Lucas 7
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH
1 An Yesu kotsoi udansa ukuna u ɗa wa ciga u dana a kapala ka ama ki, u uwai a Kafarnahum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 A ilyuci yi, katigi ka aza a Roma ka roku ka pini, uza ɗa kagbashi ka ne ka̱ri a una̱ u ukpa̱, kpam wa ciga yi wa wa.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 An u panai ukuna u Yesu, u sukunku yi nkoshi n Yahuda n roku, wa folo yi u tuwa̱ u ta̱na̱sa̱ka̱ yi kagbashi ka ne.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Aꞌayin a ɗa a rawai ara ne, a folo yi cika, a da, “Vuma u na u rawa ta̱ vu yanka yi ili i na yi.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Kpaci wa ciga ta̱ ukuna u tsunu, hal u maka tsu kagata ka Kashila̱.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 An u panai nala, u lazai kaɓolo n ele.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Nala kpam n wenei n ra̱tsa n tuwa̱ a asu u ɗa va̱ri wa. Shegai dana ukuna koshi, kagbashi ka va̱ ka ta̱na̱ ta̱.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 N reve ta̱ nala kpaci mpa vuma ɗa wa̱ri a kere ka ucira ka, kpam ma̱ ta̱ n asoje a kere ka va̱. N tsu tonuko ta̱ uza u na, ‘Wala,’ aku tani u wala. N tonuko uza u niɗe, ‘Tuwa̱,’ aku tani u tuwa̱. N tonuko kagbashi ka va̱, ‘Yan naha,’ aku tani u yain.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 An Yesu panai nala, u yain majiyan a kaci ka ne. Aku u yira̱la̱kpa̱i u kondoi kakuma̱ ka ama ka ka tono yi vi, aku u tonuko le, “Mayun n tonuko ɗa̱, ko a asuvu a Isaraꞌila n wene ucun u upityanangu u pige naha wa.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 An aza ɗa a suki vi a gonoi a kuwa, a cinai kagbashi ki ka ta̱na̱ ɗe.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 An a tsa̱ra̱i a ɓa̱ra̱kpa̱i kenu, u banai a ilyuci i roku iꞌya a ka isa̱ Nayim. Aku atoni a ne n kakuma̱ ka ama ka banai kaɓolo n eyi.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 An u yain evu n utsutsu u ilyuci vi, u wenei a cangai kalobo ka roku kakushe, aya tani utyoku u ne a asu u mma u ne. Mma u ne kpam mara̱na̱ ma. Ama a ilyuci yi ushani aꞌa̱ ta̱ kaɓolo n mara̱na̱ mi.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 An Asheku a wene yi, asuvayali a ka̱na̱ yi, u tonuko yi, “Sa̱ wa.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Aku u raɓai u sawai ili iꞌya a cankai kakushe ki, aku aza ɗa a cangai iꞌya vi a shamgbai a asu u te. Aku u danai, “Kalobo, n da vu ꞌya̱nga̱.”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Kakushe ki ka ꞌya̱nga̱i ka dusuki ka ka̱na̱i kadyanshi. Aku Yesu na̱ka̱ yi mma u ne.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Gba̱ le a panai uwonvo, aku a cikpalai Kashila̱ a ka dansa, “Matsumate ma pige ma wuta̱ ɗe a asuvu a tsunu. Kpam Kashila̱ ka tuwa̱ ɗe ka ɓa̱nga̱ ama a ne.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Ama a rongoi kadyanshi ka ili iꞌya Yesu yain na vi gba̱ uyamba u Yahuda n iyamba iꞌya i kyawain u ɗa.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Aꞌa̱ri pini, atoni a Yahaya a tonuko yi gba̱ ukuna u Yesu.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Aku Yahaya isa̱i atoni a ne ama a re, u suku le a asu u Asheku, a wece yi, “Aɗa uza ɗa wa tuwa̱ vi, ko tsu vana uza roku?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 An ama yi a tuwa̱i ara Yesu, a tonuko yi, “Yahaya Kalyuɓugi ɗa u suku tsu ara vunu, u da, ‘Aɗa va tuwa̱ vi, ko tsu vana uza roku?’ ”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Aꞌayin a nala yi tani, Yesu ta̱na̱sa̱ ta̱ ama ushani aza a mɓa̱la̱ icun kau‑kau n aza a ityoni i cingi. Kpam arumba̱ ushani a wene ta̱ asu.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Yesu wushunku le, “Walai i ba i tonuko Yahaya ili iꞌya i wenei, n iꞌya i panai. Arumba̱ a wene ta̱ asu, awunu a wala ta̱, nkutu n ta̱na̱ ta̱, agulani a pana ta̱, akushe a ꞌya̱nga̱ ta̱ n uma. A yanka ta̱ aza a unambi kuɓari ku Kadyanshi ka Shinga.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 I tonuko yi kpam, ‘Uza ɗa baci bawu u ta̱ɗa̱tsa̱i adama a va̱, uza u una̱ u shinga u ɗa.’ ”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 An atsumate a Yahaya yi a lazai, Yesu ka̱na̱i uyanka ama kadyanshi ka Yahaya, “An i banai a kakamba ki, ndya ya ciga i wene? Asomini a ɗa uwule u tsu purusa̱ a asu u ɗa baci dem u lapanai, ko iyen?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Ko vuma ɗa u ukai aminya a ikebe, aya ya ciga i wene? Aꞌa. A aꞌeɓile a ngono a ɗa aza ɗa a ka ukusa aminya a shinga, n a pani kayanyan aꞌa̱ri, shegai a kakamba wa.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Matsumate ma ya bolo uwene? Eye, kpam u la ta̱ matsumate.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Yahaya ɗa gai Tagara̱da u Kashila̱ wa dansa̱ka vi, an a danai, ‘Ma suku ta̱ katsumate ka va̱ a kapala ka vunu, uza ɗa wa lapuluka vu ure.’
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 N tonuko ɗa̱ gba̱ a asuvu a ama ɗa aka a matsai, uza wa̱ la u la yi wa. Shegai gba̱ n nala, uza u kenukulu gba̱ a asuvu a tsugono tsu Kashila̱ u la yi ta̱.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 (An ama, hal gba̱m n awushi a utafa a ɗa aꞌa̱ri pini a panai nala, a wushuki an uyan u ukuna u Kashila̱ u ɗa ili i maci. An u wokoi a wushuki Yahaya lyuɓugusu le.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Shegai Afarishi n arevi a Mele a ꞌyuwain ili iꞌya Kashila̱ ka ciga le n iꞌya; an a ꞌyuwain u lyuɓugusu le.)
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Yesu danai, “N iyen iꞌya ma ra̱tsana̱ka ama a gogo‑na? Ndya wa̱ a rotsoi?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Icun yi mmuku n ɗa ma̱ri a kuden ndishi, n a ika̱mgba̱ni ɗa aꞌa̱ri. N a dani, ‘Tsu fula̱ka̱ ɗa̱ ta̱ ugbali u maza̱nga̱, shegai i ꞌyuwain kuje. Tsu shipai ushipa u ukpa̱, shegai i sa̱ wa.’
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 “Kpaci Yahaya Kalyuɓugi tuwa̱i u laɓa ulya ilikulya wa, u so tani mini ma cinwi wa, aku i danai, ‘Wa̱ ta̱ n ityoni i cingi.’
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 An mpa Maku ma Vuma† ma lya na̱ n soyi, aku i danai, ‘Kalyai ka n kasoi, kpam kaje ka aza a uwusha utafa n aza a unyushi u cingi ka.’
34 O
35 Shegai ama a ka wene ta̱ tyoku ɗa ugboji u Kashila̱ wa̱ri mai a asu u aza ɗa a ka tono yi.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Kafarishi ka roku uza u kala Simo, u libanai Yesu ulya ilikulya. Aku u banai a dusuki ulya u ilikulya vi.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Uka roku, uza u unyushi a ilyuci yi, u panai a da aya pini ɗe wa lya ilikulya a kuwa ku Kafarishi ki. Aku u tukoi majuju ma shinga ma a shaɗangi n manivi ma magula̱ni ma ikebe cika.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 U kuɗa̱ngi a aꞌene a Yesu wa sa̱, aku u rekpishei aꞌene yi n meshi, u yansa̱sai ma n kenji ka ne. U rongoi a uwoɓuso aꞌene yi, aku u tsunki a ɗa manivi mi.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Pini nala, an Kafarishi ka ka libanai Yesu ulya u ilikulya vi u wenei nala, u danai a katakasuvu ka ne, “A da baci vuma u na matsumate ma, wa̱ri wa reve ta̱ ko ucun u uka u eni u ɗa wa sawusa yi vi; kpaci uza u unyushi u cingi u ɗa.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Yesu wushunku yi, “Simo, ma̱ ta̱ n ili iꞌya ma tonuko vu.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Yesu danai, “Vuma roku u ɗa u kopuki ama roku ama a re ikebe, uza u te ikebe iꞌya uza wa yan manyan ma uwoto kamanga, uza u te tani amangarenkupa.
41 Jesus disse:
42 Ama a re a le gba̱ a tsa̱ra̱ ikebe i utsupuka wa. Adama a nala u tonuko le a a̱sa̱nsa̱ n iꞌya. Asuvu a le ya wa laka uciga vuma vi?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 U wushuki, “A uwene u va̱, uza ɗa kutan ku ne ku lai ushani.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 U yira̱la̱kpa̱i a asu u uka vi, aku u tonukoi Simo, “Vu wene ili iꞌya uka u na vi wa yanka mu? An n uwai a kuwa ku vunu, vu ne mu mini ma ma ɓacangusu aꞌene a va̱ wa, shegai eyi ɓacangusu mu a ɗa ɗe n meshi ma ne. U yansa̱sai a ɗa kpam n kenji ka ne.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Vu ryabusa mu n uwambatsa wa, shegai uka u na an n uwai a kuwa ku vunu, u a̱sa̱ka̱ uwoɓuso aꞌene a va̱ wa.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Vu tsunku kaci ka va̱ manivi wa, shegai eyi tani manivi ma magula̱ni ma u tsunki aꞌene a va̱.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Adama a nala, n tonuko vu, a cimbusuka̱ yi ɗe unyushi u cingi u ushani u ne, kpaci u wenike ta̱ uciga u pige. Uza ɗa baci a cimbusuka̱i kenu, uciga u kenu u ɗa u wenikei.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Aku Yesu tonukoi uka vi, “A cimbusuka̱ vu ɗe unyushi u cingi u vunu.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Aza ɗa aꞌa̱ri pini a asu u ulya ilikulya kaɓolo n eyi vi, a gita̱i udansa a atakasuvu a le, “Ucun u vuma u eni u ɗa naha, hal wa cimbusuka̱ uza unyushi u cingi?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 U tonukoi uka vi, “Upityanangu u vunu, u wauwa vu ɗe. Wala ili i vunu.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.