Lucas 24

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kain ka kagita̱ ka aꞌayin a shindere; wata, kain ka Aladi n kpasani, aka a banai a asu u kasaun vi n ucanga u magula̱ni u ɗa a foɓusoi.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 A cinai a gindala̱kpa ɗe katali ka kasaun ki,A gindala̱kpai katali|src="Luke_24_1.tif" size="span" loc="Luk 24:2" ref="Luk. 24:2"
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 shegai an a uwai a wene ikyamba i Yesu Asheku wa.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Aꞌa̱ri a uyan majiyan ma ukuna mi, kute‑kute ama a re uꞌuki n aminya a ɗa ka laɗa a shamgbai evu n ele.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Adama a uwonvo, aka yi a varai aꞌaci a le, shegai ama yi a tonuko le, “Ndya i zuwai ya bolo uza u uma a asuvu a akushe?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Wa̱ pini na wa; u ꞌya̱nga̱ ɗe! Ciɓai ili iꞌya u tonuko ɗa̱, aꞌayin a ɗa wa̱ri kaɓolo n a̱ɗa̱ a Galili.
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 ‘U ka̱na̱ ta̱ a neke Maku ma Vuma a akere a aza a unyushi u cingi, a wandamgbana yi, aku u ꞌya̱nga̱ a kain ka tatsu.’ ”
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Aku a ciɓai n kadyanshi ka ne.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 An a wuta̱i a kasaun ki a gonoi a kuwa, a tonukoi atoni kupa n u te n ama ɗa a buwai gba̱ ukuna vi.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 (Meri Magadaliya n Yuwana n Meri mma u Yakubu n aka a roku a ɗa aꞌa̱ri kaɓolo n ele, alya a tonukoi atoni yi ukuna u na vi.)
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Shegai a wushuku n ukuna vi wa, a gonukoi u ɗa yavu ukuna u gbani u ɗa.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Bituru ꞌya̱nga̱i u sumai ubana a kasaun ki, u kelikei u weɓelei, aku u wenei kunya ka a pala̱ka yi vi koshi. Aku u gonoi a kuwa wa̱ri uyan majiyan ma ukuna vi.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Kain ka nala ki, ama a re a asuvu a atoni a Yesu, a ka bana a une u roku u ɗa a ka isa̱ Imawu. Mɓa̱ri n ne n ubana a Urishelima, evu na̱ nwalu m ulapa u uwule u re n ɗa.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Aꞌa̱ri a kadyanshi ka ili iꞌya i gita̱i vi.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Ele pini a kadyanshi ki n a yawunsi utyoku u le, tyoku ɗa ukuna vi u gita̱i, aku Yesu n kaci ka ne u raɓa le, a lazai kaɓolo.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Shegai aꞌeshi a le a kukpa̱ a ka reve yi wa.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Yesu wece le, “Ukuna u iyen u ɗa iꞌa̱ri a udansa an ya wala vi?”
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Uza ɗa a ka isa̱ Kiliyoba wushunku yi, “Avu kamoci ka a Urishelima? Va ciga vu dana vu reve iꞌya i gita̱i a asuvu a aꞌayin a na yi wa?”
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 U wece le, “Ukuna u eni u ɗa la vi?”
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Aɗara̱kpi a pige na̱ ngono a neke yi, a kiɗa̱ga yi ugana u ukpa̱ a wandamgbana yi.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Tsa̱ra̱ tsu zuwuka yi tani ta̱ aꞌeshi tsu da aya wa wutukpa̱ Isaraꞌila. Ara kain tatsu ɗa pa vi an ukuna u na vi u gita̱i.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Ara aka a roku a asuvu a tsunu a yanka tsu ta̱ ukuna u majiyan, a banai pini a kasaun ki n usana u de.
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 An bawu a cinai ikyamba i ne, a gonoi a tonuko tsu a wene ta̱ kuwene ku atsumate a zuba aza ɗa a tonuko le wa̱ ta̱ n uma.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Aza roku a tsunu a banai pini a kasaun ki, a ba a cinai tyoku ɗa aka yi a danai vi nala. Shegai eyi kaci ka ne a wene yi wa.”
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Yesu tonuko le, “Eɗa̱ aza ɗa bawu iꞌa̱ri n ugboji. Aza ɗa atakasuvu a ɗe a ra̱zugba̱i bawu i wushuki gba̱ n ikorongi i ntsumate.
25 Então Jesus lhes disse:
26 U ka̱na̱ Kirisiti Kawauwi u pana ikyamba, aku u tsa̱ra̱ tsupige tsu ne wa?”
26 Pois era preciso que o
27 U gita̱i n tagara̱da u Musa hal ubana a itagara̱da i Ntsumate, wa wutumkpusuka̱ le ukuna u ɗa wa̱ri a kaci ka ne a asuvu a itagara̱da yi.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 A yain evu n une u ɗa a ka bana vi. U yain yavu wa wura le.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 A ma̱tsa̱ yi a danai, “Tuwa̱ vu cipa̱ ara tsunu, kpaci kaara ka kotso ɗe, kayin kpam ka yan ɗe.” U wushuki u cipa̱i ara le.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 An wa̱ri a ulya ilikulya kaɓolo n ele, u bidyai burodi u cikpai Kashila̱, u jiba̱i u na̱ka̱ le.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Aꞌeshi a le a kukpa̱i aku a reve yi. Pini nala, u puwunka̱ le.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 A dansai utyoku u le, “Ipeli i tuwa̱ ta̱ a atakasuvu a tsunu aꞌayin a ɗa wa dansa n a̱tsu a ure vi, wa wutumkpusuka̱ tsu itagara̱da.”
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Kute‑kute a ꞌya̱nga̱i a gonoi a Urishelima a ba a cinai atoni kupa n u te vi a asu u te kaɓolo n aza ɗa aꞌa̱ri n ele.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 Atoni yi a danai, “Mayun ɗa! Asheku a ꞌya̱nga̱ ta̱, hal gba̱m u wenike ta̱ kaci ka ne ara Bituru.”
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Ama a re yi dem a danai ili iꞌya i gita̱i n ele a ure, hal n tyoku ɗa a reve yi a asu u ɗa u jiba̱i burodi.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 An aꞌa̱ri pini a udansa ukuna u nala vi, kute‑kute Yesu tuwa̱i u shamgbai a mere ma le u dana̱sa le, “Ndishi n shinga ara ɗe.”
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Shegai a giruwa̱i cika a panai uwonvo. A ka wundya kafofu ka a wenei.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 U tonuko le, “Ndya i zuwai i giruwa̱i? Ndya i zuwai ya yan mala̱la̱ a atakasuvu a ɗe?
38 Mas ele disse:
39 Weɓelei akere a va̱ n aꞌene a va̱. Mpa n kaci ka va̱, sawa numu i pana. Kafofu ka̱ n inyama ko atele tyoku ɗa i wenei ma̱ri n iꞌya wa.”
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 An u danai nala, u wenike le akere n aꞌene a ne.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Shegai adama a maza̱nga̱ n majiyan, a fuɗa a wushuku gogo wa. U wece le, “Iꞌa̱ pini na n ilikulya?”
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 A na̱ka̱ yi kaɓirisa ka kadan ka a zungi.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 U wushai ka u takumai a kapala ka le.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 U doki u tonuko le, “Kadyanshi ka va̱ ka pa vi ka n tonuko ɗa̱ aꞌayin a ɗa tsa̱ri kaɓolo, “U ka̱na̱ ta̱ a shaɗangu ili iꞌya iꞌa̱ri ukorongi a kaci ka va̱ a asuvu a itagara̱da i Mele ma Musa, n iꞌya i Ntsumate hal n Tagara̱da u Ishipa.”
44 Depois disse:
45 Aku u kukpa̱i atakasuvu a le tsa̱ra̱ a reve itagara̱da yi.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 U tonuko le, “Nala wa̱ri ukorongi, u ka̱na̱ ta̱ Kirisiti Kawauwi u pana ikyamba, kain ka tatsu aku u ꞌya̱nga̱ a ukpa̱.
46 e disse:
47 Kpam a ka yan ta̱ kuɓari ku ukpatala n ku ucimbusa̱ u unyushi u cingi a asuvu a kala ka ne. A ka gita̱ ta̱ a Urishelima ubana a aletsu a ɗa a buwai.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Eɗa aza ɗa i wenei ili i nala yi, kpam i dana iꞌya.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Ma sukunku ɗa̱ ta̱ Kulu Keri ka Tata u va̱ u yain kazuwamgbani n a̱ɗa̱. Shegai i vana ve a Urishelima, hal n sukunku ɗa̱ ka kpam ku shaɗangu ɗa̱ n ucira u ɗa wa wuta̱ a zuba.”
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 U wuta̱i n ele ubana a kateshe, hal ubana evu n Batani. U ꞌya̱nga̱sa̱i akere a ne u zuwuka le una̱ u shinga.Yesu zuwukai atoni una̱ u shinga|src="Luke_24_45.tif" size="span" loc="Luk 24:50" ref="Luk. 24:50"
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Eyi pini a uzuwusuka le una̱ u shinga vi, aku u pecenei n ele a canga yi ubana a zuba.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 A lyaka yi kayala, a gonoi a Urishelima n katsuma̱ ka eri cika.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 A rongoi a ubansa a Kuwa ku Kashila̱ kain dem, n a cikpala̱si Kashila̱.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.