Lucas 14
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARIB
1 Kain ka te n Ashibi, Yesu uwai a kuwa ku uzapige u Afarishi u roku ulya ilikulya, ama kpam a zuwuka yi aꞌeshi.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 A kapala ka ne tani vuma roku u ɗa pini uza ɗa akere a ne n aꞌene a ne a shita̱sai.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Yesu wecei Afarishi n arevi a Mele, “U gan a ta̱na̱sa̱ maɓa̱la̱ n kain ka Ashibi, ko u gan wa?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Shegai a paɗai bini bini. Aku u ka̱na̱i vuma vi u ta̱na̱sa̱ yi, u tonuko yi u wala.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 U wece le, “A asuvu a ɗe, ya maku ma ne ko kanaka ka ne ka rukpa̱ a ilyukoi kain ka Ashibi, aku u kpa̱ɗa̱ ka uwutukpa̱ n maloko?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 A fuɗa a wushuku keci ku ne wa.
6 A isto nada puderam responder.
7 An u wenei tyoku ɗa aza ɗa a libanai vi a ɗanga̱sai asu u ndishi u shinga u shinga, u wenishike le uwenishike u na vi:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Kain ka baci uza roku u libana vu abiki a iyolo, kotsu vu yain maloko vu dusuku a karatsu ka shinga wa, gaawan a libana ta̱ uza ɗa u la vu tsupige.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Nala baci uza ɗa u libana ɗa̱ ama a re a ɗe yi, wa tuwa̱ ta̱ u tonuko vu, ‘Na̱ka̱ vuma u na a asu u ndishi u vunu.’ Aku vu woko n uwono, vu gono a karatsu ka kenu.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Shegai a libana vu baci abiki, dusuku a karatsu ka kenu, tsa̱ra̱ uza ɗa u libana vu vi, u tuwa̱ baci u tonuko vu, ‘Kaje ka va̱, ꞌya̱nga̱ vu gono a asu u shinga.’ She vu tsa̱ra̱ tsupige a asu u aꞌeshi a atoku a vunu amoci.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Gba̱ uza ɗa baci u ra̱ɗa̱gba̱i kaci ka ne, a ka vakunku yi ta̱. Uza ɗa kpam u vakunki kaci ka ne, a ka ra̱ɗa̱gba̱ yi ta̱.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Yesu tonukoi uza ɗa u libana yi vi, “Va libana baci uza abiki a ulya ilikulya n kaara ko kayin, kotsu vu libana aje a vunu, ko atoku a vunu, ko aza a kuwa a vunu, ko aza a karen a vunu aza a utsa̱ri wa. Kawa ele dem a ka libana vu ta̱, a tsupa vu.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Shegai va libana baci ama abiki a ulya ilikulya, vu libana aza ɗa bawu aꞌa̱ri n ili, n aza a mɓa̱la̱ ma ukeliki, n awunu, n arumba̱.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Kpam a ka zuwuka vu ta̱ una̱ u shinga, kpaci a ka tsupa vu wa. Shegai va tsa̱ra̱ ta̱ katsupi ka malen ma manyan ma vunu kain ka aza a maci a ka ꞌya̱nga̱ a ukpa̱.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 An uza u te a asuvu a aza ɗa a ka lya kaɓolo, u panai nala, u tonukoi Yesu, “Uza ɗa wa lya ilikulya i abiki a tsugono tsu Kashila̱ uza u una̱ u shinga u ɗa.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Yesu wushunku yi, “Vuma roku u ɗa u foɓusoi abiki a ulya ilikulya a pige, aku u libanai ama ushani.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 An aꞌayin a ulya ilikulya a yain, u suki kagbashi ka ne ka ba ka tonuko amoci a ɗa u libanai vi, ‘Tuwa̱i, kpaci a foɓuso ɗe ko ndya wa.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Shegai gba̱ le a gita̱i utukuso kadambula. Uza u kagita̱ u danai, ‘N tsila ta̱ kashina, kpam u ka̱na̱ ta̱ n ba n wene ka. Ma folo vu, vu yanka mu ahankuri.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 “Uza roku kpam u danai, ‘N tsila ta̱ anaka a kulima kupa, gogo‑na kpam ma ciga ta̱ n ba n kondo a ɗa. Ma folo vu, vu yanka mu ahankuri.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 “Uza roku kpam u danai, ‘Gogo‑na-na ɗa n yain iyolo, adama a nala ma fuɗa ma bana wa.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 “Kagbashi ki ka gonoi ka tonukoi uzakuwa vi. Katsuma̱ ka namgbai uzakuwa vi, aku u tonukoi kagbashi ki, ‘Wuta̱ gogo a ire na̱ mɓakuru ma ilyuci mi vu tuko aza a unambi, n aza a mɓa̱la̱ ma ukeliki, n arumba̱, n awunu.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Kagbashi ka danai, ‘N yan ɗe iꞌya vu danai n yain vi, shegai hal n gogo‑na asu u ɗa pini u buwai.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 “Aku u uzakuwa vi u tonukoi kagbashi ki, ‘Wala a kateshe ka ilyuci, vu bana a ire i pige n i kenu, vu zuwa ama ɗa aꞌa̱ri pini a tuwa̱ a uwa a kuwa ku va̱, tsa̱ra̱ ku shaɗangu.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 N tonuko ɗa̱, uza wa̱ la a asuvu a aza ɗa n libanai n kagita̱, wa peɗe ilikulya i abiki a va̱ wa.’ ”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Pini nala, kakuma̱ ka ama ka tonoi Yesu, aku u kpatalai u tonuko le,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Uza ɗa baci wa ciga u tuwa̱ ara va̱, u ka̱na̱ ta̱ she u ciga mu kapala n tata u ne, na̱ mma u ne, n uka u ne. U cigi mu kpam kapala na̱ mmuku n ne, n atoku a ne aka n aꞌali. U ka̱na̱ ta̱ dem u cigi mu kapala n uma u ne, kawa u ra̱tsa u woko katoni ka va̱ wa.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Vu ra̱tsa vu woko katoni ka va̱ wa, vu canga baci mawandamgbani ma vunu vu tono mu wa.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “A asuvu a ɗe, ya wa gita̱ kuma ku pige bawu dusuki u kecei iꞌya wa wuna, u wene ko wa̱ n ikebe iꞌya wa kotso kuma ki?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Kawa u gita̱ baci aku u kpa̱ɗa̱i ka usala̱kpa, gba̱ uza ɗa baci dem u wenei wa dosuso yi ta̱.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 A dana, ‘Vuma u na u gita̱i kuma, shegai u kpa̱ɗa̱i ka usala̱kpa.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Ko kpam magono ma eni ma ma bana kuvon n magono ma roku, aku u kpa̱ɗa̱ u dusuku u yawunsa u wene ko eyi uza u asoje azu kupa wa fuɗa wa yan kuvon n magono uza u asoje azu kamanga?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 U wene baci ufuɗa wa, she u suku atsumate a ba a cina uza niɗe vi a folo yi ndishi n shinga, cina u buwai ve a mɓa̱ri.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Nala dem gba̱ ɗe, uza ɗa baci bawu u fuɗai u a̱sa̱ka̱i gba̱ ili iꞌya wa̱ri n iꞌya, u ra̱tsa u woko katoni ka va̱ wa.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “Mkpaɗi ili i shinga iꞌya, shegai n namgba baci bawu n yankpai kpam, n iyen iꞌya a ka yankpusa n ɗa?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 N ɗa ma̱ n kalen a iyamba wa, ma̱ tani n kalen a ili i tsishinda̱ wa. Wotsongu ɗa a ka wotsongu n ɗa.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.