa. Adama a nala u tonuko le a a̱sa̱nsa̱ n iꞌya. Asuvu a le ya wa laka uciga vuma vi?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 U wushuki, “A uwene u va̱, uza ɗa kutan ku ne ku lai ushani.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 U yira̱la̱kpa̱i a asu u uka vi, aku u tonukoi Simo, “Vu wene ili iꞌya uka u na vi wa yanka mu? An n uwai a kuwa ku vunu, vu ne mu mini ma ma ɓacangusu aꞌene a va̱ wa, shegai eyi ɓacangusu mu a ɗa ɗe n meshi ma ne. U yansa̱sai a ɗa kpam n kenji ka ne.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Vu ryabusa mu n uwambatsa wa, shegai uka u na an n uwai a kuwa ku vunu, u a̱sa̱ka̱ uwoɓuso aꞌene a va̱ wa.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Vu tsunku kaci ka va̱ manivi wa, shegai eyi tani manivi ma magula̱ni ma u tsunki aꞌene a va̱.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Adama a nala, n tonuko vu, a cimbusuka̱ yi ɗe unyushi u cingi u ushani u ne, kpaci u wenike ta̱ uciga u pige. Uza ɗa baci a cimbusuka̱i kenu, uciga u kenu u ɗa u wenikei.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Aku Yesu tonukoi uka vi, “A cimbusuka̱ vu ɗe unyushi u cingi u vunu.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Aza ɗa aꞌa̱ri pini a asu u ulya ilikulya kaɓolo n eyi vi, a gita̱i udansa a atakasuvu a le, “Ucun u vuma u eni u ɗa naha, hal wa cimbusuka̱ uza unyushi u cingi?”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 U tonukoi uka vi, “Upityanangu u vunu, u wauwa vu ɗe. Wala ili i vunu.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.