Lucas 24
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT
1 Kain ka kagita̱ ka aꞌayin a shindere; wata, kain ka Aladi n kpasani, aka a banai a asu u kasaun vi n ucanga u magula̱ni u ɗa a foɓusoi.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 A cinai a gindala̱kpa ɗe katali ka kasaun ki,A gindala̱kpai katali|src="Luke_24_1.tif" size="span" loc="Luk 24:2" ref="Luk. 24:2"
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 shegai an a uwai a wene ikyamba i Yesu Asheku wa.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Aꞌa̱ri a uyan majiyan ma ukuna mi, kute‑kute ama a re uꞌuki n aminya a ɗa ka laɗa a shamgbai evu n ele.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Adama a uwonvo, aka yi a varai aꞌaci a le, shegai ama yi a tonuko le, “Ndya i zuwai ya bolo uza u uma a asuvu a akushe?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Wa̱ pini na wa; u ꞌya̱nga̱ ɗe! Ciɓai ili iꞌya u tonuko ɗa̱, aꞌayin a ɗa wa̱ri kaɓolo n a̱ɗa̱ a Galili.
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 ‘U ka̱na̱ ta̱ a neke Maku ma Vuma a akere a aza a unyushi u cingi, a wandamgbana yi, aku u ꞌya̱nga̱ a kain ka tatsu.’ ”
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Aku a ciɓai n kadyanshi ka ne.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 An a wuta̱i a kasaun ki a gonoi a kuwa, a tonukoi atoni kupa n u te n ama ɗa a buwai gba̱ ukuna vi.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 (Meri Magadaliya n Yuwana n Meri mma u Yakubu n aka a roku a ɗa aꞌa̱ri kaɓolo n ele, alya a tonukoi atoni yi ukuna u na vi.)
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Shegai a wushuku n ukuna vi wa, a gonukoi u ɗa yavu ukuna u gbani u ɗa.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Bituru ꞌya̱nga̱i u sumai ubana a kasaun ki, u kelikei u weɓelei, aku u wenei kunya ka a pala̱ka yi vi koshi. Aku u gonoi a kuwa wa̱ri uyan majiyan ma ukuna vi.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Kain ka nala ki, ama a re a asuvu a atoni a Yesu, a ka bana a une u roku u ɗa a ka isa̱ Imawu. Mɓa̱ri n ne n ubana a Urishelima, evu na̱ nwalu m ulapa u uwule u re n ɗa.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Aꞌa̱ri a kadyanshi ka ili iꞌya i gita̱i vi.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Ele pini a kadyanshi ki n a yawunsi utyoku u le, tyoku ɗa ukuna vi u gita̱i, aku Yesu n kaci ka ne u raɓa le, a lazai kaɓolo.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Shegai aꞌeshi a le a kukpa̱ a ka reve yi wa.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Yesu wece le, “Ukuna u iyen u ɗa iꞌa̱ri a udansa an ya wala vi?”
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Uza ɗa a ka isa̱ Kiliyoba wushunku yi, “Avu kamoci ka a Urishelima? Va ciga vu dana vu reve iꞌya i gita̱i a asuvu a aꞌayin a na yi wa?”
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 U wece le, “Ukuna u eni u ɗa la vi?”
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Aɗara̱kpi a pige na̱ ngono a neke yi, a kiɗa̱ga yi ugana u ukpa̱ a wandamgbana yi.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Tsa̱ra̱ tsu zuwuka yi tani ta̱ aꞌeshi tsu da aya wa wutukpa̱ Isaraꞌila. Ara kain tatsu ɗa pa vi an ukuna u na vi u gita̱i.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Ara aka a roku a asuvu a tsunu a yanka tsu ta̱ ukuna u majiyan, a banai pini a kasaun ki n usana u de.
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 An bawu a cinai ikyamba i ne, a gonoi a tonuko tsu a wene ta̱ kuwene ku atsumate a zuba aza ɗa a tonuko le wa̱ ta̱ n uma.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Aza roku a tsunu a banai pini a kasaun ki, a ba a cinai tyoku ɗa aka yi a danai vi nala. Shegai eyi kaci ka ne a wene yi wa.”
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Yesu tonuko le, “Eɗa̱ aza ɗa bawu iꞌa̱ri n ugboji. Aza ɗa atakasuvu a ɗe a ra̱zugba̱i bawu i wushuki gba̱ n ikorongi i ntsumate.
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 U ka̱na̱ Kirisiti Kawauwi u pana ikyamba, aku u tsa̱ra̱ tsupige tsu ne wa?”
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 U gita̱i n tagara̱da u Musa hal ubana a itagara̱da i Ntsumate, wa wutumkpusuka̱ le ukuna u ɗa wa̱ri a kaci ka ne a asuvu a itagara̱da yi.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 A yain evu n une u ɗa a ka bana vi. U yain yavu wa wura le.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 A ma̱tsa̱ yi a danai, “Tuwa̱ vu cipa̱ ara tsunu, kpaci kaara ka kotso ɗe, kayin kpam ka yan ɗe.” U wushuki u cipa̱i ara le.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 An wa̱ri a ulya ilikulya kaɓolo n ele, u bidyai burodi u cikpai Kashila̱, u jiba̱i u na̱ka̱ le.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Aꞌeshi a le a kukpa̱i aku a reve yi. Pini nala, u puwunka̱ le.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 A dansai utyoku u le, “Ipeli i tuwa̱ ta̱ a atakasuvu a tsunu aꞌayin a ɗa wa dansa n a̱tsu a ure vi, wa wutumkpusuka̱ tsu itagara̱da.”
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Kute‑kute a ꞌya̱nga̱i a gonoi a Urishelima a ba a cinai atoni kupa n u te vi a asu u te kaɓolo n aza ɗa aꞌa̱ri n ele.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Atoni yi a danai, “Mayun ɗa! Asheku a ꞌya̱nga̱ ta̱, hal gba̱m u wenike ta̱ kaci ka ne ara Bituru.”
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Ama a re yi dem a danai ili iꞌya i gita̱i n ele a ure, hal n tyoku ɗa a reve yi a asu u ɗa u jiba̱i burodi.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 An aꞌa̱ri pini a udansa ukuna u nala vi, kute‑kute Yesu tuwa̱i u shamgbai a mere ma le u dana̱sa le, “Ndishi n shinga ara ɗe.”
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Shegai a giruwa̱i cika a panai uwonvo. A ka wundya kafofu ka a wenei.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 U tonuko le, “Ndya i zuwai i giruwa̱i? Ndya i zuwai ya yan mala̱la̱ a atakasuvu a ɗe?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Weɓelei akere a va̱ n aꞌene a va̱. Mpa n kaci ka va̱, sawa numu i pana. Kafofu ka̱ n inyama ko atele tyoku ɗa i wenei ma̱ri n iꞌya wa.”
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 An u danai nala, u wenike le akere n aꞌene a ne.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Shegai adama a maza̱nga̱ n majiyan, a fuɗa a wushuku gogo wa. U wece le, “Iꞌa̱ pini na n ilikulya?”
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 A na̱ka̱ yi kaɓirisa ka kadan ka a zungi.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 U wushai ka u takumai a kapala ka le.
43 e ele comeu diante de todos.
44 U doki u tonuko le, “Kadyanshi ka va̱ ka pa vi ka n tonuko ɗa̱ aꞌayin a ɗa tsa̱ri kaɓolo, “U ka̱na̱ ta̱ a shaɗangu ili iꞌya iꞌa̱ri ukorongi a kaci ka va̱ a asuvu a itagara̱da i Mele ma Musa, n iꞌya i Ntsumate hal n Tagara̱da u Ishipa.”
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Aku u kukpa̱i atakasuvu a le tsa̱ra̱ a reve itagara̱da yi.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 U tonuko le, “Nala wa̱ri ukorongi, u ka̱na̱ ta̱ Kirisiti Kawauwi u pana ikyamba, kain ka tatsu aku u ꞌya̱nga̱ a ukpa̱.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Kpam a ka yan ta̱ kuɓari ku ukpatala n ku ucimbusa̱ u unyushi u cingi a asuvu a kala ka ne. A ka gita̱ ta̱ a Urishelima ubana a aletsu a ɗa a buwai.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Eɗa aza ɗa i wenei ili i nala yi, kpam i dana iꞌya.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Ma sukunku ɗa̱ ta̱ Kulu Keri ka Tata u va̱ u yain kazuwamgbani n a̱ɗa̱. Shegai i vana ve a Urishelima, hal n sukunku ɗa̱ ka kpam ku shaɗangu ɗa̱ n ucira u ɗa wa wuta̱ a zuba.”
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 U wuta̱i n ele ubana a kateshe, hal ubana evu n Batani. U ꞌya̱nga̱sa̱i akere a ne u zuwuka le una̱ u shinga.Yesu zuwukai atoni una̱ u shinga|src="Luke_24_45.tif" size="span" loc="Luk 24:50" ref="Luk. 24:50"
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Eyi pini a uzuwusuka le una̱ u shinga vi, aku u pecenei n ele a canga yi ubana a zuba.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 A lyaka yi kayala, a gonoi a Urishelima n katsuma̱ ka eri cika.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 A rongoi a ubansa a Kuwa ku Kashila̱ kain dem, n a cikpala̱si Kashila̱.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.