João 4
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH
1 Afarishi a pana ta̱ alabari an Yesu wa tsa̱ra̱sa̱ atoni ushani hal a lai atoni a Yahaya kakuma̱, kpam n u lyuɓugusi le.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 (Ko an u wokoi aya n kaci ka ne wa lyuɓugusu ama yi wa, atoni a ne a ɗa.)
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 An u revei Afarishi a pana ta̱ ukuna vi, aku u lazai u a̱sa̱ka̱i Yahuda ugono a Galili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ure vi u pasamgbana ta̱ a uyamba u Samariya.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Eyi pini a nwalu a Samariya vi, aku u rawai a ilyuci i roku iꞌya a ka isa̱ Saika, asu vi u ɓa̱ra̱kpa̱ n kashina ka Yakubu na̱ka̱i maku ma ne Isuhu wa.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ilyukoi i Yakubu iꞌa̱ ta̱ pini. N kaara a kaci, an Yesu wowoi cika, kpaci u yan ta̱ nwalu ma mɓa̱ri, aku u dusuki a ikengi i ilyukoi yi.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Uka vi u yan ta̱ majiyan cika, kpaci aza a Yahuda a ꞌyuwan ta̱ ili iꞌya ya gawan le n aza a Samariya. Aku u tonuko yi, “Avu uza u aza a Yahuda ɗa, mpa kpam uka u aza a Samariya ɗa ma̱ri. Ndya i zuwai va folo mu mini?”
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 U wushunku yi, “Vu reve ili iꞌya Kashila̱ ka ciga ka na̱ka̱ vu wa, kpam vu reve uza ɗa wa̱ri vu a ufolo mini ma uso mi wa. A da baci va̱ri vu revei, va̱ri va folo mu ta̱ mini ma ma na̱ka̱ uma.”
10 Então Jesus disse:
11 Uka vi u danai, “Uzapige, va̱ gba̱m n ili i ukenike mini wa, kpam ilyukoi yi iꞌa̱ ta̱ lyungu-lyungu. Nte va tsa̱ra̱ mini ma ma na̱ka̱ uma vi?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Akaya a tsunu Yakubu ɗa ga̱vuga̱ tsu ilyukoi i na yi, eyi n aza a kuwa a ne na̱ nnama n kuwa n le a soso ta̱ pini mini. Avu la Yakubu tsupige ɗa?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 U wushuki, “Uza ɗa baci dem u soi mini ma na mi, wa doku ta̱ wa pana kakuli.
13 Então Jesus disse:
14 Shegai aza ɗa a ka so mini ma ma na̱ka̱ le vi, a ka doku a ka pana kakuli wa. Mini ma ma na̱ka̱ le vi ma woko ta̱ tyoku u keshi ka mini a asuvu a le. Mini ma nala mi ma na̱ka̱ le ta̱ uma u ɗa bawu wa kotso.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Uka vi u tonuko yi, “Uzapige, ne mu mini ma nala mi n soi, tsa̱ra̱ n doku n pana kakuli wa. Kotsu n doku n gono a asu u ilyukoi i na yi ukene u mini wa.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 U tonuko yi, “Wala ba vu isa̱ vali u vunu i tuwa̱ kaɓolo n eyi.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Uka vi u wushuki, “Ma̱ri n vali wa.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Vu bansa ta̱ aꞌali a tawun iyolo, kpam uza ɗa va̱ri kaɓolo n eyi gogo‑na vi, vu yan iyolo n eyi wa. Ukuna u ɗa vu tonuko mu vi mayun ɗa.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Uka vi u danai, “Uzapige, n reve ta̱ avu matsumate ma.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Isheku i va̱ i gbashika ta̱ Kashila̱ a Masasa ma Gerizim, shegai eɗa̱ aza a Yahuda i da Urishelima ɗa koshi asu u ulya kayala.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 U tonuko yi, “Uka, wushuku na̱ mpa, aꞌayin a ka tuwa̱ ta̱ a ɗa bawu ama a ka lyaka Tata kayala ko a masasa ko kpam a Urishelima.
21 Jesus disse:
22 Eɗa̱ aza a Samariya kenu ɗa i revei a kaci ka uza ɗa ya lyaka kayala. A̱tsu kpam aza a Yahuda tsu reve ta̱ ukuna ushani a uza ɗa tsa lyaka kayala, kpaci Kashila̱ ka sukunku ta̱ ama iwauwi a kukere ku aza a Yahuda.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Aꞌayin a ka tuwa̱ ta̱, mayun gba̱m a ɗa a rawa ɗe, a ɗa Kulu Keri ka zuwa ama a lyaka Tata kayala tyoku ɗa wa̱ri mayun. Tyoku ɗa Tata wa ciga ama a lyaka yi kayala ɗa la vi.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Kashila̱ kulu ka, kpam u ka̱na̱ ta̱ ama a lyaka yi kayala a asuvu a kulu ku le tsa̱ra̱ a lyaka yi kayala dere.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Uka vi u danai, “N reve ta̱ Kawauwi ka tuwa̱ ta̱, aya a tsu isa̱ Kirisiti. Aꞌayin a ɗa baci u tuwa̱i, wa toɗugbusuko tsu ta̱ ili dem.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 U wushunku yi, “Mpa uza ɗa gai ma dansa n avu na vi, mpa vuma u nala vi.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Kute‑kute, atoni a Yesu yi a gonoi. A yan ta̱ majiyan cika an a cina yi wa dansa n uka. Shegai ko uza u wece uka vi, “Ndya va ciga?” wa, ko kpam a weci Yesu, “Niɗa va dansa n eyi?” wa.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Uka vi u a̱sa̱ka̱i malanda ma mini ma ne, u lazai a ubana a ilyuci yi u tonukoi ama ukuna vi, u danai,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Tuwa̱i i wene vuma ɗa u tonuko mu gba̱ ili iꞌya n yansai! Ko wa yan aya Kawauwi ki?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Aku a wuta̱i a ilyuci yi a ba a cinai Yesu.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 An aꞌa̱ri pini uyan nala, aku atoni a ne a tonuko yi, “Kawenishiki, yan ahankuri tsa̱ vu lyai ili i roku.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Shegai u tonuko le, “Ma̱ ta̱ n ilikulya iꞌya bawu i revei n iꞌya.”
32 Jesus respondeu:
33 Aku atoni yi a ka wecemgbene n a dansi, “Uza roku u tuko yi ilikulya ɗa?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 U wushunku le, “Ilikulya i va̱ iꞌya n yain manyan ma uza ɗa u suku mu wa ciga mu n yain, kpam n kotso ma.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Iꞌa̱ ta̱ n tsizagaɗi tsa tsu danai, ‘Iwoto i nishi i wura baci, ɗa ama a tsu kapa ilya.’ Shegai n tonuko ɗa̱ weɓelei mai, ya wene ta̱ ilya i gewe ɗe ya ciga ukapa.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 N gogo‑na naha, uza ɗa wa kapa vi wa tsa̱ra̱sa̱ ɗe katsupi ka ne, kpam wa cira̱ngusu ɗe ili iꞌya u kapai vi adama a uma u ɗa bawu wa kotso. Uza ɗa u cei n uza ɗa u kapai vi a ka za̱nga̱na̱ ta̱ kaɓolo.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Tsizagaɗi tsu na tsi mayun ɗa, ‘Uza u naha u cei, uza u niɗe kpam u kapai.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 N suku ɗa̱ ta̱ i kapi ilya iꞌya bawu i yain manyan ma le. Ama roku a ɗa a gita̱i manyan mi, aku eɗa̱ kpam i koruso ma.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Aza a Samariya ushani a ilyuci yi a wushuku ta̱ n Yesu adama a ukuna u na u ɗa uka vi u tonuko le: “U tonuko mu ta̱ gba̱ ili iꞌya n yansai.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 An aza a Samariya a tuwa̱i ara Yesu, a folo yi u cipa̱ ara le, aku u doki u dusuki pini aꞌayin a re.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Pini nala, aza roku ushani a doku a wushuki adama a ili iꞌya u danai.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 A tonukoi uka vi, “A kagita̱ tsu wushuku ta̱ n Yesu adama a ili iꞌya vu tonuko tsu, shegai gogo‑na tsu wushuku ta̱ adama a ɗa tsu pana̱ka yi n kaci ka tsunu. Tsu reve ta̱ vuma u na vi aya Kawauwi ka likimba.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 An aꞌayin a re a wurai, aku Yesu lazai ubana a kaɓon ka Galili.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 (Wa̱ri u dana ta̱ caupa ama a tsu wushuku n matsumate a ilyuci i ne wa.)
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 An u rawai a Galili, ama yi a ryabusa yi. Adama a ɗa a wene ta̱ gba̱ ili iꞌya u yansai ɗe aꞌayin a Abiki a Upasamgbana a Urishelima, kpaci aꞌa̱ ta̱ dem pini a asu vi.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Yesu pini a Galili, aku u gonoi a ilyuci i Kanan a asu u ɗa u gonukoi mini ma wokoi mini ma cinwi. A ilyuci i Kafarnahum, uzapige u roku ɗa pini uza ɗa maku ma ne ma̱ri n maɓa̱la̱.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 An u panai a da Yesu wuta̱ ta̱ a Yahuda u tuwa̱i a Galili, aku u banai ara ne u folo yi u tuwa̱ a Kafarnahum u ta̱na̱sa̱ maku ma ne, kpaci maku mi ma̱ ta̱ a una̱ u ukpa̱.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Yesu wushunku yi, “Uza wa̱ la a asuvu a ɗe wa wushuku wa, she u wene iryoci n ikunesavu.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Uzapige vi u danai, “Kawenishiki, tuwa̱ a kuwa ku va̱ kahu maku ma va̱ ma kuwa̱.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 U wushuki, “Wala vu gono a kuwa. Maku ma vunu ma yan ta̱ uma.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Eyi pini a nwalu a ugono, aku u gawunsai n agbashi a ne a roku, a tonuko yi, “Maku ma vunu ma ta̱na̱ ɗe!”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 U wece le aꞌayin a ɗa maku mi ma ta̱na̱i. A wushunku yi, “Maɓa̱la̱ mi ma a̱sa̱ka̱ yi ta̱ nayain dere u ulapa u uwule u iyan u kaara.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Aku tata vi u revei derere u aꞌayin a nala yi a ɗa Yesu danai, “Maku ma vunu ma yan ta̱ uma.” Pini nala, vuma vi n ama ɗa aꞌa̱ri a kuwa ku ne a wushuki n Yesu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Ukunosavu u ire u ɗa la vi u ɗa Yesu yain an u a̱sa̱ka̱i Yahuda u rawai a Galili.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.