Lucas 13
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT
1 Pini nala, aza ɗa aꞌa̱ri pini a asu vi a yankai Yesu alabari a aza a Galili aza ɗa Bilatu wunai a Kuwa ku Kashila̱, hal mpasa n le n ɓolomgbonoi na̱ n ɗa ma uɗara̱kpa u ɗa a yain.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Yesu wushunku le, “Ya wundya aza a Galili a nala yi a la aza a Galili a ɗa a buwai vi unyushi u cingi ɗa, an a panai ikyamba i nala yi?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 N tonuko ɗa̱, nala wa. I a̱sa̱ka̱ baci tsicingi tsu ɗe wa, gba̱ ɗe dem nala ya kuwa̱.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 Ko kpam ya wundya ama kupa n kulla̱ aza ɗa a kuwa̱i an kasaga ka ugaɗi ka Sila̱wamu ka rukpa̱i ka vara le vi, a la aza a Urishelima unyushi u cingi ɗa?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 N tonuko ɗa̱, nala wa. I a̱sa̱ka̱ baci tsicingi tsu ɗe wa, ya kuwa̱ ta̱ gba̱ ɗe tyoku u le.”
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 U tonuko le agisani a na yi, “Vuma roku u ɗa u wa̱ri n maɗanga ma kapopi a kashina ka ne, aku u tuwa̱i n u boli ilimaci i ne, shegai u tsa̱ra̱ wa.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Aku u tonukoi uza ɗa wa guɓa kashina ki, ‘Ayen a tatsu a ɗa pa vi ma tuwa̱ na̱ n boli ilimaci i kapopi i na yi, n tsa̱ra̱ tani wa. Kapa ma, niɗa ma ka̱ngu asu gbani?’
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 “U wushunku yi, ‘Uzakuwa, a̱sa̱ka̱ ve ma ma kyawan kayen ka lalu, n za̱ɗa̱gba̱ kami ki, n tsunku ma kayala ka tsishinda̱.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Ma matsa baci ilimaci kayen ka ugono, aku a a̱sa̱ka̱ ma. Ma matsa tani baci wa, aku a kapa ma.’ ”
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Kain ka te kain ka Ashibi, Yesu wa wenishike a kagata ka Kashila̱ ka roku.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Aku uka roku u ɗa wa̱ri n ityoni i cingi i maɓa̱la̱ ma ukeliki hal ayen kupa n kulla̱, uza ɗa u kelikei gba̱ wa fuɗa wa gaɗigba kpam wa.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 An Yesu wene yi, u isa̱ yi u tonuko yi, “Uka, a pecemgbene vu ɗe n maɓa̱la̱ ma vunu.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 U taɗanku yi kukere, kute‑kute u gaɗigbai u cikpai Kashila̱.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Shegai uzapige u kagata ka Kashila̱ vi u panai upan, an Yesu ta̱na̱sa̱ yi n kain ka Ashibi. U tonukoi ama yi, “Aꞌayin a ɗa pini ushani hal a teli a ɗa a gain a yain manyan, tuwa̱i a ta̱na̱sa̱ ɗa̱, shegai bamu n kain ka Ashibi.”
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Asheku a wushunku yi, “Eɗa̱ aza a maci a kaɓan, uza u kanaka ko makparyagi u tsu tatsukpa ma n kain ka Ashibi u ba u ne yi mini wa?
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 U gan uka u naha, kumaci ku Ibirahi, uza ɗa Kanangasi ka sirai ara ayen kupa n kulla̱ a tatsukpa yi n kain ka Ashibi wa?”
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 An u danai nala, atokulalu a ne a panai uwono, gba̱ kakuma̱ ka ama ka rongoi ipeli adama a ili i shinga iꞌya Yesu wa yansa.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Yesu danai, “Niɗa tsugono tsu Kashila̱ tsa̱ri? Ndya ma ra̱tsana̱ka tsa n iꞌya?
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Tyoku u ucun u musta ɗa tsa̱ri, u ɗa vuma roku u ba u cei a kashina ka ne. U gbonguroi u wokoi mawurete ma hal nnu n cai pini ikinda a nsaɓu n ne.”
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 U doki u danai, “N iyen iꞌya ma ra̱tsana̱ka tsugono tsu Kashila̱?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Tyoku u yisti u ɗa tsa̱ri, u ɗa uka u roku u bidyai u vura̱i u ɗa a akundatsu a pige a tatsu a kira hal ku vura̱i n yisti vi gba̱.”
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Yesu ka̱na̱i nwalu n u wenishike a ilyuci n une iꞌya u wurusai, hal wa rawa a Urishelima.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Uza roku u wece yi, “Asheku, ama a ɗa a ka tsa̱ra̱ iwauwi† aꞌa̱ gba̱m ushani?”
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 “Moɗonoi i uwa a utsutsu u kenu. Kpaci n tonuko ɗa̱, ama ushani a ka zama ta̱ a uwa, shegai a ka fuɗa wa.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Uza u kuwa u ꞌya̱nga̱ baci u gida̱ki utsutsu vi, i gita̱ ɗe la vi kushani a uwotsu n i kuɗusi utsutsu, n i dansi, ‘Uza u kuwa, giduwuka̱ tsu.’
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 “Aku i dana, ‘Tsu lya ta̱ tsu soi kpam n avu, hal vu wenishikei a ire i tsunu.’
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 “Eyi kpam u dana, ‘N tonuko ɗa̱ n reve a asu u ɗa i wuta̱i wa. Banka numu dan aza a unyushi u cingi.’
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 “Aꞌayin a nala yi ya wene ta̱ Ibirahi n Ishaku n Yakubu na̱ ntsumate a tsugono tsu Kashila̱, eɗa̱ kpam she a loko ɗa̱, nte ya sa̱ pini hal n i lumusi aꞌanga.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Ama a ka tuwa̱ ta̱ a kasana n kalivi n gaɗi n ɗaka, a dusuku a asu u le a tsugono tsu Kashila̱.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Gogo‑na aza a kucina̱ a ka woko ta̱ aza a kapala, aza a kapala kpam a woko aza a kucina̱.”
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Pini nala, Afarishi a roku a tuwa̱i a tonuko yi, “ꞌYa̱nga̱ vu wuta̱ pini na vi, kpaci Hiridu Antiba magono wa ciga ta̱ u wuna vu.”
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 U tonuko le, “Walai i ba i tonuko mashe ma mete ma nala mi, ‘Ara ma wutukpa̱ ta̱ ityoni i cingi, n ta̱na̱sa̱ kpam ama. Nakpan kpam nala. Kain ka tatsu, aku n kotso manyan ma va̱.’
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Gba̱ n nala ma lya ta̱ kapala na̱ nwalu n va̱, ara n nakpan n nakpan kuten. Kpaci u gan a wuna matsumate a asu u roku wa, she a Urishelima.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 “Eɗa̱ aza a Urishelima, aza a Urishelima, awuni a ntsumate, aza a uvara̱sa aza ɗa a suki ara ɗe. N tsu ciga ta̱ n ɓolongu ɗa̱ tyoku ɗa matoku ma tsu ɓolongu mmuku n ne a ashan a ne, aku i ꞌyuwain.
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Wundyai, kuwa ku ɗe ka la a a̱sa̱nka̱ ɗa̱ uvarangi. N tonuko ɗa̱ ya doku ya wene mu wa, she kain ka ya tuwa̱ ya dana, ‘Kashila̱ ka zuwuka uza ɗa wa tuwa̱ a asuvu a kala ka Magono ma Zuba una̱ u shinga.’ ”
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.