Lucas 19

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kain ka te, Yesu uwai a Jeriko, wa wura pini.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Aku uza roku uza u kala Zaka, uzapige u ɗa a asuvu a aza ɗa a ka wusha utafa, kpam uza u utsa̱ri ɗa.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Wa ciga u wene Yesu, shegai u fuɗa u wene yi wa, adama a kakuma̱ ka ama, kpaci eyi magbidi ma.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Aku u sumai u yuwa̱i makuli, kotsu u wene yi kpaci nte wa tono pini.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 An Yesu rawai pini a asu vi, u gaɗigbai kaci u tonuko yi, “Zaka, cipa̱ gogo! Ara a kuwa ku vunu ka ma cipa̱.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 U yain maloko u cipa̱i, u wusha yi n ipeli.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 An a wenei nala, gba̱ le a gita̱i tsali, a danai, “A kuwa ku uza u unyushi u cingi u ɗa u cipa̱i.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Zaka ꞌya̱nga̱i kushani, u tonukoi Asheku, “Asheku, ma pece ta̱ utsa̱ri u va̱ kure, ma na̱ka̱ ta̱ aza a unambi kapashi ka te. Uza ɗa baci dem n wusai ili, ma gonuko yi ta̱ iꞌya n wusa yi iꞌya vi hal kunishi.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Yesu tonuko yi, “Ara iwauwi i tuwa̱ ta̱ a kuwa ku na ki, kpaci vuma u na dem maku ma Ibirahi ma.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Mpa Maku ma Vuma n tuwa̱ ta̱ n zami iꞌya i puwa̱in, n wauwa kpam iꞌya.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Ele n a pani nala, Yesu lyai kapala n u tonusuko le agisani, kpaci wa̱ ta̱ evu n Urishelima. Kpam a ka wundya yavu tsugono tsu Kashila̱ tsa tuwa̱ kute‑kute.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 U danai, “Vuma roku u ɗa uza u tsugono, u banai a ilyuci i roku i mɓa̱ri, u wushi tsugono aku u gono.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 U isa̱i agbashi a ne kupa u na̱ka̱ le ikebe i zinariya i te i te. U tonuko le, ‘Yankai iꞌya tsilaga hal na̱ n goni.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Shegai ama a ilyuci i ne a ꞌyuwan yi, hal a sukunku yi azapige a danai ele a ka ciga u lyai tsugono a kaci ka le wa.
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Gba̱ n nala, an u tsa̱ra̱i tsugono tsi, aku u gonoi. U zuwai a isa̱ka̱ yi agbashi a ɗa u na̱ka̱i ikebe yi u wene ili iꞌya a tsa̱ra̱i a asu u tsilaga tsu le.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 “Pini nala, uza u kagita̱ u tuwa̱i ara ne u danai, ‘Ukebe u te u vunu u tuko ta̱ ikebe kupa.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “U tonuko yi, ‘A dana̱sa vu kagbashi ka shinga! An u wokoi a cina vu uza u maci a kaci ka ili i kenu. Wusha tsugono tsu ilyuci kupa i woko katsupi ka malen ma manyan ma vunu.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Uza ire u tuwa̱i u tonuko yi, ‘Ukebe u te u vunu u tuko ta̱ ikebe i tawun.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Eyi dem u tonuko yi, ‘A na̱ka̱ vu ta̱ tsugono tsu ilyuci i tawun.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Uza roku kpam u tuwa̱i u danai, ‘Uzapige, ukebe u te u vunu u ɗa na, a makashi ma n sirai u ɗa n sokongi.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Kpaci ma pana ta̱ uwonvo u vunu, adama a ɗa bawu va̱ri yuwu. Vu tsu bidya ta̱ ili iꞌya bawu vu zuwai. Vu cai kpam ili iꞌya bawu vu cei.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 “U tonuko yi, ‘Kagbashi ka cingi, ma kiɗa̱ga vu ta̱ ugana a kaci ka ili iꞌya vu danai n una̱ u vunu. Dana vu reve ta̱ bawu ma̱ri yuwu? Uza ɗa n tsu bidya ili iꞌya bawu n zuwai? N cai kpam ili iꞌya bawu n cei?
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Ndya i zuwai bawu vu bankai ukebe vi a kuwa ku ikebe, tsa̱ra̱ n gono baci n wushi iꞌya hal n apashani?’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 “U tonukoi aza ɗa aꞌa̱ri pini a asu vi, ‘Wushai ukebe vi a kukere ku ne, i na̱ka̱ uza ɗa wa̱ri n ikebe kupa vi.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 “A tonuko yi, ‘Asheku, wa̱ ta̱ tani n ikebe kupa.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 “U da, ‘N tonuko ɗa̱, uza ɗa yankai ili iꞌya a na̱ka̱ yi manyan mai, aya a ka doku. Uza ɗa kpam bawu u yain ili, i kenu iꞌya wa̱ri n iꞌya vi, she a wusa yi iꞌya.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Atokulalu a va̱ a nala yi aza ɗa bawu a ka ciga n lyai tsugono a kaci ka le ki, tuko le na a kapala ka va̱ a wuna le.’ ”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 An Yesu danai nala, aku u lazai n atoni a ne, wa bana a Urishelima.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 An u yain evu n Betafaji n Batani a asu u masasa ma a ka isa̱ Masasa ma Zayitum, u suki atoni a ne ama a re.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 U tonuko le, “Uwai a une u ɗa wa̱ri nala a kapala ka ɗe ki. N uꞌuwa u ɗe, ya wene ta̱ maku ma makparyagi usiri ma bawu kotsu uza u yuwa̱i. I surukpa ma i tuko.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Uza ɗa baci dem u wece ɗa̱ ‘Ndya i zuwai ya surukpa ma?’ I tonuko yi, ‘Asheku a ɗa a ka ciga ma.’ ”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Aku aza ɗa a suki vi a lazai a ba a cinai tyoku ɗa u tonuko le vi.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Aꞌa̱ri pini a usurukpa makparyagi mi, aku aza a ili yi a tonuko le, “Adama a iyen a ɗa ya surukpa makparyagi mi?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 A danai, “Asheku a ɗa a ka ciga ma.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Aku a tukoi ma a asu u Yesu. A polusoi aminya a le a zuba u makparyagi mi. A taɗangi Yesu pini a zuba.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Wa̱ri a asuvu a nwalu, aku ama a polusoi aminya a le a ure.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 An u rawai evu n kagida̱li ka Masasa ma Zayitum, gba̱ kakuma̱ ka atoni a ne a gita̱i maza̱nga̱ a ka cikpala Kashila̱ n kala̱ga̱tsu ka ucira adama a ukunosavu u ɗa a wenei.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 A danai, “Uza u una̱ u shinga ɗa Magono ma ma tuwa̱ a asuvu a kala ka Magono ma Zuba! Ndishi n shinga a zuba, tsupige kpam a asu u Kashila̱!”
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Afarishi a roku a asuvu a kakuma̱ ki a tonuko yi, “Kawenishiki, ɓarana atoni a vunu!”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Aku u danai, “N tonuko ɗa̱, ko ama a paɗa baci bini, she atali a gita̱ isali i maza̱nga̱.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 An u rawai evu n Urishelima u wenei ilyuci yi, aku u sa̱ka̱i iꞌya.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 U danai, “Aꞌa̱ri a dana vu reve ili iꞌya ya tuko ndishi n shinga, shegai gogo‑na iꞌa̱ ta̱ usokongi ara vunu.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Aꞌayin a ka tuwa̱ ta̱ a ɗa atokulalu a vunu a ka maka vu aga̱la̱la̱ a kasaga ka vunu ukyawan, a kpada vu ko nte wa.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 A ka wa̱sa̱ vu ta̱ hal she a iyamba avu n ama a vunu gba̱. A ka a̱sa̱ka̱ katali a zuba u utoku u ne a asuvu a vunu wa, an bawu vu wushai kune ku Kashila̱ aꞌayin a ɗa ku tuwa̱ ɗa̱.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Aku Yesu uwai a Kuwa ku Kashila̱ u gita̱i uloko aza a tsilaga.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 U tonuko le, “Ukorongi u ɗa wa̱ri, a danai, ‘Kuwa ku va̱ ka woko ta̱ kuwa ku kavasu,’ shegai i gonukoi ka ‘kaɓuru ka aza a maga̱la̱ka̱.’ ”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Kain dem, u tsu wenishike ta̱ a Kuwa ku Kashila̱, shegai aɗara̱kpi a pige, n awenishiki a Mele, n azapige a ama a zamai a wuna yi.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 A nambai tyoku ɗa a ka yan n eyi, kpaci kadyanshi ka ne ka pura̱ ta̱ ama atakasuvu.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.