Lucas 16
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARIB
1 Yesu doku u tonukoi atoni a ne, “A yan ta̱ uza u utsa̱ri u roku uza ɗa wa̱ri n uza ɗa wa guɓuga yi utsa̱ri u ne. A tonukoi uza u utsa̱ri vi, uza ɗa wa guɓuga yi utsa̱ri vi wa nangasa yi ta̱ u ɗa.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Pini nala, u isa̱ yi u danai, ‘Ndya n panai na a kaci ka vunu? Na̱ka̱ mu tyoku ɗa va tono n utsa̱ri u va̱, kpaci va lya kapala n ukirana n utsa̱ri u va̱ wa.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Uza ɗa wa guɓa utsa̱ri vi u tonukoi kaci ka ne, ‘Uzakuwa u va̱ u ɗa na wa loko mu a asu u manyan ma va̱. Ndya ma yan? Ma̱ n ucira u ɗa ma cimba wa, kpam ma pana ta̱ uwono u ufolu.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 N reve ta̱ ili iꞌya ma yan gogo‑na kotsu n tsa̱ra̱ ama ɗa ka wusha mu a aꞌuwa a le, manyan ma va̱ ma kotso baci.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Adama a nala u isa̱i gba̱ ama ɗa uzakuwa u ne wa tono atan. Aku u wecei uza u kagita̱, ‘I yain iꞌya uzakuwa u va̱ wa tono vu?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 “U wushuki, ‘Adele a pige a manivi a amangatawun.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 “U wecei kpam uza roku, ‘Avu tani i yain iꞌya a ka tono vu?’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Adama a nala uzakuwa u uza ɗa wa guɓa utsa̱ri vi, u cikpala yi adama a ugboji u ne. Kpaci ama a likimba a gawunsa baci n ama a likimba u le, a la ta̱ ama a katyashi ugboji cika.”
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Yesu lyai kapala u danai, “Adama a nala n tonuko ɗa̱, yankai utsa̱ri u likimba u ɗe manyan i ɓa̱nga̱ aza roku n u ɗa tsa̱ra̱ i yain aje, pini nala, aꞌayin a ɗa baci utsa̱ri vi u kotsoi, a wushi ɗa̱ a aꞌuwa a ɗa bawu a ka kotso.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Uza ɗa baci wa̱ri n ukuna u maci a ukuna u kenu, wa yan ta̱ n ukuna u maci a ukuna u pige. Uza ɗa baci bawu wa̱ri n ukuna u maci a ukuna u kenu, wa yan n ukuna u maci a ukuna u pige wa.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 I yan baci ukuna u maci a asu u uɓa̱na̱ u icanga i likimba wa, niɗa a ka yan a na̱ka̱ ɗa̱ icanga i maci i zuba?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Kpam i yan baci ukuna u maci n icanga i aza roku wa, ya wa na̱ka̱ ɗa̱ ili iꞌya iꞌa̱ri i ɗe?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Kagbashi ka̱ la ka gbashika aza a aꞌuwa a re wa. Ucun u kagbashi u nala wa kovo ta uza u te, aku u cigi uza u te. Ko tani u toni ukuna u uza u te, aku u goro u uza u te. Va fuɗa va gbashika Kashila̱ kaɓolo n utsa̱ri wa.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 An Afarishi a panai nala, ele tani a wokoi acigi a ikebe a ɗa, aku a cira̱kpa yi.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 U tonuko le, “Eɗa̱ i tsu gonuko ta̱ kaci ka ɗe ama a ɗa aꞌa̱ri dere a aꞌeshi a ama. Shegai Kashila̱ ka reve ta̱ atakasuvu a ɗe. Ili iꞌya ama a bidyai n tsupige cika, ili i icaɗi iꞌya a kapala ka Kashila̱.”
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Yesu doki u danai, “Mele ma Musa n itagara̱da i Ntsumate, iꞌya awenishiki a ɗe hal ubana a aꞌayin a Yahaya. Aꞌayin a Yahaya a ɗa a gita̱i uyan kuɓari ku tsugono tsu Kashila̱, kpam ya dem wa moɗono tsa̱ra̱ u uwa pini.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Gba̱ n nala, wa laka ta̱ shana zuba n iyamba a cimba̱, n u ɗa uɗyani u te u kenu u tagara̱da u Mele wa gusa̱.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Uza ɗa baci u a̱sa̱ka̱i uka u ne, u zuwai uza roku, tsishankala tsa wa yan n eyi. Uza ɗa kpam u zuwai uka u ɗa uza roku u a̱sa̱ka̱i, tsishankala tsa wa yan.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Yesu doki u danai, “A yan ta̱ uza u utsa̱ri u roku, uza ɗa u tsu ukusa aminya a mini ma galura n a ɗa a ka laɗa a pun a shinga, aku u rongo a upana kayanyan ka ne kain dem.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 A utsutsu u kuwa u ne, kafoloni ka roku ka pini a zuwai uza u kala Liꞌazaru. Ikyamba i ne gba̱ aꞌutsu a ɗa.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 U tsu ciga ta̱ u lyai ilikulya iꞌya i tsu rukpusa̱ vuma vi wa lya baci ilikulya. Hal gba̱m nshe n tsu tuwusa̱ ta̱ na̱ n peɗishi yi aꞌutsu yi.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Kain ka te kafoloni ki ka kuwa̱i, aku atsumate a zuba a canga yi ubana a asu u Ibirahi. Uza u utsa̱ri vi dem u tuwa̱i u kuwa̱i, aku ciɗa̱ngu yi.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Eyi a asuvu a akina a tsukonu wa̱ri a upana ikyamba, u gaɗigbai kaci ka ne u wenei Ibirahi mɓa̱ri n Liꞌazaru a asu u ne.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 U isa̱ yi u danai, ‘Tata Ibirahi, pana asuvayali a va̱. Suku Liꞌazaru u uka kaci ka majubu ma ne a mini u tuwa̱ u ɗakanku mu a kaletsu ka va̱. Kpaci ikyamba iꞌya ma pana a asuvu a akina a na yi.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Shegai Ibirahi danai, ‘Maku ma va̱, ciɓa ndishi n vunu a likimba, vu soi kayanyan ka utsa̱ri u vunu. Liꞌazaru tani u panai ikyamba, shegai gogo‑na kayanyan ka a ka neshe yi. Avu tani va pana ikyamba.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Bamu n u nala, a mere ma tsunu n a̱ɗa̱, kaɗa̱ka̱ ka pini ka pige ka ka ɓishinka aza ɗa aꞌa̱ri a asu u ɗe utuwa̱ ara tsunu. Nala kpam aza ɗa aꞌa̱ri ara tsunu a ka pasamgbana utuwa̱ ara ɗe wa.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 “Uza u utsa̱ri vi u danai, ‘Tata, ma folo vu, vu suku yi a kuwa ku tata u va̱,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 kpaci ma̱ ta̱ n atoku aꞌali ama a tawun. U ba u rono le atsuvu, kotsu ele dem a tuwa̱ a asu u upana u ikyamba u na vi wa.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 “Shegai Ibirahi tonuko yi, ‘Aꞌa̱ ta̱ n itagara̱da i Musa na̱ i Ntsumate, a̱sa̱ka̱ a pana̱ka le.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Aku u danai, ‘Nala wa, tata Ibirahi, uza roku a asuvu a akushe u bana le baci, a ka kpatala ta̱ a a̱sa̱ka̱ tsicingi tsu le.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 “Ibirahi tonuko yi, ‘A pana̱ka baci itagara̱da i Musa na̱ i Ntsumate wa, ko uza roku u ꞌya̱nga̱ baci a asuvu a akushe wa fuɗa wa zuwa le a a̱sa̱ka̱ tsicingi tsu le wa.’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.