Lucas 10

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 An nala u wurai, Yesu ɗanga̱sai ama a amangatatsunkupa n ama a re u suku le ama a re ama a re. A lasa yi urawa a asu u ɗa dem wa ciga u bana.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 U tonuko le, “Manyan ma ukapa ma̱ ta̱ ushani, shegai ayain a manyan yi kenu ɗa aꞌa̱ri. Adama a nala, foloi Magono ma Zuba ma ukapa u suku ayain a manyan a kapuka yi.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Walai, n suku ɗa̱ ta̱ tyoku u mmuku ma̱ ncon a mere ma nleweni.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Kotsu i bidya makpaka̱ta ma ikebe wa, ko katsa̱n, ko akpata a roku wa. Kpam kotsu i shamgba idyani i bululu n uza a ure wa.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 “Kuwa ka baci dem i uwai i gita̱ i dana, ‘Ndishi n shinga n rongo a kuwa ku na ki.’
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Uza u ndishi n shinga wa̱ baci pini a kuwa ki, wa wusha ta̱ n ɗa. Wa̱ tani baci pini wa, ma gono ta̱ ara ɗe.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 I dusuku pini a kuwa ki, i lyai i soi icun i ilikulya iꞌya baci dem a na̱ka̱ ɗa̱, kpaci kayain ka manyan ka gan ta̱ ka wushi katsupi ka ne. Kotsu i rongo a usavaɗa̱sa aꞌuwa wa.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 “Ilyuci iꞌya baci dem i uwai a wusha ɗa̱, i lyai i soi iꞌya a na̱ka̱ ɗa̱.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 I ta̱na̱sa̱ aza a mɓa̱la̱ a ɗa aꞌa̱ri pini. I tonuko le, ‘Tsugono tsu Kashila̱ tsa̱ ta̱ evu n a̱ɗa̱.’
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Shegai ilyuci iꞌya baci dem i uwai iꞌya bawu a wusha ɗa̱, i kyawan a ure dem n i dansi,
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‘Ko kabuta̱ ka ilyuci i ɗe ka ka paɗarai a aꞌene a tsunu, tsu ka̱pa̱tsa̱ka̱ ɗa̱ ka ɗe. Shegai gba̱ n nala, i reve tsugono tsu Kashila̱ tsu yan ɗe evu.’
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 N tonuko ɗa̱, kain ka nala ki, ilyuci i cingi i Sodom gba̱m ya yan ta̱ shana n ilyuci i nala yi.”
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 Yesu doki u danai, “Ter ɗe aza a Korasinu, ter ɗe aza a Besaida. Aꞌa̱ri a da baci ukunosavu u ɗa a yain a asuvu a ɗe u ɗa a yain a Taya n Sida, an aꞌa̱ri a kpatala ɗe caupa. A rongo ta̱ n akashi uꞌuki n a polusi kakomo, adama a katsuma̱ ka lima̱.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Shegai kain ka afada, Taya n Sida a ka laka ta̱ utsa̱ra̱ ajebigi kapala n a̱ɗa̱.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 A̱ɗa̱ kpam aza a Kafarnahum ꞌya̱nga̱sa̱ ɗa a ka ꞌya̱nga̱sa̱ ɗa̱ hal ubana a zuba? Nala wa, shegai a gonuko ɗa̱ hal ubana a asu u ukpa̱ u ama a cingi.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 “Uza ɗa pana̱ka ɗa̱, mpa u pana̱kai. Uza ɗa kpam u ꞌyuwan ɗa̱, mpa u ꞌyuwain. Uza ɗa u ꞌyuwan mu, mpa u ꞌyuwain wa. Uza ɗa u suku mu, aya u ꞌyuwain.”
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Aku ama amangatatsunkupa n ama a re vi a gonoi n ipeli, a danai, “Asheku, hal ityoni i cingi dem i pana̱ka tsu, adama a kala ka vunu.”
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 U tonuko le, “N wene ta̱ Kanangasi ka wuta̱i a zuba ka rukpa̱i tyoku u ulaɗa.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 U ɗa na n na̱ka̱ ɗa̱ ucira u udeshe aꞌali n adaɓu, kpam i lyai ucira u utokulalu vi. Ili iꞌa̱ la iꞌya ya ne ɗa̱ usa̱n wa.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Gba̱ n nala, kotsu i yain ipeli an ityoni i cingi i pana̱ka ɗa̱ wa, shegai i yain ipeli an a korongi aꞌala a ɗe a zuba.”
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Aꞌayin a nala yi, Yesu yan ta̱ ipeli cika n Kulu Keri, u danai, “N cikpa vu ta̱, Tata Magono ma Zuba n likimba, kpaci vu sokongu ta̱ ukuna u na vi a asu u arevi n aza ɗa a rotsongusi. Vu toɗugboi u ɗa a asu u aza ɗa bawu a revei ili. Kpaci nala u yan vu, vu yain ili i shinga.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 “Gba̱ ili, Tata u va̱ na̱ka̱ mu iꞌya ɗe. Uza wa̱ tani la u revei Maku mi wa, she Tata vi. Uza wa̱ kpam la u revei Tata vi wa, she Maku mi, she kpam aza ɗa Maku mi ma cigai u wenike.”
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Aku u kpatalai u weɓelei atoni a ne u tonuko le usokongi, “Aza a una̱ u shinga a ɗa aꞌeshi a ɗa a wenei ili i shinga iꞌya i wenei.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 N tonuko ɗa̱, ntsumate na̱ ngono ushani aza ɗa a cigai a wene ili iꞌya i wenei, shegai a wene wa. A pana kpam ili iꞌya i panai, shegai a pana wa.”
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Aku uza u te a asuvu a arevi a Mele u ꞌya̱nga̱i kushani wa ciga u kondo Yesu, u danai, “Kawenishiki, ndya ma yan kotsu n tsa̱ra̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku?”
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Yesu tonuko yi, “Ndya iꞌa̱ri a asuvu a Mele? Niɗa vu tsu yan iꞌya Ka̱neshi?”
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Aku u danai, “Vu cigi Magono ma Zuba Kashila̱ ka vunu n katakasuvu ka vunu, n uma u vunu gba̱. Vu cigi yi n ucira u vunu n kakiri ka vunu gba̱. Vu cigi kpam uza u karen u vunu tyoku ɗa va ciga kaci ka vunu.”
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Yesu tonuko yi, “Vu wushuku ta̱ mai. Yansa nala, va tsa̱ra̱ ta̱ uma.”
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Shegai vuma vi an wa ciga u gonuko kaci ka ne dere, u wecei Yesu, “Ya uza u karen u va̱?”
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Yesu wushunku yi n agisani, “Vuma roku u ɗa u ꞌya̱nga̱i a Urishelima wa bana a Jeriko. Aku aza a maga̱la̱ka̱ a ka̱ngu yi, a monduso yi aminya, a lapa yi cika. Aku a lazai a a̱sa̱ka̱ yi a una̱ u ukpa̱.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Pini nala, kaɗara̱kpi ka roku ka tono pini a ure u nala vi. An u wene yi, aku u katsai a ikengi u lazai ili i ne.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Nala kpam uza u Levi u roku, an u rawai pini a asu vi u wene yi, eyi dem u katsai ikengi u lazai u a̱sa̱ka̱ yi.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Aꞌa̱ri pini uza u Samariya u roku u wuta̱i nwalu u rawai pini a asu u ɗa wa̱ri vi, an u wene yi, aku asuvayali a ka̱na̱ yi.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 U banai pini a asu u vuma vi, u sira̱sa yi a asu u ɗa u tsa̱ra̱sa̱i usa̱n vi, u tsungusu yi manivi n mini ma aguma̱. Aku u taɗangu yi a zuba u makparyagi ma ne, u banka yi a kuwa ku amoci, u kiranai n eyi.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 An kain ka wansai, u bidyai ikebe i azurufa i re, u na̱ka̱i uza u kuwa vi. U danai, ‘Vu kirana n eyi, gba̱ iꞌya baci vu wunai bamu n i na yi, n gono baci ma tsupa vu ta̱.’
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 “A asuvu a ama a tatsu a na yi, ya vu wenei wa̱ri uza u karen u vuma ɗa aza a maga̱la̱ka̱ a lapai vi?”
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Aku u danai, “Uza ɗa u yanka yi ili i shinga.”
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 An Yesu n atoni a ne aꞌa̱ri a nwalu, aku a uwai a une u roku. Uka roku uza u kala Marta u cipuka̱ yi a kuwa ku ne.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Wa̱ ta̱ n utaku, uza u kala Meri uza ɗa u dusuki a kapala ka Asheku wa pana kadyanshi ka ne.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Shegai Marta afoɓi a pura̱ yi ugboji, aku u banai ara ne u danai, “Asheku, avu wene utaku u va̱ u a̱sa̱ka̱ mu ma yan manyan utyoku u va̱ wa? Tonuko yi u tuwa̱ u ɓa̱nga̱ mu wa̱wa.”
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Shegai Asheku a wushunku yi, “Marta, Marta, vu dambula ta̱, kpam va dambula a kaci ka ili ushani.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Shegai ili i te iꞌya a ka ciga, Meri ɗanga̱sa ta̱ ili i shinga. A ka wusa yi tani iꞌya wa.”
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.