Lucas 10
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs ARA
1 An nala u wurai, Yesu ɗanga̱sai ama a amangatatsunkupa n ama a re u suku le ama a re ama a re. A lasa yi urawa a asu u ɗa dem wa ciga u bana.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 U tonuko le, “Manyan ma ukapa ma̱ ta̱ ushani, shegai ayain a manyan yi kenu ɗa aꞌa̱ri. Adama a nala, foloi Magono ma Zuba ma ukapa u suku ayain a manyan a kapuka yi.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Walai, n suku ɗa̱ ta̱ tyoku u mmuku ma̱ ncon a mere ma nleweni.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Kotsu i bidya makpaka̱ta ma ikebe wa, ko katsa̱n, ko akpata a roku wa. Kpam kotsu i shamgba idyani i bululu n uza a ure wa.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Kuwa ka baci dem i uwai i gita̱ i dana, ‘Ndishi n shinga n rongo a kuwa ku na ki.’
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Uza u ndishi n shinga wa̱ baci pini a kuwa ki, wa wusha ta̱ n ɗa. Wa̱ tani baci pini wa, ma gono ta̱ ara ɗe.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 I dusuku pini a kuwa ki, i lyai i soi icun i ilikulya iꞌya baci dem a na̱ka̱ ɗa̱, kpaci kayain ka manyan ka gan ta̱ ka wushi katsupi ka ne. Kotsu i rongo a usavaɗa̱sa aꞌuwa wa.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 “Ilyuci iꞌya baci dem i uwai a wusha ɗa̱, i lyai i soi iꞌya a na̱ka̱ ɗa̱.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 I ta̱na̱sa̱ aza a mɓa̱la̱ a ɗa aꞌa̱ri pini. I tonuko le, ‘Tsugono tsu Kashila̱ tsa̱ ta̱ evu n a̱ɗa̱.’
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Shegai ilyuci iꞌya baci dem i uwai iꞌya bawu a wusha ɗa̱, i kyawan a ure dem n i dansi,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘Ko kabuta̱ ka ilyuci i ɗe ka ka paɗarai a aꞌene a tsunu, tsu ka̱pa̱tsa̱ka̱ ɗa̱ ka ɗe. Shegai gba̱ n nala, i reve tsugono tsu Kashila̱ tsu yan ɗe evu.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 N tonuko ɗa̱, kain ka nala ki, ilyuci i cingi i Sodom gba̱m ya yan ta̱ shana n ilyuci i nala yi.”
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Yesu doki u danai, “Ter ɗe aza a Korasinu, ter ɗe aza a Besaida. Aꞌa̱ri a da baci ukunosavu u ɗa a yain a asuvu a ɗe u ɗa a yain a Taya n Sida, an aꞌa̱ri a kpatala ɗe caupa. A rongo ta̱ n akashi uꞌuki n a polusi kakomo, adama a katsuma̱ ka lima̱.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Shegai kain ka afada, Taya n Sida a ka laka ta̱ utsa̱ra̱ ajebigi kapala n a̱ɗa̱.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 A̱ɗa̱ kpam aza a Kafarnahum ꞌya̱nga̱sa̱ ɗa a ka ꞌya̱nga̱sa̱ ɗa̱ hal ubana a zuba? Nala wa, shegai a gonuko ɗa̱ hal ubana a asu u ukpa̱ u ama a cingi.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 “Uza ɗa pana̱ka ɗa̱, mpa u pana̱kai. Uza ɗa kpam u ꞌyuwan ɗa̱, mpa u ꞌyuwain. Uza ɗa u ꞌyuwan mu, mpa u ꞌyuwain wa. Uza ɗa u suku mu, aya u ꞌyuwain.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Aku ama amangatatsunkupa n ama a re vi a gonoi n ipeli, a danai, “Asheku, hal ityoni i cingi dem i pana̱ka tsu, adama a kala ka vunu.”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 U tonuko le, “N wene ta̱ Kanangasi ka wuta̱i a zuba ka rukpa̱i tyoku u ulaɗa.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 U ɗa na n na̱ka̱ ɗa̱ ucira u udeshe aꞌali n adaɓu, kpam i lyai ucira u utokulalu vi. Ili iꞌa̱ la iꞌya ya ne ɗa̱ usa̱n wa.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Gba̱ n nala, kotsu i yain ipeli an ityoni i cingi i pana̱ka ɗa̱ wa, shegai i yain ipeli an a korongi aꞌala a ɗe a zuba.”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Aꞌayin a nala yi, Yesu yan ta̱ ipeli cika n Kulu Keri, u danai, “N cikpa vu ta̱, Tata Magono ma Zuba n likimba, kpaci vu sokongu ta̱ ukuna u na vi a asu u arevi n aza ɗa a rotsongusi. Vu toɗugboi u ɗa a asu u aza ɗa bawu a revei ili. Kpaci nala u yan vu, vu yain ili i shinga.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “Gba̱ ili, Tata u va̱ na̱ka̱ mu iꞌya ɗe. Uza wa̱ tani la u revei Maku mi wa, she Tata vi. Uza wa̱ kpam la u revei Tata vi wa, she Maku mi, she kpam aza ɗa Maku mi ma cigai u wenike.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Aku u kpatalai u weɓelei atoni a ne u tonuko le usokongi, “Aza a una̱ u shinga a ɗa aꞌeshi a ɗa a wenei ili i shinga iꞌya i wenei.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 N tonuko ɗa̱, ntsumate na̱ ngono ushani aza ɗa a cigai a wene ili iꞌya i wenei, shegai a wene wa. A pana kpam ili iꞌya i panai, shegai a pana wa.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Aku uza u te a asuvu a arevi a Mele u ꞌya̱nga̱i kushani wa ciga u kondo Yesu, u danai, “Kawenishiki, ndya ma yan kotsu n tsa̱ra̱ uma u ɗa bawu wa̱ri n utyoku?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yesu tonuko yi, “Ndya iꞌa̱ri a asuvu a Mele? Niɗa vu tsu yan iꞌya Ka̱neshi?”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Aku u danai, “Vu cigi Magono ma Zuba Kashila̱ ka vunu n katakasuvu ka vunu, n uma u vunu gba̱. Vu cigi yi n ucira u vunu n kakiri ka vunu gba̱. Vu cigi kpam uza u karen u vunu tyoku ɗa va ciga kaci ka vunu.”
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Yesu tonuko yi, “Vu wushuku ta̱ mai. Yansa nala, va tsa̱ra̱ ta̱ uma.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Shegai vuma vi an wa ciga u gonuko kaci ka ne dere, u wecei Yesu, “Ya uza u karen u va̱?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Yesu wushunku yi n agisani, “Vuma roku u ɗa u ꞌya̱nga̱i a Urishelima wa bana a Jeriko. Aku aza a maga̱la̱ka̱ a ka̱ngu yi, a monduso yi aminya, a lapa yi cika. Aku a lazai a a̱sa̱ka̱ yi a una̱ u ukpa̱.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Pini nala, kaɗara̱kpi ka roku ka tono pini a ure u nala vi. An u wene yi, aku u katsai a ikengi u lazai ili i ne.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Nala kpam uza u Levi u roku, an u rawai pini a asu vi u wene yi, eyi dem u katsai ikengi u lazai u a̱sa̱ka̱ yi.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Aꞌa̱ri pini uza u Samariya u roku u wuta̱i nwalu u rawai pini a asu u ɗa wa̱ri vi, an u wene yi, aku asuvayali a ka̱na̱ yi.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 U banai pini a asu u vuma vi, u sira̱sa yi a asu u ɗa u tsa̱ra̱sa̱i usa̱n vi, u tsungusu yi manivi n mini ma aguma̱. Aku u taɗangu yi a zuba u makparyagi ma ne, u banka yi a kuwa ku amoci, u kiranai n eyi.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 An kain ka wansai, u bidyai ikebe i azurufa i re, u na̱ka̱i uza u kuwa vi. U danai, ‘Vu kirana n eyi, gba̱ iꞌya baci vu wunai bamu n i na yi, n gono baci ma tsupa vu ta̱.’
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 “A asuvu a ama a tatsu a na yi, ya vu wenei wa̱ri uza u karen u vuma ɗa aza a maga̱la̱ka̱ a lapai vi?”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Aku u danai, “Uza ɗa u yanka yi ili i shinga.”
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 An Yesu n atoni a ne aꞌa̱ri a nwalu, aku a uwai a une u roku. Uka roku uza u kala Marta u cipuka̱ yi a kuwa ku ne.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Wa̱ ta̱ n utaku, uza u kala Meri uza ɗa u dusuki a kapala ka Asheku wa pana kadyanshi ka ne.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Shegai Marta afoɓi a pura̱ yi ugboji, aku u banai ara ne u danai, “Asheku, avu wene utaku u va̱ u a̱sa̱ka̱ mu ma yan manyan utyoku u va̱ wa? Tonuko yi u tuwa̱ u ɓa̱nga̱ mu wa̱wa.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Shegai Asheku a wushunku yi, “Marta, Marta, vu dambula ta̱, kpam va dambula a kaci ka ili ushani.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Shegai ili i te iꞌya a ka ciga, Meri ɗanga̱sa ta̱ ili i shinga. A ka wusa yi tani iꞌya wa.”
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.