Lucas 15

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Aku awushi a utafa n aza a unyushi u cingi a ka raɓusa evu n Yesu tsa̱ra̱ a pana̱ka yi.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Adama a nala, Afarishi n awenishiki a Mele aꞌa̱ri uyan tsali a ka dansa, “Vuma u na wa wusha aza a unyushi u cingi, hal wa lya kaɓolo n ele.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 U tonuko le agisani a na yi,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Ya asuvu a ɗe wa yan na̱ ncon amangatawun, aku ma te ma karai kakamba ma puwa̱in bawu wa a̱sa̱ka̱ amanganishinkupa n kuci n ɗa n buwai vi a asu u kalina u bana ubolo ma te ma ma puwa̱in vi hal she u wene ma?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 U wene baci ma, wa canga ta̱ ma a kutanga n u peli.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 U rawa baci a kuwa, wa ɓolongu ta̱ aje a ne n aza a karen a ne. U tonuko le, ‘Ɓa̱nga̱ numu ipeli, n wene ɗe macon ma ma puwa̱n mu vi.’
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 N tonuko ɗa̱, nala dem a ka yan ipeli a zuba a kaci ka uza u unyushi u cingi u te ɗa baci u a̱sa̱ka̱i tsicingi tsu ne. Hal i lai i aza a maci a amanganishinkupa n kuci ɗa bawu aꞌa̱ri n unyushi u cingi.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yesu lyai kapala n kadyanshi, “A dana uka roku wa̱ n ikebe i azurufa kupa. Aku u te u puwa̱n yi. Ndya wa yan? She u sapa macikalu, u wujuma̱ kuwa ki, u zami u ɗa sawu hal u ba u wene u ɗa.Ukebe u ɗa u puwa̱in|src="Luke_15_8.tif" size="span" loc="Luk 15:8" ref="Luk. 15:8"
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 U wene baci u ɗa, she u ɓolongu aje a ne n aza a karen a ne u dana, ‘Ɓa̱nga̱ numu ipeli, n wene ɗe ukebe u ɗa u puwa̱n mu vi.’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 N tonuko ɗa̱, ili i ipeli iꞌya a asu u atsumate a zuba a Kashila̱ a kaci ka uza u unyushi u ɗa baci dem u a̱sa̱ka̱i unyushi u cingi u ne.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesu doki u danai, “A yan ta̱ vuma roku uza u mmuku ma aꞌali n re.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Aku uza u kenu vi u tonukoi tata u ne, ‘Tata, na̱ka̱ mu ucanga u agadu u va̱.’ Aku tata u le, u pecike le ucanga u ne vi.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 “An a yain aꞌayin kenu, aku uza u kenu vi u pura̱i utsa̱ri u ne vi gba̱ u ka̱na̱i ure ubana a uyamba u roku u mɓa̱ri. Pini nala, ucanga u ne u kotsoi a asu u ure u gbani, aku u rongoi ndishi n gbani.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 An ucanga u ne u kotsoi gba̱, aku kambulu ka uwai a uyamba vi, u uwai dem kambulu.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 U ba u ɓolomgbonoi kaci n uza roku uza u uyamba vi, eyi tani u zuwa yi u woko kaliniki ka mburusunu.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 U tsu ciga ta̱ u lyai ilikulya iꞌya mburusunu n tsu lyasa, shegai ko uza wa na̱ka̱ yi ili wa.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 “U tuwa̱i u yawunsai, u danai, ‘Agbashi a tata u va̱ a ɗa ɗe aꞌa̱ ta̱ n ilikulya iꞌya i rawa le hal i buwai, mpa tani na ma̱ri a ukuwa̱ n kambulu.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 A̱sa̱ka̱ n ꞌya̱nga̱ n bana a asu u tata u va̱ n dana, “Tata, n nusuka ta̱ Kashila̱ kpam n nusuka vu ta̱.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 U gan gba̱m a doku a isa̱ mu maku ma vunu wa. Gonuko mu tyoku u uza u te a asuvu a agbashi a vunu.” ’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Aku u ꞌya̱nga̱i u banai a asu u tata u ne.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Aku maku mi ma tonuko yi, ‘Tata, n yanka ta̱ Kashila̱ unyushi, kpam n nusuka vu ta̱. U gan gba̱m a doku a isa̱ mu maku ma vunu wa.’Maku ma ma puwa̱in|src="Luke_15_11.tif" size="col" loc="Luk 15:21" ref="Luk. 15:21"
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Shegai tata vi u tonukoi agbashi a ne, ‘Yanyi maloko i tuko yi matogo ma ma lakai tsulobo, i uka yi. I uka yi makawani n akpata.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Tukoi madyondyom ma pige ma nala mi i kiɗa ma, tsu takumai, tsu yain ipeli.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Kpaci maku ma na ma̱ri ma kuwa̱ ta̱, shegai gogo‑na u gono ɗe n uma. Wa̱ri u puwa̱n ta̱, shegai gogo‑na a wene yi ɗe.’ Pini nala, a gita̱i uyan maza̱nga̱.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Aꞌayin a nala yi, maku ma pige ma ne ma bana ta̱ a kashina. Eyi n u goni, an u yain evu n kuwa, aku u panai a ka keme n a jeyi.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 U isa̱i kagbashi ka roku ka kuwa ki u wece yi ili iꞌya i tukoi ukuna u nala vi.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 U tonuko yi, ‘Vangu u vunu u ɗa u gonoi. Tata u ɗe kpam u kiɗai madyondyom ma pige ma nala mi adama a ɗa u tsa̱ra̱ yi bawu usa̱n u roku.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Aku uza u pige vi u yain upan, u ꞌyuwain uꞌuwa a kuwa ki. Tata u ne u wuta̱i u rongo yi uleshe.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 U wushunki tata u ne u danai, ‘Wundya ve ayen a ushani a ɗa n gbashika vu, n kpa̱ɗa̱ tani ugorimuko udani u vunu wa. Gba̱ n nala, kain ka̱ la ka vu na̱ka̱ mu maku ma malala ma ma yan maza̱nga̱ n aje a va̱ wa.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Shegai an maku ma vunu ma tuwa̱i uza ɗa u puwunsa̱i utsa̱ri u vunu a asu u ashankala, aku vu kiɗa̱ga yi madyondyom ma pige ma nala mi.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Aku tata u ne u tonuko yi, ‘Maku ma va̱, kain dem va̱ ta̱ kaɓolo na̱ mpa, kpam iꞌya baci dem iꞌa̱ri i va̱, i vunu iꞌya dem.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Dere ɗa a yain maza̱nga̱ n ipeli adama a vangu u vunu ɗa wa̱ri u kuwa̱i, shegai gogo‑na u gonoi n uma. Wa̱ri u puwa̱in, a wene yi kpam.’ ”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.