Hebreus 11

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aza ɗa a pityanangi n Kashila̱ aꞌa̱ri n mala̱la̱ an wa na̱ka̱ le ili iꞌya a zuwai uma wa. A reve ta̱ ili iꞌya bawu kotsu a wenei mayun ɗa.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Kashila̱ ka wushunku ta̱ ama aꞌayin a cau adama a upityanangu u le.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 An tsa̱ri n upityanangu, ɗa i zuwa tsu tsu reve an a asu u kadyanshi ɗa Kashila̱ ka yain likimba n ili iꞌya iꞌa̱ri pini gba̱. An u yain nala, u yain manyan n ili iꞌya bawu uza wa wene, tsa̱ra̱ u yain iꞌya tsa wene.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 An Habila† wa̱ri n upityanangu, ɗa i zuwai u yain uɗara̱kpa a ure u ɗa u lai u Kayinu† tsulobo ubana a asu u Kashila̱. Kashila̱ ka danai u pana ta̱ kayanyan ka kune ku ne, aku u isa̱ yi vuma u maci. Ko an u wokoi Habila kuwa̱i caupa, aya pini wa dansa ara tsunu adama upityanangu u ne.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 An Anuhu wa̱ri n upityanangu, ɗa i zuwai Kashila̱ ka canga yi ubana a zuba bawu u kuwa̱i. A wene ikyamba i ne wa, an Kashila̱ ka canga yi ka laza̱ga yi vi. Tagara̱da u Kashila̱ u danai, kahu Kashila̱ ka canga yi ubana a zuba, u zuwa ta̱ Kashila̱ ka panai kayanyan ka ne.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Upityanangu wa̱ baci la wa, uza wa̱ la wa zuwa Kashila̱ ka pana kayanyan wa. Uza ɗa baci dem wa tuwa̱ a asu u Kashila̱, u ka̱na̱ ta̱ u yain n upityanangu an Kashila̱ ka̱ri n uma, kpam u wushuku an Kashila̱ ka wenike kaci ka ne tyoku u katsupi a asu u uza ɗa baci dem wa bolo yi mayun.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 An Nuhu† wa̱ri n upityanangu, ɗa i zuwai u panai an Kashila̱ ka rono yi atsuvu a ili iꞌya bawu kotsu u wenei. U pana̱kai Kashila̱ kpam u shei kpatsu ku pige tsa̱ra̱ u wauwa aza a kuwa a ne. Asu u upityanangu u ne u ɗa, u wenikei likimba an a nusai, kpam asu u upityanangu u ne u ɗa u wokoi asuvu a aza ɗa a gonukoi ama a maci a asu u Kashila̱.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 An Ibirahi wa̱ri n upityanangu, ɗa i zuwai u pana̱kai an Kashila̱ ka isa̱ yi u bana a asu u roku u ɗa Kashila̱ ka yain kazuwamgbani wa na̱ka̱ yi. U a̱sa̱ka̱i uyamba u ne, kpam u reve asu u ɗa wa bana wa.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 An Ibirahi wa̱ri n upityanangu, ɗa i zuwai u rongoi a iyamba i kazuwamgbani tyoku u kamoci a uyamba u tsumoci. U rongoi pini a katani, nala dem Ishaku n Yakubu aza ɗa a lyai agadu a ne, Kashila̱ ka na̱ka̱ le ucun u kazuwamgbani ka te.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Ibirahi yain nala an wa vana u uwa ilyuci i pige iꞌya Kashila̱ ka foɓusoi kpam u mai iꞌya ya rongo ubana.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 An Saratu† kaɓolo n Ibirahi aꞌa̱ri n upityanangu, ɗa i zuwai a tsa̱ra̱i maku ko an u wokoi a kutsai cika kpam Saratu madari ma. Ibirahi pityanangu ta̱ Kashila̱ ka yan ili iꞌya u yain kazuwamgbani.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Vuma u na u kutsa wa wa, eyi n kakushe una̱ u te u ɗa aꞌa̱ri, shegai gba̱ n nala u wokoi makoshi ma cau ma ama ushani. Mayun, aꞌa̱ ta̱ n kakuma̱ ushani tyoku u atala a zuba ko tani kayala ka ikengi i kushiva̱, kpam aꞌa̱ri ukece wa.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Gba̱ ama a na a ɗa aꞌa̱ri n upityanangu vi a kuwa̱i bawu a wushai ili iꞌya Kashila̱ ka yanka le kazuwamgbani. A yan ta̱ ipeli an a wenei ili i na yi ya tuwa̱, ko iꞌa̱ri mɓa̱ri. A da ele amoci a ɗa a likimba u na.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Ama a dana baci ili icun i nala, wenike ɗa a wenikei a ka bolo uyamba u roku u ɗa wa woko u le.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Aꞌa̱ri a ka yawunsa baci a kaci ka uyamba u ɗa a a̱sa̱ka̱i vi, ko i te iꞌa̱ri ya ɓishinka le ugono pini wa.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Shegai asu u ɗa u lai tsulobo u ɗa a ka bolo. U ɗa pini a zuba. Ili iꞌya i zuwai bawu Kashila̱ ka tsu pana uwono a isa̱ yi baci Kashila̱ ka le, kpaci u foɓusuko le ta̱ ilyuci i pige.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 An Ibirahi wa̱ri n upityanangu, ɗa i zuwai wa̱ri ufoɓusi u yain uɗara̱kpa n Ishaku an Kashila̱ ka kondo yi. Ibirahi ɗa Kashila̱ ka yankai kazuwamgbani ki, shegai u foɓuso ta̱ u na̱ka̱ maku ma te ma ne koshi tyoku u uɗara̱kpa.
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 Caupa, Kashila̱ ka tonuko yi ta̱, “Mmuku n tsikaya n ɗa n yanka vu kazuwamgbani ki a asu u Ishaku u ɗa a ka wuta̱.”
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Ibirahi bidya ta̱ Ishaku kuwa̱ baci, Kashila̱ ka fuɗa ta̱ ka ꞌya̱nga̱sa̱ yi u woko kpam n uma. U woko ta̱ yavu a asuvu a akushe a ɗa u gonoi u tsa̱ra̱i Ishaku vi.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 An Ishaku wa̱ri n upityanangu, ɗa u zuwukai mmuku n ne n re, Yakubu n Isuwa una̱ u shinga. U reve ta̱ Kashila̱ ka yanka le ili i shinga a kapala.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 An Yakubu wa̱ri n upityanangu, ɗa i zuwai an u yain evu n ukpa̱ u pityanangi n kalangu ka ne u lyakai Kashila̱ kayala, kpam dem u zuwukai mmuku n re n Isuhu† una̱ u shinga.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 An Isuhu wa̱ri n upityanangu, ɗa i zuwai an u yain evu n ukpa̱ u yain kadyanshi ka aꞌayin a ɗa aza a Isaraꞌila a ka a̱sa̱ka̱ Masar. Aku u tonuko le a pura̱ atele a ne a ka laza baci.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 An isheku i Musa iꞌa̱ri n upityanangu, ɗa a sokongu yi uwoto u tatsu an a matsa yi. A wenei Musa lobono wa wa, kpam a pana uwonvo u ɗa a ka ꞌyuwan utono udani u magono wa.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 An Musa wa̱ri n upityanangu, ɗa i zuwai an u gbonguroi u ꞌyuwain a isa̱ yi maku ma makere ma magono ma Masar.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 U ɗanga̱sai u soi mavura n ama a Kashila̱, n u ɗa wa pana kayanyan ka unyushi u cingi ka aꞌayin kenu.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 U yawunsai, u la ta̱ tsulobo u soi mavura adama a Kawauwi, n u ɗa wa tsa̱ra̱ kuzuwate ku Masar gba̱, kpaci katsupi ka Kashila̱ ka ka tuwa̱ ka wa vana.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Adama a upityanangu u ne, u a̱sa̱ka̱i Masar, kpam u pana uwonvo u upan u magono wa. Musa lyai kapala n akawunki yavu wa wene Kashila̱ ka bawu uza wa wene.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Adama a upityanangu u ne, u foɓusoi Abiki a Upasamgbana u vishana̱sai mpasa a apashi a re gba̱ n a zuba u utsutsu u kuwa, tsa̱ra̱ kawuni ka ka tuko ukpa̱ u wuna mmuku n kagita̱ ma Isaraꞌila wa.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 An aza a Isaraꞌila aꞌa̱ri n upityanangu, ɗa a pasai Mala ma Shili a iyamba i ekpi. Shegai an aza a Masar a tonoi, gba̱ le a kuwa̱i asuvu a mini.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 An ama a Kashila̱ aꞌa̱ri n upityanangu, ɗa a kyawunsai ilyuci i Jeriko aꞌayin a shindere, aku kasaga ki ka wa̱sa̱i.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 An Raha† kashankala wa̱ri n upityanangu, ɗa i zuwai u wushai aza a ukyawunsa iyamba aza a Isaraꞌila. Ili iꞌya gai i zuwai bawu a wuna yi an a wunai aza ɗa a ꞌyuwain upana̱ka Kashila̱ ɗa la vi.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Ndya wa̱ kpam ma doku n dana? Ma̱ n aꞌayin a ɗa ma yan kadyanshi a kaci ka Gidiyo,† n Baraku, n Somso,† n Jafita, n Dawuda, n Samaꞌila† na̱ ntsumate wa.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Aza ɗa upityanangu u le u zuwai a lyasai iyamba ushani n kuvon. A yain ili iꞌya iꞌa̱ri dere aku a wushai ili iꞌya Kashila̱ ka yain kazuwamgbani. A kimba̱i ana̱na̱ a igabako.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 A cimbusa̱i akina a kasuɗugbate. A lai a akere a aza ɗa a ka ciga a wuna le n iburundu. Ko an u wokoi aꞌa̱ n ucira wa, a wokoi aza a ucira. Acirani a ɗa a asu u kuvon kpam a wacinsai asoje a amoci.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 A gonunko ta̱ aka a roku akushe a le n uma a ɗa aꞌa̱ri a kuwa̱i. Ama roku a so ta̱ mavura cika, shegai gba̱ n nala a ꞌyuwan ta̱ uwusha utsa̱ra̱ u kaci u ɗa a ka na̱ka̱ le, tsa̱ra̱ a tsa̱ra̱ uꞌya̱nga̱sa̱ u ɗa u lai tsulobo.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 A yankai aza ɗa a wushuki n Kashila̱ majari a caɗa le, a sira̱sai ama a roku n ikani kpam a ukusa le a kuwa ku aꞌali.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Aza roku a kuwa̱i an vara̱sa le n atali. Aza roku a kuwa̱i an a kiɗamgbana le mere-mere. A wunai aza roku n iburundu. Aza roku aꞌa̱ n ili i uka wa, she abaci a ikpan i nlala. A rongoi n unambi, n a sukuta̱si le, n magori.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Ama a na a rongo ta̱ mai, hal gba̱m likimba u ra̱tsa a rongo pini wa. A gengei a kakamba na̱ nsasa, a kpawunsai a aꞌaɓuru n aꞌele a iyamba.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Ama a na yi gba̱ a zuwai Kashila̱ ka panai kayanyan adama upityanangu u le! Shegai ko n nala a kuwa̱i bawu a wushai ili iꞌya Kashila̱ ka yain kazuwamgbani.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Kashila̱ ka foɓusuko tsu ta̱ ili iꞌya i lai i le tsulobo, tsa̱ra̱ a zuwa a woko uwulukpi kaɓolo n a̱tsu tyoku ɗa u gain tsu woko, shegai ele koshi wa.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.