Lucas 19
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARIB
1 Kain ka te, Yesu uwai a Jeriko, wa wura pini.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Aku uza roku uza u kala Zaka, uzapige u ɗa a asuvu a aza ɗa a ka wusha utafa, kpam uza u utsa̱ri ɗa.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Wa ciga u wene Yesu, shegai u fuɗa u wene yi wa, adama a kakuma̱ ka ama, kpaci eyi magbidi ma.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Aku u sumai u yuwa̱i makuli, kotsu u wene yi kpaci nte wa tono pini.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 An Yesu rawai pini a asu vi, u gaɗigbai kaci u tonuko yi, “Zaka, cipa̱ gogo! Ara a kuwa ku vunu ka ma cipa̱.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 U yain maloko u cipa̱i, u wusha yi n ipeli.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 An a wenei nala, gba̱ le a gita̱i tsali, a danai, “A kuwa ku uza u unyushi u cingi u ɗa u cipa̱i.”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Zaka ꞌya̱nga̱i kushani, u tonukoi Asheku, “Asheku, ma pece ta̱ utsa̱ri u va̱ kure, ma na̱ka̱ ta̱ aza a unambi kapashi ka te. Uza ɗa baci dem n wusai ili, ma gonuko yi ta̱ iꞌya n wusa yi iꞌya vi hal kunishi.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Yesu tonuko yi, “Ara iwauwi i tuwa̱ ta̱ a kuwa ku na ki, kpaci vuma u na dem maku ma Ibirahi ma.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Mpa Maku ma Vuma n tuwa̱ ta̱ n zami iꞌya i puwa̱in, n wauwa kpam iꞌya.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Ele n a pani nala, Yesu lyai kapala n u tonusuko le agisani, kpaci wa̱ ta̱ evu n Urishelima. Kpam a ka wundya yavu tsugono tsu Kashila̱ tsa tuwa̱ kute‑kute.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 U danai, “Vuma roku u ɗa uza u tsugono, u banai a ilyuci i roku i mɓa̱ri, u wushi tsugono aku u gono.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 U isa̱i agbashi a ne kupa u na̱ka̱ le ikebe i zinariya i te i te. U tonuko le, ‘Yankai iꞌya tsilaga hal na̱ n goni.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Shegai ama a ilyuci i ne a ꞌyuwan yi, hal a sukunku yi azapige a danai ele a ka ciga u lyai tsugono a kaci ka le wa.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Gba̱ n nala, an u tsa̱ra̱i tsugono tsi, aku u gonoi. U zuwai a isa̱ka̱ yi agbashi a ɗa u na̱ka̱i ikebe yi u wene ili iꞌya a tsa̱ra̱i a asu u tsilaga tsu le.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 “Pini nala, uza u kagita̱ u tuwa̱i ara ne u danai, ‘Ukebe u te u vunu u tuko ta̱ ikebe kupa.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “U tonuko yi, ‘A dana̱sa vu kagbashi ka shinga! An u wokoi a cina vu uza u maci a kaci ka ili i kenu. Wusha tsugono tsu ilyuci kupa i woko katsupi ka malen ma manyan ma vunu.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Uza ire u tuwa̱i u tonuko yi, ‘Ukebe u te u vunu u tuko ta̱ ikebe i tawun.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Eyi dem u tonuko yi, ‘A na̱ka̱ vu ta̱ tsugono tsu ilyuci i tawun.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Uza roku kpam u tuwa̱i u danai, ‘Uzapige, ukebe u te u vunu u ɗa na, a makashi ma n sirai u ɗa n sokongi.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Kpaci ma pana ta̱ uwonvo u vunu, adama a ɗa bawu va̱ri yuwu. Vu tsu bidya ta̱ ili iꞌya bawu vu zuwai. Vu cai kpam ili iꞌya bawu vu cei.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 “U tonuko yi, ‘Kagbashi ka cingi, ma kiɗa̱ga vu ta̱ ugana a kaci ka ili iꞌya vu danai n una̱ u vunu. Dana vu reve ta̱ bawu ma̱ri yuwu? Uza ɗa n tsu bidya ili iꞌya bawu n zuwai? N cai kpam ili iꞌya bawu n cei?
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Ndya i zuwai bawu vu bankai ukebe vi a kuwa ku ikebe, tsa̱ra̱ n gono baci n wushi iꞌya hal n apashani?’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 “U tonukoi aza ɗa aꞌa̱ri pini a asu vi, ‘Wushai ukebe vi a kukere ku ne, i na̱ka̱ uza ɗa wa̱ri n ikebe kupa vi.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 “A tonuko yi, ‘Asheku, wa̱ ta̱ tani n ikebe kupa.’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 “U da, ‘N tonuko ɗa̱, uza ɗa yankai ili iꞌya a na̱ka̱ yi manyan mai, aya a ka doku. Uza ɗa kpam bawu u yain ili, i kenu iꞌya wa̱ri n iꞌya vi, she a wusa yi iꞌya.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Atokulalu a va̱ a nala yi aza ɗa bawu a ka ciga n lyai tsugono a kaci ka le ki, tuko le na a kapala ka va̱ a wuna le.’ ”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 An Yesu danai nala, aku u lazai n atoni a ne, wa bana a Urishelima.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 An u yain evu n Betafaji n Batani a asu u masasa ma a ka isa̱ Masasa ma Zayitum, u suki atoni a ne ama a re.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 U tonuko le, “Uwai a une u ɗa wa̱ri nala a kapala ka ɗe ki. N uꞌuwa u ɗe, ya wene ta̱ maku ma makparyagi usiri ma bawu kotsu uza u yuwa̱i. I surukpa ma i tuko.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Uza ɗa baci dem u wece ɗa̱ ‘Ndya i zuwai ya surukpa ma?’ I tonuko yi, ‘Asheku a ɗa a ka ciga ma.’ ”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Aku aza ɗa a suki vi a lazai a ba a cinai tyoku ɗa u tonuko le vi.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Aꞌa̱ri pini a usurukpa makparyagi mi, aku aza a ili yi a tonuko le, “Adama a iyen a ɗa ya surukpa makparyagi mi?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 A danai, “Asheku a ɗa a ka ciga ma.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Aku a tukoi ma a asu u Yesu. A polusoi aminya a le a zuba u makparyagi mi. A taɗangi Yesu pini a zuba.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Wa̱ri a asuvu a nwalu, aku ama a polusoi aminya a le a ure.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 An u rawai evu n kagida̱li ka Masasa ma Zayitum, gba̱ kakuma̱ ka atoni a ne a gita̱i maza̱nga̱ a ka cikpala Kashila̱ n kala̱ga̱tsu ka ucira adama a ukunosavu u ɗa a wenei.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 A danai, “Uza u una̱ u shinga ɗa Magono ma ma tuwa̱ a asuvu a kala ka Magono ma Zuba! Ndishi n shinga a zuba, tsupige kpam a asu u Kashila̱!”
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Afarishi a roku a asuvu a kakuma̱ ki a tonuko yi, “Kawenishiki, ɓarana atoni a vunu!”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Aku u danai, “N tonuko ɗa̱, ko ama a paɗa baci bini, she atali a gita̱ isali i maza̱nga̱.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 An u rawai evu n Urishelima u wenei ilyuci yi, aku u sa̱ka̱i iꞌya.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 U danai, “Aꞌa̱ri a dana vu reve ili iꞌya ya tuko ndishi n shinga, shegai gogo‑na iꞌa̱ ta̱ usokongi ara vunu.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Aꞌayin a ka tuwa̱ ta̱ a ɗa atokulalu a vunu a ka maka vu aga̱la̱la̱ a kasaga ka vunu ukyawan, a kpada vu ko nte wa.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 A ka wa̱sa̱ vu ta̱ hal she a iyamba avu n ama a vunu gba̱. A ka a̱sa̱ka̱ katali a zuba u utoku u ne a asuvu a vunu wa, an bawu vu wushai kune ku Kashila̱ aꞌayin a ɗa ku tuwa̱ ɗa̱.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Aku Yesu uwai a Kuwa ku Kashila̱ u gita̱i uloko aza a tsilaga.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 U tonuko le, “Ukorongi u ɗa wa̱ri, a danai, ‘Kuwa ku va̱ ka woko ta̱ kuwa ku kavasu,’ shegai i gonukoi ka ‘kaɓuru ka aza a maga̱la̱ka̱.’ ”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Kain dem, u tsu wenishike ta̱ a Kuwa ku Kashila̱, shegai aɗara̱kpi a pige, n awenishiki a Mele, n azapige a ama a zamai a wuna yi.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 A nambai tyoku ɗa a ka yan n eyi, kpaci kadyanshi ka ne ka pura̱ ta̱ ama atakasuvu.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.