Lucas 15
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NAA
1 Aku awushi a utafa n aza a unyushi u cingi a ka raɓusa evu n Yesu tsa̱ra̱ a pana̱ka yi.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Adama a nala, Afarishi n awenishiki a Mele aꞌa̱ri uyan tsali a ka dansa, “Vuma u na wa wusha aza a unyushi u cingi, hal wa lya kaɓolo n ele.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 U tonuko le agisani a na yi,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Ya asuvu a ɗe wa yan na̱ ncon amangatawun, aku ma te ma karai kakamba ma puwa̱in bawu wa a̱sa̱ka̱ amanganishinkupa n kuci n ɗa n buwai vi a asu u kalina u bana ubolo ma te ma ma puwa̱in vi hal she u wene ma?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 U wene baci ma, wa canga ta̱ ma a kutanga n u peli.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 U rawa baci a kuwa, wa ɓolongu ta̱ aje a ne n aza a karen a ne. U tonuko le, ‘Ɓa̱nga̱ numu ipeli, n wene ɗe macon ma ma puwa̱n mu vi.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 N tonuko ɗa̱, nala dem a ka yan ipeli a zuba a kaci ka uza u unyushi u cingi u te ɗa baci u a̱sa̱ka̱i tsicingi tsu ne. Hal i lai i aza a maci a amanganishinkupa n kuci ɗa bawu aꞌa̱ri n unyushi u cingi.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yesu lyai kapala n kadyanshi, “A dana uka roku wa̱ n ikebe i azurufa kupa. Aku u te u puwa̱n yi. Ndya wa yan? She u sapa macikalu, u wujuma̱ kuwa ki, u zami u ɗa sawu hal u ba u wene u ɗa.Ukebe u ɗa u puwa̱in|src="Luke_15_8.tif" size="span" loc="Luk 15:8" ref="Luk. 15:8"
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 U wene baci u ɗa, she u ɓolongu aje a ne n aza a karen a ne u dana, ‘Ɓa̱nga̱ numu ipeli, n wene ɗe ukebe u ɗa u puwa̱n mu vi.’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 N tonuko ɗa̱, ili i ipeli iꞌya a asu u atsumate a zuba a Kashila̱ a kaci ka uza u unyushi u ɗa baci dem u a̱sa̱ka̱i unyushi u cingi u ne.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesu doki u danai, “A yan ta̱ vuma roku uza u mmuku ma aꞌali n re.
11 Jesus continuou:
12 Aku uza u kenu vi u tonukoi tata u ne, ‘Tata, na̱ka̱ mu ucanga u agadu u va̱.’ Aku tata u le, u pecike le ucanga u ne vi.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 “An a yain aꞌayin kenu, aku uza u kenu vi u pura̱i utsa̱ri u ne vi gba̱ u ka̱na̱i ure ubana a uyamba u roku u mɓa̱ri. Pini nala, ucanga u ne u kotsoi a asu u ure u gbani, aku u rongoi ndishi n gbani.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 An ucanga u ne u kotsoi gba̱, aku kambulu ka uwai a uyamba vi, u uwai dem kambulu.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 U ba u ɓolomgbonoi kaci n uza roku uza u uyamba vi, eyi tani u zuwa yi u woko kaliniki ka mburusunu.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 U tsu ciga ta̱ u lyai ilikulya iꞌya mburusunu n tsu lyasa, shegai ko uza wa na̱ka̱ yi ili wa.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “U tuwa̱i u yawunsai, u danai, ‘Agbashi a tata u va̱ a ɗa ɗe aꞌa̱ ta̱ n ilikulya iꞌya i rawa le hal i buwai, mpa tani na ma̱ri a ukuwa̱ n kambulu.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 A̱sa̱ka̱ n ꞌya̱nga̱ n bana a asu u tata u va̱ n dana, “Tata, n nusuka ta̱ Kashila̱ kpam n nusuka vu ta̱.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 U gan gba̱m a doku a isa̱ mu maku ma vunu wa. Gonuko mu tyoku u uza u te a asuvu a agbashi a vunu.” ’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Aku u ꞌya̱nga̱i u banai a asu u tata u ne.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 “Aku maku mi ma tonuko yi, ‘Tata, n yanka ta̱ Kashila̱ unyushi, kpam n nusuka vu ta̱. U gan gba̱m a doku a isa̱ mu maku ma vunu wa.’Maku ma ma puwa̱in|src="Luke_15_11.tif" size="col" loc="Luk 15:21" ref="Luk. 15:21"
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 “Shegai tata vi u tonukoi agbashi a ne, ‘Yanyi maloko i tuko yi matogo ma ma lakai tsulobo, i uka yi. I uka yi makawani n akpata.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Tukoi madyondyom ma pige ma nala mi i kiɗa ma, tsu takumai, tsu yain ipeli.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Kpaci maku ma na ma̱ri ma kuwa̱ ta̱, shegai gogo‑na u gono ɗe n uma. Wa̱ri u puwa̱n ta̱, shegai gogo‑na a wene yi ɗe.’ Pini nala, a gita̱i uyan maza̱nga̱.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Aꞌayin a nala yi, maku ma pige ma ne ma bana ta̱ a kashina. Eyi n u goni, an u yain evu n kuwa, aku u panai a ka keme n a jeyi.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 U isa̱i kagbashi ka roku ka kuwa ki u wece yi ili iꞌya i tukoi ukuna u nala vi.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 U tonuko yi, ‘Vangu u vunu u ɗa u gonoi. Tata u ɗe kpam u kiɗai madyondyom ma pige ma nala mi adama a ɗa u tsa̱ra̱ yi bawu usa̱n u roku.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Aku uza u pige vi u yain upan, u ꞌyuwain uꞌuwa a kuwa ki. Tata u ne u wuta̱i u rongo yi uleshe.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 U wushunki tata u ne u danai, ‘Wundya ve ayen a ushani a ɗa n gbashika vu, n kpa̱ɗa̱ tani ugorimuko udani u vunu wa. Gba̱ n nala, kain ka̱ la ka vu na̱ka̱ mu maku ma malala ma ma yan maza̱nga̱ n aje a va̱ wa.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Shegai an maku ma vunu ma tuwa̱i uza ɗa u puwunsa̱i utsa̱ri u vunu a asu u ashankala, aku vu kiɗa̱ga yi madyondyom ma pige ma nala mi.’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Aku tata u ne u tonuko yi, ‘Maku ma va̱, kain dem va̱ ta̱ kaɓolo na̱ mpa, kpam iꞌya baci dem iꞌa̱ri i va̱, i vunu iꞌya dem.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Dere ɗa a yain maza̱nga̱ n ipeli adama a vangu u vunu ɗa wa̱ri u kuwa̱i, shegai gogo‑na u gonoi n uma. Wa̱ri u puwa̱in, a wene yi kpam.’ ”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.