Lucas 14

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kain ka te n Ashibi, Yesu uwai a kuwa ku uzapige u Afarishi u roku ulya ilikulya, ama kpam a zuwuka yi aꞌeshi.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 A kapala ka ne tani vuma roku u ɗa pini uza ɗa akere a ne n aꞌene a ne a shita̱sai.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Yesu wecei Afarishi n arevi a Mele, “U gan a ta̱na̱sa̱ maɓa̱la̱ n kain ka Ashibi, ko u gan wa?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Shegai a paɗai bini bini. Aku u ka̱na̱i vuma vi u ta̱na̱sa̱ yi, u tonuko yi u wala.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 U wece le, “A asuvu a ɗe, ya maku ma ne ko kanaka ka ne ka rukpa̱ a ilyukoi kain ka Ashibi, aku u kpa̱ɗa̱ ka uwutukpa̱ n maloko?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 A fuɗa a wushuku keci ku ne wa.
6 A isto nada puderam responder.
7 An u wenei tyoku ɗa aza ɗa a libanai vi a ɗanga̱sai asu u ndishi u shinga u shinga, u wenishike le uwenishike u na vi:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Kain ka baci uza roku u libana vu abiki a iyolo, kotsu vu yain maloko vu dusuku a karatsu ka shinga wa, gaawan a libana ta̱ uza ɗa u la vu tsupige.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Nala baci uza ɗa u libana ɗa̱ ama a re a ɗe yi, wa tuwa̱ ta̱ u tonuko vu, ‘Na̱ka̱ vuma u na a asu u ndishi u vunu.’ Aku vu woko n uwono, vu gono a karatsu ka kenu.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Shegai a libana vu baci abiki, dusuku a karatsu ka kenu, tsa̱ra̱ uza ɗa u libana vu vi, u tuwa̱ baci u tonuko vu, ‘Kaje ka va̱, ꞌya̱nga̱ vu gono a asu u shinga.’ She vu tsa̱ra̱ tsupige a asu u aꞌeshi a atoku a vunu amoci.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Gba̱ uza ɗa baci u ra̱ɗa̱gba̱i kaci ka ne, a ka vakunku yi ta̱. Uza ɗa kpam u vakunki kaci ka ne, a ka ra̱ɗa̱gba̱ yi ta̱.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Yesu tonukoi uza ɗa u libana yi vi, “Va libana baci uza abiki a ulya ilikulya n kaara ko kayin, kotsu vu libana aje a vunu, ko atoku a vunu, ko aza a kuwa a vunu, ko aza a karen a vunu aza a utsa̱ri wa. Kawa ele dem a ka libana vu ta̱, a tsupa vu.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Shegai va libana baci ama abiki a ulya ilikulya, vu libana aza ɗa bawu aꞌa̱ri n ili, n aza a mɓa̱la̱ ma ukeliki, n awunu, n arumba̱.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Kpam a ka zuwuka vu ta̱ una̱ u shinga, kpaci a ka tsupa vu wa. Shegai va tsa̱ra̱ ta̱ katsupi ka malen ma manyan ma vunu kain ka aza a maci a ka ꞌya̱nga̱ a ukpa̱.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 An uza u te a asuvu a aza ɗa a ka lya kaɓolo, u panai nala, u tonukoi Yesu, “Uza ɗa wa lya ilikulya i abiki a tsugono tsu Kashila̱ uza u una̱ u shinga u ɗa.”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Yesu wushunku yi, “Vuma roku u ɗa u foɓusoi abiki a ulya ilikulya a pige, aku u libanai ama ushani.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 An aꞌayin a ulya ilikulya a yain, u suki kagbashi ka ne ka ba ka tonuko amoci a ɗa u libanai vi, ‘Tuwa̱i, kpaci a foɓuso ɗe ko ndya wa.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 “Shegai gba̱ le a gita̱i utukuso kadambula. Uza u kagita̱ u danai, ‘N tsila ta̱ kashina, kpam u ka̱na̱ ta̱ n ba n wene ka. Ma folo vu, vu yanka mu ahankuri.’
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 “Uza roku kpam u danai, ‘N tsila ta̱ anaka a kulima kupa, gogo‑na kpam ma ciga ta̱ n ba n kondo a ɗa. Ma folo vu, vu yanka mu ahankuri.’
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 “Uza roku kpam u danai, ‘Gogo‑na-na ɗa n yain iyolo, adama a nala ma fuɗa ma bana wa.’
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 “Kagbashi ki ka gonoi ka tonukoi uzakuwa vi. Katsuma̱ ka namgbai uzakuwa vi, aku u tonukoi kagbashi ki, ‘Wuta̱ gogo a ire na̱ mɓakuru ma ilyuci mi vu tuko aza a unambi, n aza a mɓa̱la̱ ma ukeliki, n arumba̱, n awunu.’
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 “Kagbashi ka danai, ‘N yan ɗe iꞌya vu danai n yain vi, shegai hal n gogo‑na asu u ɗa pini u buwai.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 “Aku u uzakuwa vi u tonukoi kagbashi ki, ‘Wala a kateshe ka ilyuci, vu bana a ire i pige n i kenu, vu zuwa ama ɗa aꞌa̱ri pini a tuwa̱ a uwa a kuwa ku va̱, tsa̱ra̱ ku shaɗangu.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 N tonuko ɗa̱, uza wa̱ la a asuvu a aza ɗa n libanai n kagita̱, wa peɗe ilikulya i abiki a va̱ wa.’ ”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Pini nala, kakuma̱ ka ama ka tonoi Yesu, aku u kpatalai u tonuko le,
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Uza ɗa baci wa ciga u tuwa̱ ara va̱, u ka̱na̱ ta̱ she u ciga mu kapala n tata u ne, na̱ mma u ne, n uka u ne. U cigi mu kpam kapala na̱ mmuku n ne, n atoku a ne aka n aꞌali. U ka̱na̱ ta̱ dem u cigi mu kapala n uma u ne, kawa u ra̱tsa u woko katoni ka va̱ wa.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Vu ra̱tsa vu woko katoni ka va̱ wa, vu canga baci mawandamgbani ma vunu vu tono mu wa.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “A asuvu a ɗe, ya wa gita̱ kuma ku pige bawu dusuki u kecei iꞌya wa wuna, u wene ko wa̱ n ikebe iꞌya wa kotso kuma ki?
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Kawa u gita̱ baci aku u kpa̱ɗa̱i ka usala̱kpa, gba̱ uza ɗa baci dem u wenei wa dosuso yi ta̱.
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 A dana, ‘Vuma u na u gita̱i kuma, shegai u kpa̱ɗa̱i ka usala̱kpa.’
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 “Ko kpam magono ma eni ma ma bana kuvon n magono ma roku, aku u kpa̱ɗa̱ u dusuku u yawunsa u wene ko eyi uza u asoje azu kupa wa fuɗa wa yan kuvon n magono uza u asoje azu kamanga?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 U wene baci ufuɗa wa, she u suku atsumate a ba a cina uza niɗe vi a folo yi ndishi n shinga, cina u buwai ve a mɓa̱ri.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Nala dem gba̱ ɗe, uza ɗa baci bawu u fuɗai u a̱sa̱ka̱i gba̱ ili iꞌya wa̱ri n iꞌya, u ra̱tsa u woko katoni ka va̱ wa.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 “Mkpaɗi ili i shinga iꞌya, shegai n namgba baci bawu n yankpai kpam, n iyen iꞌya a ka yankpusa n ɗa?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 N ɗa ma̱ n kalen a iyamba wa, ma̱ tani n kalen a ili i tsishinda̱ wa. Wotsongu ɗa a ka wotsongu n ɗa.
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.