Lucas 24
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NAA
1 Kain ka kagita̱ ka aꞌayin a shindere; wata, kain ka Aladi n kpasani, aka a banai a asu u kasaun vi n ucanga u magula̱ni u ɗa a foɓusoi.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 A cinai a gindala̱kpa ɗe katali ka kasaun ki,A gindala̱kpai katali|src="Luke_24_1.tif" size="span" loc="Luk 24:2" ref="Luk. 24:2"
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 shegai an a uwai a wene ikyamba i Yesu Asheku wa.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Aꞌa̱ri a uyan majiyan ma ukuna mi, kute‑kute ama a re uꞌuki n aminya a ɗa ka laɗa a shamgbai evu n ele.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Adama a uwonvo, aka yi a varai aꞌaci a le, shegai ama yi a tonuko le, “Ndya i zuwai ya bolo uza u uma a asuvu a akushe?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Wa̱ pini na wa; u ꞌya̱nga̱ ɗe! Ciɓai ili iꞌya u tonuko ɗa̱, aꞌayin a ɗa wa̱ri kaɓolo n a̱ɗa̱ a Galili.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 ‘U ka̱na̱ ta̱ a neke Maku ma Vuma a akere a aza a unyushi u cingi, a wandamgbana yi, aku u ꞌya̱nga̱ a kain ka tatsu.’ ”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Aku a ciɓai n kadyanshi ka ne.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 An a wuta̱i a kasaun ki a gonoi a kuwa, a tonukoi atoni kupa n u te n ama ɗa a buwai gba̱ ukuna vi.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 (Meri Magadaliya n Yuwana n Meri mma u Yakubu n aka a roku a ɗa aꞌa̱ri kaɓolo n ele, alya a tonukoi atoni yi ukuna u na vi.)
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Shegai a wushuku n ukuna vi wa, a gonukoi u ɗa yavu ukuna u gbani u ɗa.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Bituru ꞌya̱nga̱i u sumai ubana a kasaun ki, u kelikei u weɓelei, aku u wenei kunya ka a pala̱ka yi vi koshi. Aku u gonoi a kuwa wa̱ri uyan majiyan ma ukuna vi.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Kain ka nala ki, ama a re a asuvu a atoni a Yesu, a ka bana a une u roku u ɗa a ka isa̱ Imawu. Mɓa̱ri n ne n ubana a Urishelima, evu na̱ nwalu m ulapa u uwule u re n ɗa.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Aꞌa̱ri a kadyanshi ka ili iꞌya i gita̱i vi.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Ele pini a kadyanshi ki n a yawunsi utyoku u le, tyoku ɗa ukuna vi u gita̱i, aku Yesu n kaci ka ne u raɓa le, a lazai kaɓolo.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Shegai aꞌeshi a le a kukpa̱ a ka reve yi wa.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Yesu wece le, “Ukuna u iyen u ɗa iꞌa̱ri a udansa an ya wala vi?”
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Uza ɗa a ka isa̱ Kiliyoba wushunku yi, “Avu kamoci ka a Urishelima? Va ciga vu dana vu reve iꞌya i gita̱i a asuvu a aꞌayin a na yi wa?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 U wece le, “Ukuna u eni u ɗa la vi?”
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Aɗara̱kpi a pige na̱ ngono a neke yi, a kiɗa̱ga yi ugana u ukpa̱ a wandamgbana yi.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Tsa̱ra̱ tsu zuwuka yi tani ta̱ aꞌeshi tsu da aya wa wutukpa̱ Isaraꞌila. Ara kain tatsu ɗa pa vi an ukuna u na vi u gita̱i.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ara aka a roku a asuvu a tsunu a yanka tsu ta̱ ukuna u majiyan, a banai pini a kasaun ki n usana u de.
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 An bawu a cinai ikyamba i ne, a gonoi a tonuko tsu a wene ta̱ kuwene ku atsumate a zuba aza ɗa a tonuko le wa̱ ta̱ n uma.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Aza roku a tsunu a banai pini a kasaun ki, a ba a cinai tyoku ɗa aka yi a danai vi nala. Shegai eyi kaci ka ne a wene yi wa.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Yesu tonuko le, “Eɗa̱ aza ɗa bawu iꞌa̱ri n ugboji. Aza ɗa atakasuvu a ɗe a ra̱zugba̱i bawu i wushuki gba̱ n ikorongi i ntsumate.
25 Então ele lhes disse:
26 U ka̱na̱ Kirisiti Kawauwi u pana ikyamba, aku u tsa̱ra̱ tsupige tsu ne wa?”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 U gita̱i n tagara̱da u Musa hal ubana a itagara̱da i Ntsumate, wa wutumkpusuka̱ le ukuna u ɗa wa̱ri a kaci ka ne a asuvu a itagara̱da yi.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 A yain evu n une u ɗa a ka bana vi. U yain yavu wa wura le.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 A ma̱tsa̱ yi a danai, “Tuwa̱ vu cipa̱ ara tsunu, kpaci kaara ka kotso ɗe, kayin kpam ka yan ɗe.” U wushuki u cipa̱i ara le.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 An wa̱ri a ulya ilikulya kaɓolo n ele, u bidyai burodi u cikpai Kashila̱, u jiba̱i u na̱ka̱ le.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Aꞌeshi a le a kukpa̱i aku a reve yi. Pini nala, u puwunka̱ le.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 A dansai utyoku u le, “Ipeli i tuwa̱ ta̱ a atakasuvu a tsunu aꞌayin a ɗa wa dansa n a̱tsu a ure vi, wa wutumkpusuka̱ tsu itagara̱da.”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Kute‑kute a ꞌya̱nga̱i a gonoi a Urishelima a ba a cinai atoni kupa n u te vi a asu u te kaɓolo n aza ɗa aꞌa̱ri n ele.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Atoni yi a danai, “Mayun ɗa! Asheku a ꞌya̱nga̱ ta̱, hal gba̱m u wenike ta̱ kaci ka ne ara Bituru.”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Ama a re yi dem a danai ili iꞌya i gita̱i n ele a ure, hal n tyoku ɗa a reve yi a asu u ɗa u jiba̱i burodi.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 An aꞌa̱ri pini a udansa ukuna u nala vi, kute‑kute Yesu tuwa̱i u shamgbai a mere ma le u dana̱sa le, “Ndishi n shinga ara ɗe.”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Shegai a giruwa̱i cika a panai uwonvo. A ka wundya kafofu ka a wenei.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 U tonuko le, “Ndya i zuwai i giruwa̱i? Ndya i zuwai ya yan mala̱la̱ a atakasuvu a ɗe?
38 Mas ele lhes disse:
39 Weɓelei akere a va̱ n aꞌene a va̱. Mpa n kaci ka va̱, sawa numu i pana. Kafofu ka̱ n inyama ko atele tyoku ɗa i wenei ma̱ri n iꞌya wa.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 An u danai nala, u wenike le akere n aꞌene a ne.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Shegai adama a maza̱nga̱ n majiyan, a fuɗa a wushuku gogo wa. U wece le, “Iꞌa̱ pini na n ilikulya?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 A na̱ka̱ yi kaɓirisa ka kadan ka a zungi.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 U wushai ka u takumai a kapala ka le.
43 e ele comeu na presença deles.
44 U doki u tonuko le, “Kadyanshi ka va̱ ka pa vi ka n tonuko ɗa̱ aꞌayin a ɗa tsa̱ri kaɓolo, “U ka̱na̱ ta̱ a shaɗangu ili iꞌya iꞌa̱ri ukorongi a kaci ka va̱ a asuvu a itagara̱da i Mele ma Musa, n iꞌya i Ntsumate hal n Tagara̱da u Ishipa.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Aku u kukpa̱i atakasuvu a le tsa̱ra̱ a reve itagara̱da yi.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 U tonuko le, “Nala wa̱ri ukorongi, u ka̱na̱ ta̱ Kirisiti Kawauwi u pana ikyamba, kain ka tatsu aku u ꞌya̱nga̱ a ukpa̱.
46 E disse-lhes:
47 Kpam a ka yan ta̱ kuɓari ku ukpatala n ku ucimbusa̱ u unyushi u cingi a asuvu a kala ka ne. A ka gita̱ ta̱ a Urishelima ubana a aletsu a ɗa a buwai.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Eɗa aza ɗa i wenei ili i nala yi, kpam i dana iꞌya.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Ma sukunku ɗa̱ ta̱ Kulu Keri ka Tata u va̱ u yain kazuwamgbani n a̱ɗa̱. Shegai i vana ve a Urishelima, hal n sukunku ɗa̱ ka kpam ku shaɗangu ɗa̱ n ucira u ɗa wa wuta̱ a zuba.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 U wuta̱i n ele ubana a kateshe, hal ubana evu n Batani. U ꞌya̱nga̱sa̱i akere a ne u zuwuka le una̱ u shinga.Yesu zuwukai atoni una̱ u shinga|src="Luke_24_45.tif" size="span" loc="Luk 24:50" ref="Luk. 24:50"
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Eyi pini a uzuwusuka le una̱ u shinga vi, aku u pecenei n ele a canga yi ubana a zuba.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 A lyaka yi kayala, a gonoi a Urishelima n katsuma̱ ka eri cika.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 A rongoi a ubansa a Kuwa ku Kashila̱ kain dem, n a cikpala̱si Kashila̱.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.