João 4

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Afarishi a pana ta̱ alabari an Yesu wa tsa̱ra̱sa̱ atoni ushani hal a lai atoni a Yahaya kakuma̱, kpam n u lyuɓugusi le.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Ko an u wokoi aya n kaci ka ne wa lyuɓugusu ama yi wa, atoni a ne a ɗa.)
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 An u revei Afarishi a pana ta̱ ukuna vi, aku u lazai u a̱sa̱ka̱i Yahuda ugono a Galili.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ure vi u pasamgbana ta̱ a uyamba u Samariya.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Eyi pini a nwalu a Samariya vi, aku u rawai a ilyuci i roku iꞌya a ka isa̱ Saika, asu vi u ɓa̱ra̱kpa̱ n kashina ka Yakubu na̱ka̱i maku ma ne Isuhu wa.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ilyukoi i Yakubu iꞌa̱ ta̱ pini. N kaara a kaci, an Yesu wowoi cika, kpaci u yan ta̱ nwalu ma mɓa̱ri, aku u dusuki a ikengi i ilyukoi yi.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Uka vi u yan ta̱ majiyan cika, kpaci aza a Yahuda a ꞌyuwan ta̱ ili iꞌya ya gawan le n aza a Samariya. Aku u tonuko yi, “Avu uza u aza a Yahuda ɗa, mpa kpam uka u aza a Samariya ɗa ma̱ri. Ndya i zuwai va folo mu mini?”
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 U wushunku yi, “Vu reve ili iꞌya Kashila̱ ka ciga ka na̱ka̱ vu wa, kpam vu reve uza ɗa wa̱ri vu a ufolo mini ma uso mi wa. A da baci va̱ri vu revei, va̱ri va folo mu ta̱ mini ma ma na̱ka̱ uma.”
10 Jesus respondeu:
11 Uka vi u danai, “Uzapige, va̱ gba̱m n ili i ukenike mini wa, kpam ilyukoi yi iꞌa̱ ta̱ lyungu-lyungu. Nte va tsa̱ra̱ mini ma ma na̱ka̱ uma vi?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Akaya a tsunu Yakubu ɗa ga̱vuga̱ tsu ilyukoi i na yi, eyi n aza a kuwa a ne na̱ nnama n kuwa n le a soso ta̱ pini mini. Avu la Yakubu tsupige ɗa?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 U wushuki, “Uza ɗa baci dem u soi mini ma na mi, wa doku ta̱ wa pana kakuli.
13 Jesus respondeu:
14 Shegai aza ɗa a ka so mini ma ma na̱ka̱ le vi, a ka doku a ka pana kakuli wa. Mini ma ma na̱ka̱ le vi ma woko ta̱ tyoku u keshi ka mini a asuvu a le. Mini ma nala mi ma na̱ka̱ le ta̱ uma u ɗa bawu wa kotso.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Uka vi u tonuko yi, “Uzapige, ne mu mini ma nala mi n soi, tsa̱ra̱ n doku n pana kakuli wa. Kotsu n doku n gono a asu u ilyukoi i na yi ukene u mini wa.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 U tonuko yi, “Wala ba vu isa̱ vali u vunu i tuwa̱ kaɓolo n eyi.”
16 Jesus disse:
17 Uka vi u wushuki, “Ma̱ri n vali wa.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Vu bansa ta̱ aꞌali a tawun iyolo, kpam uza ɗa va̱ri kaɓolo n eyi gogo‑na vi, vu yan iyolo n eyi wa. Ukuna u ɗa vu tonuko mu vi mayun ɗa.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Uka vi u danai, “Uzapige, n reve ta̱ avu matsumate ma.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Isheku i va̱ i gbashika ta̱ Kashila̱ a Masasa ma Gerizim, shegai eɗa̱ aza a Yahuda i da Urishelima ɗa koshi asu u ulya kayala.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 U tonuko yi, “Uka, wushuku na̱ mpa, aꞌayin a ka tuwa̱ ta̱ a ɗa bawu ama a ka lyaka Tata kayala ko a masasa ko kpam a Urishelima.
21 Jesus respondeu:
22 Eɗa̱ aza a Samariya kenu ɗa i revei a kaci ka uza ɗa ya lyaka kayala. A̱tsu kpam aza a Yahuda tsu reve ta̱ ukuna ushani a uza ɗa tsa lyaka kayala, kpaci Kashila̱ ka sukunku ta̱ ama iwauwi a kukere ku aza a Yahuda.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Aꞌayin a ka tuwa̱ ta̱, mayun gba̱m a ɗa a rawa ɗe, a ɗa Kulu Keri ka zuwa ama a lyaka Tata kayala tyoku ɗa wa̱ri mayun. Tyoku ɗa Tata wa ciga ama a lyaka yi kayala ɗa la vi.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Kashila̱ kulu ka, kpam u ka̱na̱ ta̱ ama a lyaka yi kayala a asuvu a kulu ku le tsa̱ra̱ a lyaka yi kayala dere.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Uka vi u danai, “N reve ta̱ Kawauwi ka tuwa̱ ta̱, aya a tsu isa̱ Kirisiti. Aꞌayin a ɗa baci u tuwa̱i, wa toɗugbusuko tsu ta̱ ili dem.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 U wushunku yi, “Mpa uza ɗa gai ma dansa n avu na vi, mpa vuma u nala vi.”
26 Então Jesus disse:
27 Kute‑kute, atoni a Yesu yi a gonoi. A yan ta̱ majiyan cika an a cina yi wa dansa n uka. Shegai ko uza u wece uka vi, “Ndya va ciga?” wa, ko kpam a weci Yesu, “Niɗa va dansa n eyi?” wa.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Uka vi u a̱sa̱ka̱i malanda ma mini ma ne, u lazai a ubana a ilyuci yi u tonukoi ama ukuna vi, u danai,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Tuwa̱i i wene vuma ɗa u tonuko mu gba̱ ili iꞌya n yansai! Ko wa yan aya Kawauwi ki?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Aku a wuta̱i a ilyuci yi a ba a cinai Yesu.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 An aꞌa̱ri pini uyan nala, aku atoni a ne a tonuko yi, “Kawenishiki, yan ahankuri tsa̱ vu lyai ili i roku.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Shegai u tonuko le, “Ma̱ ta̱ n ilikulya iꞌya bawu i revei n iꞌya.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Aku atoni yi a ka wecemgbene n a dansi, “Uza roku u tuko yi ilikulya ɗa?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 U wushunku le, “Ilikulya i va̱ iꞌya n yain manyan ma uza ɗa u suku mu wa ciga mu n yain, kpam n kotso ma.
34 Jesus lhes declarou:
35 Iꞌa̱ ta̱ n tsizagaɗi tsa tsu danai, ‘Iwoto i nishi i wura baci, ɗa ama a tsu kapa ilya.’ Shegai n tonuko ɗa̱ weɓelei mai, ya wene ta̱ ilya i gewe ɗe ya ciga ukapa.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 N gogo‑na naha, uza ɗa wa kapa vi wa tsa̱ra̱sa̱ ɗe katsupi ka ne, kpam wa cira̱ngusu ɗe ili iꞌya u kapai vi adama a uma u ɗa bawu wa kotso. Uza ɗa u cei n uza ɗa u kapai vi a ka za̱nga̱na̱ ta̱ kaɓolo.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Tsizagaɗi tsu na tsi mayun ɗa, ‘Uza u naha u cei, uza u niɗe kpam u kapai.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 N suku ɗa̱ ta̱ i kapi ilya iꞌya bawu i yain manyan ma le. Ama roku a ɗa a gita̱i manyan mi, aku eɗa̱ kpam i koruso ma.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Aza a Samariya ushani a ilyuci yi a wushuku ta̱ n Yesu adama a ukuna u na u ɗa uka vi u tonuko le: “U tonuko mu ta̱ gba̱ ili iꞌya n yansai.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 An aza a Samariya a tuwa̱i ara Yesu, a folo yi u cipa̱ ara le, aku u doki u dusuki pini aꞌayin a re.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Pini nala, aza roku ushani a doku a wushuki adama a ili iꞌya u danai.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 A tonukoi uka vi, “A kagita̱ tsu wushuku ta̱ n Yesu adama a ili iꞌya vu tonuko tsu, shegai gogo‑na tsu wushuku ta̱ adama a ɗa tsu pana̱ka yi n kaci ka tsunu. Tsu reve ta̱ vuma u na vi aya Kawauwi ka likimba.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 An aꞌayin a re a wurai, aku Yesu lazai ubana a kaɓon ka Galili.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 (Wa̱ri u dana ta̱ caupa ama a tsu wushuku n matsumate a ilyuci i ne wa.)
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 An u rawai a Galili, ama yi a ryabusa yi. Adama a ɗa a wene ta̱ gba̱ ili iꞌya u yansai ɗe aꞌayin a Abiki a Upasamgbana a Urishelima, kpaci aꞌa̱ ta̱ dem pini a asu vi.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Yesu pini a Galili, aku u gonoi a ilyuci i Kanan a asu u ɗa u gonukoi mini ma wokoi mini ma cinwi. A ilyuci i Kafarnahum, uzapige u roku ɗa pini uza ɗa maku ma ne ma̱ri n maɓa̱la̱.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 An u panai a da Yesu wuta̱ ta̱ a Yahuda u tuwa̱i a Galili, aku u banai ara ne u folo yi u tuwa̱ a Kafarnahum u ta̱na̱sa̱ maku ma ne, kpaci maku mi ma̱ ta̱ a una̱ u ukpa̱.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Yesu wushunku yi, “Uza wa̱ la a asuvu a ɗe wa wushuku wa, she u wene iryoci n ikunesavu.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Uzapige vi u danai, “Kawenishiki, tuwa̱ a kuwa ku va̱ kahu maku ma va̱ ma kuwa̱.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 U wushuki, “Wala vu gono a kuwa. Maku ma vunu ma yan ta̱ uma.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Eyi pini a nwalu a ugono, aku u gawunsai n agbashi a ne a roku, a tonuko yi, “Maku ma vunu ma ta̱na̱ ɗe!”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 U wece le aꞌayin a ɗa maku mi ma ta̱na̱i. A wushunku yi, “Maɓa̱la̱ mi ma a̱sa̱ka̱ yi ta̱ nayain dere u ulapa u uwule u iyan u kaara.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Aku tata vi u revei derere u aꞌayin a nala yi a ɗa Yesu danai, “Maku ma vunu ma yan ta̱ uma.” Pini nala, vuma vi n ama ɗa aꞌa̱ri a kuwa ku ne a wushuki n Yesu.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Ukunosavu u ire u ɗa la vi u ɗa Yesu yain an u a̱sa̱ka̱i Yahuda u rawai a Galili.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.