Lucas 14

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kain ka te n Ashibi, Yesu uwai a kuwa ku uzapige u Afarishi u roku ulya ilikulya, ama kpam a zuwuka yi aꞌeshi.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 A kapala ka ne tani vuma roku u ɗa pini uza ɗa akere a ne n aꞌene a ne a shita̱sai.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Yesu wecei Afarishi n arevi a Mele, “U gan a ta̱na̱sa̱ maɓa̱la̱ n kain ka Ashibi, ko u gan wa?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Shegai a paɗai bini bini. Aku u ka̱na̱i vuma vi u ta̱na̱sa̱ yi, u tonuko yi u wala.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 U wece le, “A asuvu a ɗe, ya maku ma ne ko kanaka ka ne ka rukpa̱ a ilyukoi kain ka Ashibi, aku u kpa̱ɗa̱ ka uwutukpa̱ n maloko?”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 A fuɗa a wushuku keci ku ne wa.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 An u wenei tyoku ɗa aza ɗa a libanai vi a ɗanga̱sai asu u ndishi u shinga u shinga, u wenishike le uwenishike u na vi:
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 “Kain ka baci uza roku u libana vu abiki a iyolo, kotsu vu yain maloko vu dusuku a karatsu ka shinga wa, gaawan a libana ta̱ uza ɗa u la vu tsupige.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Nala baci uza ɗa u libana ɗa̱ ama a re a ɗe yi, wa tuwa̱ ta̱ u tonuko vu, ‘Na̱ka̱ vuma u na a asu u ndishi u vunu.’ Aku vu woko n uwono, vu gono a karatsu ka kenu.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Shegai a libana vu baci abiki, dusuku a karatsu ka kenu, tsa̱ra̱ uza ɗa u libana vu vi, u tuwa̱ baci u tonuko vu, ‘Kaje ka va̱, ꞌya̱nga̱ vu gono a asu u shinga.’ She vu tsa̱ra̱ tsupige a asu u aꞌeshi a atoku a vunu amoci.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Gba̱ uza ɗa baci u ra̱ɗa̱gba̱i kaci ka ne, a ka vakunku yi ta̱. Uza ɗa kpam u vakunki kaci ka ne, a ka ra̱ɗa̱gba̱ yi ta̱.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Yesu tonukoi uza ɗa u libana yi vi, “Va libana baci uza abiki a ulya ilikulya n kaara ko kayin, kotsu vu libana aje a vunu, ko atoku a vunu, ko aza a kuwa a vunu, ko aza a karen a vunu aza a utsa̱ri wa. Kawa ele dem a ka libana vu ta̱, a tsupa vu.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Shegai va libana baci ama abiki a ulya ilikulya, vu libana aza ɗa bawu aꞌa̱ri n ili, n aza a mɓa̱la̱ ma ukeliki, n awunu, n arumba̱.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Kpam a ka zuwuka vu ta̱ una̱ u shinga, kpaci a ka tsupa vu wa. Shegai va tsa̱ra̱ ta̱ katsupi ka malen ma manyan ma vunu kain ka aza a maci a ka ꞌya̱nga̱ a ukpa̱.”
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 An uza u te a asuvu a aza ɗa a ka lya kaɓolo, u panai nala, u tonukoi Yesu, “Uza ɗa wa lya ilikulya i abiki a tsugono tsu Kashila̱ uza u una̱ u shinga u ɗa.”
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Yesu wushunku yi, “Vuma roku u ɗa u foɓusoi abiki a ulya ilikulya a pige, aku u libanai ama ushani.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 An aꞌayin a ulya ilikulya a yain, u suki kagbashi ka ne ka ba ka tonuko amoci a ɗa u libanai vi, ‘Tuwa̱i, kpaci a foɓuso ɗe ko ndya wa.’
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 “Shegai gba̱ le a gita̱i utukuso kadambula. Uza u kagita̱ u danai, ‘N tsila ta̱ kashina, kpam u ka̱na̱ ta̱ n ba n wene ka. Ma folo vu, vu yanka mu ahankuri.’
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 “Uza roku kpam u danai, ‘N tsila ta̱ anaka a kulima kupa, gogo‑na kpam ma ciga ta̱ n ba n kondo a ɗa. Ma folo vu, vu yanka mu ahankuri.’
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 “Uza roku kpam u danai, ‘Gogo‑na-na ɗa n yain iyolo, adama a nala ma fuɗa ma bana wa.’
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 “Kagbashi ki ka gonoi ka tonukoi uzakuwa vi. Katsuma̱ ka namgbai uzakuwa vi, aku u tonukoi kagbashi ki, ‘Wuta̱ gogo a ire na̱ mɓakuru ma ilyuci mi vu tuko aza a unambi, n aza a mɓa̱la̱ ma ukeliki, n arumba̱, n awunu.’
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Kagbashi ka danai, ‘N yan ɗe iꞌya vu danai n yain vi, shegai hal n gogo‑na asu u ɗa pini u buwai.’
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 “Aku u uzakuwa vi u tonukoi kagbashi ki, ‘Wala a kateshe ka ilyuci, vu bana a ire i pige n i kenu, vu zuwa ama ɗa aꞌa̱ri pini a tuwa̱ a uwa a kuwa ku va̱, tsa̱ra̱ ku shaɗangu.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 N tonuko ɗa̱, uza wa̱ la a asuvu a aza ɗa n libanai n kagita̱, wa peɗe ilikulya i abiki a va̱ wa.’ ”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Pini nala, kakuma̱ ka ama ka tonoi Yesu, aku u kpatalai u tonuko le,
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Uza ɗa baci wa ciga u tuwa̱ ara va̱, u ka̱na̱ ta̱ she u ciga mu kapala n tata u ne, na̱ mma u ne, n uka u ne. U cigi mu kpam kapala na̱ mmuku n ne, n atoku a ne aka n aꞌali. U ka̱na̱ ta̱ dem u cigi mu kapala n uma u ne, kawa u ra̱tsa u woko katoni ka va̱ wa.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Vu ra̱tsa vu woko katoni ka va̱ wa, vu canga baci mawandamgbani ma vunu vu tono mu wa.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “A asuvu a ɗe, ya wa gita̱ kuma ku pige bawu dusuki u kecei iꞌya wa wuna, u wene ko wa̱ n ikebe iꞌya wa kotso kuma ki?
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Kawa u gita̱ baci aku u kpa̱ɗa̱i ka usala̱kpa, gba̱ uza ɗa baci dem u wenei wa dosuso yi ta̱.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 A dana, ‘Vuma u na u gita̱i kuma, shegai u kpa̱ɗa̱i ka usala̱kpa.’
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 “Ko kpam magono ma eni ma ma bana kuvon n magono ma roku, aku u kpa̱ɗa̱ u dusuku u yawunsa u wene ko eyi uza u asoje azu kupa wa fuɗa wa yan kuvon n magono uza u asoje azu kamanga?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 U wene baci ufuɗa wa, she u suku atsumate a ba a cina uza niɗe vi a folo yi ndishi n shinga, cina u buwai ve a mɓa̱ri.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Nala dem gba̱ ɗe, uza ɗa baci bawu u fuɗai u a̱sa̱ka̱i gba̱ ili iꞌya wa̱ri n iꞌya, u ra̱tsa u woko katoni ka va̱ wa.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Mkpaɗi ili i shinga iꞌya, shegai n namgba baci bawu n yankpai kpam, n iyen iꞌya a ka yankpusa n ɗa?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 N ɗa ma̱ n kalen a iyamba wa, ma̱ tani n kalen a ili i tsishinda̱ wa. Wotsongu ɗa a ka wotsongu n ɗa.
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.