João 4

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Afarishi a pana ta̱ alabari an Yesu wa tsa̱ra̱sa̱ atoni ushani hal a lai atoni a Yahaya kakuma̱, kpam n u lyuɓugusi le.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 (Ko an u wokoi aya n kaci ka ne wa lyuɓugusu ama yi wa, atoni a ne a ɗa.)
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 An u revei Afarishi a pana ta̱ ukuna vi, aku u lazai u a̱sa̱ka̱i Yahuda ugono a Galili.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Ure vi u pasamgbana ta̱ a uyamba u Samariya.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Eyi pini a nwalu a Samariya vi, aku u rawai a ilyuci i roku iꞌya a ka isa̱ Saika, asu vi u ɓa̱ra̱kpa̱ n kashina ka Yakubu na̱ka̱i maku ma ne Isuhu wa.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ilyukoi i Yakubu iꞌa̱ ta̱ pini. N kaara a kaci, an Yesu wowoi cika, kpaci u yan ta̱ nwalu ma mɓa̱ri, aku u dusuki a ikengi i ilyukoi yi.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Uka vi u yan ta̱ majiyan cika, kpaci aza a Yahuda a ꞌyuwan ta̱ ili iꞌya ya gawan le n aza a Samariya. Aku u tonuko yi, “Avu uza u aza a Yahuda ɗa, mpa kpam uka u aza a Samariya ɗa ma̱ri. Ndya i zuwai va folo mu mini?”
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 U wushunku yi, “Vu reve ili iꞌya Kashila̱ ka ciga ka na̱ka̱ vu wa, kpam vu reve uza ɗa wa̱ri vu a ufolo mini ma uso mi wa. A da baci va̱ri vu revei, va̱ri va folo mu ta̱ mini ma ma na̱ka̱ uma.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Uka vi u danai, “Uzapige, va̱ gba̱m n ili i ukenike mini wa, kpam ilyukoi yi iꞌa̱ ta̱ lyungu-lyungu. Nte va tsa̱ra̱ mini ma ma na̱ka̱ uma vi?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Akaya a tsunu Yakubu ɗa ga̱vuga̱ tsu ilyukoi i na yi, eyi n aza a kuwa a ne na̱ nnama n kuwa n le a soso ta̱ pini mini. Avu la Yakubu tsupige ɗa?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 U wushuki, “Uza ɗa baci dem u soi mini ma na mi, wa doku ta̱ wa pana kakuli.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Shegai aza ɗa a ka so mini ma ma na̱ka̱ le vi, a ka doku a ka pana kakuli wa. Mini ma ma na̱ka̱ le vi ma woko ta̱ tyoku u keshi ka mini a asuvu a le. Mini ma nala mi ma na̱ka̱ le ta̱ uma u ɗa bawu wa kotso.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Uka vi u tonuko yi, “Uzapige, ne mu mini ma nala mi n soi, tsa̱ra̱ n doku n pana kakuli wa. Kotsu n doku n gono a asu u ilyukoi i na yi ukene u mini wa.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 U tonuko yi, “Wala ba vu isa̱ vali u vunu i tuwa̱ kaɓolo n eyi.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Uka vi u wushuki, “Ma̱ri n vali wa.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Vu bansa ta̱ aꞌali a tawun iyolo, kpam uza ɗa va̱ri kaɓolo n eyi gogo‑na vi, vu yan iyolo n eyi wa. Ukuna u ɗa vu tonuko mu vi mayun ɗa.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Uka vi u danai, “Uzapige, n reve ta̱ avu matsumate ma.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Isheku i va̱ i gbashika ta̱ Kashila̱ a Masasa ma Gerizim, shegai eɗa̱ aza a Yahuda i da Urishelima ɗa koshi asu u ulya kayala.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 U tonuko yi, “Uka, wushuku na̱ mpa, aꞌayin a ka tuwa̱ ta̱ a ɗa bawu ama a ka lyaka Tata kayala ko a masasa ko kpam a Urishelima.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Eɗa̱ aza a Samariya kenu ɗa i revei a kaci ka uza ɗa ya lyaka kayala. A̱tsu kpam aza a Yahuda tsu reve ta̱ ukuna ushani a uza ɗa tsa lyaka kayala, kpaci Kashila̱ ka sukunku ta̱ ama iwauwi a kukere ku aza a Yahuda.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Aꞌayin a ka tuwa̱ ta̱, mayun gba̱m a ɗa a rawa ɗe, a ɗa Kulu Keri ka zuwa ama a lyaka Tata kayala tyoku ɗa wa̱ri mayun. Tyoku ɗa Tata wa ciga ama a lyaka yi kayala ɗa la vi.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Kashila̱ kulu ka, kpam u ka̱na̱ ta̱ ama a lyaka yi kayala a asuvu a kulu ku le tsa̱ra̱ a lyaka yi kayala dere.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Uka vi u danai, “N reve ta̱ Kawauwi ka tuwa̱ ta̱, aya a tsu isa̱ Kirisiti. Aꞌayin a ɗa baci u tuwa̱i, wa toɗugbusuko tsu ta̱ ili dem.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 U wushunku yi, “Mpa uza ɗa gai ma dansa n avu na vi, mpa vuma u nala vi.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Kute‑kute, atoni a Yesu yi a gonoi. A yan ta̱ majiyan cika an a cina yi wa dansa n uka. Shegai ko uza u wece uka vi, “Ndya va ciga?” wa, ko kpam a weci Yesu, “Niɗa va dansa n eyi?” wa.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Uka vi u a̱sa̱ka̱i malanda ma mini ma ne, u lazai a ubana a ilyuci yi u tonukoi ama ukuna vi, u danai,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Tuwa̱i i wene vuma ɗa u tonuko mu gba̱ ili iꞌya n yansai! Ko wa yan aya Kawauwi ki?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Aku a wuta̱i a ilyuci yi a ba a cinai Yesu.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 An aꞌa̱ri pini uyan nala, aku atoni a ne a tonuko yi, “Kawenishiki, yan ahankuri tsa̱ vu lyai ili i roku.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Shegai u tonuko le, “Ma̱ ta̱ n ilikulya iꞌya bawu i revei n iꞌya.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Aku atoni yi a ka wecemgbene n a dansi, “Uza roku u tuko yi ilikulya ɗa?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 U wushunku le, “Ilikulya i va̱ iꞌya n yain manyan ma uza ɗa u suku mu wa ciga mu n yain, kpam n kotso ma.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Iꞌa̱ ta̱ n tsizagaɗi tsa tsu danai, ‘Iwoto i nishi i wura baci, ɗa ama a tsu kapa ilya.’ Shegai n tonuko ɗa̱ weɓelei mai, ya wene ta̱ ilya i gewe ɗe ya ciga ukapa.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 N gogo‑na naha, uza ɗa wa kapa vi wa tsa̱ra̱sa̱ ɗe katsupi ka ne, kpam wa cira̱ngusu ɗe ili iꞌya u kapai vi adama a uma u ɗa bawu wa kotso. Uza ɗa u cei n uza ɗa u kapai vi a ka za̱nga̱na̱ ta̱ kaɓolo.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Tsizagaɗi tsu na tsi mayun ɗa, ‘Uza u naha u cei, uza u niɗe kpam u kapai.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 N suku ɗa̱ ta̱ i kapi ilya iꞌya bawu i yain manyan ma le. Ama roku a ɗa a gita̱i manyan mi, aku eɗa̱ kpam i koruso ma.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Aza a Samariya ushani a ilyuci yi a wushuku ta̱ n Yesu adama a ukuna u na u ɗa uka vi u tonuko le: “U tonuko mu ta̱ gba̱ ili iꞌya n yansai.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 An aza a Samariya a tuwa̱i ara Yesu, a folo yi u cipa̱ ara le, aku u doki u dusuki pini aꞌayin a re.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Pini nala, aza roku ushani a doku a wushuki adama a ili iꞌya u danai.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 A tonukoi uka vi, “A kagita̱ tsu wushuku ta̱ n Yesu adama a ili iꞌya vu tonuko tsu, shegai gogo‑na tsu wushuku ta̱ adama a ɗa tsu pana̱ka yi n kaci ka tsunu. Tsu reve ta̱ vuma u na vi aya Kawauwi ka likimba.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 An aꞌayin a re a wurai, aku Yesu lazai ubana a kaɓon ka Galili.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 (Wa̱ri u dana ta̱ caupa ama a tsu wushuku n matsumate a ilyuci i ne wa.)
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 An u rawai a Galili, ama yi a ryabusa yi. Adama a ɗa a wene ta̱ gba̱ ili iꞌya u yansai ɗe aꞌayin a Abiki a Upasamgbana a Urishelima, kpaci aꞌa̱ ta̱ dem pini a asu vi.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Yesu pini a Galili, aku u gonoi a ilyuci i Kanan a asu u ɗa u gonukoi mini ma wokoi mini ma cinwi. A ilyuci i Kafarnahum, uzapige u roku ɗa pini uza ɗa maku ma ne ma̱ri n maɓa̱la̱.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 An u panai a da Yesu wuta̱ ta̱ a Yahuda u tuwa̱i a Galili, aku u banai ara ne u folo yi u tuwa̱ a Kafarnahum u ta̱na̱sa̱ maku ma ne, kpaci maku mi ma̱ ta̱ a una̱ u ukpa̱.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Yesu wushunku yi, “Uza wa̱ la a asuvu a ɗe wa wushuku wa, she u wene iryoci n ikunesavu.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Uzapige vi u danai, “Kawenishiki, tuwa̱ a kuwa ku va̱ kahu maku ma va̱ ma kuwa̱.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 U wushuki, “Wala vu gono a kuwa. Maku ma vunu ma yan ta̱ uma.”
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Eyi pini a nwalu a ugono, aku u gawunsai n agbashi a ne a roku, a tonuko yi, “Maku ma vunu ma ta̱na̱ ɗe!”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 U wece le aꞌayin a ɗa maku mi ma ta̱na̱i. A wushunku yi, “Maɓa̱la̱ mi ma a̱sa̱ka̱ yi ta̱ nayain dere u ulapa u uwule u iyan u kaara.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Aku tata vi u revei derere u aꞌayin a nala yi a ɗa Yesu danai, “Maku ma vunu ma yan ta̱ uma.” Pini nala, vuma vi n ama ɗa aꞌa̱ri a kuwa ku ne a wushuki n Yesu.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Ukunosavu u ire u ɗa la vi u ɗa Yesu yain an u a̱sa̱ka̱i Yahuda u rawai a Galili.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.