Atos 9

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aꞌayin a ɗa Shawulu wa̱ri pini a uyanka Atoni a Asheku mavura cika, hal n u dani wa wuna le. Aku u banai a asu u Magono ma Aɗara̱kpi,
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 u folo yi u na̱ka̱ yi ukanikorongi u ubana a agata a Kashila̱ a Damasuka. Tsa̱ra̱ u cina baci Atoni a ɗa a wushuki n Ure u Asheku aka ko aꞌali, aku u tuwa̱ n ele usiri a Urishelima.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Eyi pini a nwalu, hal u yain evu n Damasuka, kute‑kute u wenei katyashi ka ucira ka wuta̱i a zuba ka wakana yi ukyawan.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Aku u rukpa̱i a iyamba u panai kala̱ga̱tsu ka danai, “Shawulu, Shawulu, ndya i zuwai va yan mu mavura?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Shawulu wecikei, “Asheku, aɗa yai?”
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 ꞌYa̱nga̱ vu uwa a ilyuci yi, a ka tonuko vu ta̱ iꞌya va yan.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Aza ɗa a ka wala̱ka kaɓolo ki a fuɗa a dana ukuna wa, a pana ta̱ kala̱ga̱tsu ki, shegai a wene uza wa.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Aku Shawulu ꞌya̱nga̱i, shegai an u kukpa̱i aꞌeshi a ne u wene asu wa. Atoku a ne a ɗa a ka̱na̱ yi kukere a banka yi pini a ilyuci i Damasuka yi.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 U yan ta̱ aꞌayin a tatsu pini a Damasuka vi bawu u wenei asu, kpam u lya ili wa, u so tani ili wa.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 A Damasuka vi katoni ka pini uza u kala Ananiya. Asheku a isa̱ yi a asuvu a kuwene, u danai, “Ananiya!”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Asheku a tonuko yi, “ꞌYa̱nga̱ vu bana a ure u ɗa a ka isa̱ Ure u Karara vu wecike kuwa ku Yahuza. Uza roku ɗa pini uza u Tarsu, uza ɗa a ka isa̱ Shawulu. Aya pini wa yan kavasu.
11 E o Senhor lhe disse:
12 N wenike yi ta̱ gba̱m kuwene. A asuvu a kuwene ki u wene ta̱ vuma ɗa a ka isa̱ Ananiya u taɗanku yi kukere a kaci tsa̱ra̱ u wene asu.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Ananiya wushuki, “Asheku, n so ta̱ upana̱sa alabari a vuma u nala vi a ili i cingi iꞌya wa yansa̱ka aza a uwulukpi a vunu a Urishelima.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Kpam aɗara̱kpi a pige a wushunku yi ɗe u ka̱na̱ gba̱ uza ɗa baci dem wa isa̱ asuvu a kala ka vunu.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Asheku a tonuko yi, “Avu gai wala, kpaci aya n ɗanga̱sai u dansa kala ka va̱ a asu u Awulawa, na̱ ngono n le, kpam n a asu u aza a Isaraꞌila.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Ma wenike yi ta̱ tyoku ɗa wa pana ikyamba adama a kala ka va̱.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Ananiya ba u uwai a kuwa ki. U ꞌya̱nga̱sa̱i kukere u sawai Shawulu u danai, “Utoku u va̱, Asheku a ɗa a suku mu; wata, Yesu uza ɗa u wenikei kaci ka ne ara vunu a ure u ɗa vu walai vi. Wa ciga ta̱ vu doku vu wene asu, kpam u shaɗangu vu n Kulu Keri.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Kute‑kute aku ili i roku i rukpa̱i a aꞌeshi a Shawulu yavu apici, aku u wenei asu. Pini nala, u ꞌya̱nga̱i a lyuɓugu yi.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 An u lyai ilikulya, aku ucira u ne u gonoi.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 A ɓa̱ra̱kpa̱ wa, aku u gita̱i kuɓari ku kadyanshi ka Kashila̱ a agata a Kashila̱ n u dansi Yesu ɗa Maku ma Kashila̱.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Gba̱ aza ɗa a pana̱ka yi a yain majiyan, a danai, “Vuma na vi aya u ꞌya̱nga̱sa̱ka̱i Atoni n u yansa̱ki le mavura a Urishelima vi wa? Tuwa̱ ɗa u tuwa̱i tsa̱ra̱ u ka̱na̱ le u sira̱sa u banka le a asu u aɗara̱kpi a pige wa ko?”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Shegai Shawulu doki ucira u kuɓari, wa̱ri a uvurusa̱ atakasuvu a aza a Yahuda aza ɗa aꞌa̱ri a Damasuka, n u dansi Yesu ɗa Kawauwi.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 An a yain aꞌayin ushani, aza a Yahuda a sheshei a wuna yi.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Shegai u panai alabari a ili iꞌya a sheshei. Aꞌa̱ri uwundya itsutsu i ilyuci yi kaara n kayin tsa̱ra̱ a ka̱na̱ yi a wuna.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Pini nala, kayin ka pige aɓa̱ngi a ne a zurala̱kpa yi a ilinuku i kasaga ka ilyuci a asuvu a mabana ma pige.A zurala̱kpai Bulus a mabana|src="Acts_9_23-25.tif" size="span" loc="Acts 9:25" ref="Ask. 9:25"
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 An Shawulu rawai a Urishelima, u cigai u ɓolomgbono kaci n Atoni yi, shegai a panai uwonvo u ne kpaci a wushuku an eyi katoni ka wa.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Shegai Bara̱naba tuko yi a asu u asuki, u tonuko le tyoku ɗa Shawulu wenei Asheku a ure n tyoku ɗa Asheku a dansai n eyi. N tyoku ɗa kpam u yain kuɓari ku kadyanshi ka Kashila̱ n u dansi kala ka Asheku a Damasuka bawu uwonvo.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Asuki yi a wushuki n Shawulu. Pini nala, u dusuki n ele a Urishelima n u tambi asu asu, n u yanyi kuɓari n kala ka Asheku bawu uwonvo.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 U dansa ta̱ n u yanyi kananamgbani n aza a Yahuda a ɗa a ka pana kaletsu ka Tsiheline, adama a nala, aꞌa̱ri uzama ure u ɗa a ka wuna yi.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 An atoku a ne a panai nala, aku a banka yi a Kasariya a tutsuku yi a kpatsu ubana a Tarsu ilyuci i ne.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Gba̱ Atoni a ɗa aꞌa̱ri a uyamba u Yahuda, n u Galili, n u Samariya a tsa̱ra̱i ndishi n shinga. A panai uwonvo u Asheku, a yain ucira, Kulu Keri kpam ka̱ri a ugbamatangusu le hal aꞌa̱ri a udoku kakuma̱.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Aꞌayin a nala yi, Bituru kyawunsai uyamba vi gba̱, u ba u kondoi ama a Kashila̱ ɗa aꞌa̱ri a ilyuci i Lida.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Nte a gawunsai pini n vuma roku uza u kala Iniyasu, uza ɗa wa̱ri nvain na̱ mɓa̱la̱ n tsuwunu hal ayen kulla̱.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Aku Bituru tonuko yi, “Iniyasu, Yesu Kawauwi ta̱na̱sa̱ vu ɗe, ꞌya̱nga̱ vu ka̱ta̱la̱ kajiba ka vunu.” Kute‑kute u ꞌya̱nga̱i.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Gba̱ aza a Lida n aza a uyamba a Sarana a wenei vuma ɗa a ta̱na̱sa̱i vi, pini nala, a kpatalai a asu u Asheku.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Uka roku ɗa pini a Japa uza u kala Tabita; wata, Dokas n Tsiheline, uka vi katoni ka. U na̱ka̱ ta̱ kaci ka ne a asu u manyan ma maci n u ɓa̱ngi aza a unambi.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Aꞌayin a nala yi a ɗa u yain maɓa̱la̱ aku u kuwa̱i. Pini nala, a sumba̱ yi a vakunku yi a kunukuzuba.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 An Atoni yi a panai alabari cina Bituru pini a Lida evu n Japa, aku a suki ama a re a ba a foli yi a danai, “Tuwa̱ gogo.”
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Bituru lazai kaɓolo n ele. An a rawai, aku a banka yi a kunukuzuba ki. Nra̱na̱ n shamgbai evu n eyi a ka sa̱, kpam a ka wenishike yi ntogo n aminya a ɗa Dokas yanka le cina eyi n uma.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Bituru wutukpa̱ le a ulanga, aku u kuɗa̱ngi u yain kavasu. U kpatalai a asu u kakushe ki u danai, “Tabita, ꞌya̱nga̱.” Aku u kukpa̱i aꞌeshi, an u wenei Bituru, u ꞌya̱nga̱i u dusuki.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Bituru ka̱na̱ yi kukere u ɓa̱nga̱ yi tsa̱ra̱ u ꞌya̱nga̱. Aku u isa̱i Atoni yi na̱ nra̱na̱ mi gba̱, u na̱ka̱ le n eyi n uma.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Alabari yi a tamburai gba̱ a uyamba u Japa, kpam ama a wushuki n Asheku.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Bituru dusuki a Japa aꞌayin ushani, a kuwa ku uza u manyan ma ikpan uza u kala Simo.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.