Hebreus 3
Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH
1 Ama a va̱, Kashila̱ ka ɗanga̱sa ɗa̱ ta̱ i woko ama a uwulukpi a ne. Adama a nala u gan ta̱ i rongo a uciɓusa tyoku ɗa Yesu wokoi kasuki ka Kashila̱, kpam u wokoi Magono ma Aɗara̱kpi ma uwushuku u ɗa tsa dansa.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 U yan ta̱ ko ndya baci Kashila̱ ka tonuko yi u yain. Kashila̱ ka ɗanga̱sa yi ta̱ u yain manyan ma na mi, tyoku ɗa Musa yain manyan ma Kashila̱ ka tonuko yi u yain gba̱ a asuvu a Kuwa ku Kashila̱.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 Tsupige tsa Yesu tsa̱ra̱i tsu la ta̱ tsa Musa tsa̱ra̱i, tyoku ɗa tsupige tsa kamai ka tsu tsa̱ra̱ tsu tsu la tsu kuma ki.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 Mayun ɗa an kuwa dem uza roku u ɗa u tsu ma ka, shegai Kashila̱ ka kamai ka ko ndya wa.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 Musa kagbashi ka Kashila̱ ka wushunki kuwa ku ne ka, kpam manyan ma ne ma woko ta̱ iryoci i ili iꞌya Kashila̱ ka wenike naha a kapala.
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 Shegai Kawauwi Maku ma Kashila̱ ma, kpam aya Kashila̱ ka wushunki kuwa ku ne. A̱tsa kuwa ku ne ki, tsu lya baci kelime n ugbama asuvu, kpam tsu lya baci kelime n uwushuku n ili iꞌya tsu zuwai uma.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 Tyoku ɗa Kulu Keri ku danai ɗa,
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 kotsu i ryagbaja wa,
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 Kashila̱ ka dana ta̱,
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 Adama a nala n pana le ta̱ upan, aku n danai:
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 N yan ta̱ upan hal n tsinai,
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Ama a va̱, kiranai kotsu ko uza a asuvu a ɗe u yain n katakasuvu ka ka̱ri n tsicingi ka kpam bawu ka wushuki wa. Icun i katakasuvu ka nala ka zuwa ɗa̱ ta̱ ukpatala̱ka Kashila̱ Uza u Uma kucina̱.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 U ka̱na̱ ta̱ i gbamatangu atoku a ɗe kain dem, kpam u ka̱na̱ ta̱ i lyai kelime n uyan nala hal aꞌayin a buwa baci a ɗa a ka isa̱ “Ara.” I yan baci nala wa, unyushi u cingi wa yinsa̱ ta̱ aza roku a ɗe u zuwa le uryagbaji.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 Tsu woko ta̱ atoku a asuvu a Kawauwi tsu lya baci kelime n upityanangu u ucira u ɗa tsa̱ri n u ɗa tun a kagita̱ hal ubana a makorishi.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Tagara̱da u Kashila̱ u dana ta̱,
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 An ya a panai kala̱ga̱tsu ka Kashila̱ aku a kpatala̱ka yi kucina̱? Alya aza ɗa Musa tonoi n ele u wutukpa̱ le a Masar.
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 An ya kpam a zuwai Kashila̱ ka panai upan hal ayen a amangare? Alya aza ɗa a yain unyushi u cingi kpam a kuwa̱i a kakamba, n ele ɗa u yain upan.
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 An ya Kashila̱ ka dansa̱ka an u tsinai u da a ka uwa a asu u uwunvuga u ne wa, ko kenu? Aza ɗa a ꞌyuwan yi upana̱ka, alya wa dansa̱ka.
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 Tsu tuwa̱ ta̱ tsu revei adama a ukpa̱ɗa̱ u uwushuku u le u ɗa a kpa̱ɗa̱i uwa vi.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.