Lucas 15

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Aku awushi a utafa n aza a unyushi u cingi a ka raɓusa evu n Yesu tsa̱ra̱ a pana̱ka yi.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Adama a nala, Afarishi n awenishiki a Mele aꞌa̱ri uyan tsali a ka dansa, “Vuma u na wa wusha aza a unyushi u cingi, hal wa lya kaɓolo n ele.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 U tonuko le agisani a na yi,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Ya asuvu a ɗe wa yan na̱ ncon amangatawun, aku ma te ma karai kakamba ma puwa̱in bawu wa a̱sa̱ka̱ amanganishinkupa n kuci n ɗa n buwai vi a asu u kalina u bana ubolo ma te ma ma puwa̱in vi hal she u wene ma?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 U wene baci ma, wa canga ta̱ ma a kutanga n u peli.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 U rawa baci a kuwa, wa ɓolongu ta̱ aje a ne n aza a karen a ne. U tonuko le, ‘Ɓa̱nga̱ numu ipeli, n wene ɗe macon ma ma puwa̱n mu vi.’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 N tonuko ɗa̱, nala dem a ka yan ipeli a zuba a kaci ka uza u unyushi u cingi u te ɗa baci u a̱sa̱ka̱i tsicingi tsu ne. Hal i lai i aza a maci a amanganishinkupa n kuci ɗa bawu aꞌa̱ri n unyushi u cingi.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Yesu lyai kapala n kadyanshi, “A dana uka roku wa̱ n ikebe i azurufa kupa. Aku u te u puwa̱n yi. Ndya wa yan? She u sapa macikalu, u wujuma̱ kuwa ki, u zami u ɗa sawu hal u ba u wene u ɗa.Ukebe u ɗa u puwa̱in|src="Luke_15_8.tif" size="span" loc="Luk 15:8" ref="Luk. 15:8"
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 U wene baci u ɗa, she u ɓolongu aje a ne n aza a karen a ne u dana, ‘Ɓa̱nga̱ numu ipeli, n wene ɗe ukebe u ɗa u puwa̱n mu vi.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 N tonuko ɗa̱, ili i ipeli iꞌya a asu u atsumate a zuba a Kashila̱ a kaci ka uza u unyushi u ɗa baci dem u a̱sa̱ka̱i unyushi u cingi u ne.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesu doki u danai, “A yan ta̱ vuma roku uza u mmuku ma aꞌali n re.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Aku uza u kenu vi u tonukoi tata u ne, ‘Tata, na̱ka̱ mu ucanga u agadu u va̱.’ Aku tata u le, u pecike le ucanga u ne vi.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 “An a yain aꞌayin kenu, aku uza u kenu vi u pura̱i utsa̱ri u ne vi gba̱ u ka̱na̱i ure ubana a uyamba u roku u mɓa̱ri. Pini nala, ucanga u ne u kotsoi a asu u ure u gbani, aku u rongoi ndishi n gbani.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 An ucanga u ne u kotsoi gba̱, aku kambulu ka uwai a uyamba vi, u uwai dem kambulu.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 U ba u ɓolomgbonoi kaci n uza roku uza u uyamba vi, eyi tani u zuwa yi u woko kaliniki ka mburusunu.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 U tsu ciga ta̱ u lyai ilikulya iꞌya mburusunu n tsu lyasa, shegai ko uza wa na̱ka̱ yi ili wa.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 “U tuwa̱i u yawunsai, u danai, ‘Agbashi a tata u va̱ a ɗa ɗe aꞌa̱ ta̱ n ilikulya iꞌya i rawa le hal i buwai, mpa tani na ma̱ri a ukuwa̱ n kambulu.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 A̱sa̱ka̱ n ꞌya̱nga̱ n bana a asu u tata u va̱ n dana, “Tata, n nusuka ta̱ Kashila̱ kpam n nusuka vu ta̱.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 U gan gba̱m a doku a isa̱ mu maku ma vunu wa. Gonuko mu tyoku u uza u te a asuvu a agbashi a vunu.” ’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Aku u ꞌya̱nga̱i u banai a asu u tata u ne.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 “Aku maku mi ma tonuko yi, ‘Tata, n yanka ta̱ Kashila̱ unyushi, kpam n nusuka vu ta̱. U gan gba̱m a doku a isa̱ mu maku ma vunu wa.’Maku ma ma puwa̱in|src="Luke_15_11.tif" size="col" loc="Luk 15:21" ref="Luk. 15:21"
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 “Shegai tata vi u tonukoi agbashi a ne, ‘Yanyi maloko i tuko yi matogo ma ma lakai tsulobo, i uka yi. I uka yi makawani n akpata.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Tukoi madyondyom ma pige ma nala mi i kiɗa ma, tsu takumai, tsu yain ipeli.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Kpaci maku ma na ma̱ri ma kuwa̱ ta̱, shegai gogo‑na u gono ɗe n uma. Wa̱ri u puwa̱n ta̱, shegai gogo‑na a wene yi ɗe.’ Pini nala, a gita̱i uyan maza̱nga̱.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Aꞌayin a nala yi, maku ma pige ma ne ma bana ta̱ a kashina. Eyi n u goni, an u yain evu n kuwa, aku u panai a ka keme n a jeyi.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 U isa̱i kagbashi ka roku ka kuwa ki u wece yi ili iꞌya i tukoi ukuna u nala vi.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 U tonuko yi, ‘Vangu u vunu u ɗa u gonoi. Tata u ɗe kpam u kiɗai madyondyom ma pige ma nala mi adama a ɗa u tsa̱ra̱ yi bawu usa̱n u roku.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Aku uza u pige vi u yain upan, u ꞌyuwain uꞌuwa a kuwa ki. Tata u ne u wuta̱i u rongo yi uleshe.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 U wushunki tata u ne u danai, ‘Wundya ve ayen a ushani a ɗa n gbashika vu, n kpa̱ɗa̱ tani ugorimuko udani u vunu wa. Gba̱ n nala, kain ka̱ la ka vu na̱ka̱ mu maku ma malala ma ma yan maza̱nga̱ n aje a va̱ wa.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Shegai an maku ma vunu ma tuwa̱i uza ɗa u puwunsa̱i utsa̱ri u vunu a asu u ashankala, aku vu kiɗa̱ga yi madyondyom ma pige ma nala mi.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Aku tata u ne u tonuko yi, ‘Maku ma va̱, kain dem va̱ ta̱ kaɓolo na̱ mpa, kpam iꞌya baci dem iꞌa̱ri i va̱, i vunu iꞌya dem.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Dere ɗa a yain maza̱nga̱ n ipeli adama a vangu u vunu ɗa wa̱ri u kuwa̱i, shegai gogo‑na u gonoi n uma. Wa̱ri u puwa̱in, a wene yi kpam.’ ”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.