Lucas 19

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kain ka te, Yesu uwai a Jeriko, wa wura pini.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Aku uza roku uza u kala Zaka, uzapige u ɗa a asuvu a aza ɗa a ka wusha utafa, kpam uza u utsa̱ri ɗa.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Wa ciga u wene Yesu, shegai u fuɗa u wene yi wa, adama a kakuma̱ ka ama, kpaci eyi magbidi ma.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Aku u sumai u yuwa̱i makuli, kotsu u wene yi kpaci nte wa tono pini.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 An Yesu rawai pini a asu vi, u gaɗigbai kaci u tonuko yi, “Zaka, cipa̱ gogo! Ara a kuwa ku vunu ka ma cipa̱.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 U yain maloko u cipa̱i, u wusha yi n ipeli.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 An a wenei nala, gba̱ le a gita̱i tsali, a danai, “A kuwa ku uza u unyushi u cingi u ɗa u cipa̱i.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Zaka ꞌya̱nga̱i kushani, u tonukoi Asheku, “Asheku, ma pece ta̱ utsa̱ri u va̱ kure, ma na̱ka̱ ta̱ aza a unambi kapashi ka te. Uza ɗa baci dem n wusai ili, ma gonuko yi ta̱ iꞌya n wusa yi iꞌya vi hal kunishi.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Yesu tonuko yi, “Ara iwauwi i tuwa̱ ta̱ a kuwa ku na ki, kpaci vuma u na dem maku ma Ibirahi ma.
9 Então Jesus disse:
10 Mpa Maku ma Vuma n tuwa̱ ta̱ n zami iꞌya i puwa̱in, n wauwa kpam iꞌya.”
10 Porque o
11 Ele n a pani nala, Yesu lyai kapala n u tonusuko le agisani, kpaci wa̱ ta̱ evu n Urishelima. Kpam a ka wundya yavu tsugono tsu Kashila̱ tsa tuwa̱ kute‑kute.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 U danai, “Vuma roku u ɗa uza u tsugono, u banai a ilyuci i roku i mɓa̱ri, u wushi tsugono aku u gono.
12 Então Jesus disse:
13 U isa̱i agbashi a ne kupa u na̱ka̱ le ikebe i zinariya i te i te. U tonuko le, ‘Yankai iꞌya tsilaga hal na̱ n goni.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 “Shegai ama a ilyuci i ne a ꞌyuwan yi, hal a sukunku yi azapige a danai ele a ka ciga u lyai tsugono a kaci ka le wa.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 “Gba̱ n nala, an u tsa̱ra̱i tsugono tsi, aku u gonoi. U zuwai a isa̱ka̱ yi agbashi a ɗa u na̱ka̱i ikebe yi u wene ili iꞌya a tsa̱ra̱i a asu u tsilaga tsu le.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 “Pini nala, uza u kagita̱ u tuwa̱i ara ne u danai, ‘Ukebe u te u vunu u tuko ta̱ ikebe kupa.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 “U tonuko yi, ‘A dana̱sa vu kagbashi ka shinga! An u wokoi a cina vu uza u maci a kaci ka ili i kenu. Wusha tsugono tsu ilyuci kupa i woko katsupi ka malen ma manyan ma vunu.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 “Uza ire u tuwa̱i u tonuko yi, ‘Ukebe u te u vunu u tuko ta̱ ikebe i tawun.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 “Eyi dem u tonuko yi, ‘A na̱ka̱ vu ta̱ tsugono tsu ilyuci i tawun.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 “Uza roku kpam u tuwa̱i u danai, ‘Uzapige, ukebe u te u vunu u ɗa na, a makashi ma n sirai u ɗa n sokongi.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Kpaci ma pana ta̱ uwonvo u vunu, adama a ɗa bawu va̱ri yuwu. Vu tsu bidya ta̱ ili iꞌya bawu vu zuwai. Vu cai kpam ili iꞌya bawu vu cei.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 “U tonuko yi, ‘Kagbashi ka cingi, ma kiɗa̱ga vu ta̱ ugana a kaci ka ili iꞌya vu danai n una̱ u vunu. Dana vu reve ta̱ bawu ma̱ri yuwu? Uza ɗa n tsu bidya ili iꞌya bawu n zuwai? N cai kpam ili iꞌya bawu n cei?
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Ndya i zuwai bawu vu bankai ukebe vi a kuwa ku ikebe, tsa̱ra̱ n gono baci n wushi iꞌya hal n apashani?’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 “U tonukoi aza ɗa aꞌa̱ri pini a asu vi, ‘Wushai ukebe vi a kukere ku ne, i na̱ka̱ uza ɗa wa̱ri n ikebe kupa vi.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 “A tonuko yi, ‘Asheku, wa̱ ta̱ tani n ikebe kupa.’
25 Eles responderam:
26 “U da, ‘N tonuko ɗa̱, uza ɗa yankai ili iꞌya a na̱ka̱ yi manyan mai, aya a ka doku. Uza ɗa kpam bawu u yain ili, i kenu iꞌya wa̱ri n iꞌya vi, she a wusa yi iꞌya.
26 — E o patrão disse:
27 Atokulalu a va̱ a nala yi aza ɗa bawu a ka ciga n lyai tsugono a kaci ka le ki, tuko le na a kapala ka va̱ a wuna le.’ ”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 An Yesu danai nala, aku u lazai n atoni a ne, wa bana a Urishelima.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 An u yain evu n Betafaji n Batani a asu u masasa ma a ka isa̱ Masasa ma Zayitum, u suki atoni a ne ama a re.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 U tonuko le, “Uwai a une u ɗa wa̱ri nala a kapala ka ɗe ki. N uꞌuwa u ɗe, ya wene ta̱ maku ma makparyagi usiri ma bawu kotsu uza u yuwa̱i. I surukpa ma i tuko.
30 com a seguinte ordem:
31 Uza ɗa baci dem u wece ɗa̱ ‘Ndya i zuwai ya surukpa ma?’ I tonuko yi, ‘Asheku a ɗa a ka ciga ma.’ ”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Aku aza ɗa a suki vi a lazai a ba a cinai tyoku ɗa u tonuko le vi.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Aꞌa̱ri pini a usurukpa makparyagi mi, aku aza a ili yi a tonuko le, “Adama a iyen a ɗa ya surukpa makparyagi mi?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 A danai, “Asheku a ɗa a ka ciga ma.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Aku a tukoi ma a asu u Yesu. A polusoi aminya a le a zuba u makparyagi mi. A taɗangi Yesu pini a zuba.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Wa̱ri a asuvu a nwalu, aku ama a polusoi aminya a le a ure.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 An u rawai evu n kagida̱li ka Masasa ma Zayitum, gba̱ kakuma̱ ka atoni a ne a gita̱i maza̱nga̱ a ka cikpala Kashila̱ n kala̱ga̱tsu ka ucira adama a ukunosavu u ɗa a wenei.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 A danai, “Uza u una̱ u shinga ɗa Magono ma ma tuwa̱ a asuvu a kala ka Magono ma Zuba! Ndishi n shinga a zuba, tsupige kpam a asu u Kashila̱!”
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Afarishi a roku a asuvu a kakuma̱ ki a tonuko yi, “Kawenishiki, ɓarana atoni a vunu!”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Aku u danai, “N tonuko ɗa̱, ko ama a paɗa baci bini, she atali a gita̱ isali i maza̱nga̱.”
40 Jesus respondeu:
41 An u rawai evu n Urishelima u wenei ilyuci yi, aku u sa̱ka̱i iꞌya.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 U danai, “Aꞌa̱ri a dana vu reve ili iꞌya ya tuko ndishi n shinga, shegai gogo‑na iꞌa̱ ta̱ usokongi ara vunu.
42 e disse:
43 Aꞌayin a ka tuwa̱ ta̱ a ɗa atokulalu a vunu a ka maka vu aga̱la̱la̱ a kasaga ka vunu ukyawan, a kpada vu ko nte wa.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 A ka wa̱sa̱ vu ta̱ hal she a iyamba avu n ama a vunu gba̱. A ka a̱sa̱ka̱ katali a zuba u utoku u ne a asuvu a vunu wa, an bawu vu wushai kune ku Kashila̱ aꞌayin a ɗa ku tuwa̱ ɗa̱.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Aku Yesu uwai a Kuwa ku Kashila̱ u gita̱i uloko aza a tsilaga.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 U tonuko le, “Ukorongi u ɗa wa̱ri, a danai, ‘Kuwa ku va̱ ka woko ta̱ kuwa ku kavasu,’ shegai i gonukoi ka ‘kaɓuru ka aza a maga̱la̱ka̱.’ ”
46 Ele lhes disse:
47 Kain dem, u tsu wenishike ta̱ a Kuwa ku Kashila̱, shegai aɗara̱kpi a pige, n awenishiki a Mele, n azapige a ama a zamai a wuna yi.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 A nambai tyoku ɗa a ka yan n eyi, kpaci kadyanshi ka ne ka pura̱ ta̱ ama atakasuvu.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.