Lucas 13

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pini nala, aza ɗa aꞌa̱ri pini a asu vi a yankai Yesu alabari a aza a Galili aza ɗa Bilatu wunai a Kuwa ku Kashila̱, hal mpasa n le n ɓolomgbonoi na̱ n ɗa ma uɗara̱kpa u ɗa a yain.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Yesu wushunku le, “Ya wundya aza a Galili a nala yi a la aza a Galili a ɗa a buwai vi unyushi u cingi ɗa, an a panai ikyamba i nala yi?
2 Então Jesus disse:
3 N tonuko ɗa̱, nala wa. I a̱sa̱ka̱ baci tsicingi tsu ɗe wa, gba̱ ɗe dem nala ya kuwa̱.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Ko kpam ya wundya ama kupa n kulla̱ aza ɗa a kuwa̱i an kasaga ka ugaɗi ka Sila̱wamu ka rukpa̱i ka vara le vi, a la aza a Urishelima unyushi u cingi ɗa?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 N tonuko ɗa̱, nala wa. I a̱sa̱ka̱ baci tsicingi tsu ɗe wa, ya kuwa̱ ta̱ gba̱ ɗe tyoku u le.”
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 U tonuko le agisani a na yi, “Vuma roku u ɗa u wa̱ri n maɗanga ma kapopi a kashina ka ne, aku u tuwa̱i n u boli ilimaci i ne, shegai u tsa̱ra̱ wa.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Aku u tonukoi uza ɗa wa guɓa kashina ki, ‘Ayen a tatsu a ɗa pa vi ma tuwa̱ na̱ n boli ilimaci i kapopi i na yi, n tsa̱ra̱ tani wa. Kapa ma, niɗa ma ka̱ngu asu gbani?’
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 “U wushunku yi, ‘Uzakuwa, a̱sa̱ka̱ ve ma ma kyawan kayen ka lalu, n za̱ɗa̱gba̱ kami ki, n tsunku ma kayala ka tsishinda̱.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Ma matsa baci ilimaci kayen ka ugono, aku a a̱sa̱ka̱ ma. Ma matsa tani baci wa, aku a kapa ma.’ ”
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Kain ka te kain ka Ashibi, Yesu wa wenishike a kagata ka Kashila̱ ka roku.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Aku uka roku u ɗa wa̱ri n ityoni i cingi i maɓa̱la̱ ma ukeliki hal ayen kupa n kulla̱, uza ɗa u kelikei gba̱ wa fuɗa wa gaɗigba kpam wa.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 An Yesu wene yi, u isa̱ yi u tonuko yi, “Uka, a pecemgbene vu ɗe n maɓa̱la̱ ma vunu.”
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 U taɗanku yi kukere, kute‑kute u gaɗigbai u cikpai Kashila̱.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Shegai uzapige u kagata ka Kashila̱ vi u panai upan, an Yesu ta̱na̱sa̱ yi n kain ka Ashibi. U tonukoi ama yi, “Aꞌayin a ɗa pini ushani hal a teli a ɗa a gain a yain manyan, tuwa̱i a ta̱na̱sa̱ ɗa̱, shegai bamu n kain ka Ashibi.”
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Asheku a wushunku yi, “Eɗa̱ aza a maci a kaɓan, uza u kanaka ko makparyagi u tsu tatsukpa ma n kain ka Ashibi u ba u ne yi mini wa?
15 Então o Senhor respondeu:
16 U gan uka u naha, kumaci ku Ibirahi, uza ɗa Kanangasi ka sirai ara ayen kupa n kulla̱ a tatsukpa yi n kain ka Ashibi wa?”
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 An u danai nala, atokulalu a ne a panai uwono, gba̱ kakuma̱ ka ama ka rongoi ipeli adama a ili i shinga iꞌya Yesu wa yansa.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Yesu danai, “Niɗa tsugono tsu Kashila̱ tsa̱ri? Ndya ma ra̱tsana̱ka tsa n iꞌya?
18 Jesus disse:
19 Tyoku u ucun u musta ɗa tsa̱ri, u ɗa vuma roku u ba u cei a kashina ka ne. U gbonguroi u wokoi mawurete ma hal nnu n cai pini ikinda a nsaɓu n ne.”
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 U doki u danai, “N iyen iꞌya ma ra̱tsana̱ka tsugono tsu Kashila̱?
20 Jesus continuou:
21 Tyoku u yisti u ɗa tsa̱ri, u ɗa uka u roku u bidyai u vura̱i u ɗa a akundatsu a pige a tatsu a kira hal ku vura̱i n yisti vi gba̱.”
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Yesu ka̱na̱i nwalu n u wenishike a ilyuci n une iꞌya u wurusai, hal wa rawa a Urishelima.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Uza roku u wece yi, “Asheku, ama a ɗa a ka tsa̱ra̱ iwauwi† aꞌa̱ gba̱m ushani?”
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 “Moɗonoi i uwa a utsutsu u kenu. Kpaci n tonuko ɗa̱, ama ushani a ka zama ta̱ a uwa, shegai a ka fuɗa wa.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Uza u kuwa u ꞌya̱nga̱ baci u gida̱ki utsutsu vi, i gita̱ ɗe la vi kushani a uwotsu n i kuɗusi utsutsu, n i dansi, ‘Uza u kuwa, giduwuka̱ tsu.’
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 “Aku i dana, ‘Tsu lya ta̱ tsu soi kpam n avu, hal vu wenishikei a ire i tsunu.’
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 “Eyi kpam u dana, ‘N tonuko ɗa̱ n reve a asu u ɗa i wuta̱i wa. Banka numu dan aza a unyushi u cingi.’
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 “Aꞌayin a nala yi ya wene ta̱ Ibirahi n Ishaku n Yakubu na̱ ntsumate a tsugono tsu Kashila̱, eɗa̱ kpam she a loko ɗa̱, nte ya sa̱ pini hal n i lumusi aꞌanga.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Ama a ka tuwa̱ ta̱ a kasana n kalivi n gaɗi n ɗaka, a dusuku a asu u le a tsugono tsu Kashila̱.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Gogo‑na aza a kucina̱ a ka woko ta̱ aza a kapala, aza a kapala kpam a woko aza a kucina̱.”
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Pini nala, Afarishi a roku a tuwa̱i a tonuko yi, “ꞌYa̱nga̱ vu wuta̱ pini na vi, kpaci Hiridu Antiba magono wa ciga ta̱ u wuna vu.”
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 U tonuko le, “Walai i ba i tonuko mashe ma mete ma nala mi, ‘Ara ma wutukpa̱ ta̱ ityoni i cingi, n ta̱na̱sa̱ kpam ama. Nakpan kpam nala. Kain ka tatsu, aku n kotso manyan ma va̱.’
32 Jesus respondeu:
33 Gba̱ n nala ma lya ta̱ kapala na̱ nwalu n va̱, ara n nakpan n nakpan kuten. Kpaci u gan a wuna matsumate a asu u roku wa, she a Urishelima.
33 E Jesus continuou:
34 “Eɗa̱ aza a Urishelima, aza a Urishelima, awuni a ntsumate, aza a uvara̱sa aza ɗa a suki ara ɗe. N tsu ciga ta̱ n ɓolongu ɗa̱ tyoku ɗa matoku ma tsu ɓolongu mmuku n ne a ashan a ne, aku i ꞌyuwain.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Wundyai, kuwa ku ɗe ka la a a̱sa̱nka̱ ɗa̱ uvarangi. N tonuko ɗa̱ ya doku ya wene mu wa, she kain ka ya tuwa̱ ya dana, ‘Kashila̱ ka zuwuka uza ɗa wa tuwa̱ a asuvu a kala ka Magono ma Zuba una̱ u shinga.’ ”
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.